Verleger: 16
Janusz „Krawiec” Wiśniewski
Smak miłości i kremowych ciastek. Pełna zaskakujących zwrotów akcji, erotyczna epopeja w cukiernią w tle. Dzieje kolejnych związków głównej bohaterki – Marysi – która, na kartach tej odważnej powieści, przeistacza się z niepozornej, zalęknionej dziewczynki ze społecznych dołów, w świadomą swoich celów, i konsekwentnie je realizującą, piękną kobietę. Pisarstwo bardzo zmysłowe zarówno w opisach miłosnych namiętności jak i ... w opisach ciastek, tortów, serników, babek, napoleonek i wszelkich innych, wyrobów cukierniczych. Pisarstwo uwodzące opisami smaków, zapachów, konsystencji... Projekt okładki: Marcin Labus
Mesalina Cesarzowa nierządnica
Leo Belmont
Powieść o kontrowersyjnych losach Messaliny, trzeciej żony rzymskiego Cesarza Klaudiusza. Zaniedbywana przez męża władczyni, dopuszcza się wielu ekscesów seksualnych, równocześnie ośmieszając męża przez podwładnymi. Szacuje się, że w trakcie panowania Messalina miała około stu pięćdziesięciu kochanków.
Meshi. Kulinarny przewodnik po kulturze Japonii
Katherine Tamiko Arguile
W Japonii jedzenie jest czymś więcej niż tylko jedzeniem Tytułowe meshi to gotowany ryż najjaśniejsza gwiazda japońskiej kuchni, która wskazuje drogę wszystkim przyrządzającym azjatyckie potrawy. Już w czasach starożytnych Japonia zyskała przydomek Mizuho no Kuni, czyli Kraina Obfitych Kłosów Ryżu, a słów na określenie tego zboża jest w języku japońskim więcej niż na określenie miłości. Japoński rok dzieli się nad 24 sekki, czyli sezony. Bowiem, jak mawiają Japończycy, wszystko ma swoją porę. Każde sekki przynosi nowe smaki, a nawet nową zastawę. Zasady korzystania z motywów sezonowych są ściśle przestrzegane: kimona w liście klonu nie nosi się wiosną, klusek mochi nie serwuje się na talerzu w hortensje ani nie spożywa latem, a zimą nie do pomyślenia jest podanie dania z makaronem smen w przezroczystej misce! Brzmi skomplikowanie? Nie szkodzi! Autorka zebrała 54 tradycyjne przepisy między innymi na tonjiru albo nasu dengaku i opatrzyła je wspomnieniami i opowieściami, dzięki którym możemy poznać ten wyspiarski kraj od kuchni i zrozumieć, jak Japończycy myślą o gotowaniu i ucztowaniu. Meshi to opowiedziana z subtelnym wdziękiem smakowita podróż przez kulturę i rytuały, która na długo pozostanie w twojej pamięci. Katherine Tamiko Arguile pisarka oraz dziennikarka kulturalna o japońsko-brytyjskich korzeniach, urodzona i wychowana w Tokio. Mówi o sobie, że jest Edokko, choć już od lat mieszka w Australii. Popularyzacja kuchni swoich przodków jest jej sposobem na ocalenie japońskiej tradycji przed zniknięciem i zapomnieniem.
Adam Ubertowski
Adam Ubertowski w Mesjaszu realizuje skryte marzenie wielu czytelników o pełnokrwistej epickiej polskiej powieści. Na blisko sześciuset stronach śledzimy losy intrygującego bohatera, jesteśmy najbliżej jak się da: towarzyszymy mu podczas narodzin, słyszymy jego pierwsze myśli i doświadczamy tych samych zaskoczeń. Mesjasz to opowieść o rodzinie, tajemniczym dziadku, relacjach i obowiązkach. W duchologicznej atmosferze zasiadamy w szkolnej ławce, poznajemy skomplikowany, słodko-gorzki smak pierwszej miłości i przyjaźni. Mesjasz to również podróż przez świat wewnętrzny głównego bohatera i wszystko, co dla niego najważniejsze. A także (pozornie) mniej ważne. Tęsknota, ambicje, marzenia czy utrata opisywane są tu z wyjątkową czułością, czujnością i zrozumieniem. Powieść Ubertowskiego jest sugestywnym portretem losu człowieka. Autor zadaje pytania o pamięć. Czy nasza wizja przeszłości ma znaczenie dla kogoś innego? Czy jesteśmy w stanie zabrać ze sobą jakąś wiedzę, o tym, co nas spotkało? A może nie mamy żadnej wiedzy? Cały krajobraz powieści podszyty jest historią, i to ona momentami, nawet długimi, wydobywa się na plan pierwszy, staje się głównym bohaterem. Bo kim jest tytułowy Mesjasz? I co ma wspólnego z pewną znaną stocznią, Rolling Stonesami i bohaterami Wielkiej Historii?
Ks. Grzegorz Pawłowski
Mesjasz i Jego wyznawcy, książka autorstwa Księdza Infułata Grzegorza Pawłowskiego - Jakuba Hersza Grinera to komentarz biblijno-archeologiczny do tekstów Ewangelii i Dziejów Apostolskich, opisujący życie Jezusa, Jego uczniów oraz wspólnoty pierwotnego Kościoła. Jest to także świadectwo wiary Żyda, który uwierzył w Ewangelię i został katolickim kapłanem. Publikacja zawiera cenne uwagi i objaśnienia archeologiczne, historyczne i geograficzne, postrzegane zarówno z żydowskiego punktu widzenia, jak i chrześcijańskiego. Ksiądz Infułat pracował nad publikacją do ostatnich chwil swojego życia, jest więc ona swoistym testamentem duchowym i podsumowaniem jego życiowego zgłębiania Prawdy, którą jest Jezus Chrystus. Dopełnieniem tekstu są ilustracje ukazujące miejsca, w których jako człowiek żył i działał Mesjasz - Jezus i Jego uczniowie, oraz dzieła prezentujące sceny z życia Chrystusa i Kościoła. Ostatnim akcentem publikacji jest Apendyks, który zawiera kondolencje i przemówienia wygłoszone podczas uroczystości pogrzebowych Księdza Infułata oraz fotografie przedstawiające przebieg celebracji, które odbyły się 3 listopada 2021 roku w katedrze lubelskiej i na cmentarzu żydowskim w Izbicy.
Paweł Lisicki
Poprzednią książkę, "Mit starszych braci w wierze", poświęconą błędom katolickiego, posoborowego podejścia do judaizmu, zakończyłem "Epilogiem", w którym pokazałem, do czego musi prowadzić religijny syjonizm. Toczenie kolejnych wojen, ostatnio z Iranem, jest nieuchronną konsekwencją tej agresywnej ideologii, którą wyznaje wielu izraelskich rabinów i polityków, na czele z premierem tego kraju. Paweł Lisicki "Mesjasz i Trzecia Świątynia" to książka o chrześcijańskim syjonizmie i jego duchowych owocach, a więc o religii "synów Noego" zjawisku praktycznie w Polsce nieznanym. Bez jego poznania nie da się jednak zrozumieć ani polityki amerykańskiej na Bliskim Wschodzie, ani, niestety, postępującej degradacji tradycyjnego chrześcijaństwa. Idee, a szczególnie te teologiczne, które są najważniejszym źródłem ludzkiego działania, mają swoje polityczne, praktyczne konsekwencje. Książka opisuje dwie wielkie siły, które zjednoczyły się w walce o jeden cel, o odbudowę Trzeciej Świątyni w Jerozolimie. Chociaż Chrystus zapowiedział, że świątynia żydowska raz na zawsze pozostanie zburzona, chrześcijańscy syjoniści i żydowscy mesjaniści chcą pospołu wznieść ją od nowa. Gotowi są realizować swój projekt, nawet jeśli doprowadziłoby to do konfliktu globalnego.
Mesjasz, który odszedł. Bruno Schulz i psychoanaliza
97883-242-3237-6
Twórczość Brunona Schulza stanowi osobliwą wersję Freudowskiego „romansu rodzinnego”, w którym figura Ojca, reprezentanta biblijnego Prawa, utraciła centralne znaczenie na rzecz figur kobiecych – Adeli, Bianki i Matki. Zmiana nie polega jednak na tym, że kobiety stały się teraz podmiotem Prawa, ale na tym, że Prawo stało się parodią siebie. Okazało się ono w rękach kobiet Prawem pozorowanym, które nastawione jest na poniżanie męskiego podmiotu. Wynika to stąd, że pozycja kobiet w roli podmiotu Prawa została im narzucona przez Józefa/Brunona, który w ten sposób próbuje ratować swój świat bez Ojca. Ta strategia ma jednak swoją cenę. Jest nią permanentne nicestwienie Schulzowskiego świata prozy. W degradacji roli Ojca zawiera się zarazem klucz do objaśnienia masochizmu i fetyszyzmu Józefa/Brunona. Jest ona równoznaczna z degradacją świata męskiego. To świat w stanie rozpadu, w którym cały byt odchodzi w nicość. Wraz z nim w nicość odchodzi Bóg tego świata, a zarazem jego Mesjasz. Czekanie na niego stało się obsesyjną czynnością natrętną, pustym teatralnym gestem, który przesłania poczucie opuszczenia przez sacrum i skrajną rozpacz.Ta propozycja lektury dzieła Schulza staje w poprzek utrwalonej u nas tradycji interpretacyjnej, w której upatruje się w nim dzieło „radosne”, pełne cudów i tajemnej magii oraz świetlistości i słońca. Tymczasem w świecie prozy drohobyckiego pisarza rządzi niepodzielnie Tanatos. To świat wychylony ku śmierci i skazany na zagładę. Podobnie jak świat Kafki, nie może być on zbawiony. „Czytanie książki Pawła Dybla jest przeżyciem intelektualnym, co należy rozumieć nie jako konwencjonalny wyraz uznania ani egzaltację zaciekawienia – lecz jako sens obcowania z czymś wymykającym się zaszufladkowaniu. Książka bowiem mówi zarówno rzeczy „heretyckie”, jak i podstawowe, jest zasadniczo nowa, a wszak w lekturze odbierana jako od dawna „prosząca się” o napisanie, wreszcie jej psychoanalityczne rozpoznanie Schulza-człowieka wchodzi, można tak powiedzieć, w wielostopniową polemikę z utrwalonymi w literaturoznawstwie wizerunkami Schulza-artysty”. prof. dr hab. Andrzej Zieniewicz
MESJASZ ŚWIATŁEM I MOCĄ W DRODZE DO NIEBA
Ks. Grzegorz Pawłowski
Książka jest osobistym świadectwem wiary ks. Grzegorza Pawłowskiego w Jezusa, dającego siłę w pokonywaniu życiowych dramatów, w znoszeniu cierpienia, a także w budowaniu międzyludzkich relacji braterstwa. Jako że autor jest ocalonym z Holokaustu, w jego poetyckich zapiskach dominują wątki bohaterskiego ratowania Żydów przez Polaków w okresie okupacji niemieckiej na terenie Polski. Głównym motywem książki jest spełnienie się historii zbawienia w Jezusie Chrystusie, który przywraca człowiekowi godność dziecka Bożego, utraconą z powodu grzechu. Książka zawiera przesłanie nadziei, że człowiek nie jest skazany na grzech, ponieważ ostatecznie zwycięża przemieniająca życie łaska w Jezusie, pod warunkiem że człowiek zechce ją przyjąć.