Wydawca: 16
Herbert George Wells
Towards the end of his career, Wells write this book, in which he outlined his vision of Utopia. This is the story of a Mr. Barnstaple, an everyday man, who finds himself propelled into a parallel universe with a group of famous politicians, aristocrats, and their chauffeurs. The world they find themselves in has abolished all disease, and everyone only works at what takes their fancy. The inhabitants of this world speak telepathically, and recognise that the Earth is currently going through a phase akin to a part of their history called the age of confusion which happened some 3000 years before. But despite being surrounded by such beauty and elegance, some of the earthlings rebel and attempt to conquer this new world.
T.C. Bridges
The TEA at the Wasperton School was nothing more than thick slices of bread and margarine and an ominous black mixture served in huge metal teapots. The food was so bad that the boys could hardly eat it, but they did not dare to complain, at least as long as they were under the gaze of their master, Mr. Silas Craishaw. Because his eyes were no less rigid than his cane, and not a day passed, but some of them felt a prick of it. Among the forty or so boys who were sitting at two long tables, there was a couple that was somehow different from the rest. Despite their worn clothes and patched boots, an atmosphere of reproduction reigned around Clem and Billy Ballard.
Men with the Pot: książka kucharska
Krzysztof Szymański, Sławek Kalkraut
Po raz pierwszy książka kucharska od „Men with the Pot” Dołącz do Krzysztofa i Sławka w lesie i naucz się rozpalania ognia i robienia ze znalezionego drewna wszystkiego – od szpikulców na szaszłyki po stojak na patelnię. Nie masz na to czasu? Użyj grilla lub żeliwnej patelni. Nadal będziesz w stanie przyrządzić mięsne dania, wiejskie zapiekanki oraz polecane przez nich specjały. Wśród przepisów na wyśmienite posiłki są: Biwakowe przepisy z całego świata: ogniskowe ravioli, drobiowe alfredo z dodatkami, roladki wołowe po polsku, pierogi od zera, leśne danie na wynos i tagliatelle z sosem ragù Mięsna uczta: stek tomahawk, rostbef z ziemniakami Hasselback, tropikalne żeberka wieprzowe, wieprzowina z ananasem, glazurowany boczek, irlandzki gulasz z ogniska i kotlety jagnięce w sosie z granatów Kurczak, indyk i kaczka: kurczak smażony w lesie, pierś indyka z sosem żurawinowym, pierś kaczki z tłuczonymi ziemniakami i kieszonki z kurczaka zawijane w bekon Leśne wypieki: pizza z patelni, leśne precle, kiełbaski w cieście, chleb serowy, calzone i biwakowe pączki Z morza do lasu: pijany łosoś, rybne curry, ryba z frytkami i purée z groszku, dorsz w ziołowej panierce i leśne kotlety rybne Burgery, kanapki, quesadille i tacosy: kanapki z wędzonym boczkiem, kapiący cheeseburger, serowe tacosy i najlepsza kanapka z pulpetami Pójdź w ślady autorów, a wtedy nawet prosty przepis na kolację w środku tygodnia stanie się odskocznią od zwyczajności.
H.C. McNeile
Men, Women, and Guns collection of short stories. Events occur at the time of the First World War. The story of the soldiers who boldly defended their homeland and about women who helped their men. Although the topic of the story is more adult, for teenagers it will also be interesting and instructive.
Gabriela Zapolska
Żabusia Była jasną blondynką, jasną jak słońce promienne... Drobna jej, maluchna buzia; różowa i biała, śmiała się jakimś dziecinnym, naiwnym śmiechem, żłobiącym w pulchnych policzkach dwa rozkoszne dołki. Z całej jej postaci zdawała się wydzielać woń właściwa różowym hiacyntom, a gdy ubrana w różową matinée przesuwała się ze śmiechem z pokoju do pokoju, jakaś srebrna smuga znaczyła jej przejście, smuga, którą pozostawia po sobie wschodząca jutrzenka. Śmiała się ona zawsze, ta rozkoszna, jasnowłosa kobietka -- śmiała się leżąc jeszcze w kołysce, potem u kratek konfesjonału -- wreszcie u stopni ołtarza, gdy wlokła za sobą szumiący tren jedwabnej białej szaty. [...]Gabriela ZapolskaUr. 30 marca 1857n r. w Podhajcach na Ukrainie Zm. 21 grudnia 1921 r. we Lwowie Najważniejsze dzieła: Moralność pani Dulskiej (1906), Kaśka Kariatyda (1886), Menażeria ludzka (1893), Żabusia (1897), Sezonowa miłość (1904), Ich czworo (1907), Panna Maliczewska (1910), Skiz (1909) Właśc. Maria Gabriela Janowska z Korwin-Piotrowskich, primo voto Śnieżko, inne pseudonimy: Marya, Józef Maskoff, Walery Tomicki. Autorka opowiadań, powieści i utworów scenicznych, aktorka. Publikowała swe utwory w prasie lwowskiej, krakowskiej i warszawskiej (debiutowała ogłoszonym w 1881 r. w ?Gazecie Krakowskiej? opowiadaniem Jeden dzień z życia róży). Jej dzieła wyróżniały się dominującym naturalizmem o tonie dydaktycznym i publicystycznym oraz zaangażowaniem społecznym. Stała się symbolem walki z zakłamaniem tzw. moralności mieszczańskiej. Zapolska pisała o drastycznych jak na jej czasy tematach, np. o prostytucji czy chorobach wenerycznych (O czym się nie mówi 1909, O czym się nawet myśleć nie chce 1914). Z tego powodu jej twórczość stała się przedmiotem krytyki ze strony kół zachowawczych. Zapolska występowała w polskich, a także europejskich teatrach. W rozwoju kariery przeszkadzał jej krnąbrny charakter. Z tego powodu nie mogła dojść do porozumienia z dyrektorami teatrów. Ostatnie lata swego życia pisarka spędziła w willi ?Skiz?, oszukana, otumaniona i pozbawiona majątku przez hipnotyzera. autor: Paweł Przybysz Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Gabriela Zapolska
Menażerią nazywano dawniej pokaz egzotycznych zwierząt. Klatki wystawiane ku uciesze tłumu dały początek współczesnym ogrodom zoologicznym. Zbiór opowieści Zapolskiej tworzy obśmiewczą galerię ludzkich przywar wystawionych na publiczny osąd. Poszczególne postacie chowające się pod maskami koteczków i gołąbków nierzadko wzbudzają politowanie. Zaś różnego gatunku małpy i kozły ofiarne obrazują okrutne prawa rządzące ludzkimi relacjami. Zapolska na nowo interpretuje znane z oświeceniowych bajek podobieństwa ludzi do zwierząt. Menażeria ludzka" to udana i przy tym bardzo niepokojąca opowieść o ludzkim królestwie dzikich zwierząt.
Gabriela Zapolska
„Menażeria ludzka” to zbiór dwunastu opowiadań autorstwa Gabrieli Zapolskiej, jednej z najwybitniejszych przedstawicielek polskiego naturalizmu. Irytujące osły, ukochane żabusie, wredne małpy — w codziennych rozmowach przewija się czasem cały zwierzyniec. Dwanaście opowiadań łączy wyjątkowy zmysł obserwacji autorki, która w scenkach z życia powszedniego uchwyciła wychodzące z ludzi zwierzęta, te przerażające i te budzące współczucie.
Gabriela Zapolska
Zbiór opowieści Gabrieli Zapolskiej zatytułowanych nazwami zwierząt, pod którymi autorka ukrywa ludzkie cechy i przywary. Smutne, czasem prześmiewcze spojrzenie na historie różnych osób, z których wyłania się niepokojący obraz ludzkiej kondycji jako takiej. Stworzonych przez Zapolską bohaterów charakteryzują małostkowość, zazdrość, pycha i brak lojalności.