Видавець: 16
Steffen Jacobsen
Duńskie mrozy, sekretne polowania, i śmiertelna gra, w której nikt nie jest bezpieczny. Tytuł bestsellerowego autora noir crime! Elizabeth odkrywa tajemniczą płytę DVD w sejfie zmarłego ojca. Jej treść przeraża kobietę na tyle, że postanawia zatrudnić prywatnego detektywa - Michaela Sandera, by pomógł jej odkryć autora nagrania. Wraz z pomocą komisarz Lene Jensen, Sander odkrywa perwersyjny świat, w którym bogaci biznesmeni organizują śmiertelne polowania na ludzi. Nieoczekiwanie detektywi stają się celem w następnej, morderczej rundzie tej brutalnej gry. Teraz muszą walczyć o przetrwanie. Idealna dla fanów Stiega Larssona! To pierwsza część skandynawskiej serii thrillerów o prywatnym detektywnie Michaelu Sanderze i komisarz Lene Jensen. Steffen Jacobsen (ur. 1956) - przełom w karierze autora nastąpił w 2013 roku po ukazaniu się Trofeum, pierwszej części serii skandynawskich kryminałów z detektywami: Michaelem Sanderem i Lene Jensen. Jego powieści doczekały się adaptacji filmowych, cieszą się popularnością w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji. Recenzenci porównują go z Johnem le Carré, Frederichem Forsythem i Janem Guillou.
Hanna Dikta
Ja nie czuję się wolna powiedziała. Może dlatego, że nie przeżyłaś tego co ja. Przeżyłam. Przeżyłam dokładnie to samo co ty. Sierpień, Trogir. W zabytkowym chorwackim miasteczku panuje upał. To właśnie tu przyjeżdża Olga. Nie jest to jej pierwszy pobyt w tym mieście. Rok wcześniej spędziła tu z córką wakacje, teraz wraca już sama, do tego samego pensjonatu, tego samego pokoju. Ten rok zmienił wszystko, Olga została sama, z mnóstwem pytań bez odpowiedzi. W Trogirze postanawia zakończyć swoje życie. Sprawy komplikują się, kiedy na jej drodze staje Martin, młody Chorwat, z którym jej córka zeszłego lata spędziła kilka wieczorów. Z pomocą chłopaka i Stanisława rodaka mieszkającego w Niemczech, Olga powoli odkrywa, co wydarzyło się rok wcześniej. Hanna Dikta pisarka i poetka, autorka docenionych przez czytelników powieści We troje (2016), To nie może być prawda (2018) i Dwie kobiety (2019).
William Shakespeare
Sztuka jest osadzona w realiach wojny trojańskiej i ma dwa główne wątki. Pierwszy z nich opowiada historię Kresydy i Troilusa - księcia trojańskiego. Troilus uwiódł Kresydę, po czym wyznał jej miłość. Jednak podczas wymiany jeńców wojennych Kresyda została oddana do Grekom w niewolę. Troilus idzie za nią do obozu Greków, jednak widząc ją z Diomedesem uznaje za niegodną zainteresowania. W drugim wątku Odyseusz i Nestor próbują nakłonić Achillesa do powrotu do walki... (Za Wikipedią).
William Shakespeare
Tragedia autorstwa Williama Szekspira, która powstała tuż po napisaniu słynnego Hamleta. Akcja rozgrywa się podczas siedmioletniej wojny trojańskiej i skupia się na dwóch wątkach. Jeden z nich to historia księcia trojańskiego Troilusa, który uwodzi Kresydę, jednak ta zostaje oddana Grekom podczas wymiany jeńców. Drugi wątek rozgrywa się między Prometeuszem i Nestorem, którzy próbują namówić Achillesa, aby kontynuował walkę.
William Shakespeare (Szekspir)
William Shakespeare Troilus i Kresyda tłum. Leon Ulrich ISBN 978-83-288-5687-5 OSOBY: * Priam król trojański * Hektor syn Priama * Troilus syn Priama * Parys syn Priama * Deifobus syn Priama * Helenus syn Priama * Eneasz wódz trojański * Antenor wódz trojański * Kalchas kapłan trojański, stronnik Greków * Pandarus stryj Kresydy * Margarelon naturalny syn Priama * Agamemnon naczelnik Greków * Menelaus brat jego * Achilles dowódca Greków *... William Shakespeare (Szekspir) Ur. 1564 r. w Statford-upon-Avon Zm. 23 kwietnia 1616 r. w Statford-upon-Avon Najważniejsze dzieła: Ryszard III (1590-93), Sen Nocy Letniej (1595), Romeo i Julia (1595), Henryk IV (1596-98), Hamlet (1601), Otello (1604), Makbet (1606), Król Lir (1606), Burza (1611) Wybitny dramaturg, aktor, reformator teatru i poeta. O oryginalności Shakespeare'a decydowało łączenie wątków tragicznych z komicznymi, scen fantastycznych z realistycznymi, kreacja wyrazistych i złożonych charakterów postaci, które weszły następnie do kanonicznego języka kultury europejskiej, wreszcie poetycka zręczność, filozoficzna głębia i przystępności tekstów. Autor około 200 utworów, przetłumaczonych na najważniejsze języki nowożytne i inscenizowanych na całym globie. Ogromną sławę zyskał dopiero po śmierci. W latach 1590-1610 przebywał w Londynie; od 1594 był członkiem kompanii Sług Lorda Szambelana (potem: Sług Królewskich), dysponującej własnym teatrem The Glob. Cykl Sonetów napisanych już po powrocie w rodzinne strony (1609) należy do arcydzieł literatury angielskiej. autor: Karolina Strzelczak Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Trois contes. Un cur simple, La Légende de saint Julien lHospitalier, Hérodias
Gustave Flaubert
Au centre de lhistoire se trouve une âme modeste, bienveillante et pure, on pourrait dire sainte. Cependant, tous humilient la fille et en profitent. Une fille avec une telle âme simple, bien sr, avec sa gentillesse et sa douceur se ruiner elle-mme.Il est tres difficile de lire de telles choses notre époque difficile.
Troja (#1). Pan Srebrnego Łuku
David Gemmell
Na wzburzonym morzu oraz w cieniu potężnych murów Troi rodzi się legenda, która przetrwa wieki. Pan Srebrnego Łuku to monumentalna i wielowątkowa opowieść, w której przypadek, a może przeznaczenie, splata losy trzech bohaterów z krwi i kości: Helikaona Pana Srebrnego Łuku, Arguriosa z Myken wojownika, którego imię już jest pieśnią oraz odważnej kapłanki Andromachy. Tam, gdzie żagle pęcznieją od wiatru i strzały przeszywają niebo, kotłuje się burza ambicji, podstępów i spisków, a czający się wrogowie wyczekują chwili słabości. Morze i ląd stają się areną, gdzie odwaga zderza się ze zdradą, a krew bohaterów przypieczętowuje losy ludzkości. David Gemmell, dorównując klasykom, daje czytelnikom nowy epos i ożywia świat legend, w którym postacie znane z mitologii i literatury greckiej stawiają czoła całkowicie realnym wyzwaniom. Odwaga oraz lojalność są tu jedynymi trwałymi wartościami twardszymi niż skała smagana wiatrem i falami gniewnego morza.
David Gemmell
Mrok gęstnieje nad światem. Nadciąga sztorm. Jeszcze nikt nie wypowiedział tego słowa głośno, a już budzi grozę w sercach królów, wojowników, kobiet i dzieci. Wojna zawisła w powietrzu niczym omen. Do Troi, na ślub Hektora, zjeżdżają królowie Zachodu sojusznicy i przeciwnicy. Za zasłoną święta kryją się jednak chciwość, zdrada i pragnienie krwi. Los splata drogi młodego wojownika Kalliadesa, tajemniczej uciekinierki z Tery Piri oraz nieustraszonego Banoklesa. Tymczasem do Teb zmierza ambasador króla Priama z darami, które mają ocalić Troję. Ale jak długo zdołają powstrzymać nieuniknione? Na tle nadciągającej wojny trojańskiej rozgrywa się opowieść o ludziach rozdartych między honorem a pragnieniem przetrwania, między zemstą a tęsknotą za spokojem. Bohaterowie i bohaterki antycznego świata brutalnego, pełnego pasji i napięć walczą nie tylko z wrogami, lecz także z własnym lękiem, gniewem i żądzą, potrafią kochać i nienawidzić, a także śmiać się ze swoich słabości i porażek. Tak żywi i bliscy współczesnym, jakby żyli dziś wśród nas. Tarcza Gromu mocna i bezkompromisowa, pełna emocji. Premiera audiobooka już w styczniu!
David Gemmell, Stella Gemmell
Czy każdy zadany cios jest aktem sprawiedliwej zemsty, czy jedynie przejawem nienawiści i chciwości, które zalewają świat krwią bitewnych starć, zakulisowych intryg i zdrad? W wirze wojny granice moralności zacierają się szybciej niż krew na ostrzu miecza. Przyjaciel staje przeciw przyjacielowi, dawni sojusznicy przeistaczają się w śmiertelnych wrogów, nieustraszone kobiety nie ustępują mężczyznom w walce o przetrwanie, a prawda ginie w chaosie bitewnego zgiełku. Kto w tej zawierusze potrafi jeszcze rozpoznać, po czyjej stronie naprawdę stoi? Czy losami wojny trojańskiej kierują kapryśni greccy bogowie, czy to ludzie sami przesuwają pionki na bezlitosnej szachownicy życia? A jeśli tak gdzie w tym wszystkim miejsce na człowieczeństwo? Czy bogini sprawiedliwości wciąż ma głos, gdy wojna niesie ogromne cierpienie i zapowiada kres świata bogów oraz bohaterów? Odpowiedzi na nurtujące wszystkich pytania mogą okazać się bardziej przerażające niż sama bitwa. Nie tylko Upadek Królów, ale cały cykl Troja to fascynująca opowieść o losach starożytnych herosów oraz zwyczajnych, tęskniących za bezpiecznym światem ludzi. Doskonałe tempo, zwroty akcji i czarny humor, prowadzą czytelnika do zaskakującego finału, zamykając losy wszystkich znanych z poprzednich części bohaterów.
Eurypides
Trojanki to dramat Eurypidesa, największego obok Ajschylosa i Sofoklesa tragika starożytnej Grecji. Nowatorstwo tego dramatu Eurypidesa polega na zestawieniu ciągu scen, obrazujących w skrócie zagładę Troi. Tragedia przedstawia trojańskie kobiety przebywające w greckiej niewoli.
Ewa Guderian-Czaplińska
Trojanki są poradnikiem skierowanym do chorych na raka piersi poddawanych chemioterapii, a zarazem wyznaniem osoby doświadczającej jej skutków. Jak napisała rekomendująca książkę prof. Sylwia Grodecka-Gazdecka: Wyróżnia ją piękny język, zaprawione nutą sarkazmu poczucie humoru, siła i wrażliwość zarazem, zbiór cennych rad dla osób będących w trakcie leczenia i wspaniała konstatacja faktu, że <myślenie o śmierci (a jeszcze lepiej: rozmawianie o śmierci) niewiarygodnie wyzwala, oczyszcza głowę i w rezultacie: uspokaja i przywraca równowagę. Życiu!>.
Eurypides
Trojanki klasyczna tragedia grecka napisana przez Eurypidesa w V w. p.n.e., wystawiona w 415 p.n.e. Jest to jedno z 18 zachowanych do dzisiaj dzieł tego autora. Stanowi cześć trylogii trojańskiej wraz z niezachowanymi sztukami Aleksander i Palamedes. Nowatorstwo utworu polega na zestawieniu ciągu scen, obrazujących w skrócie zagładę Troi. Tragedia przedstawia trojańskie kobiety przebywające w greckiej niewoli. Piotr Wojciech Kotlarz podkreśla, że sztuce tej Eurypides zrywa z heroicznym ukazywaniem wojny trojańskiej jako wielkiego zwycięstwa Greków, koncentrując się na grabieżach i okrucieństwach popełnianych przez greckich wojowników. Osobami dramatu są bóg Posejdon, bogini Atena, Hekabe, niegdyś królowa Troi, Kasandra, jej córka, Andromacha, wdowa po Hektorze, Menelaos, król Myken, Helena, jego żona i grecki woźny Taltybios. Oprócz tego w sztuce występuje chór branek trojańskich. (Za Wikipedią).
Olga Śmiechowicz
„Wojna się skończyła, czemu zabijacie?” ‒ tym jednym zdaniem można streścić Trojanki w reżyserii Jana Klaty. Eurypides, pisząc swoją tragedię, bezczelnie złamał koturn tradycji. Opowiedział o mieście od którego odwrócili się bogowie. Pokazał bohaterów Homera, którzy nie potrafili zmierzyć się z własnym zwycięstwem. Oddał głos pokonanym ‒ kobietom, członkiniom królewskiego rodu, zepchniętym na samo dno egzystencji... Trojanki to jednak nie tylko spektakl o wojnie i okrucieństwie, również o wektorach relacji w pięknym świecie rodzinnej nienawiści. Za murami Troi też były problemy, przemilczenia… Książka Trojanki Jana Klaty została napisana, by zachować w pamięci dźwięk przesypującego się piasku i zapach spalonych manekinów. Pokazuje naszą pracę nad tym spektaklem i opowiada o ryzyku, jakie wiąże się z wystawieniem antycznego dramatu – zawsze jest to niepewne balansowanie na granicy sensów greckiego oryginału. Książka Trojanki Jana Klaty jest bytem złożonym i niedefiniowalnym gatunkowo. Łączy w sobie formę eseju, dziennikarskiego wywiadu, dziennika, komentarza, reportażu i naukowego wykładu. Przynosi obraz pracy reżysera, który z równym zaufaniem i ciekawością odnosi się do własnych wyobrażeń, jak i do komentarzy specjalisty filologa, historyka, teatrologa. Ta nowatorska praca tworzy wzorzec dla profesjonalnego standardu: życzyłbym sobie, aby każdy spektakl stanowiący adaptację dawnego tekstu dramatycznego posiadał tak opracowaną dokumentację procesu twórczego, z tak profesjonalnym podejściem do źródła. dr hab. Krzysztof Bielawski, Instytut Filologii Klasycznej UJ W centrum zdarzeń, a zatem w centrum rozpaczy, jest Hekabe Doroty Kolak. Matka tracąca dzieci obumiera, chwila po chwili, kawałek po kawałku. Rola jest wstrząsająca, bo pozbawiona źdźbła aktorskiej histerii. Na pierwszym planie, a wtopiona w całość. Kolak z siwymi włosami, niższa od młodszych partnerek, ma w sobie tyle siły, jakby wypełniała całą scenę. To w jej Hekabe skupia się wszystko, co w gdańskich Trojankach najważniejsze – wojna widziana przez kobiety, ich zduszony krzyk niezgody na taki świat, oczy suche już bez łez. Patrzę na Dorotę Kolak i przechodzą mnie dreszcze. Wiadomo nie od wczoraj, że to jest wielka aktorka. Tyle że teraz – z większą niż jeszcze nie tak dawno intensywnością – pokazuje, że może zrobić wszystko, trafiając idealnie w każdy ton. Jako Hekabe ma w sobie esencję tragedii Eurypidesa, ale i cierpienie każdej matki, wraz z dziećmi tracącej uzasadnienie do życia. Jacek Wakar, Ziemia jałowa. O Trojankach Jana Klaty w Teatrze Wybrzeże, więź.pl
Trop innego głosu w angielskiej poezji religijnej epok dawnych
Małgorzata Grzegorzewska
Książka proponuje spojrzenie na angielską poezję religijną okresu średniowiecza (staroangielski poemat mistyczny Dream of the Rood) i renesansu (wiersze Poetów Metafizycznych, przede wszystkim George’a Herberta) z perspektywy prozopopei, czyli figury głosu. Chociaż słownikowa definicja prozopopei obstaje przy niepodzielnej władzy podmiotu lirycznego, nie dopuszczając prawdziwego dialogu, to jednak analiza konkretnych przykładów przekonuje, iż dialogiczność prawdziwa, nie pozorna, jest w liryce możliwa. Czy wolno podać w wątpliwość szczerość poety, który twierdzi, że rezygnuje z kontroli nad tekstem, oddając głos przywołanej albo powołanej przez siebie do życia postaci? Czy poeta rzeczywiście pozwala w wierszu „mówić” kamieniom i drzewom, albo rozmawia z Bogiem? Czy prozopopeja jest figurą nieudolnie naśladującą konwencje dramatyczne, oszukańczą sztuczką poety-brzuchomówcy, czy też naprawdę stwarza możliwość dialogu z innym obok nas albo Innym w nas? Szukając odpowiedzi na tak postawione pytanie, interpretacje zawarte w przedstawianym tomie podążają tropem refleksji Jeana-Luka Mariona i Emmanuela Levinasa. Lektura filozoficznych tekstów Mariona i Levinasa pozwala odkryć różne oblicza ukryte pod maską literackiej prozopopei.
Mariusz Wilk
Tropami rena to drugi po Domu nad Oniego tom Dziennika północnego, w którym Mariusz Wilk ukazuje świat Dalekiej Północy. Tym razem stara się poznać życie, obyczaje, pochodzenie tajemniczego ludu Saamów (popularnie zwanego Lapończykami). Saamowie zamieszkują głównie Norwegię, a także Szwecję i Finlandię. W Rosji żyje ich zaledwie garstka. Tradycyjni przedstawiciele tego ludu trudnią się rybołówstwem, myślistwem, rękodziełem, czasem uprawą roli, ale przede wszystkim hodowlą renów. Aby ich bliżej poznać, autor zamieszkał wśród nich w Łowozierze na Półwyspie Kolskim. Kluczem do zrozumienia duszy Saamów wydają się reny żyjące dziko. Autor, wędrując w ślad za nimi, stopniowo odkrywa swoją własną t r o p ę: szlak, który każdy musi odkryć i wyznaczyć tylko dla siebie. Wychodząc na tropę Saamów, nie planuję z góry, dokąd mnie ona zaprowadzi. Może wyjdę nią poza czas teraźniejszy, zarażony fanatyzmem bądź kasą. Może spotkam na niej mądrego rena i zobaczę w jego oczach odbicie samego siebie sprzed wielu tysięcy lat? A może idąc nią, dotrę na najdalszą Północ? Tam, gdzie kończy się ziemia ludzi i zaczyna pustka. Bo przecież nie cel się liczy, lecz Droga. (fragment książki)
Tropami retoryki, stylistyki i dziennikarstwa. Tom dedykowany Profesor Barbarze Bogołębskiej
Monika Worsowicz, Bogumiła Fiołek-Lubczyńska
Niechaj Czytelników nie zaskoczy wielość tematów, problemów i stanowisk badawczych zaprezentowanych w publikacji. Autorzy podjęli bowiem nie lada wyzwanie - podążania tropami, jakie na swej wieloletniej drodze naukowej pozostawiła Profesor Barbara Bogołębska. Retoryka, dziennikarstwo, stylistyka, literaturoznawstwo, media, genologia, perswazja - to najważniejsze z nich. Tom dedykowany Pani Profesor jest okazją do spotkania z praktycznym zastosowaniem różnych podejść metodologicznych, warsztatem dziennikarskim oraz refleksjami nad procesem twórczym. Mamy nadzieję, że dla badaczy szeroko rozumianej komunikacji medialnej, praktyków, a także studentów kierunków humanistycznych stanie się on inspiracją do samodzielnych, wielodyscyplinarnych studiów prowadzących do lepszego rozumienia zjawisk, których jesteśmy świadkami i uczestnikami. Redaktorki
Stanisław Paciorek
Weber był o krok od stwierdzenia, że stała c jest prędkością rozchodzenia się oddziaływań, która nie ma istotnego znaczenia przy rozpatrywaniu obiektów spoczywających względem siebie (prawo Newtona i Coulomba) nabiera natomiast znaczenia, gdy rozpatrujemy obiekty poruszające się względem siebie. Teoria Webera pomimo tego, że uwzględniała istotę prądu elektrycznego, jako ruchu w kierunku przeciwnym dwóch rodzajów ładunków elektrycznych nadal nie dawała odpowiedzi na zasadnicze pytanie, jaki jest mechanizm oddziaływania ładunków na odległość.
Tropes of Tauromachy: Representations of Bullfighting in Selected Texts of Anglophone Literature
Ewa Wylężek
Książka jest poświęcona rozważaniom teoretycznym na temat zjawiska korridy. W publikacji przedstawiono najnowsze teksty anglojęzyczne wykorzystujące motyw walki z bykami oraz porównano je z teoriami zachowań ludycznych i tematami tabu, takimi jak przemoc, erotyzm i śmierć.
Tropiąc Bin Ladena. W afgańskiej matni 1997-2007
Aleksander Makowski
Autor jeden z najzdolniejszych oficerów wywiadu PRL, współpracujący także ze służbami wolnej Rzeczypospolitej nie kryje, że ta książka być może nigdy by nie powstała, gdyby nie sławetny Raport Macierewicza, dekonspirujący operację prowadzoną przez polski wywiad w Afganistanie. Opowiem ci swoją wersję zdaje się mówić Aleksander Makowski a ty, czytelniku, sam oceń, czy jest wiarygodna. Poznajemy więc historię widzianą od kulis, napisaną ze zdumiewającą szczerością, często na granicy tego, co oficer wywiadu może publicznie powiedzieć. Fascynujące jest przede wszystkim przedstawienie pracy wywiadu, dalekie od potocznych wyobrażeń. W opisie akcji o najwyższym stopniu ryzyka są wprawdzie mrożące krew w żyłach przeprawy przez górskie przełęcze, nasłuchiwanie, czy nie nadlatują skądś pociski, ale przede wszystkim ciągłe czekanie, na lotniskach, w hotelach, w terenie, i żmudne nawiązywanie kontaktów z informatorami. Cierpliwe budowanie wzajemnego zaufania, które w tej robocie stanowi fundament sukcesu. Jest trud wędrówki aż do skrajnego wyczerpania, zaduch przypadkowych noclegowni, marzenie o strumieniu ożywczej wody. I ciągła pogoń za informacją w matni splątanych interesów politycznych i handlowych, często na granicy prawa a nawet poza nią. Książka Aleksandra Makowskiego pokazuje, jak wielkie były nasze aktywa wywiadowcze w Afganistanie, i to zarówno przed 11 września 2001 roku, jak i później. Można powiedzieć, że nawet w porównaniu z wywiadami światowych mocarstw byliśmy bardzo bogaci w wiedzę i gdyby umiano ją wykorzystać, być może do wielu dramatycznych zdarzeń po prostu by nie doszło. Janina Paradowska Polityka Aleksander Makowski był jednym z najmocniej napiętnowanych bohaterów Raportu Macierewicza, gdzie został przedstawiony jako osobnik szczególnie niebezpieczny, który dla osobistych zysków oszukiwał państwo polskie oraz amerykańskich sojuszników, podając zmyślone informacje wywiadowcze. Znaczącą rolę w tych oskarżeniach odegrał fakt, że Makowski miał opinię jednego z najzdolniejszych oficerów PRL-owskiego wywiadu i że w 1990 roku został negatywnie zweryfikowany i zwolniony ze służby. Absolwent Ośrodka Kształcenia Kadr Wywiadowczych polskiego wywiadu (19721973). Ukończył studia podyplomowe LLM Harwardzkiej Szkoły Prawa (19751976). Doktor nauk prawnych Instytutu Nauk Prawnych PAN (1978). W latach 19851988 naczelnik Wydziału XI Departamentu I MSW. Negatywnie zweryfikowany w 1990 r. i zwolniony ze służby wywiadu. W latach 19922007 współpracownik Zarządu Wywiadu Urzędu Ochrony Państwa i wywiadu wojskowego WSI.
Małgorzata Lisińska
Sodi Yudherthardere, dla przyjaciół i ludzi z problemami wymowy po prostu Sodi, to krasnoludzki Tropiciel ze słabością do kobiet, alkoholu, złota, bijatyk i magii (dosłowną). U boku Yasy (najpotężniejszego żyjącego maga) i Likal (seksownej, potężnej i kompletnie nim niezainteresowanej uczennicy maga) wyrusza w podróż po Krainie, a w drodze przeważnie cierpi na migrenę. Niczym bohaterowie bajek, tylko zupełnie inaczej, ta trójka stawia czoła wyzwaniom godnym herosów. Książka dla czytelnika dorosłego lub posiadającego certyfikat znajomości łaciny podwórkowej! "Mistrz Haxerlin i Thuz z miejsca polubili Sodiego. Idealny towarzysz podróży, bajarz, mitoman i drań w ich stylu!" Jacek Wróbel, autor serii "Haxerlin"
Małgorzata Lisińska
Niebezpieczna kraina, sarkastyczny krasnolud i epickie przygody z przymrużeniem oka. Poznaj Sodi Yudherthardere, krasnoluda, którego życie wypełniają nie tylko walki i magia, ale również miłość do alkoholu i kobiet. Jego codzienność zamienia się w szaloną wyprawę, gdy razem z Ysą, wielkim magiem, oraz Likal, jego atrakcyjną uczennicą, rusza przemierzać Krainę w poszukiwaniu przygód. Ich wspólna podróż, pełna magii i niespodzianek okraszona jest dużą dawką humoru. Doskonała dla fanek i fanów powieści Pratchetta. Tropiciel Tropiciel - seria 4 powieści z gatunku epic fantasy o zabawnym krasnoludzie i jego szalonych i niebezpiecznych przygodach. Małgorzata Lisińska absolwentka Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego. Tworzy głównie fantasy i literaturę obyczajową. Jej teksty pełne są niewybrednego humoru i sporej dawki erotyki.
Małgorzata Lisińska
Magia, flaszka i niewyparzony język oto trzy przywary rodu Yudherthardere. Sodi krasnolud o sercu ze złota i wątrobie ze stali rusza w świat z nadętym magiem Yasą i ponętną Likal, by udowodnić, że przygoda zaczyna się tam, gdzie kończy się rozsądek. Czekają na nich alkohol, magia, awantury i sporo moralnych nieporozumień. Czy krasnolud może ocalić świat, kiedy sam jest mocno pogubiony? A może to świat powinien ratować się przed krasnoludem? Zbiór Tropiciel opowiada to dziesięć opowiadań o najbardziej niesfornej rodzinie w dziejach polskiego fantasy: Złoty smok z Itru, Kto nie słucha ojca, matki, Syreni śpiew, Ziarno, Obudzić królewnę, Czterdziestu rozbójników, Syndrom Śnieżki, Werdeański czajniczek, Kryształowy pantofelek oraz Kanikuła. Małgorzata Lisińska autorka rozpoczętej w 2017 roku serii Tropiciel i dwóch powieści z tego samego świata Zakonna i Bajki krasnoludzkie, a także serii powieści obyczajowych Miłość w Tychach. Na wydanie czekają kolejne książki fantastyczne i obyczajowe, a nawet kryminał. Pisze fantasy i literaturę obyczajową, czasami flirtując z prozą poetycką. W swojej twórczości kieruje się przekonaniem, że czytelnika należy przede wszystkim bawić. Dlatego jej teksty pełne są niewybrednego humoru i sporej dawki erotyki. Absolwentka Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego. Pisanie jest jej trzecią wielką miłością, po mężu i córce. Mieszka w Tychach, dzieląc czas między rodzinę, psa, koty, pracę i ukochaną klawiaturę.
Tropiciel opowiada: Czterdziestu rozbójników
Małgorzata Lisińska
Smok, strzyga, a może starcie z nieczystymi siłami? Nie tym razem. Gdy krasnoludka postanawia odkryć tajemnicę doskonałej fryzury, los zamiast pięknych loków funduje jej awanturę, jakiej nie powstydziłby się bohater najsławniejszej ballady. Plotki, czary, a może odrobina szaleństwa? Jedno jest pewne ta dama nie potrzebuje wiele, by namieszać bardziej niż goście karczmy w sobotni wieczór. Błyskotliwa, pikantna, pełna zgryźliwego i rubasznego humoru historia stanowi część cyklu Tropiciel opowiada. Pozycja przeznaczona dla czytelnika dorosłego. Tropiciel opowiada Poznaj Sodiego - krasnoluda z charakterem większym niż jego broda. Tropiciel z pasją do flaszek, złota i pięknych kobiet słynie z niewyparzonego języka i bardzo dosłownej reakcji na magię. W towarzystwie wszechpotężnego maga Yasy oraz jego ponętnej Likal rusza w podróż przez Krainę. Co z tego wynika? Głównie ból głowy, masa kłopotów i jeszcze więcej absurdalnych przygód, które lepiej przemówią do fanów fantasy z poczuciem humoru niż do grzecznych elfów. Małgorzata Lisińska autorka rozpoczętej w 2017 roku serii Tropiciel i dwóch powieści z tego samego świata Zakonna i Bajki krasnoludzkie, a także serii powieści obyczajowych Miłość w Tychach. Na wydanie czekają kolejne książki fantastyczne i obyczajowe, a nawet kryminał. Pisze fantasy i literaturę obyczajową, czasami flirtując z prozą poetycką. W swojej twórczości kieruje się przekonaniem, że czytelnika należy przede wszystkim bawić. Dlatego jej teksty pełne są niewybrednego humoru i sporej dawki erotyki. Absolwentka Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego. Pisanie jest jej trzecią wielką miłością, po mężu i córce. Mieszka w Tychach, dzieląc czas między rodzinę, psa, koty, pracę i ukochaną klawiaturę.
Małgorzata Lisińska
Nie każde wygnanie jest powodem do narzekania zwłaszcza jeśli dobrze się zastanowić... Krasnolud o sprycie ostrzejszym niż jego topór, szybko przekonał się, że z kobietą lepiej nie wdawać się w spór. Skazany na Zielone Bory, Yurto de Gra Yudherthardere, odkrywa, że życie na uboczu potrafi być jednak całkiem przyjemne. Można się zabawić, coś zarobić, a przy odrobinie szczęścia nawet nie wpaść w tarapaty. Ale czy tym razem los pozwoli mu zachować pełną sakiewkę i reputację? Błyskotliwa, pikantna, pełna zgryźliwego i rubasznego humoru historia stanowi część cyklu Tropiciel opowiada. Pozycja przeznaczona dla czytelnika dorosłego. Tropiciel opowiada Poznaj Sodiego - krasnoluda z charakterem większym niż jego broda. Tropiciel z pasją do flaszek, złota i pięknych kobiet słynie z niewyparzonego języka i bardzo dosłownej reakcji na magię. W towarzystwie wszechpotężnego maga Yasy oraz jego ponętnej Likal rusza w podróż przez Krainę. Co z tego wynika? Głównie ból głowy, masa kłopotów i jeszcze więcej absurdalnych przygód, które lepiej przemówią do fanów fantasy z poczuciem humoru niż do grzecznych elfów. Małgorzata Lisińska autorka rozpoczętej w 2017 roku serii Tropiciel i dwóch powieści z tego samego świata Zakonna i Bajki krasnoludzkie, a także serii powieści obyczajowych Miłość w Tychach. Na wydanie czekają kolejne książki fantastyczne i obyczajowe, a nawet kryminał. Pisze fantasy i literaturę obyczajową, czasami flirtując z prozą poetycką. W swojej twórczości kieruje się przekonaniem, że czytelnika należy przede wszystkim bawić. Dlatego jej teksty pełne są niewybrednego humoru i sporej dawki erotyki. Absolwentka Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego. Pisanie jest jej trzecią wielką miłością, po mężu i córce. Mieszka w Tychach, dzieląc czas między rodzinę, psa, koty, pracę i ukochaną klawiaturę.