Видавець: 16
Ewelina Klimko
Jedna perła i kobieca siła, której nie da się zniszczyć. Od siedemnastowiecznych procesów o czary po najmroczniejsze sekrety II wojny światowej losy kobiet splatają się wokół symbolu, który przetrwał wszystko. Perła niesie pamięć, prawdę i odwagę - dziedzictwo przekazywane z pokolenia na pokolenie. Margareta - córka czarownicy wychowana w cieniu przemocy i oskarżeń. Maria Józefa - arystokratka, która odważyła się powiedzieć prawdę. Ewa i Greta - uwięzione w samym sercu nazistowskiego projektu, odkrywające sekret sprzed dwóch stuleci, który miał zostać pogrzebany na zawsze. Między lojalnością a strachem, przyjaźnią a zdradą rozpoczyna się walka o coś znacznie większego niż relikt przeszłości. To opowieść o kobietach, które przetrwały stosy, sądy i wojnę. O głosie, którego nie można uciszyć. O sile zamkniętej w perle. "Córka Czarownicy" to porywająca opowieść o solidarności mocniejszej niż nienawiść. Poruszający manifest kobiecej odwagi. Czy jedna perła wystarczy, by rozświetlić najmroczniejszy czas w dziejach ludzkości? Czy odważysz się poznać jej tajemnicę?
Ewelina Klimko
Jedna perła i kobieca siła, której nie da się zniszczyć. Od siedemnastowiecznych procesów o czary po najmroczniejsze sekrety II wojny światowej losy kobiet splatają się wokół symbolu, który przetrwał wszystko. Perła niesie pamięć, prawdę i odwagę - dziedzictwo przekazywane z pokolenia na pokolenie. Margareta - córka czarownicy wychowana w cieniu przemocy i oskarżeń. Maria Józefa - arystokratka, która odważyła się powiedzieć prawdę. Ewa i Greta - uwięzione w samym sercu nazistowskiego projektu, odkrywające sekret sprzed dwóch stuleci, który miał zostać pogrzebany na zawsze. Między lojalnością a strachem, przyjaźnią a zdradą rozpoczyna się walka o coś znacznie większego niż relikt przeszłości. To opowieść o kobietach, które przetrwały stosy, sądy i wojnę. O głosie, którego nie można uciszyć. O sile zamkniętej w perle. "Córka Czarownicy" to porywająca opowieść o solidarności mocniejszej niż nienawiść. Poruszający manifest kobiecej odwagi. Czy jedna perła wystarczy, by rozświetlić najmroczniejszy czas w dziejach ludzkości? Czy odważysz się poznać jej tajemnicę?
Córka dawcy nasienia. Jak poznałam 35 swoich braci i sióstr
Chrysta Bilton
Co dla ciebie znaczą słowa normalna rodzina? Jakąkolwiek przyjmiesz definicję moja rodzina prawdopodobnie się w niej nie mieści. Już samo bycie homoseksualną matką wystarczyłoby, żeby wypaść poza schemat, zwłaszcza w Ameryce lat osiemdziesiątych. A jeśli przyszła mama która w dodatku balansuje między pragnieniem niezależności a uzależnieniami od kobiet, narkotyków i adrenaliny znajduje sobie kandydata na ojca swoich dzieci w salonie fryzjerskim, robi się już zupełnie niestandardowo. Jakby tego było mało, wysportowany, przystojny i zamożny mężczyzna, który wydał się kobiecie idealnym materiałem na ojca jej dwóch córek, z czasem (wbrew złożonej obietnicy!) zostaje dawcą nasienia niemal na pełny etat. Niektóre sekrety jednak tylko czekają na odpowiedni moment, by się ujawnić. Tak oto w wieku dwudziestu kilku lat autorka tej książki dowiedziała się nagle, że to, co stanowiło jej zdaniem problem jej rodziny, jest tylko wierzchołkiem góry lodowej, a grupa jej braci i sióstr może liczyć dziesiątki osób Przeczytaj historię niezwykłej rodziny głęboko dysfunkcyjnej, ale i pełnej szalonej miłości. Ta niemal filmowa opowieść to prawdziwy rollercoaster wspomnień, który sprawi, że wielokrotnie się wzruszysz, roześmiejesz i na nowo przemyślisz istotę tego, czym jest prawdziwa rodzina.
Dorte Roholte
Osierocona przez matkę Boel dorasta z bezlitosnym ojcem w odległej posiadłości Falkenholt. Powoli dziewczyna zaczyna sobie uświadamiać, że świat nie do końca pasuje do jej wyobrażeń i że być może sama nie jest tym, za kogo się uważała... Puść mnie wysyczałam i spróbowałam się wyrwać, ale bezskutecznie. Nigdy bym nie pomyślała, że taka starucha ma w sobie tyle siły.[...] To nie jest miejsce dla ciebie kontynuowała, spoglądając na mnie zmrużonymi oczyma. Żadne miejsce nie jest dla ciebie. Nie jesteś tą, na którą wyglądasz. To twoje przeznaczenie. Nigdy nie byłaś tą, którą jesteś!
Honoré de Balzac
Córka Ewy Od tłumacza Nazwisko Balzaka budzi dziś w naszym pojęciu obraz głębokiego, surowego niemal myśliciela, człowieka, który, jak nikt przed nim ani po nim, zważył, osądził i opisał całokształt życia społecznego, układ i stosunek jego grup, mechanizm walk i namiętności, i zaklął je w nieśmiertelną galerię typów Komedii ludzkiej. Balzac jest dziś lekturą, w której smakują raczej mężczyźni. Inaczej rzecz się miała w epoce, w której wielki pisarz żył i działał. [...]Honoré de BalzacUr. 20 maja 1799 r. w Tours Zm. 18 sierpnia 1850 r. w Paryżu Najważniejsze dzieła: cykl powieściowy Komedia ludzka (w skład którego wchodzą m.in.: Ojciec Goriot , Eugenia Grandet , Proboszcz wiejski), Kuzyn Pons, Jaszczur Francuski prozaik okresu romantyzmu. Określany mianem ?mistrza realizmu?. Jego najpopularniejszym dziełem jest Komedia ludzka obrazująca życie społeczne, polityczne i obyczajowe we Francji od czasów rewolucji francuskiej do rządów Ludwika Filipa. W 1850 r. poślubił swą wielką miłość, Polkę, E. Hańską. W swej prozie portretował kobiety dojrzałe, stąd popularne określenie ?kobiety w wieku balzakowskim? (tj. po trzydziestce). Obok Dickensa i Tołstoja, Balzac jest uważany za jednego z najważniejszych twórców współczesnej powieści europejskiej. autor: Aleksandra NowakKupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Honoriusz Balzak
Powieść Córka Ewy Honoriusza Balzaka należy do Scen z życia prywatnego cyklu Komedia Ludzka. Opowiada losy hrabiny Marii de Vandenesse. Kobieta została wydana za mąż ze względów finansowych. Nie żywi jakichkolwiek uczuć wobec męża. Chcąc ożywić nudę codziennego życia, nawiązuje romans z poetą Natanem. Ten postanawia wykorzystać jej pozycję materialną do realizacji własnych planów...
Honoré Balzac
Utwór z serii "Komedia Ludzka" - cyklu powieści i opowiadań francuskiego pisarza Honoriusza Balzaka. Balzac potraktował człowieka jako gatunek przyrodniczy i rozpatruje jego odmiany występujące w różnych środowiskach. Siłą napędową jego postaci jest dążenie do kariery i zdobycie pieniędzy. Sprawy finansowe znał z własnego doświadczenia, opisy operacji kredytowych (weksle, długi, wierzyciele, egzekucje) mogą służyć jako przykłady podręcznikowe z ekonomii. Obok pieniądza najważniejszym tematem jest miłość. Balzac zgłębił duszę (psychikę) kobiety, jak mało który pisarz. Po pierwszych sukcesach literackich Balzac prowadził bujne życie towarzyskie, był ulubieńcem pań z towarzystwa, które nie szczędziły mu swych wdzięków. On za to chcąc zaimponować swym kochankom, wydawał więcej niż zarabiał, przez co tonął w długach. Ratował się biorąc zaliczki na powieści, których jeszcze nie napisał.
Honoré de Balzac
Nazwisko Balzaka, dla współczesnych, było przede wszystkim mianem spowiednika serc i dusz kobiecych, człowieka, który, jak nikt przed nim, zrozumiał i zanalizował kobietę, podchwycił ją i uwiecznił w jej wielkości i małostkach, jej prawdzie i kłamstwach, i stworzył cały orszak niezapomnianych postaci kobiecych. Żona zaczęła w końcu znajdować pewną monotonię w tak dobrze urządzonym Edenie. Doskonałe szczęście pierwszej kobiety w raju ziemskim przyprawiło ją o mdłości, jakie sprawia zbyt długie sycenie się słodyczami, i obudziło w hrabinie pragnienie, jak u Rivarola podczas lektury Floriana, aby spotkać jakiegoś wilczka wśród tej pasterskiej idylli. Oto, jak się zdaje, wiekuiste znaczenie symbolicznego węża, do którego Ewa zwróciła się prawdopodobnie z nudów. Morał ten wyda się może nieco śmiały w oczach protestantów, którzy biorą Genezę bardziej na serio niż sami Żydzi. Ale położenie pani de Vandenesse da się wytłumaczyć bez figur biblijnych: czuła w duszy olbrzymią niezużytą siłę, szczęście nie sprawiało jej cierpienia, spełniało się bez trosk i niepokojów, nie drżała o jego utratę, objawiało się co rano w tym samym niebieskim kolorze, z tym samym uśmiechem, z tym samym miłym słowem. Żaden powiew, nawet zefiru, nie marszczył tego czystego jeziora: pragnęłaby nieco sfalować tę taflę.