Verleger: 16
Kuba Szpilka, Piotr Mazik, Maciej Krupa
Partner wydania: Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem To nietypowy przewodnik. Nie opisuje miejsc pięknych, atrakcyjnych i niepowtarzalnych. Prowadzi raczej po ciemnych zaułkach, przestrzeniach zapomnianych i wyrzuconych z pamięci. Pokazuje trzy wymiary Zakopanego, które dotąd traktowano po macoszemu albo pomijano wstydliwym milczeniem. Bo Zakopane nie byłoby takie, jakie jest, bez ciężkiej pracy i wysiłku licznych przybyłych i osiadłych tu ceprów, bez wielu sanatoriów i zaludniających je tysięcy gruźlików, i wreszcie bez społeczności zakopiańskich Żydów, którzy podczas drugiej wojny światowej podzielili los pobratymców w całej Europie. Jesteśmy przekonani, że Zakopane można spotkać inaczej. W niespiesznej wędrówce, poświęcając więcej uwagi miejscom niby znanym i tym zgoła pospolitym, pamiętając przy tym, że nasza wiedza osobliwie o przestrzeniach kulturowo istotnych zawsze jest zmityzowana, co nie znaczy nieprawdziwa, jednostronna wszak i upraszczająca. Miniprzewodnik, który tutaj przedstawiamy, to zachęta do tego rodzaju spacerów. Po przestrzeni i czasie. W materii miasta wypatrujemy ludzi i ich nieoczywistych historii, a zjawiska i procesy uobecniają się nam w architektonicznym zamęcie i urbanistycznym nieporządku. Nawet brak, nieobecność stają się ciekawe, gdy jesteśmy w stanie zwrócić na nie uwagę i myśleć o ich znaczeniu. Czy przydaje to Zakopanemu urody? Pewnie nie. Czyni je niemniej miejscem ciekawszym, mniej banalnym. Nasi nieoczywiści przewodnicy: ceprzy, gruźlicy i Żydzi, pozwalają nam ćwiczyć wyobraźnię, praktykować pamięć i, tropiąc ślady, uczyć się uważności. Fragment wstępu
Nieobecni. Milczenie wokół chorób psychicznych w rodzinie
Meg Kissinger
Depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, alkoholizm, samobójstwo. To słowa zakazane u Kissingerów. Nie pasują do obrazu szczęśliwej katolickiej rodziny z przedmieść. Ale jak wytłumaczyć kolejne tragedie, które ich dotykają? I jak długo można milczeć? Meg Kissinger opowiada historię chorób psychicznych wśród swoich najbliższych: matki, ojca i rodzeństwa. Ze strzępów wspomnień z dzieciństwa, podsłuchanych rozmów i podpatrzonych scen stopniowo wyłania się wstrząsający portret rodziny, w której wszyscy mierzą się ze swoimi demonami w samotności. Kissingerowie na różne sposoby zmagają się z tym samym: wstydem i brakiem języka do opisu własnego cierpienia. Po latach Meg Kissinger, już jako ceniona amerykańska reporterka, wreszcie przerwała tę zmowę milczenia. Jej Nieobecni to rozpisana na dekady opowieść o zmianie, jaka dokonała się w diagnostyce i leczeniu osób chorujących psychicznie. Czy tragedie, które spotkały Kissingerów, byłyby dziś do uniknięcia? Ta historia pokazuje, do czego mogą prowadzić społeczne tabu i brak systemowej pomocy. Meg Kissinger to światowej klasy reporterka, która potrafi rewelacyjnie opowiadać. Kiedy przeczytacie o jej niezwykle dociekliwym, bezlitosnym, a zarazem pełnym miłości śledztwie poświęconym starym rodzinnym sekretom, będziecie wściekli na system opieki psychiatrycznej ale będziecie też wdzięczni, że autorzy tacy, jak ona niestrudzenie dążą do ujawnienia prawdy. Robert Kolker Pisanie prawdy to akt odwagi. Meg Kissinger wykazała się nią, pisząc kronikę rodzinną, historię o miłości, stracie, o wypełnianiu najważniejszych zobowiązań i o tym, jak wszystko to zostaje rozszczepione przez pryzmat choroby psychicznej. Jej książka jest przejmująca i mocna, tak mocna, jak więzi łączące bohaterów. Podzieliła się z nami historią swojej rodziny, zarazem jednak ujawniła prawdę na temat nas wszystkich. Jelani Cobb, dziekan Szkoły Dziennikarstwa Uniwersytetu Columbia Przez wiele lat Meg Kissinger była bodaj jedyną dziennikarką piszącą o sprawach dotyczących zdrowia psychicznego. Czytelnicy [] poznali dzięki niej nieprawdopodobne historie zwykłych ludzi borykających się z chorobami i uzależnieniami, dowiadywali się ponadto, jak fatalnie funkcjonują szpitale psychiatryczne i jak mało robią władze lokalne i stanowe, by pomóc chorym. Jej fascynująca i poruszająca książka zbiera to wszystko w całość. Udało jej się pokazać pełny obraz tragicznej porażki naszego kraju, niezdolnego stworzyć czegokolwiek, co przypominałoby system opieki psychiatrycznej, zarazem zaś powiązała to z historią własnej rodziny. Jeśli chcecie zrozumieć, jak wygląda ochrona zdrowia psychicznego w Ameryce, musicie przeczytać się książkę. Rob Waters, założyciel MindSiteNews Szczera, dająca do myślenia, nieprawdopodobnie poruszająca książka, opowieść o jednej z tych amerykańskich tragedii, które z jednej strony wydają się wręcz niemożliwe, z drugiej zaś wydarzają się aż nazbyt często. Rachel Aviv Trudno zliczyć artykuły, w których Meg Kissinger opisywała historie ludzi zmagających się z chorobami psychicznymi, by w ten sposób pokazać, jak fatalnie działa system opieki psychiatrycznej w Stanach Zjednoczonych. Jej najnowsza książka to bardzo osobista, bolesna opowieść o chorobach psychicznych, które dotknęły bliskich autorki. Kissinger cytuje w niej swojego zmarłego brata i przypomina nam, że można je pokonać tylko dzięki miłości i zrozumieniu. Jej wspaniała opowieść jest pełna jednego i drugiego. dr Tom Insel, były kierownik Narodowego Instytutu Zdrowia Psychicznego Wspomnienia poświęcone hałaśliwej, kochającej, cierpiącej rodzinie. Meg Kissinger osiągnęła rzecz niemożliwą: opowiedziała niezwykle osobistą historię, osadzając ją w kontekście powszechnego kryzysu zdrowia psychicznego, z którym mamy do czynienia w Ameryce, co więcej zaś opisała zarówno swoje rodzeństwo, jak i obcych ludzi z ogromną wyrozumiałością, dochowując identycznych standardów dziennikarskiej rzetelności. To piękna i szczera książka. Liz Scheier Mądry, wzruszający portret rodziny. Opowieść o samobójstwie, o próbie przetrwania, a także apel do dziennikarzy, aby poświęcali więcej uwagi tematowi zdrowia psychicznego i uzależnień. Patrick J. Kennedy To coś więcej niż tylko przejmujące wspomnienia to mądra, ważna książka, rzucająca światło na sprawy, które nadal otacza zbyt wiele wstydu i milczenia Daphne Merkin
(Nie)obecność. Uzależnienia w kulturze kryzysu przynależności
Katarzyna Rejniak
W jaki sposób kryzys przynależności ujawnia się we współczesnym świecie? Czy uzależnienia nadal należy traktować jako chorobę czy raczej adaptację do stylu więzi społecznych i ich zaniku? "To jak zbudowany jest dzisiejszy świat, jest jednym z głównych powodów rozwoju uzależnień. Dopóki przy tym nie przystaniemy, również jako profesjonaliści, będziemy działać jak współuzależnione osoby, zasłaniając skutki i ból uzależnienia, nie sięgając do jego przyczyn. Od nas też zależy, jak chcemy myśleć i patrzeć na uzależnienie, jakie metody i perspektywy chcemy wziąć pod uwagę. Czy chcemy zmierzyć się z szerszym kontekstem, własnym uczciwym rachunkiem w tej sprawie, czy jesteśmy w stanie patrzeć na uzależnienie z perspektywy kryzysu naszego świata, czy raczej jak zachodnia medycyna, "łatać dziury", łagodząc zaostrzone objawy? Czy jesteśmy gotowi na otwarcie naszych oczu i serc, na ból nas wszystkich i kłamstwa, którymi jesteśmy codziennie podsycani do walki, wysiłku, opuszczenia, izolacji, samotności, lęku, niepokoju, utraty wiary w siebie i drugiego człowieka?" (fragment tekstu) Książka Katarzyny Rejniak prowadzi Czytelnika ku rozumieniu przekonań i postaw, a przede wszystkim uczuć, jakie żywimy wobec osób uzależnionych. Podróż ta pozwala nam uzyskać pełniejszy obraz cierpienia tych ludzi; słyszymy głuche echo pustej studni ich dzieciństwa, a także dorosłych relacji, których kształt jest jego konsekwencją. W miarę zagłębiania się w myśl Autorki ten dźwięk staje się coraz wyraźniejszy. Odkrywamy, jak bardzo doświadczenia traumatyczne determinują nasze życie. Rozpoznajemy to również w szerszej, społecznej perspektywie. Opisywana w tej publikacji kultura kryzysu przynależności pozwala nam głębiej rozumieć siebie i uzależnienie, które w naszym świecie stało się rozpaczliwą próbą ratowania więzi. Bożena Maciek-Haściło
Jacek Krakowski
W zatęchłym domu na krańcu ulicy mieszka pan H. Sarx - 70-letni introligator o słabym wzroku i przytępionym słuchu. Zniedołężniały starzec wpatrujący się w zdezelowane meble i dawno nie nakręcany zegar zdaje się tkwić w zawieszeniu między życiem a śmiercią. Mimo to dzień w dzień z uporem maniaka przypomina o swym nędznym istnieniu znajomym z okolicy: sąsiadce Wścibskiej i listonoszowi Wymysłowi. Czego może pragnąć smutny człowiek u schyłku swojego życia, u kresu fizycznych sił i psychicznych możliwości? ,,Chcę znaleźć stąd wyjście, opuścić istnienie, tę latami przejawiającą się dolegliwość". To poetycka proza traktująca o człowieku uwikłanym we własną starość niosącą imponujące doświadczenie życiowe, ale też dołujące przekonanie, że każda chwila istnienia może być tą ostatnią. Przywodzi na myśl przypowieść o biblijnym Hiobie. ,,Nieobecny" to lektura idealna dla wielbicieli surrealistycznej prozy Brunona Schulza oraz fascynujących, często turpistycznych neologizmów językowych w stylu Bolesława Leśmiana. Jacek Krakowski - rocznik 1950. Prozaik, poeta, krytyk muzyczny, scenarzysta filmów animowanych wytwórni Se-ma-for. Absolwent chemii na Uniwersytecie Łódzkim, debiutował w 1976 r. w czasopiśmie "Odgłosy". Twórca . kryminałów, powieści sensacyjnych, fantastycznych i obyczajowych, także dla dzieci. Publikował również pod pseudonimem Konstanty Klon. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Stowarzyszenia Wolnego Słowa.
Jacek Krakowski
W zatęchłym domu na krańcu ulicy mieszka pan H. Sarx - 70-letni introligator o słabym wzroku i przytępionym słuchu. Zniedołężniały starzec wpatrujący się w zdezelowane meble i dawno nie nakręcany zegar zdaje się tkwić w zawieszeniu między życiem a śmiercią. Mimo to dzień w dzień z uporem maniaka przypomina o swym nędznym istnieniu znajomym z okolicy: sąsiadce Wścibskiej i listonoszowi Wymysłowi. Czego może pragnąć smutny człowiek u schyłku swojego życia, u kresu fizycznych sił i psychicznych możliwości? ,,Chcę znaleźć stąd wyjście, opuścić istnienie, tę latami przejawiającą się dolegliwość". To poetycka proza traktująca o człowieku uwikłanym we własną starość niosącą imponujące doświadczenie życiowe, ale też dołujące przekonanie, że każda chwila istnienia może być tą ostatnią. Przywodzi na myśl przypowieść o biblijnym Hiobie. ,,Nieobecny" to lektura idealna dla wielbicieli surrealistycznej prozy Brunona Schulza oraz fascynujących, często turpistycznych neologizmów językowych w stylu Bolesława Leśmiana. Jacek Krakowski - rocznik 1950. Prozaik, poeta, krytyk muzyczny, scenarzysta filmów animowanych wytwórni Se-ma-for. Absolwent chemii na Uniwersytecie Łódzkim, debiutował w 1976 r. w czasopiśmie "Odgłosy". Twórca . kryminałów, powieści sensacyjnych, fantastycznych i obyczajowych, także dla dzieci. Publikował również pod pseudonimem Konstanty Klon. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Stowarzyszenia Wolnego Słowa.
Nieocalony. Tadeusz Borowski. Biografia
Marta Byczkowska-Nowak
W CHOWANEGO ZE ŚMIERCIĄ Mówiono, że śpieszył się z przeżyciem własnego życia. Gdy w 1951 roku na zebranie Związku Literatów Polskich dotarła tragiczna wiadomość, nie dowierzano, że postanowił się zabić. Przed wojną był poetą. W 1943 roku trafił do Auschwitz, gdzie zaczął pisać nowatorską prozę. Opublikowana po wojnie stała się sensacją. Nikt do tej pory nie opowiadał tak o obozach i więźniach, nikt tak bezkompromisowo nie podawał ceny przeżycia. Gdy jednak partyjni towarzysze oskarżyli go o nihilizm przeprosił za swoją twórczość. Chciał wierzyć, że komunizm jest przepustką do nowego, wspanialszego świata. Ukochana Maria, którą odnalazł w Auschwitz i którą uśmiercił w swoim najsłynniejszym opowiadaniu, została jego żoną i urodziła mu córkę. Borowski zdążył zobaczyć dziecko w szpitalu, jednak kilka dni później postanowił wypisać się z ojczyzny i życia. Marta Byczkowska-Nowak, literaturoznawczyni i dziennikarka, na nowo odkrywa autora Pożegnania z Marią. Dociera do osób, które znały najbliższych Borowskiego i jego samego. Odnajduje człowieka tajemniczego i tragicznego, pełnego sprzeczności, gwałtownego, zapalczywego działacza i zarazem wrażliwego indywidualistę. To pierwsza biografia Tadeusza Borowskiego nieuwikłana w kontekst polityczny i środowiskowy, książka napisana z dociekliwością i empatią, wzbogacona o nowe fakty, perspektywę psychologiczną i przenikliwą analizę jego twórczości. To historia buntownika i idealisty, który do końca grał w chowanego ze śmiercią, nie przestając patrzeć jej oczy.
Nieocalony. Tadeusz Borowski. Biografia
Marta Byczkowska-Nowak
W CHOWANEGO ZE ŚMIERCIĄ Mówiono, że śpieszył się z przeżyciem własnego życia. Gdy w 1951 roku na zebranie Związku Literatów Polskich dotarła tragiczna wiadomość, nie dowierzano, że postanowił się zabić. Przed wojną był poetą. W 1943 roku trafił do Auschwitz, gdzie zaczął pisać nowatorską prozę. Opublikowana po wojnie stała się sensacją. Nikt do tej pory nie opowiadał tak o obozach i więźniach, nikt tak bezkompromisowo nie podawał ceny przeżycia. Gdy jednak partyjni towarzysze oskarżyli go o nihilizm przeprosił za swoją twórczość. Chciał wierzyć, że komunizm jest przepustką do nowego, wspanialszego świata. Ukochana Maria, którą odnalazł w Auschwitz i którą uśmiercił w swoim najsłynniejszym opowiadaniu, została jego żoną i urodziła mu córkę. Borowski zdążył zobaczyć dziecko w szpitalu, jednak kilka dni później postanowił wypisać się z ojczyzny i życia. Marta Byczkowska-Nowak, literaturoznawczyni i dziennikarka, na nowo odkrywa autora Pożegnania z Marią. Dociera do osób, które znały najbliższych Borowskiego i jego samego. Odnajduje człowieka tajemniczego i tragicznego, pełnego sprzeczności, gwałtownego, zapalczywego działacza i zarazem wrażliwego indywidualistę. To pierwsza biografia Tadeusza Borowskiego nieuwikłana w kontekst polityczny i środowiskowy, książka napisana z dociekliwością i empatią, wzbogacona o nowe fakty, perspektywę psychologiczną i przenikliwą analizę jego twórczości. To historia buntownika i idealisty, który do końca grał w chowanego ze śmiercią, nie przestając patrzeć jej oczy.
Damian Kamiński
Nieoczywista kuchnia. Jak jeść zdrowo i czuć się świetnie. Kreatywne przepisy dla każdego Nieregularne spożywanie posiłków, stosowanie diet ubogich w składniki odżywcze oraz błędy żywieniowe to tylko kilka złych nawyków, które mogą wpływać na Twoje złe samopoczucie. Pochylając się nad tym poradnikiem, pozwalasz zaprosić się na lekcję Zdrowego Odżywiania wzbogaconą nieoczywistymi przepisami na dania, z których korzystać może każdy potrzebujący urozmaicenia swojej diety zdrowotnej, jak i szukający kulinarnych inspiracji. Damian Kamiński – pasja zmieniła go w artystę Damian jest młodym, bardzo ambitnym kucharzem, który swoje doświadczenie zawodowe zdobywał w wielu restauracjach na terenie Polski i poza granicami kraju, a sukcesy odnosił w wielu prestiżowych konkursach kulinarnych na arenie ogólnokrajowej. Karierę zawodową budował od najniższych szczebli branży gastronomicznej. Od kilku lat, z sukcesami, zajmuje się prowadzeniem kuchni restauracyjnych oraz kuchni hotelowych, często tworząc je od podstaw. Niezliczone kursy i szkolenia z zakresu żywienia pomagają mu w zdobywaniu nietuzinkowej wiedzy, którą pragnie się podzielić. Potrawy od podstaw stworzone przed Damiana doskonale nadają się dla osób chcących zadbać o swoje zdrowie – zarówno fizyczne, jak i psychiczne. Dzięki temu, że „testuje” on je na najbliższych, mamy gwarancję jakości oraz najwyższej staranności o każdy szczegół, który zachwyci zarówno amatorów, jak i najbardziej wymagających krytyków.