Wydawca: 16
Przypadki kryminalne. Ciemna liczba przestępstw jako problem interdyscyplinarny
Zbiorowy
Kryminalistyka - z różnych punktów widzenia, omawiana przez praktyków i teoretyków, wybitnych specjalistów.
Przypadki kryminalne Ciemna liczba przestępstw przeciwko bezbronnym
Zbiorowy
Ciemna liczba przestępstw zawiera te czyny kryminalne, którą są poza oficjalnymi danymi na temat przestępczości. Nie zgłaszają przestępstw ofiary, które boją się zawiadomić Policję, bo czują strach przed reakcją sprawcy. Strach działa na nie paraliżująco. Dzieje się tak w wyniku stosowania przez sprawców różnego rodzaju przemocy, a także gróźb i szantażu. Pokrzywdzeni obawiają się też tego, że organy ścigania nie pomogą rozwiązać problemu, zwłaszcza jeśli już w przeszłości osoby te nie otrzymały pomocy służb mundurowych przy zgłaszaniu naruszeń prawa. Czasami pokrzywdzeni nie zgłaszają z powodu poczucia wstydu, braku wsparcia bliskich i wsparcia społecznego. Nie złożą oficjalnego zawiadomienia, kiedy nie znają przepisów i procedur, a sytuacja ich przerasta. Nie zgłaszają, kiedy uczynić tego nie mogą. Dotyczy to przestępstw przeciwko życiu, kiedy ofiara jest osobą zaginioną, a w rzeczywistości stała się ofiarą zabójstwa, zaś ciało sprawa ukrył. Nie może także zgłosić faktu pokrzywdzenia osoba fizycznie do tego niezdolna z powodu działań sprawcy bądź zastraszona tak bardzo, że nie jest zdolna do obrony.
Przypadki kryminalne. Oblicza Dextera - dyskusja nad sprawstwem, winą, karą
Zbiorowy
Wśród Autorów publikacji są osoby zaangażowane w walkę z przestępczością, ochronę i pomoc pokrzywdzonym i ich rodzinom. Są to funkcjonariusze służb mundurowych i wymiaru sprawiedliwości, kuratorzy sądowi, członkowie grup poszukiwawczych, dziennikarze, biegli z zakresu nauk sądowych, naukowcy i praktycy z zakresu badania przestępczości. Niektóre teksty mają bardzo naukowy charakter, inne opisują problemy pojawiające się w działaniach faktycznych albo sprawy, które czekają na swoje rozwiązanie. Dlatego niektóre teksty napisane są w rygorze tekstu naukowego, inne w postaci popularnonaukowej lub doniesienia z działań faktycznych. Do Autorów należy także zaliczyć Dariusza Piekarskiego, którego grafiki uzupełniają każdy tekst. Chwila refleksji jest potrzebna, kiedy przychodzi nam rozważyć sprawstwo, winę i karę. Przy tym wszystkim pamiętać należy, że serial „Dexter” to dobre kino kryminalne, mające wielu fanów. Intrygujący bohater, nietuzinkowa, wręcz prowokacyjna fabuła osadzona w realiach amerykańskiego wielokulturowego społeczeństwa XXI w., znakomite dialogi i silne osobowościowo postaci to walory tego obrazu. Serial „Dexter” to jednak przede wszystkim film, fikcja fabularna. Zarazem film, który ze względu na swą popularność prowokuje do ważnych społecznie dyskusji. dr Joanna Stojer-Polańska, dr Paulina M. Wiśniewska
Przypadki kryminalne Poszukiwania zaginionych jako problem interdyscyplinarny
Joanna Stojer-Polańska
Z recenzji: „Współczesne społeczeństwo wychowane na szybkim dostępie do informacji, programach typu true-crime i serialach z cyklu CSI jest przekonane o tym, że zna realną skalę i poziom przestępczości. Rzeczywistość jednak dość mocno odstaje od filmowego wyobrażenia pracy wymiaru sprawiedliwości i dowodzi, że nie dość, że są zdarzenia kryminalne, które nie znajdują swojego finału w sądzie, to nikt nie wie, że się wydarzyły. To tak zwana ciemna liczba przestępstw, która nie mieści się w oficjalnych statystykach i nie staje się newsem w mainstreamowych środkach przekazu”. dr Tomasz Kupiec Kierownik Pracowni Genetyki Sądowej Instytut Ekspertyz Sądowych im. Prof. dra Jana Sehna w Krakowie
Przypadki Księdza Grosera (Tom 2.). Trufle. Przypadki księdza Grosera
Jan Grzegorczyk
Ksiądz Groser wraca z wygnania we Francji. Wiele miesięcy spędził w Prowansji w klasztorze trapistów. Obrabiając tam pole lawendy, odnalazł kamień w kształcie serca, odmieniający jego życie. Biskup powierza mu zadanie, do którego na pozór całkowicie się nie nadaje.
Przypadki Księdza Grosera (Tom 3.). Cudze pole. Przypadki księdza Grosera
Jan Grzegorczyk
Czy kapłaństwo jest pracą na cudzym polu, a jeśli tak, to czy może ona dać człowiekowi miłość, poczucie sensu? Czy ksiądz Wacław stanie pośród księży, dla których sutanna staje się pancerzem nie do udźwignięcia, a celibat niczemu nie służącym anachronizmam?
Przypadki Michała (Księga Druga). Przypadki Michała. Księga Druga
Joanna Sorn-Gara
Przypadki Michała to zbiór pięciu przygód tytułowego bohatera i jego szkolnej paczki przyjaciół. Przygodowa fabuła jest pretekstem do pokazania, że również dziś mierzymy się z sytuacjami, jakie opisane zostały w przypowieściach Pana Jezusa. Trudne decyzje i dylematy etyczne, które przeżywa czytelnik wraz z bohaterami, łatwiej zrozumieć i rozwiązać w odniesieniu do przypowieści Pana Jezusa. Współczesny kontekst nadaje sytuacjom uniwersalny charakter i pomaga w zrozumieniu konkretnych fragmentów Ewangelii. Z tego powodu Przypadki Michała pomagają odkryć Boże Słowo w codzienności. W serii Przypadki Michała, w Księdze Drugiej młody czytelnik poznaje przypowieści o: dobrym pasterzu, minach, nielitościwym dłużniku, domie na skale, uczcie weselnej. Publikacja skonstruowana jest w taki sposób, że każdy rozdział zawiera przygodę bohaterów, radę jak postępować w opisanej sytuacji, streszczenie przypowieści oraz wskazanie miejsca w Biblii, aby tę przypowieść odnaleźć i przeczytać w całości. Dodatkowo w ostatnim rozdziale znajduje się propozycja gry z instrukcją, aby samodzielnie ją wykonać, a potem świetnie się bawić i zjednywać sobie towarzystwo. Książka powstała, aby pomagać dzieciom wzrastać w wierze katolickiej.
Przypadki Michała. Księga Pierwsza. Do wzrastania w wierze katolickiej
Sorn Gara
Przypadki Michała to zbiór pięciu przygód tytułowego bohatera i jego szkolnej paczki przyjaciół. Taka przygodowa fabuła jest pretekstem do pokazania, że również dziś mierzymy się z sytuacjami, jakie opisane zostały w przypowieściach Pana Jezusa. Trudne decyzje i dylematy etyczne, z którymi mierzą się bohaterowie książki, łatwiej zrozumieć i rozwiązać po porównaniu ich z podobnymi sytuacjami opisanymi w przypowieściach Pana Jezusa. Współczesny kontekst nadaje sytuacjom uniwersalny charakter i pomaga w zrozumieniu konkretnych fragmentów Ewangelii. Z tego powodu Przypadki Michała pomagają odkryć Boże Słowo w codzienności. W serii Przypadki Michała, w Księdze Pierwszej młody czytelnik poznaje przypowieści o: wdowim groszu, natrętnym przyjacielu, synu marnotrawnym, wyborze miejsc, robotnikach w winnicy. Publikacja skonstruowana jest w taki sposób, że każdy rozdział zawiera przygodę bohaterów, radę jak postępować w opisanej sytuacji, streszczenie przypowieści oraz wskazanie miejsca w Biblii, aby tę przypowieść odnaleźć i przeczytać. Dodatkowo w ostatnim rozdziale znajduje się propozycja gry z instrukcją, aby samodzielnie ją wykonać, a potem świetnie się bawić i zjednywać sobie towarzystwo. Książka powstała, aby pomagać dzieciom wzrastać w wierze katolickiej. Wiara rodzi się ze Słowa Bożego, dlatego przygody grupy dzieci są pretekstem do odwołania się do Przypowieści Pana Jezusa, aby dzieci czytały Biblię, zaczynając od wybranych fragmentów.
Daniel Defoe
Robinson Crusoe, syn kupca w mieście Hull nie chce wieść nudnego żywota jak jego ojciec. Jako 17-latek ucieka z domu i płynie do Londynu. Pierwszy statek, którym płynie, rozbija się. Robinson trafia na drugi okręt i tam uczy się sztuki żeglarskiej. Po pewnym czasie, chce wracać do domu, ale kapitan Smith namawia go, by popłynął z nim do Gwinei, a gdy tam dorobi się majątku, zostanie łaskawiej przyjęty przez ojca. Podczas kolejnej podróży statek zostaje napadnięty, a Robinson, wraz z innymi, wzięty do niewoli mauretańskiej, z której po dwóch latach ucieka. Płynie do Brazylii, gdzie staje się plantatorem. 30 września 1659, podczas wyprawy po niewolników, statek rozbija się. Robinson jest jedynym ocalałym. Trafia na bezludną wyspę, gdzie przyjdzie mu spędzić następne 28 lat. Fabuła Przypadki Robinsona Crusoe i postać Robinsona Crusoe były wzorowane na prawdziwych losach Aleksandra Selkirka, szkockiego żeglarza, który w latach 1704-1709 spędził cztery lata na wyspie Más a Tierra (obecnie wyspa Robinson Crusoe), u wybrzeży Chile.
Daniel Defoe
Książka opisuje dzieje Robinsona Crusoe, syna zamożnego kupca. Robinson nie chce wieść nudnego żywota jak jego ojciec, jako 17-latek ucieka z domu i zaciąga się na kolejne statki. Podczas jednej z wypraw jego statek rozbija się, a Robinson jest jedynym ocalałym. Trafia na bezludną wyspę, gdzie ‒ jak się okaże ‒ spędzi wiele kolejnych lat. Powoli zagospodarowuje się tam, buduje dom, uprawia zboże, oswaja kozy i papugę, wytwarza naczynia. W przetrwaniu pomagają mu znalezione przedmioty z innego rozbitego statku. Po latach na jego wyspę trafiają ludożercy, a Robinsonowi udaje się ocalić z ich rąk jedną z ofiar. Ocalałego krajowca nazywa Piętaszkiem. Po pewnym czasie do wyspy przybija statek z piracką banderą, którym kierują zbuntowani marynarze. Robinson pomaga kapitanowi odzyskać panowanie nad statkiem i może wrócić do rodzinnej Anglii. Przypadki Robinsona Crusoe tłumaczone są na wszystkie możliwe języki. Wszędzie jednak oryginał uległ znacznym zmianom, stosownie do ducha miejscowego. Podobnie postąpił tłumacz tego wydania, Władysław Ludwik Anczyc.
Daniel Defoe
17-letni syn kupca, Robinson Crusoe, uciekając przed nudną codziennością, postanawia popłynąć do Londynu. Statek zostaje jednak rozbity. Młody chłopak trafia na kolejny okręt, gdzie uczy się sztuki żeglarskiej. Choć nie zakładał takiego scenariusza, jego dalsze życie zostaje związane z morzem. Pewnego razu łódź, którą płynie, rozbija się, a Robinson, jako jedyny ocalały, trafia na bezludną wyspę. Mężczyzna spędza tu 28 lat, w trakcie których buduje dom, zakłada gospodarkę, uprawia rolę. Dzięki przedmiotom z innego rozbitego statku jest w stanie odeprzeć atak ludożerców i ocalić ostatniego tubylca. Bierze go pod swoją opiekę, cywilizuje, nadaje imię Piętaszek.
Daniel Defoe
Niezwykłe przygody Robinsona przenoszą nas do innego świata, do miejsc pięknych i okrutnych jednocześnie. To wspaniała opowieść o umiejętności stawiania czoła przeciwnościom losu, o sile wiary i potędze przedsiębiorczości. Efekty dźwiękowe oraz muzyka wyczarują dla nas nastrój, który sprawi, że poczujemy się jakbyśmy razem z Robinsonem budowali jego samotne królestwo
Daniel Defoe
"Przypadki Robinsona Cruzoe. The Life and Strange Surprizing Adventures of Robinson Crusoe, of York, Mariner. Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej. A dual Polish-English language edition. Akcja rozpoczyna się w 1651 r. Książka opisuje dzieje Robinsona Crusoe, syna kupca w mieście Hull. Robinson nie chce wieść nudnego żywota jak jego ojciec, jako 17-latek ucieka z domu i płynie do Londynu. Ma pecha, gdyż pierwszy statek, którym płynie, rozbija się. Trafia na drugi okręt i tam uczy się sztuki żeglarskiej. Po pewnym czasie, chce wracać do domu, ale kapitan Smith namawia go, by popłynął z nim do Gwinei, a gdy tam dorobi się majątku, zostanie łaskawiej przyjęty przez ojca. Po śmierci kapitana Robinson pomaga wdowie po nim w prowadzeniu interesów. Jednak podczas kolejnej podróży statek zostaje napadnięty, a Robinson, wraz z innymi, wzięty do niewoli mauretańskiej. Po dwóch latach ucieka, wraz ze swym towarzyszem Ksurym i płynie do Brazylii, gdzie staje się plantatorem. Podczas wyprawy po niewolników 30 września 1659 statek się rozbija i Robinson jest jedynym ocalałym. Trafia na bezludną wyspę, gdzie, jak się okaże, spędzi następne 28 lat... (https://pl.wikipedia.org/wiki/Przypadki_Robinsona_Kruzoe) Crusoe (the family name corrupted from the German name ""Kreutznaer"") sets sail from the Queen's Dock in Hull on a sea voyage in August 1651, against the wishes of his parents, who want him to pursue a career, possibly in law. After a tumultuous journey where his ship is wrecked in a storm, his lust for the sea remains so strong that he sets out to sea again. This journey, too, ends in disaster as the ship is taken over by Salé pirates (the Salé Rovers) and Crusoe is enslaved by a Moor. Two years later, he escapes in a boat with a boy named Xury; a Captain of a Portuguese ship off the west coast of Africa rescues him. The ship is en route to Brazil. With the captain's help, Crusoe procures a plantation. Years later, Crusoe joins an expedition to bring slaves from Africa but he is shipwrecked in a storm about forty miles out to sea on an island (which he calls the Island of Despair) near the mouth of the Orinoco river on 30 September 1659. (The date was left blank in the first edition. The years added up after 1651, or, his total of years reckoned backwards from 1686 yield 1658 so the 1659 is an error. The story claims that he swam ashore on his 26th birthday.) The details of Crusoe's island were probably based on the Caribbean island of Tobago, since that island lies a short distance north of the Venezuelan coast near the mouth of the Orinoco river, in sight of Trinidad. He observes the latitude as 9 degrees and 22 minutes north. He sees penguins and seals on his island. (However, there are no seals and penguins living together in the Northern Hemisphere, only around the Galapagos Islands.) As for his arrival there, only he and three animals, the captain's dog and two cats, survive the shipwreck. Overcoming his despair, he fetches arms, tools, and other supplies from the ship before it breaks apart and sinks. He builds a fenced-in habitat near a cave which he excavates. By making marks in a wooden cross, he creates a calendar. By using tools salvaged from the ship, and some he makes himself from ""ironwood"", he hunts, grows barley and rice, dries grapes to make raisins, learns to make pottery, and raises goats. He also adopts a small parrot. He reads the Bible and becomes religious, thanking God for his fate in which nothing is missing but human society... (https://en.wikipedia.org/wiki/Robinson_Crusoe)"
Daniel Defoe
"Przypadki Robinsona Kruzoe" to powieść Daniela Defoe opowiadająca o młodym marynarzu, który trafia na bezludną wyspę.
Agnieszka Rusin
Kalina to przykładna matka i żona, która całkowicie poświęciła się rodzinie, rezygnując przy tym ze swoich pragnień i kariery pianistki. Jej mąż Witold jest szanowanym dyrektorem banku, którego nie interesują ani żona, ani córka Blanka. Oczekuje jedynie, że Kalina będzie prowadzić dom i spełniać wszystkie jego zachcianki. Wszystko zaczyna się zmieniać, kiedy kobieta poznaje przystojnego Czarnogórca. Nagle okazuje się, że w jej serce jest jeszcze miejsce na prawdziwe uczucie i że w domu wcale nie czeka na nią miłość i bezpieczeństwo. Ale czy Kalina odważy się podjąć decyzje, które zatrzęsą jej światem? Czy pozwoli sobie zawalczyć tym razem o siebie i swoją przyszłość? Czy przypadkowe spotkanie może odmienić nasze życie?
Agnieszka Rusin
Kalina to przykładna matka i żona, która całkowicie poświęciła się rodzinie, rezygnując przy tym ze swoich pragnień i kariery pianistki. Jej mąż Witold jest szanowanym dyrektorem banku, którego nie interesują ani żona, ani córka Blanka. Oczekuje jedynie, że Kalina będzie prowadzić dom i spełniać wszystkie jego zachcianki. Wszystko zaczyna się zmieniać, kiedy kobieta poznaje przystojnego Czarnogórca. Nagle okazuje się, że w jej serce jest jeszcze miejsce na prawdziwe uczucie i że w domu wcale nie czeka na nią miłość i bezpieczeństwo. Ale czy Kalina odważy się podjąć decyzje, które zatrzęsą jej światem? Czy pozwoli sobie zawalczyć tym razem o siebie i swoją przyszłość? Czy przypadkowe spotkanie może odmienić nasze życie?
Maciej Ślużyński
W odciętym przez lawinę schronisku dochodzi do zabójstwa. Na pierwszy rzut oka wszyscy są podejrzani, chociaż wychodzi na to, że nikt z obecnych nie mógł zamordować jednego z gości. Ale trup przed gankiem jest i coś z tym trzeba zrobić. Na szczęście na miejscu jest detektyw. Zupełnie przypadkiem i… zupełnie przypadkowy. Wiedzę o tym, co i jak zrobić, czerpie głównie z przeczytanych książek, więc idzie mu tak sobie. Ale jakoś tam idzie… aż do nieoczekiwanego finału. Klasyczna powieść detektywistyczna z oryginalnymi bohaterami i dużą dawką humoru. Gdyby ta historia wydarzyła się naprawdę, to pewnie tak by właśnie się potoczyła. Albo zupełnie inaczej. No i narodził nam się rodzimy Hercules Poirot. Co prawda do tamtego Herculesa niepodobny, bardziej kojarzy mi się z… Maciejem Ślużyńskim. Ale okoliczności w sam raz dla słynnego detektywa: odcięte od świata górskie schronisko, uwięzieni w nim goście oraz trup z dziurą po kuli, trup, którego nikt nie mógł „zabić”. Czy nasz bohater poradzi sobie z taką zagadką? Ano, przekonajcie się sami. Polecam. Anna Klejzerowicz
Tomasz Mróz
Brytyjscy ekstremiści planują zamach na premiera swojego kraju. Do ataku ma dojść podczas wizyty polityka w Polsce. Niespodziewanie okazuje się, że płatny zabójca nie jest tym, za kogo się podaje. Mężczyzna wykorzystuje fizyczne podobieństwo do prawdziwego najemnika, zgarnia zaliczkę za zlecenie i wyposażony w kilkaset tysięcy funtów, ucieka, by zacząć życie na nowo. Ale nie wszystko pójdzie po jego myśli...W Polsce w sprawę angażuje się nie kto inny, a Komisarz Wątroba. A to gwarantuje niezapomniane emocje.
Tomasz Mróz
Brytyjscy ekstremiści planują zamach na premiera swojego kraju. Do ataku ma dojść podczas wizyty polityka w Polsce. Niespodziewanie okazuje się, że płatny zabójca nie jest tym, za kogo się podaje. Mężczyzna wykorzystuje fizyczne podobieństwo do prawdziwego najemnika, zgarnia zaliczkę za zlecenie i wyposażony w kilkaset tysięcy funtów, ucieka, by zacząć życie na nowo. Ale nie wszystko pójdzie po jego myśliW Polsce w sprawę angażuje się nie kto inny, a Komisarz Wątroba. A to gwarantuje niezapomniane emocje. Tomasz Mróz (ur. 1973) polski powieściopisarz, autor komiksów. Twórca postaci Komisarza Wątroby i Stalowego Kazka.
Przypatrz się, duszo, jak cię Bóg miłuje! Kazania pasyjne
ks. Janusz Faltyn
ks. Janusz Faltyn - kapłan diecezji tarnowskiej, wyświęcony w 2005 roku. Posługiwał w par. św. Jana Nepomucena w Bochni i św. Kazimierza w Nowym Sączu. Obecnie wikariusz par. NSPJ w Tarnowie, katecheta, opiekun nowo powstałej Grupy bł. ks. Romana Sitki, egzorcysta. Książka zawiera dwie serie kazań pasyjnych - po sześć kazań na każde gorzkie żale oraz dwa kazania na Wielki Piątek (łącznie czternaście kazań) - oraz trzynaście rozważań drogi krzyżowej (w tym pięć rozważań ogólnych, jedno dla dzieci, dwa dla młodzieży, ze św. Janem Pawłem II, z bł. Romanem Sitką, z bł. Karoliną i innymi świętymi). Publikacja może stanowić pomoc i inspirację dla duszpasterzy, jak również być przewodnikiem duchowym dla osób świeckich, które chcą wejść głębiej w relację z Jezusem Chrystusem. Może być ona dobrym podarunkiem dla każdej osoby, która kocha Jezusa lub powinna pokochać Go bardziej.
Przypisanie pewnemu Kawalerowi, który za jednem strzeleniem młyn na wodzie, domy na lądzie spalił
Elżbieta Drużbacka
Elżbieta Drużbacka Wiersze światowe Przypisanie pewnemu Kawalerowi, który za jednem strzeleniem młyn na wodzie, domy na lądzie spalił Z dwóch zodyacznych znaków sformowany Kawaler z serca, a bohatyr z miny, Nie zmierza w tarczą, nie strzela do ściany; Gdzie strzeli, płoną ogniem domy, młyny: Wodnik na wod... Elżbieta Drużbacka Ur. ok. 1698-1699 r. Zm. 14 marca 1765 r. w Tarnowie Najważniejsze dzieła: Zbiór rytmów duchownych, panegirycznych, moralnych i światowych Poetka i tłumaczka doby baroku. Nosiła panieńskie nazwisko Kowalska; pochodziła prawdopodobnie z Wielkopolski. Poślubiła Kazimierza Drużbackiego, skarbnika żydaczowskiego (przed 1721 r.). Całą swą edukację, obejmującą znajomość mitologii, jęz. francuskiego i pewną kulturę literacką, zdobyła, przebywając wiele na dworach magnackich: Sieniawskich, Czartoryskich, Sanguszków i Branickich. Po wczesnej śmierci męża gospodarowała nadal w dzierżawionych od Sieniawskich majątkach w Cieplicach i Rzemieniu. Ok. 1756 r. osiadła w klasztorze bernardynek w Tarnowie, kontynuując pracę pisarską (np. tworząc romansowe poematy epickie Fabuła o książęciu Adolfie czy Historia chrześcijańska księżny Elefantyny z 1769). Autorka wierszy lirycznych, satyrycznych i sielankowych, łącząca tematykę religijną z wrażliwością na przyrodę, chętnie operująca żartem obyczajowym. Dorobek Drużbackiej został wydany już w 1752 przez J. A. Załuskiego p.t. Zbiór rytmów duchownych, panegirycznych, moralnych i światowych; w tomie zwraca uwagę m.in. Opisanie czterech części roku. Pisarze oświecenia (Krasicki, Kołłątaj) cenili ją za bogactwo i czystość języka oraz płynność wiersza; budziła też zainteresowanie jako jedna z pierwszych autorek w literaturze polskiej. Rozproszone wiersze publikowane w czasopismach w XVIII i XIX w. zebrał A. Lange w tomie I. Skarbca poezji polskiej (1903). Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
M. M. Perr
Świat nie kończy się nagle. Najpierw robi się chłodniej, potem coraz trudniej funkcjonować. Kolejna zima przynosi Europie kryzys, o którym mówiono od lat. W jednym z krakowskich bloków mieszkańcy próbują przetrwać codzienność w cieniu narastających niedoborów, napięć i lęku przed tym, co przyniosą kolejne dni. W pobliżu działają prowizoryczne noclegownie dla imigrantów, coraz mniej zdolne do zapewnienia bezpieczeństwa. Gdy umiera samotna sąsiadka, wspólnota staje przed wyborem, który z pozoru wydaje się rozsądny, a właśnie dlatego okazuje się tak niebezpieczny. "Przypływ" to kameralne science fiction o odpowiedzialności, strachu i granicach solidarności. O tym, jak łatwo w sytuacji zagrożenia przesunąć granicę tego, co uznajemy za dopuszczalne. * "Apokalipsa" to seria opowiadań o zwykłych ludziach w niezwyczajnych okolicznościach. O świecie, który jeszcze stoi, ale powoli traci sens i reguły. Każda historia opowiada o innym aspekcie końca znanej rzeczywistości.
Przypływ. O emocjach i seksualności dojrzałych kobiet
Alicja Długołęcka
Nietypowa wersja edukacji psychoseksualnej dla dojrzałych kobiet w postaci książki-przewodniczki, która będzie ci towarzyszyć na drodze ku kolejnemu etapowi dojrzewania. Alicja Długołęcka, specjalistka od kobiecej seksualności, zaprasza do kobiecego kręólnie ze swoimi bohaterkami odkrywa różne oblicza i doświadczenia menopauzy oraz przekonuje, że to kolejny naturalny proces życiowej zmiany i dojrzewania.W refleksyjnych, pogłębionych rozmowach autorka rozprawia się ze stereotypem starej baby z uderzeniami fal gorąca, upomina się o dojrzałą kobiecą seksualność i udowadnia, że jeśli masz 50 lat, to jeszcze wiele dobrego przed tobą. Przygotuj się na jeden z najbardziej wyzwalających okresów w twoim życiu! Autorka oraz jej rozmówczynie poprowadzą cię przez swoje najbardziej osobiste doświadczenia i pokażą, jak możesz: poradzić sobie ze stratą i syndromem opuszczonego gniazda, zrewidować swoje potrzeby i z autentyczną troską wreszcie zająć się sobą, zadbać o swoje zdrowie seksualne, poznać swoje ciało i nauczyć się czerpać przyjemność z życia, przepracować relację z partnerem/partnerką, poznać smak nowej miłości albo zrobić miejsce na poszukiwanie samej siebie, eksperymentować ze swoją seksualnością, podjąć nowe wyzwania samorozwojowe i zawodowe. Ile kobiet, tyle doświadczeń, dróg i emocji I chociaż nie ma gotowych odpowiedzi, ta książka może okazać się pomocna w odnalezieniu ich w samej sobie. Rozmówczynie Alicji Długołęckiej: Agnieszka Czapczyńska, Katarzyna Skórzewska, Iwona Demko, Izabela Cisek, Izabela Dziugieł, Agnieszka Graff, Maria Beisert, Magdalena Środa, Ewa Woydyłło, Wirginia Szmyt DJ Wika. Edukacja psychoseksualna dla dojrzałych kobiet może jedynie przybrać formę antyporadnika. Przemyślałam to i właśnie taką decyzję podjęłam. Ta książka powstaje jako wyraz buntu przeciw byciu wciskaną w ogłupiający schemat potulnej, nudnej starszej pani, tłumiącej to, kim jest i kim może się stawać. Kobiety pozbawianej seksualności, którą próbuje się kontrolować, przypinając jej łatkę niestosowności i śmieszności, kiedy wymyka się utartym wyobrażeniom. To sprzeciw wobec traktowania dojrzałej kobiety jak przezroczystej i niewidzialnej baby konstruktu będącego obiektem społecznej irytacji, lęków i drwin. Baby, którą diabeł posyła tam, gdzie sam nie może, która schodzi z wozu, żeby koniom było lżej, jest pośmiewiskiem za kierownicą i przychodzi do lekarza ku uciesze innych. Baby, która wysiaduje w poczekalni życia. Susan Sontag już pięćdziesiąt lat temu w swoim tekście The Double Standard of Aging pisała o tym, że kobiety mogą się starzeć wbrew stereotypom bez zażenowania. Warto o tym pomyśleć jak najwcześniej i świadomie porzucić bycie miłą, usłużną i pełną wdzięku, a zamiast tego rozwijać w sobie mądrość, kompetencje i siłę. Nie musimy być młode tak długo, jak to tylko możliwe, możemy być dojrzałe i pozwalać, żeby nasze twarze i ciała były świadectwem naszych przeżyć. Autentyczność to kwestia decyzji, na którą możemy być gotowe już w młodości albo właśnie teraz. Do 2025 roku liczba kobiet po pięćdziesiątym roku życia na całym świecie osiągnie 1,1 miliarda. W 1900 roku średnia życia Amerykanek wynosiła czterdzieści osiem lat, a obecnie to osiemdziesiąt . Z kolei według statystyk w 2020 roku polscy mężczyźni żyli przeciętnie 72,6, natomiast kobiety 80,7 lat .Te dane pokazują, że wiele z nas po menopauzie ma przed sobą jeszcze jakieś trzydzieścitrzydzieści pięć lat życia. To więcej niż jedna trzecia całego czasu, jaki jest nam dany! Christiane Northrup w Mądrości menopauzy przywołuje badania, z których jasno wynika, że wielu ludzi realizuje trzy różne kariery w trakcie całego swojego życia: pierwszą w wieku trzydziestuczterdziestu lat, drugą w wieku pięćdziesięciusześćdziesięciu lat i trzecią w wieku siedemdziesięciu. U prawie połowy badanych szczyt możliwości twórczych rozpoczynał się w okolicach pięćdziesiątki i trwał przez następne dwadzieścia pięć lat. Oznacza to, że w uwspółcześnionej perspektywie wiek średni mieści się w przedziale pięćdziesiątosiemdziesiąt lat Moją podstawową motywacją do nadania takiego, a nie innego kształtu tej publikacji jest mój stosunek do Was, Drogie Czytelniczki. Radzenie innym z pozycji autorytetu karmi ego i w istocie niesie przekaz Niewiele wiesz, więc nie ufaj sobie, lecz mnie, ponieważ wiem lepiej. Nie ma we mnie na coś takiego zgody. Jestem przekonana, że edukacja dojrzałych kobiet polega przede wszystkim na odwoływaniu się do ufności wobec siebie. Chodzi w niej o to, by poruszać czułe struny, wytrącać z utartego toru myślenia, złościć się i wzruszać, by dotykać granic, które dla każdej z nas leżą gdzie indziej. Dojrzałość postrzegam jako otwartość na nieustające stawianie pytań, gotowość do dokonywania wyborów, zdolność do pomieszczenia w sobie bardzo różnych uczuć i przemyśleń. Czuję, że to ciekawa i kojąca perspektywa. /fragment książki/
Przypływ żądzy - opowiadanie erotyczne
B. J. Hermansson
Wiesz, że zawsze chciałem to z tobą zrobić? spytał. Nie miałem odwagi, ale zawsze chciałem tak mocno... ". Od dawno pragnęła usłyszeć te słowa. Nigdy wcześniej nie chciał ich wypowiedzieć, nie okazywał też żadnego zainteresowania. Wolał siedzieć na kanapie, oglądać mało ambitne seriale i chodzić na długie, romantyczne spacery. W którymś momencie ona ma już tego dość. Pragnie dać upust swojej żądzy, zacząć cieszyć się życiem. Przede wszystkim jednak chce znów poczuć się atrakcyjna. Z braku inspiracji loguje się na stronę porno. Tam trafia na pewną kobietę. To relacja na żywo. Kobieta namawia ją do tego, by też włączyła kamerę i zaczęła pieścić się na oczach rozpalonej publiczności. Czy bohaterka właśnie tego chce? Czy się na to odważy? Kusi ją świat, który może okazać się początkiem czegoś niezwykle ekscytującego i erotycznego.