Wydawca: 16
Bill Clinton, James Patterson
Clinton i Patterson wracają lepsi niż kiedykolwiek. PREZYDENTKA STANÓW ZJEDNOCZONYCH UBIEGA SIĘ O REELEKCJĘ. JEJ MAŁŻONEK JEST OSKARŻONY O MORDERSTWO. Czy pierwszy dżentelmen przed laty dopuścił się zabójstwa? Para błyskotliwych dziennikarzy śledczych poszukuje odpowiedzi na palące pytanie dotyczące byłego zawodnika futbolu amerykańskiego, a obecnie męża głowy państwa. Nie jest to łatwe ani bezpieczne, ponieważ ktoś zdaje się uciszać kolejne osoby, które mogłyby rzucić światło na sprawę zaginięcia pięknej cheerleaderki. Drużyna marzeń robi swoje. - Lee Child, autor bestsellerowych powieści o Jacku Reacherze Świetna współpraca [...] napędzana mocą literackiej gwiazdy i przekonującą szczerością prezydenta. - New York Times
Pierwszy Glina: Synowie mojżeszowi
Andrzej Sawicki
Oto druga z historii o generale policjantów", o którym pamięć żyje do dzisiaj w potocznej nazwie policjantów. W marcu 1808 roku w swoim kantorze przy ulicy Gęsiej brutalnie został zamordowany Leopold Atalias, szanowany żydowski finansista, jeden z pięciu wekslarzy wybranych do ustalania kursów i stóp procentowych w Księstwie Warszawskim. Czas, miejsce i narzędzie zbrodni wprawiają w konsternację Glinę. Wszyscy funkcjonariusze Wydziału Śledczego zostają oddelegowani do rozwiązania sprawy. Podejrzani są jednocześnie rodzina, wierzyciele, konkurencja zmarłego, a nawet agenci wywiadów Rosji i Prus. Nie da się również wykluczyć udziału ortodoksyjnych kabalistów lub religijnego motywu zbrodni. Pierwszy Glina" pokazuje początki funkcjonowania pierwszej polskiej policji śledczej z prawdziwego zdarzenia, zajmującej się rozwiązywaniem poważnych zagadek kryminalnych. Jej twórcą był legendarny stróż prawa, Augustyn Feliks Gliński (1762-1828), człek prawy i wielkiego serca, a dla przestępców bezlitosny. Podziwiający pana Augustyna prosty lud warszawski przezwał go Gliną.
Pierwszy Glina: Żołnierze miłujący
Andrzej Sawicki
"W grudniu 1807 roku spokojnym warszawskim Żoliborzem wstrząsa potężny wybuch, który niszczy pałacyk zajmowany przez oficera armii napoleońskiej. Policjanci z nowo utworzonego Wydziału Śledczego wszczynają dochodzenie, ale szybko zostają odsunięci od sprawy przez Francuzów. Nie dają za wygraną, bo Warszawa to ich miasto i żabojady nie będą się tutaj szarogęsić. Szybko okazuje się, że afera sięga samych szczytów władz Księstwa Warszawskiego... Pierwszy Glina" pokazuje początki funkcjonowania pierwszej polskiej policji śledczej z prawdziwego zdarzenia, zajmującej się rozwiązywaniem poważnych zagadek kryminalnych. Jej twórcą był legendarny stróż prawa, Augustyn Feliks Gliński (1762-1828), człek prawy i wielkiego serca, a dla przestępców bezlitosny. Podziwiający pana Augustyna prosty lud warszawski przezwał go Gliną. Oto pierwsza z historii o generale policjantów", pamięć o którym żyje do dziś w przezwisku polskich policjantów."
Pawel Lukas
Ten eksperyment nie może skończyć się dobrze. Młoda nauczycielka, Alicja Kowalska, zostaje zamordowana podczas balu szóstoklasistów. Policja szybko wyjaśnia sprawę, jednak jej echa powracają dwadzieścia lat później. Dla Oliwera Kruka, byłego wychowanka ofiary, nadchodzi moment, by zmierzyć się z prawdą o tamtych wydarzeniach. Pojawiają się nowe, szokujące fakty, wskazujące na to, że uwielbiana przez wszystkich nauczycielka prowadziła na swoich uczniach tajemnicze eksperymenty. Tymczasem kolejni świadkowie giną, a morderca umiejętnie zaciera ślady. Rozpoczyna się skomplikowana gra, której reguły co chwila się zmieniają. Prawda może okazać się dużo bardziej niejednoznaczna, niż się wydaje...
Grzegorz Kucharczyk
Ludobójstwo dokonane na ludności ormiańskiej przez władze tureckie w czasie I wojny światowej i tuż po jej zakończeniu było pierwszym ludobójstwem w XX wieku - najokrutniejszym stuleciu w dziejach ludzkości. (...) Mimo świadectw znakomitych pisarzy, ludobójstwo to wciąż pozostaje najmniej znanym w serii "ostatecznych rozwiązań" podejmowanych przez różne reżimy i XX-wieczne ideologie. Książka ta ma przynajmniej w drobnym stopniu wypełnić tę lukę, naszkicować tło ideologiczne i polityczne oraz kontekst międzynarodowy towarzyszący likwidowaniu: problemu ormiańskiego w imperium ottomańskim w pierwszych latach ubiegłego wieku. Omówiona jest tu także ciągle tocząca się, a popierana przez władze w Ankarze kampania zakłamywania prawdy o tych wydarzeniach.
Pierwszy i Drugi List do Tesaloniczan
Nathan Eubank
Pierwszy List do Tesaloniczan jest najprawdopodobniej najstarszym zachowanym listem i w istocie najstarszym zachowanym tekstem chrześcijańskim, ale św. Paweł, którego spotykamy na jego kartach, jest już doświadczonym apostołem. () Drugi List do Tesaloniczan może być najpewniej drugim najstarszym tekstem. () Paweł stara się dopełnić wszystkich tych rzeczy, których dokonałby osobiście, gdyby mógł przyjść do Tesaloniki: ponownie nawiązać przyjaźnie, podnieść na duchu załamanych, nawoływać ich do większej wierności w określonych obszarach i dawać nowe wskazówki odnośnie do losu tych, którzy zmarli przed powrotem Pana. (fragment książki)
Pierwszy i Drugi List do Tymoteusza, List do Tytusa
George T. Montague SM
Ponieważ listy pasterskie dotyczą wskazań dawanych przez jednego pasterza, Pawła, drugiemu, Tymoteuszowi albo Tytusowi, świeccy mogą myśleć, że nie ma tu wiele strawy dla ich duchowości. Tak nie jest. To prawda, że Paweł mówi w tych listach o biskupach, prezbiterach i diakonach, jest tu jednak całe bogactwo nauki, duchowości i zdrowego rozsądku, który może nakarmić każdego. Szczególnie ci, którzy są zaangażowani w jakikolwiek rodzaj służby w Kościele, znajdą w tych listach wiele inspiracji i praktycznych wskazówek. (fragment książki)
Pierwszy i Drugi List św. Piotra, List św. Judy
Daniel Keating
Pierwszy List św. Piotra ma wiele do przekazania naszemu pokoleniu. Podobnie do chrześcijan z I wieku, również my potrzebujemy na nowo odkryć naszą tożsamość jako członków Bożego domu oraz żyć w sposób odmienny od ludzi nas otaczających (1 P 1,14). Również my jesteśmy powołani do prowadzenia sprawiedliwego życia oraz bycia przykładem dla innych, tak by bardziej ochoczo przyjmowali oni Ewangelię (1 P 2,12). (fragment Wprowadzenia do Pierwszego Listu św. Piotra)