Wydawca: 16
Władysław Szlengel
Co czytałem umarłym Władysław Szlengel Ostatnia legenda o Golemie Jak głosi stara legenda poetycka, a może prawda, przed laty został w getto w Pradze czeskiej stworzony Golem stwór z gliny. Gdzie Golem przepadł nikt nie wie i wiele na ten temat krąży legend i podań. Oto ostatnia opowieść o Golemie. Uliczka jest ciasna i mała miasteczko wdeptane w mrok już cicho upiornej ciszy żaden nie spłoszy krok Zielony jest księżyc na dachu w ślepe okno wślizguje się kot wi... Władysław Szlengel Ur. 1912 r. w Warszawie Zm.8 maja 1943 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: Co czytałem umarłym Poeta, dziennikarz, aktor estradowy, pisał również teksty kabaretowe. Przed wojną autor popularnych, nadawanych w radiu piosenek, w tym tang oraz utworów stylizowanych na gwarę warszawską, tekstów kabaretowych i rewiowych (m.in. Panna Andzia ma wychodne, Jadziem, panie Zielonka, Chodź na piwko naprzeciwko). Współpracownik czasopisma satyrycznego ,,Szpilki". Brał udział w obronie Warszawy, potem przedostał się do okupowanego przez ZSRR Białegostoku, następnie do Lwowa, a w roku 1941 powrócił do stolicy. Działalności kabaretowej nie przerwał również w getcie, współtworzył m. in. cykliczny program ,,Żywy dziennik". Najważniejszym jego dziełem powstałym w getcie jest zbiór wierszy Co czytałem umarłym, rozpowszechniany w formie różniących się od siebie zszywek maszynopisów (jeden z nich odnalazł się w latach 60. w stole z podwójnym blatem przeznaczonym do spalenia). Władysław Szlengel zginął rozstrzelany 8 maja 1943 w warszawskim getcie. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Andreas Ek
Sztokholm, tragiczne zabójstwo i ultimatum mogące doprowadzić do największej katastrofy. Po przypadkowym spotkaniu, Joel Adler, były żołnierz tajnej jednostki szwedzkich sił specjalnych, budzi się w pokoju hotelowym obok pięknej i... martwej Tess. Nagle dzwoni telefon, a do drzwi puka policja. Głos po drugiej stronie słuchawki stawia mu ultimatum albo weźmie na siebie winę za morderstwo, albo zastosuje się do tajemniczych instrukcji. Od teraz staje się marionetką w rękach bardzo niebezpiecznego człowieka. Joel podejmuje decyzję, której już zawsze będzie żałował... Autor jest policjantem, który w powieściach inspiruje się prawdziwymi przypadkami ze służby. Powieść idealna dla fanek i fanów Stiega Larrsona oraz filmów z Liamem Neesonem! Seria skandynawskich thrillerów z Joelem Adlerem, żołnierzem szwedzkich sił specjalnych, który nie cofnie się przed niczym, by uratować niewinne ofiary. Andreas Ek od 16 lat pracuje jako policjant, a jego rozległa wiedza i doświadczenie to coś, czym lubi dzielić się w swoich książkach. Jego powieści suspensowe były chwalone zarówno przez czytelników, jak i recenzentów.
Andreas Ek
Sztokholm, tragiczne zabójstwo i ultimatum mogące doprowadzić do największej katastrofy. Po przypadkowym spotkaniu, Joel Adler, były żołnierz tajnej jednostki szwedzkich sił specjalnych, budzi się w pokoju hotelowym obok pięknej i... martwej Tess. Nagle dzwoni telefon, a do drzwi puka policja. Głos po drugiej stronie słuchawki stawia mu ultimatum albo weźmie na siebie winę za morderstwo, albo zastosuje się do tajemniczych instrukcji. Od teraz staje się marionetką w rękach bardzo niebezpiecznego człowieka. Joel podejmuje decyzję, której już zawsze będzie żałował... Autor jest policjantem, który w powieściach inspiruje się prawdziwymi przypadkami ze służby. Powieść idealna dla fanek i fanów Stiega Larrsona oraz filmów z Liamem Neesonem! Joel Adler Seria skandynawskich thrillerów z Joelem Adlerem, żołnierzem szwedzkich sił specjalnych, który nie cofnie się przed niczym, by uratować niewinne ofiary. Andreas Ek od 16 lat pracuje jako policjant, a jego rozległa wiedza i doświadczenie to coś, czym lubi dzielić się w swoich książkach. Jego powieści suspensowe były chwalone zarówno przez czytelników, jak i recenzentów.
Eliza Orzeszkowa
"Ostatnia miłość" to powieść jednej z najwybitniejszych polskich powieściopisarek Elizy Orzeszkowej. Nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1905 roku, kiedy to członkowie Komitetu Noblowskiego uznali iż: "O ile w tekstach Sienkiewicza bije szlachetne polskie serce, to w twórczości Elizy Orzeszkowej bije serce człowieka". "Ostatnia miłość" to piękna i interesująca powieść autorstwa Elizy Orzeszkowej, która była pierwszą powieścią w dorobku autorki. Przekonania pisarki w momencie wydawania tego utworu mówiły między innymi o równouprawnieniu kobiet oraz zrywaniu z salonowym snobizmem, co odzwierciedlały jej dzieła. "Ostatnia miłość" przekazuje dużo wiedzy o ówczesnym społeczeństwie dzięki podchodzenia do literatury przez Elizę Orzeszkową jako przekaz codziennych, ziemskich i realnych rzeczy.
Ostatnia mohikanka. Opowieść prostytutki
Leo Belmont
Zapraszamy do lektury opowiadań Leo Belmonta, zatytułowanych "Ostatnia mohikanka. Opowieść prostytutki", które przeniosą cię w świat przemyśleń i doświadczeń ludzi żyjących w nieszczęściu i nieopisanej nędzy. To niezwykła podróż przez zakamarki ludzkiej duszy, ukazująca wstrząsające oblicze życia, miłości, rozpaczy i śmierci. W tych dwóch opowiadaniach autor snuje opowieść o smutnej miłości, gdzie uczucie splata się z tragicznymi okolicznościami egzystencji. To nie tylko historie życiowych upadków, lecz również przemyślenia na temat trudności, z jakimi borykają się bohaterowie prozy Belmonta, próbujący znaleźć jakikolwiek sens w niełatwej rzeczywistości. "Ostatnia mohikanka. Opowieść prostytutki" to nie tylko opis trudnego życia, ale także zbiór głębokich spostrzeżeń na temat ludzkiej psychiki, emocji i walki o godność. Leo Belmont rzuca wyzwanie konwencjom, ukazując świat prostytutki w sposób, który wstrząśnie Twoją wyobraźnią. Przygotuj się na poruszającą podróż przez emocje, gdzie smutek, nędza i niełatwe decyzje stają się motywem przewodnim, a życie ubogich, często pomijane, tutaj jest pokazane. Sięgnij po te smutne opowieści, która pozostawią w Tobie trwałe wrażenie.
Jonathan Santlofer
W 1911 roku najbardziej znany renesansowy obraz, Mona Lisa Leonarda da Vinci, został skradziony z Luwru przez Włocha, Vincenzo Peruggię. Minęły dwa lata zanim dzieło wróciło do Paryża. Co się z nim wtedy działo? Dlaczego zostało wywiezione do Florencji? Kto miał do niego dostęp? Schwytanie złodzieja i zwrot obrazu do muzeum nie rozwiały powstałych wtedy wątpliwości pojawiło się pytanie, czy do Luwru na pewno wrócił oryginał. Może to, co oglądamy dziś w stolicy Francji, to wysokiej klasy, wybitne w swojej dziedzinie, ale jednak fałszerstwo? Na kanwie prawdziwej historii Jonathan Santlofer snuje niezwykłą opowieść o potomku Peruggii, badaczu sztuki, który w niespodziewany sposób zostaje wplątany w intrygę mającą związek z dziedzictwem jego znanego przodka. To, co zaczyna się jako czysto naukowe badanie, przeistacza się w fascynującą, ale wysoce ryzykowną podróż do półświatka wyspecjalizowanych fałszerzy, a także pilnie strzeżonych tajemnic historii sztuki, których odkrycie może kosztować nawet życie Książka lata 2021 wg magazynu People Obowiązkowa pozycja dla fanów Dana Browna, Steva Berry i Arturo Perez-Reverte Znakomity bilet do Florencji, Paryża i Nicei
Jan Łada
Przejmująca i chwytająca za serce opowieść o tym, jak dokonywała się kasata czterechsetletniego klasztoru, wypędzenie z niego zakonnic i likwidacja kościoła, połączona z jego profanacją, nad czym czuwało wojsko i pewien bardzo srogi pułkownik. Fragment opowiadania: Zabrano nam wszystko, co było majątkiem doczesnym, dającym się spieniężyć. Zostały pamiątki, relikwie, które obca ręka mogła sprofanować. Te trzeba było w pewnym miejscu od profanacji zabezpieczyć. Robiły się więc dniami całymi pakunki: stare ornaty, relikwie, krucyfiksy, kielich dany przez Marię Ludwikę i pacyfikał z czasów pierwszych Jagiellonów, rodzinna relikwia jednego z Radziwiłłowskich domów, od dwustu lat ozdoba naszego skarbca. Siostra Salomea, zakrystianka, przynosiła po jednym te skarby nasze z rąk puścić nie chciała, całowała je, płacząc, po kolei. Ten krzyż pamiątka po naszych fundatorach, kniaziach Hirskich... Te ampułki srebrne, przy celebrze biskupiej używane, ukrywane tak starannie przed chciwym okiem rewidujących urzędników... A oto srebrna monstrancja, najświeższa, za naszej już pamięci sprawiona, ale za lepszych czasów, na pamiątkę czterechsetnego jubileuszu klasztoru. I na to wszystko nie będą się już patrzeć nasze oczy!...