Wydawca: 16

Moje życie w sztuce

Konstanty Stanisławski

Autobiografia Stanisławskiego - słynnego twórcy, który zmienił teatr na zawsze - to jedna z najbardziej pasjonujących i niezwykłych książek o teatrze. Czytelnicy znajdą w niej liczne zabawne i zaskakujące historie, opisy spektakli i procesu ich powstawania, portrety takich legendarnych pisarzy jak Czechow, Gorki czy Tołstoj, oraz refleksje na temat teatru i życia w ogóle, które pomogą im lepiej poznać tego wielkiego człowieka. [azbooka.ru] Nawet osoby niezwiązane z teatrem uznają tę książkę za interesującą, ponieważ jest to dzieło samodzielne, autobiografia fascynującej osobowości, napisana przyjemnym językiem i z dużą dawką dobrego humoru. Polecam, znakomita lektura. [nm, litres.ru] Ze stron książki wyłania się człowiek skromny, szczery i inspirujący, a jego podejście do sztuki jest piękne i odświeżające: widzi on środowisko artystyczne jako wspólnotę ludzi, którzy pracują dla dobra sztuki, a nie po to, by się wyeksponować. [Dasha, goodreads.com] Autor rewelacyjnie kreśli opis Rosji przełomu XIX i XX wieku, światowych gigantów różnych dziedzin sztuki, oraz swojej drogi artystycznej. Poza tym jest to po prostu świetna książka, bardzo dobrze napisana, niezwykle ciekawa i urokliwa. [Dominik Gąsowski, lubimyczytac.pl] Wspomnienia Stanisławskiego charakteryzują się imponującą dynamiką. Czytelnik widzi, jak autor nieustannie ewoluuje, zmienia się i rozwija swoje poglądy społeczne i artystyczne. Jego twórczy rozwój jako artysty i człowieka znajduje odzwierciedlenie w tytułach rozdziałów: artystyczne dzieciństwo ustępuje miejsca artystycznej młodości, artystyczna młodość przechodzi w artystyczną dojrzałość. Śledząc twórcze życie Stanisławskiego w latach dojrzałych, uświadamiamy sobie, że nigdy nie stałoby się ono artystyczną starością - Konstanty doskonale wiedział, że artysta nie może się zestarzeć, ponieważ, jak to ujął, im dłużej artysta żyje, tym bardziej "doświadczony i silniejszy" staje się w tej dziedzinie. [books.yandex.ru] NOTA O AUTORZE. Konstanty Stanisławski (1863-1938) był wybitnym rosyjskim aktorem, reżyserem teatralnym i pedagogiem, a zarazem jednym z najważniejszych reformatorów sztuki scenicznej. Stworzył unikalną metodę pracy aktora (tzw. "system Stanisławskiego") opartą na świadomej, artystycznej transformacji w odgrywaną postać, zapewniając tym samym psychologiczną autentyczność spektaklu. "Moje życie w sztuce" to pierwszy, autobiograficzny tom jego czteroczęściowego dzieła, którego kolejne trzy tomy do dziś są czytane, analizowane i stosowane przez aktorów, reżyserów i kulturoznawców na całym świecie. TŁUMACZENIA. Książka została przetłumaczona m.in. na: angielski, francuski, włoski, niemiecki, arabski, estoński, fiński, islandzki, litewski, perski, słoweński, hiszpański, turecki i japoński oraz polski. INFORMACJA OD WYDAWCY. Książka ta jest dostępna w formie e-booka i audiobooka. W jej oryginalnym tekście znajdują się dość liczne, a czasem obszerne, przypisy, które w audiobooku - w celu zapewnienia płynności narracji - albo zostały pominięte, albo skrócone i wkomponowane w tekst - bez szkody dla jego zrozumienia. Pełna, zawierająca wszystkie oryginalne przypisy wersja jest dostępna w formie e-booka. E-book zawiera też słownik nazwisk, który w audiobooku został całkowicie pominięty. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.

Moje życie z Tomkiem

Dorota Sumińska

Kiedyś pisałam do Ciebie listy, bo nie zawsze chciałeś rozmawiać o tym, co było dla mnie ważne. Dziś piszę, bo nie możesz ze mną rozmawiać (). Widziałam, jak wylatujesz mi z rąk, jak umykasz gdzieś, gdzie Cię nie dogonię. Twoje wielkie źrenice ziały pustką. Połamałam Ci żebra, bo wierzyłam, że Cię zatrzymam. Dalej wierzę. Nie daj mi stracić tej wiary, bo nie chcę bez Ciebie żyć rozpoczyna swoją najnowszą książkę Dorota Sumińska. Adresat tych słów, Tomasz Wróblewski uznany lekarz i wieloletni partner pisarki zmarł 7 listopada 2021 roku, w niespełna miesiąc po ich ślubie. Byli nastolatkami, kiedy rozkwitła między nimi miłość. Potem ich drogi rozeszły się na ponad trzy dekady, aż w końcu zostali parą na dobre i na złe, już jako dorośli ludzie po przejściach. Dzielili pasję do podróżowania i medycyny oraz miłość do zwierząt, wzajemnie się inspirowali, nie było im jednak dane cieszyć się małżeństwem. Moje życie z Tomkiem to najbardziej osobista opowieść w literackim dorobku autorki Dość miłosne wspomnienie, album wspólnych chwil, list do ukochanego, krzyk nadziei, jęk rozpaczy i intymne wyznanie w jednym. Książka, która powstała z miłości i niezgody na nagłą stratę ukochanej osoby.

Mojej żonie

Lucjan Rydel

Mo­jej żo­nie Wy­ro­słaś tak... Wy­ro­słaś tak  Ja­ko ta srebr­na brzóz­ka,  Co list­ki wiatr jej mu­ska --  Jak po­lny mak,  Co czer­wo­ną su­kien­ką  Po­śród ła­nu się pa­li --  Jak ta ja­rzę­bi­na,  Co pod Bo­żą Mę­ką  Ca­ła w kra­sie ko­ra­li  Ga­łą­zecz­ki ugi­na --  Jak ten kwiat ja­bło­ni,  Co w śnie­ży­stej bie­li  Ró­żo­wo się pło­ni --  Jak dzie­wan­na zło­ci­sta,  Gdy ku słoń­cu wy­strze­li  W kró­lew­skiej przy­odzie­wie. [...]Lucjan RydelUr. 17 maja 1870 r. w Krakowie Zm. 8 kwietnia 1918 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Poezje 1899, Zaczarowane koło, Betlejem polskie (1904), Zygmunt August (1913) Poeta, dramaturg, prozaik i tłumacz okresu Młodej Polski; satyrycznie sportretowany przez Wyspiańskiego w Weselu jako Pan Młody. Ukończył wydział prawno-polityczny na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, po czym zwrócił się ku innej dziedzinie i studiował historię i historię sztuki w Berlinie, a dzięki stypendium Akademii Umiejętności również w Paryżu na kilku uczelniach; tam też pracował w Bibliotece Polskiej. Był miłośnikiem kultury antycznej. Wróciwszy do Polski, ożenił się 20 listopada 1900 r. z Jadwigą Mikołajczykówną, córką chłopa z Bronowic, co stało się głośnym wydarzeniem towarzysko-artystycznym. Był animatorem życia kulturalnego wsi; zakładał czytelnie dla ludu, prowadził wykłady i organizował przedstawienia. Na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie przez wiele lat dawał cieszące się dużą popularnością wykłady z historii sztuki greckiej. Tematyka ta pojawia się również w jego twórczości artystycznej, mianowicie w cyklu sonetów Mitologie greckie oraz opowieściach z czasów starożytnej Grecji (Ferenike i Pejsidoros, 1909). Pisał ponadto poematy bajeczne: Bajka i Kasi i królewiczu (1903), Pan Twardowski (1906), Madejowe łoże (1909), a także szkice historyczne: Awanturnik XVIII wieku, książę ?Dynassów? (1903), Królowa Jadwiga (1910). Cieszył się również uznaniem jako twórca sceniczny, autor baśni scenicznej Zaczarowane koło, widowiska jasełkowego Betlejem polskie oraz trylogii historycznej Zygmunt August. Dał się poznać jako znakomity tłumacz; przetłumaczył fragmenty Iliady Homera, wiersze Horacego, Anakreonta i Pindara oraz Sawantki Moliera.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Mojra (#2). Mojra 2. Żniwa Przepowiedni

Agnieszka Kulbat

Ona twym celem, zbawieniem i zgubą, ona ci marzeniem, straceniem i chlubą. Wieści o upadku Zakonu Inayari i morderstwie jego Najwyższej kapłanki rozchodzą się po Ratrii w tempie błyskawicy. W obliczu tych tragicznych wydarzeń Rayn zostaje zmuszona wybrać stronę w wewnętrznym konflikcie, który trawi jej kraj. Wrzucona w sam środek chaosu, przebywa z dala od Aidena, ale połączone przez Mojry dusze tych dwojga ciągną ku sobie wbrew wszystkiemu. Katastrofalne skutki ich spotkania są tylko kwestią czasu. Czasu, którego nawet boginie przeznaczenia mają mało. Walka o tron, duchy przeklętych sióstr, dworskie konflikty i śmierć ludzi zaplątanych w nici losu to tylko preludium przepowiedni, która lada moment wreszcie zbierze swoje żniwa.

Mojra (#3). Mojra. Niczyja wojna

Agnieszka Kulbat

Każda wojna ma swojego pana Pożary trawiące stolicę Ratrii po ataku zjednoczonych wojsk księcia Samira jeszcze nie ugasły, gdy runa teleportacji jednej z Mojr wyrzuciła Aidena i Rayn na Ziemiach Niczyich - bezpańskim terenie chronionym barierą, enklawy banitów. Kapłanka, aby przetrwać na obcej ziemi, zostaje zmuszona do wzięcia udziału w walkach podziemia - do czasu, gdy poznaje Kavrasa, lokalnego czempiona, który oferuje jej sojusz i ratunek kosztem porzucenia Aidena. Tymczasem w twierdzy Namiri Samir walczy o utrzymanie władzy, Aurora planuje odbudowę Inayari, a Elys buntuje się w imię miłości, która może mieć fundamentalne znaczenie w konflikcie z Mojrami Czy Rayn zaryzykuje i stanie po stronie Aidena, aby wraz z nim wyjść naprzeciw mściwym bogom gotowym zabić ich za wszelką cenę?

Mojra (Tom 1). Przeklęte dzieci Inayari

Agnieszka Kulbat

Rayn, ratując życie Aidena, nie zdaje sobie sprawy, że to on ma przynieść jej zgubę. Ich połączone życia łączą też emocje, ból i sny, zamazując granicę pomiędzy dobrem a złem. Rayn nie jest w stanie poznać, czy myśli nawiedzające jej głowę należą do niej czy do chłopaka. Ten chaos jest tylko pozorny, bo każdy jej krok, czyn i słowo zostało dokładnie zaplanowane przez Mojry boginie przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Rayn nie podda się tak łatwo i jej celem stanie się wyrwanie z okowów przeznaczenia, bo od teraz każda decyzja jej i Aidena, zdecyduje o losie świata.

Mojżesz Mendelssohn i potomność

Martina Steer

Tytuł oryginału: Moses Mendelssohn und seine Nachwelt. Eine Kulturgeschichte der jüdischen Erinnerung Seria Klio w Niemczech, t. 28 Książka wydana wspólnie z Niemieckim Instytutem Historycznym w Warszawie Żydowski filozof oświeceniowy Moses Mendelssohn pozostawał postacią kontrowersyjną jeszcze długo po swojej śmierci: jedni widzieli w nim wizjonera dającego początek lepszej przyszłości, inni zaś winili go za upadek judaizmu. Martina Steer napisała pierwszą całościową analizę fenomenu Mendelssohna jako zbiorowego miejsca pamięci od momentu jego śmierci w 1786 r. do czasów narodowego socjalizmu w Niemczech. Na przykładzie obchodów jubileuszowych organizowanych na jego cześć w Niemczech, Polsce i USA autorka pokazuje związki między pamięcią o Mendelssohnie w tych krajach i przedstawia go jako jedno z najsilniej oddziałujących żydowskich miejsc pamięci. Martina Steer pracuje na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie zajmuje się historią Żydów i Europy. Wykładała także na Uniwersytecie Europejskim we Florencji, była stypendystką licznych instytucji naukowych w Europie i Stanach Zjednoczonych. Jest autorką biografii Berthy Badt-Strauss, jednej z najbardziej znanych niemieckich dziennikarek międzywojnia i jednocześnie działaczki syjonistycznej.

Mokra biel Bambino

Aleksandra Igras

Mokra biel Bambino" to dojrzałe pisanie. Historie jak z telewizyjnego reportażu albo z wiejskich plotek Igras ubiera w wyrafinowaną literaturę, a tę nasyca niepokojącym przeczuciem Śmierci. Perfekcyjnie panuje przy tym nad językiem: bogaty, subtelny i dyskretny wraz z rozwojem fabuły zanika aż do przezroczystości, pozostawiając samą Opowieść." Jacek Zalewski. Pisarz, publicysta, fotograf.