Видавець: 16
Hans Christian Andersen
Motylek Motyl chciał wybrać sobie piękną żonę, więc naturalnie zwrócił się do kwiatów. W ogrodzie było ich pełno. Spojrzał ciekawym wzrokiem i zauważył zaraz, iż każdy stoi na swojej łodyżce skromnie i prosto, jak młoda panienka. Wszystkie zresztą były ładne i podobały mu się, więc wybór był trudny. Co tu robić? Nie lubił się zastanawiać i rozważać długo. To takie nudne rzeczy! Uciekał zawsze od wszystkiego, co było podobne do pracy i teraz postanowił się wyręczyć. Udał się do „Margeritki”, która — jak wiadomo — jest dobrą wróżbą, złożył pocałunek na każdym płatku jej białej korony, bo z natury był czuły i serdeczny, a potem przemówił: — Najdroższa, najmądrzejsza pani Margeritko, wiem, że nikt nie dorówna ci w mądrości, że umiesz przepowiadać przyszłość. Bądź więc tak dobra i powiedz mi, który kwiatek mam wziąć za żonę? [...]Hans Christian AndersenUr. 3 kwietnia 1805 r. w Odense na wyspie Fionii Zm. 4 sierpnia 1875 r. w Rolighed koło Kopenhagi Najważniejsze dzieła: baśnie: Brzydkie kaczątko, Calineczka, Dziewczynka z zapałkami, Dzielny ołowiany żołnierz, Królowa Śniegu, Księżniczka na ziarnku grochu, Krzesiwo, Mała Syrena, Nowe szaty cesarza, Słowik, Świniopas; powieści: Improwizator (1835), O.T. (1836), Tylko grajek (1837) Duński baśniopisarz i poeta. Po śmierci ojca, ubogiego szewca, który dla zarobku wziął udział w kampanii napoleońskiej, 14-letni Hans Christian opuścił dom i ruszył do Kopenhagi. Marzył o teatrze, lecz ani jego występy aktorskie, ani dzieła sceniczne (debiut 1829 r. Miłość na Wieży Mikołaja) nie zyskały uznania. Dzięki stypendium królewskiemu (1822) i wsparciu życzliwych ludzi skończył szkołę i został sławnym autorem. W uznaniu zasług otrzymał tytuł profesora (1851) i radcy (1874). Przyjaźnił się m.in. z Dickensem i braćmi Grimm. Andersen podkreślał, że jego baśnie są utworami poważnymi, nie tylko dla dzieci, ale i dla dorosłych. autor: Kamil Jackowicz Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Jolanta Mausch
Piotr, artysta plastyk z burzliwą przeszłością i problemem alkoholowym, mieszka w niewielkim miasteczku w dwurodzinnym domu do którego wprowadza się Magda młoda pani psycholog podejmująca pracę w Domu Dziecka. Pomimo początkowej niechęci ze strony Piotra stopniowo zaprzyjaźniają się, dzięki czemu mężczyzna podejmuje próbę walki z nałogiem. Niestety tajemnica, którą nosi w sobie Piotr, nie pozwala mu zbliżyć się do Magdy tak bardzo, jak by tego pragnął.
Stanisław Jachowicz
Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Motylki Słońce nam błysnęło, łąki zielenieją, Do słoneczka w górze kwiateczki się śmieją. Tysiące motylków do kwiatów się zlata, Każdy skrzydełkami podobny do kwiata. A dziatki wesoło przepędzają chwilki W cieniuchne siateczki chwytają motylki. Hej! co wy robicie? dajcie pokój dziatki!... Stanisław Jachowicz Ur. 17 kwietnia 1796 w Dzikowie (dziś dzielnica Tarnobrzega) Zm. 24 grudnia 1857 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Rozmowy mamy z Józią służące za wstęp do wszelkich nauk, a mianowicie do gramatyki, ułożone dla pożytku młodzieży, Pisma różne wierszem Stanisława Jachowicza, Śpiewy dla dzieci, Rady wuja dla siostrzenic: (upominek dla młodych panien), Pomysły do poznania zasad języka polskiego, Ćwiczenia pobożne dla dzieci, rozwijające myśl, Podarek dziatkom polskim: z pozostałych pism ś. p. Stanisława Jachowicza, Upominek z prac Stanisława Jachowicza: bajki, nauczki, opisy, powiastki i różne wierszyki Poeta, bajkopisarz, pedagog, działacz charytatywny. Ukończył szkołę pijarów w Rzeszowie oraz gimnazjum w Stanisławowie. Studiował na wydziale filozoficznym na Uniwersytecie we Lwowie. Na studiach był współzałożycielem i wpływowym członkiem tajnego Towarzystwa Ćwiczącej się Młodzieży w Literaturze Ojczystej, a także inspiratorem i prezesem Towarzystwa Studenckiego Koła Literacko-Naukowego. Po studiach zamieszkał w Warszawie, gdzie objął posadę kancelisty w Prokuratorii Generalnej Królestwa Polskiego. Przystąpił do Związku Wolnych Polaków, po wykryciu którego otrzymał zakaz zajmowania posad rządowych. Wobec tego jego głównym zajęciem była praca pedagogiczna jako nauczyciela języka polskiego w domach i na prywatnych stancjach dla dziewcząt. Debiut literacki Jachowicza miał miejsce w 1818 r. w Pamiętniku lwowskim, gdzie opublikował bajki. Pierwszą książkę wydał w 1824 r. - zbiór bajek i powiastek pt. Bajki i powieści. Przez cztery kolejne lata ukazywały się rozszerzone wydania tego zbioru pod tym samym tytułem; w 1829 r. zbiór zawierał już 113 utworów. Jest autorem kilkuset wierszyków i powiastek dydaktyczno-moralizatorskich. Publikował również w periodykach pod własnym nazwiskiem lub pod pseudonimem Stanisław z Dzikowa. W 1829 r. redagował przez rok Tygodnik dla Dzieci. W W 1830 r. przy współudziale Ignacego Chrzanowskiego zaczął wydawać pierwsze w Europie codzienne pismo dla dzieci - Dziennik dla Dzieci. Publikowane przez niego gazety i książki miały wychowywać, ale też uczyć czytania, liczenia i historii. Zajmował się również opieką społeczną nad dziećmi. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Małgorzata Wachowicz
Przed prokuratorem Jerzym Jasieniem i komisarzem Adamem Dzikim kolejne wspólne śledztwo. Sprawa dotyczy tajemniczego zabójstwa. Tuż przed zdarzeniem ofiara telefonowała z prośbą o pomoc. Jednak w trakcie sekcji zwłok okazuje się, że do zabójstwa doszło znacznie wcześniej. Kto w takim razie wykonał telefon? Czy duetowi śledczych uda się odkryć prawdę? Małgorzata Wachowicz polska autorka powieści obyczajowych, z wykształcenia inżynier architekt. Na co dzień mieszka w Łodzi, gdzie pracuje w wyuczonym zawodzie. Jako pisarka debiutowała we wrześniu 2018 roku powieścią obyczajową "Pokochaj mnie". W kwietniu 2019 roku ukazała się kolejna książka "Zatańcz ze mną", a w październiku 2019 roku powieść kryminalna "Maska Mefisto".
Małgorzata Wachowicz
Przed prokuratorem Jerzym Jasieniem i komisarzem Adamem Dzikim kolejne wspólne śledztwo. Sprawa dotyczy tajemniczego zabójstwa. Tuż przed zdarzeniem ofiara telefonowała z prośbą o pomoc. Jednak w trakcie sekcji zwłok okazuje się, że do zabójstwa doszło znacznie wcześniej. Kto w takim razie wykonał telefon? Czy duetowi śledczych uda się odkryć prawdę? Małgorzata Wachowicz polska autorka powieści obyczajowych, z wykształcenia inżynier architekt. Na co dzień mieszka w Łodzi, gdzie pracuje w wyuczonym zawodzie. Jako pisarka debiutowała we wrześniu 2018 roku powieścią obyczajową "Pokochaj mnie". W kwietniu 2019 roku ukazała się kolejna książka "Zatańcz ze mną", a w październiku 2019 roku powieść kryminalna "Maska Mefisto".
Katarzyna Bester
Nowy Jork atakuje śnieżyca. Detektyw Aidan Winters spędza dzień z rodziną, gdy dzwoni telefon. Winters jest potrzebny na Moście Brooklińskim, gdzie znaleziono zwłoki młodej Nory Walton, córki popularnego w mieście adwokata. Rozpoczyna się śledztwo, jednak każdy podejmowany przez detektywów trop zdaje się prowadzić donikąd, a osoba, która może udzielić odpowiedzi na wiele pytań, jakby zapadła się pod ziemię. Kim jest Jason? O czym Nora nie mówiła rodzicom? Czy klucz do rozwiązania zagadki znajduje się w ręku jednego z klientów znanego adwokata? Tymczasem nad Nowym Jorkiem nie przestają gromadzić się śniegowe chmury, co znacznie utrudnia szukanie dowodów. Wtedy morderca uderza ponowie.
Wiesław Łukaszewski
Motywacja bez mitów, bez tanich sztuczek, bez kokieterii i zwodzenia myśli na manowce tak można by rozwinąć tytuł tej książki, napisanej z szacunkiem dla tych, którzy po nią sięgną. Autor zajmował się motywacją przez lata, przeczytał chyba wszystko, co na jej temat opublikowano, prowadził również własne badania i obserwacje. W poszczególnych rozdziałach dzieli się swoją wiedzą w sposób czytelny nawet dla osób, które nie mają psychologicznego wykształcenia. Każdy rozdział zaś kończy się zestawem pożytecznych wskazówek, które można od razu zastosować, by w praktyce wykorzystać zdobytą właśnie wiedzę. Owe wskazówki mogą się okazać szczególnie cenne dla tych, którzy starają się motywować innych ludzi swoich pracowników, uczniów, a także swoje dzieci. Na co dzień chyba wszyscy jesteśmy poganiani, napominani, kontrolowani, dyscyplinowani i oceniani w ten sposób się nas motywuje. Skąd jednak czerpać motywację i siły do osiągania wyznaczonych celów, skoro ludzkie zasoby jakoś nie chcą być niewyczerpane? Wielkie firmy poświęcają spore fundusze na warsztaty motywacyjne dla swoich menedżerów. W księgarniach pełno jest poradników, które podpowiadają, jak motywować siebie i innych. Szkoły próbują wykrzesać drobiny motywacji z dzieciaków, które na samym początku opowiadają o tym, czego się w nich nauczyły, a z biegiem czasu i kolejnych klas zaczynają mówić jedynie o tym, co dostały (ocenę, uwagę i tym podobne). Lektura tej książki sprzyja myśleniu, że może być inaczej, że nie trzeba koniecznie używać kija czy marchewki, że można w człowieku małym i dużym znaleźć to, co w nim dobre i piękne, wspierać jego naturalną ciekawość i skłonność do podejmowania wysiłku, by nieustannie poznawać, tworzyć, zmieniać świat. To fajna rzecz książka nie jest ściśle naukowa, ale na nauce oparta. Nie jest także poradnikiem, lecz skłania do refleksji, a co więcej daje sensowne narzędzia w postaci pytań na koniec każdego rozdziału. I choć nie skupia się na poradach praktycznych, dotyka jednak prawdziwie praktycznych problemów (takich, z jakimi zmagają się na przykład rodzice czy nauczyciele). W moim odczuciu można ją potraktować jako swoistą wycieczkę po problemach związanych z motywacją. Na dodatek wycieczkę z doskonałym przewodnikiem, który z jednej strony, jako naukowiec, zgłębił zagadnienie motywacji w swojej pracy badawczej, z drugiej zaś potrafi o niej mówić jako człowiek, opierając się na codziennych obserwacjach i życiowym doświadczeniu. - Tomasz Grzyb To świetna książka, i to pod wieloma względami. Jest bardzo merytoryczna, pełna odniesień do wyników różnych badań, a jednocześnie bardzo praktyczna ludziom, którzy chcieliby dokonać w sobie jakiejś zmiany, udziela konkretnych i nader cennych wskazówek. Można je wykorzystać zarówno w działaniach na rzecz własnego rozwoju (jakkolwiek wyświechtana jest to fraza), jak i w pracy, w której inspiruje się innych (w tej roli zwykle występują nauczyciele i menedżerowie, ale źródłem codziennych inspiracji są także rodzice). Bardzo mi się podoba struktura i forma tej książki. Jest w niej porządek i przestrzeń, nie ma przesady ani poczucia przytłoczenia. Na pewno ją kupię i umieszczę w swojej biblioteczce, dam swoim dzieciom do przeczytania, będę z niej korzystać w swojej pracy i polecać innym. Do niczego nie potrafię się tutaj przyczepić, a tak lubię... - Ewa Jarczewska - Gerc Wiesław Łukaszewski- profesor psychologii. Autor licznych książek, między innymi: Wielkie i te nieco mniejsze pytania psychologii, Mądrość i różne niemądrości i Pięknie się różnić, mądrze być podobnym, wielu artykułów naukowych, a także zbioru felietonów na tematy psychologiczne Niewielka suma szczęścia. Znany popularyzator psychologii. W przeszłości wieloletni przewodniczący, a obecnie honorowy przewodniczący Komitetu Psychologii PAN. Miłośnik dobrej literatury, muzyki oratoryjnej i ogrodów
Motywacja bez zadyszki. Jak pokonywać przeciwności i osiągać cele w zgodzie ze sobą
Jadwiga Korzeniewska
Osiągaj cele bez zadyszki, w zgodzie ze sobą Gdyby sporządzić ranking najpopularniejszych słów XXI wieku, motywacja bez wątpienia znalazłaby się w ścisłej czołówce. Słowo to widać na okładkach poradników (również tego - sic!), czasopism, w tytułach kursów, szkoleń i tysięcy internetowych wykładów. Stało się synonimem dociskania siebie do granic możliwości i nieustannego podnoszenia sobie poprzeczki. Czujemy się źle, kiedy wydaje nam się, że jesteśmy niedostatecznie zmotywowani. Mamy poczucie winy, gdy uważamy, że robimy niewystarczająco dużo lub szybko. Za wszelką cenę więc chcemy siebie zmienić i zmotywować, a przy tym często działamy po omacku. Nic dziwnego, że kiedy na drodze do celu napotykamy trudności lub doświadczamy porażki, to okazuje się, że jesteśmy bezbronni. Autorka tego poradnika pokazuje, że motywacja to nie afirmacyjne mantry ani proste "chce mi się". Jak przekonuje, to książka dla tych, którzy chcą: osiągać cele w zgodzie ze sobą i swoimi wartościami pokonywać trudności, kryzysy i radzić sobie z porażkami nauczyć się odpuszczać z korzyścią dla swojego dobrostanu odpieprzyć się od siebie, choć żyją w świecie tak bardzo nastawionym na sukces