Видавець: 16
Lilith
Raakel i Sakari to dobrane i szczęśliwe małżeństwo. Mają urocze małe dziecko i bardzo dobrze radzą sobie z codziennymi obowiązkami. Dlatego bohaterka przeżywa głęboki szok, gdy kochający mąż składa jej dwuznaczną propozycję. Sakari zawsze marzył o związku z hotwife – relacji, w której kobieta uprawia seks z innymi mężczyznami. Po otrząśnięciu się z pierwszego wstrząsu Raakel obiecuje rozważyć ten pomysł. Niedługo potem oboje – elegancko ubrani – wychodzą na drinka. W lokalu spotykają przystojnego i namiętnego Manuela. Raakel daje się mu uwieść. Z coraz większą chęcią oddaje się cielesnym rozkoszom. Ale czy ten układ jest bezpieczny dla jej małżeństwa? „Niewierna żona” to erotyczna opowieść o zazdrości, pobłażliwości i wyzwoleniu seksualnym. Nikt tak jak Lilith nie buduje wiarygodnego napięcia erotycznego między postaciami.
Lilith
Raakel i Sakari to dobrane i szczęśliwe małżeństwo. Mają urocze małe dziecko i bardzo dobrze radzą sobie z codziennymi obowiązkami. Dlatego bohaterka przeżywa głęboki szok, gdy kochający mąż składa jej dwuznaczną propozycję. Sakari zawsze marzył o związku z hotwife – relacji, w której kobieta uprawia seks z innymi mężczyznami. Po otrząśnięciu się z pierwszego wstrząsu Raakel obiecuje rozważyć ten pomysł. Niedługo potem oboje – elegancko ubrani – wychodzą na drinka. W lokalu spotykają przystojnego i namiętnego Manuela. Raakel daje się mu uwieść. Z coraz większą chęcią oddaje się cielesnym rozkoszom. Ale czy ten układ jest bezpieczny dla jej małżeństwa? „Niewierna żona” to erotyczna opowieść o zazdrości, pobłażliwości i wyzwoleniu seksualnym. Nikt tak jak Lilith nie buduje wiarygodnego napięcia erotycznego między postaciami.
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
Niewierny Przychodzą na mnie godziny zwątpienia, Gdy tracę wiarę w Twoją dobroć, Panie, W Twe miłosierdzie, w Twoje miłowanie, W wolę zbawienia, W nawet w Twoją istność i władanie. Naówczas pragnę, abyś w błyskawicach Na niebo wstąpił i w płomieniach cały, Pan pełen mocy i Bóg pełen chwały, Choćby w źrenicach Twoich złowróżbne dla mnie skry gorzały: Choćbyś mnie stracić miał karzącą ręką Z powierzchni ziemi gdzieś w czarne bezdenie Na beznadziejne wieczyste cierpienie; Albowiem męką Najokropniejszą z wszystkich jest wątpienie. [...]Kazimierz Przerwa-Tetmajer Ur. 12 lutego 1865 w Ludźmierzu Zm. 18 stycznia 1940 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Na Skalnym Podhalu (1910), Legenda Tatr (1912); wiersze: Eviva l'arte; Hymn do Nirwany; Koniec wieku XIX; Prometeusz; Lubię, kiedy kobieta; Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej; Pieśń o Jaśku zbójniku; List Hanusi. Poeta, jeden z czołowych przedstawicieli polskiego modernizmu (Młodej Polski); spośród jego obfitej twórczości poetyckiej najistotniejsze dla historii literatury pozostają wiersze z drugiej (1894), trzeciej (1898) i czwartej (1900) serii Poezji, oddające ducha dziewiętnastowiecznego dekadentyzmu, pesymizmu egzystencjalnego, a także fascynacji myślą Schopenhauera i Nietzschego oraz mitologią i filozofią indyjską, które właściwe było pokoleniu Tetmajera, szczególnie młodopolskiej bohemie. Tetmajer zasłynął ponadto jako autor śmiałych erotyków, a także piewca górskiej przyrody Tatr i popularyzator folkloru podhalańskiego; pisał również dramaty (Zawisza Czarny, Rewolucja, Judasz), nowele i powieści (Ksiądz Piotr; Na Skalnym Podhalu; Legenda Tatr; Z wielkiego domu; Panna Mery). Był przyrodnim bratem Włodzimierza Tetmajera, stanowił prototyp postaci Poety z Wesela Wyspiańskiego. Jego ojciec, Adolf Tetmajer, brał udział w powstaniu listopadowym i styczniowym; matka, Julia Grabowska, należała do tzw. koła entuzjastek, literatek skupionych wokół Narcyzy Żmichowskiej. Podczas studiów na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (1884-1886) zaprzyjaźnił się z Lucjanem Rydlem, Stanisławem Estreicherem i Ferdynandem Hoesickiem. Zajmował się twórczością poetycką i pracą dziennikarską w "Kurierze Polskim" (współredaktor 1989--93), "Tygodniku Ilustrowanym", "Kurierze Warszawskim" i krakowskim "Czasie". Przez wiele lat pełnił funkcję sekretarza Adama Krasińskiego (wnuka Zygmunta, zajmującego się wydawaniem spuścizny autora Nie-Boskiej komedii) i w tej roli przebywał w Heidelbergu (1895). W czasie I wojny światowej był związany z legionami Piłsudskiego (redagował pismo "Praca Narodowa"); po wojnie wdał się w spór polsko-czechosłowacki o linię graniczną w Tatrach, był organizatorem Komitetu Obrony Spisza, Orawy i Podhala oraz prezesem Komitetu Obrony Kresów Południowych. W 1921 został prezesem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich, a w 1934 członkiem honorowym Polskiej Akademii Literatury. Drugą połowę życia poety naznaczyła choroba. Powikłania wywołane kiłą doprowadziły najpierw do zaburzeń psychicznych (które ujawniły się już podczas obchodów 25-lecia jego twórczości w 1912 r.), a w późniejszym czasie do utraty wzroku. Pod koniec życia Tetmajer egzystował dzięki ofiarności społecznej, umożliwiono mu mieszkanie w Hotelu Europejskim w Warszawie, skąd został eksmitowany w styczniu 1940 r. przez okupacyjne władze niemieckie. Zmarł w Szpitalu Dzieciątka Jezus z powodu nowotworu przysadki mózgowej oraz niewydolności krążenia. Jest pochowany na Cmentarzu Zasłużonych w Zakopanem; na warszawskich Powązkach znajduje się jego symboliczny grób. Przeczytaj artykuł o autorze w Wikipedii Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Niewieście i po śmierci nie wierz
Wacław Potocki
Niewieście i po śmierci nie wierz Niewieście i po śmierci wierzyć, mówią, szkoda. Czego pewny trefunek okazyją poda, Kiedy z macierzyńskiego upadszy słup grobu Co dwu pasierbów miała, zabił oraz obu. Był i w Polszcze, po śmierci że nie wierzyć żenie, Przykład. Na pospolite jechał mąż ruszenie. A ta namówiwszy się z swoją sługą starą, Zachorzawszy, umiera pod trupa maszkarą. Wór piasku i posoki związawszy w zapaskę, Żeby trupem śmierdziała, w trumnę stawia faskę. Szle smutną wierna sługa nowinę do męża, Że nie mogli w kościele dłużej cierpieć księża, że do grobu dla smrodu przyszło spuścić panią; Wolno mu będzie sprawić egzekwije za nią, Która do nieznajomych, gdzieś w dalekiej Żmudzi Co najostrożniej może, jedzie z gachem, ludzi. I tam wieś kupią, a mąż tylko się nie wiesza; Rozum się mu od żalu w smutnej głowie miesza. Toż powróciwszy z wojny, egzekwije szumne Sprawi, próżną nad grobem postawiwszy trumnę. Oraz wotum, w którym był, w tymże czyni kirze Przed ołtarzem, w małżeńskie nie wchodzić przymierze. [...]Wacław PotockiUr. 1621 w Woli Łużańskiej Zm. 1696 w Łużnej Najważniejsze dzieła: Wojna Chocimska, Ogród Fraszek Poeta o wyjątkowo obfitej spuściźnie, najważniejszy przedstawiciel tzw. baroku sarmackiego. Autor fraszek (zebranych w książce, której tytuł rozpoczynał się od słów Ogród, ale nie plewiony, bróg, ale co snop, to inszego zboża; kram rozlicznego gatunku...), pieśni, wierszowanych romansów, dzieł heraldycznych, trenów na śmierć dzieci (przeżył je wszystkie) i poematów. Pochodził z ariańskiej rodziny herbu Szreniawa, w 1658 przeszedł jednak na katolicyzm, by uniknąć przymusowej emigracji po wygnaniu arian z Polski. Pomijając to wydarzenie, wiódł typowe życie szlachcica: gospodarzył, sprawował urzędy (m.in. podczaszego krakowskiego w latach 1678-1685), uczestniczył w walkach z Kozakami i ze Szwedami, procesował się o majątek. Przez historyków literatury oskarżany niekiedy o prymitywizm i ograniczone horyzonty, w istocie Potocki często przywdziewał retoryczną maskę prostaczka i programowo odcinał się od stylu uprawiania poezji dworskiej. Twórczość jego charakteryzuje plastyczność opisu i konkretny charakter metafor - przy jednoczesnym zamiłowaniu do konceptów i odległych porównań (Żywot ludzki do golenia, Nagrobek grobowi). Spora część jego utworów miała charakter moralizatorski. Widać to także w dygresjach z Transakcji wojny chocimskiej - poematu opowiadającego przebieg kampanii wojennej z 1621 roku a opartego m. in. na diariuszu naocznego świadka, Jakuba Sobieskiego. Potocki świadomie zrezygnował z wydania poematu drukiem za życia, zyskując w ten sposób wolną rękę w pisaniu fragmentów krytycznych i polemicznych. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Cornell Woolrich
Samotna Helen Georgesson w ósmym miesiącu ciąży jedzie pociągiem do San Francisco. Podczas podróży kobieta poznaje nowożeńców Hugh i Patrice Hazzard. Brzemienna Patrice jest podekscytowana podróżą - wybiera się, by poznać swych teściów. Wkrótce pociąg rozbija się, a Hazzardowie giną na miejscu. Helen udaje się przeżyć i urodzić zdrowe dziecko, co więcej okazuje się, że została pomylona z Patrice. Młoda matka wykorzystuje sytuację i wraz z synem staje się rodziną dla bardzo zamożnych starszych Hazzardów. Jej idyllę przerywa tajemniczy list z zapytaniem ,,Kim jesteś?" ,,Niewinna" to pełna napięcia powieść kryminalna z 1948 r. wydana pod pseudonimem William Irish. Na postawie utworu w 1950 r. powstał film pt. ,,No Man of Her Own" w reżyserii Mitchella Leisena. Książka przypadnie do gustu fanom suspensu M. Higgins Clark i zagadek kryminalnych z motywem fałszywej tożsamości.
Cornell Woolrich
Samotna Helen Georgesson w ósmym miesiącu ciąży jedzie pociągiem do San Francisco. Podczas podróży kobieta poznaje nowożeńców Hugh i Patrice Hazzard. Brzemienna Patrice jest podekscytowana podróżą - wybiera się, by poznać swych teściów. Wkrótce pociąg rozbija się, a Hazzardowie giną na miejscu. Helen udaje się przeżyć i urodzić zdrowe dziecko, co więcej okazuje się, że została pomylona z Patrice. Młoda matka wykorzystuje sytuację i wraz z synem staje się rodziną dla bardzo zamożnych starszych Hazzardów. Jej idyllę przerywa tajemniczy list z zapytaniem ,,Kim jesteś?" ,,Niewinna" to pełna napięcia powieść kryminalna z 1948 r. wydana pod pseudonimem William Irish. Na postawie utworu w 1950 r. powstał film pt. ,,No Man of Her Own" w reżyserii Mitchella Leisena. Książka przypadnie do gustu fanom suspensu M. Higgins Clark i zagadek kryminalnych z motywem fałszywej tożsamości.
Edyta Folwarska
Natalia jest znaną aktorką, ale bardziej słynie z Instagrama, na którym udało jej się zdobyć milion followersów. Kiedy dostaje rolę w serialu Niewinne tarapaty, wie, że ma szansę być na topce najlepszych aktorek. Wie też, że jej szef, czyli reżyser Stanisław, to cham, a mobbing jest u niego na porządku dziennym. Nie przypuszcza jednak, że producent, z którym musi pracować, jest od niego znacznie gorszy. Kiedy Natalia wdaje się w romans z kandydatem na prezydenta Warszawy, jej kariera wisi na włosku, a na jaw wychodzi skrywana przez nią od lat tajemnica. Z pomocą przychodzi człowiek, który wydawał się jej wrogiem.
Edyta Folwarska
Natalia jest znaną aktorką, ale bardziej słynie z Instagrama, na którym udało jej się zdobyć milion followersów. Kiedy dostaje rolę w serialu Niewinne tarapaty, wie, że ma szansę być na topce najlepszych aktorek. Wie też, że jej szef, czyli reżyser Stanisław, to cham, a mobbing jest u niego na porządku dziennym. Nie przypuszcza jednak, że producent, z którym musi pracować, jest od niego znacznie gorszy. Kiedy Natalia wdaje się w romans z kandydatem na prezydenta Warszawy, jej kariera wisi na włosku, a na jaw wychodzi skrywana przez nią od lat tajemnica. Z pomocą przychodzi człowiek, który wydawał się jej wrogiem.