Видавець: 16
VII (Piękne dzieło zniszczenia! cudne wynalazki!)
Adam Asnyk
Adam Asnyk Ze sceny świata VII Piękne dzieło zniszczenia! cudne wynalazki! Z nich każdy światu nową epokę otwiera, I tak, jak za dotknięciem Mojżeszowej laski, Zarazę i ciemności wkoło rozpościera. Za nic dziś geniusz wodza, męstwo bohatera, Za nic dziś Winkelrydów nieśmiertelne blaski: Bohater niknie w tłumie, cały tłum umiera, Nie wiedząc, ... Adam Asnyk Ur. 11 listopada 1838 r. w Kaliszu Zm. 2 sierpnia 1897 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Pijąc Falerno, Piosnka pijacka, Między nami nic nie było, Gdybym był młodszy, Jednego serca..., Nad głębiami (cykl sonetów), Daremne żale, Do młodych Poeta, epigon romantyzmu tworzący w epoce pozytywizmu i Młodej Polski, autor dramatów i opowiadań. Syn powstańca 1831 r., zesłańca. Podejmował różne kierunki studiów (rolnicze, medyczne, nauki społeczne), prowadząc działalność spiskową. Był więziony w Cytadeli (1860). W powstaniu styczniowym zaangażowany po stronie czerwonych, był członkiem rządu wrześniowego. Po upadku zrywu uzyskał stopień dra filozofii w Heidelbergu (1866), zaczął wydawać pierwsze utwory w prasie lwowskiej (1864-65). W 1870 r. osiadł w Krakowie, brał czynny udział w życiu samorządowym, był posłem na Sejm Krajowy z ramienia demokratów (1889). Amator Tatr, wiele podróżował (Włochy, Tunezja, Algieria, Cejlon, Indie). Pochowany na Skałce. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
VII (Rzucone w przestrzeń złotych gwiazd kagańce...)
Adam Asnyk
Adam Asnyk Nad głębiami VII Rzucone w przestrzeń złotych gwiazd kagańce, Te wirujących światów zbiorowiska, Skupione bytów chwilowych ogniska, Ten cały ogrom, za którego krańce Nie możem sięgnąć przygodni mieszkańce, Z nieskończoności toni bez nazwiska Wzniósł się podobny wirującej bańce, Która na fali tęczuje i pryska. Niesie go z sobą ta nieznana fala, Co poza by... Adam Asnyk Ur. 11 listopada 1838 r. w Kaliszu Zm. 2 sierpnia 1897 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Pijąc Falerno, Piosnka pijacka, Między nami nic nie było, Gdybym był młodszy, Jednego serca..., Nad głębiami (cykl sonetów), Daremne żale, Do młodych Poeta, epigon romantyzmu tworzący w epoce pozytywizmu i Młodej Polski, autor dramatów i opowiadań. Syn powstańca 1831 r., zesłańca. Podejmował różne kierunki studiów (rolnicze, medyczne, nauki społeczne), prowadząc działalność spiskową. Był więziony w Cytadeli (1860). W powstaniu styczniowym zaangażowany po stronie czerwonych, był członkiem rządu wrześniowego. Po upadku zrywu uzyskał stopień dra filozofii w Heidelbergu (1866), zaczął wydawać pierwsze utwory w prasie lwowskiej (1864-65). W 1870 r. osiadł w Krakowie, brał czynny udział w życiu samorządowym, był posłem na Sejm Krajowy z ramienia demokratów (1889). Amator Tatr, wiele podróżował (Włochy, Tunezja, Algieria, Cejlon, Indie). Pochowany na Skałce. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
VII (Śpiewaj, Kasiu!... i mgłą się powleką...)
Jan Kasprowicz
Jan Kasprowicz Z chałupy VII Śpiewaj, Kasiu! i mgłą się powleką Dwie źrenice, te żywe dwie wróżki. I Kaj wiodą cię, Jasiu, te dróżki? Na wojenkę, na wojnę daleką! Albo: Ciągną żurawie nad rzeką, W rzece pierze Jagusia pieluszki, Zimna woda oblewa jej nóżki, A po liczku łzy cieką, ej, cieką I piosenka jak płynie, tak płyn... Jan Kasprowicz Ur. 12 grudnia 1860 r. w Szymborzu pod Inowrocławiem Zm. 1 sierpnia 1926 r. w Poroninie na Harendzie (dziś Zakopane) Najważniejsze dzieła: Z chałupy (1888); Miłość (1895); Krzak dzikiej róży (1898); Ginącemu światu (1902); Księga ubogich (1916); Hymny (1921) Poeta, dramaturg, krytyk, tłumacz, publicysta epoki Młodej Polski. Pomimo, że był synem chłopskim, udało mu się zdobyć wyższe wykształcenie, a nawet w 1904 r. doktoryzował się na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy Liryka Teofila Lenartowicza. W 1909 r. na tym samym uniwersytecie objął, specjalnie dla niego utworzoną, katedrę literatury porównawczej. Biegle władał łaciną, greką, angielskim i francuskim przekładał dzieła m.in. Ajschylosa, Eurypidesa, Shakespeare'a. W działalności Jana Kasprowicza wyróżnić można etapy, które charakteryzowały się fascynacją określonymi kierunkami poetyckimi. Początkowo w jego twórczości dominował realizm i naturalizm, później impresjonizm i symbolizm. Kolejny okres cechował ekspresjonizm, a ostatni to przejście do postawy franciszkańskiej. autor: Izabela Miecznikowska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Maria Konopnicka
Maria Konopnicka Damnata VII. Warszawa Warszawo, Warszawo, ty czerwienny grodzie! Obrano cię niegdyś królową w narodzie. Nie obrano ciebie dla twojej urody, Jeno dla tej Wisły, dla tej Białej wody Jeno dla tej starej mazowieckiej ziemi, Co cię kołysała szumami leśnemi Kołysała ciebie, do snu ci śpiewała: Rośnij ty mi, grodzie, wysoko jak skała Wysoko jak skała, co w nią biją fale Na brzeg rzucające skrwawione korale Rośnij mi do słońca, daleko za chmury, Kędy orły l... Maria Konopnicka Ur. 23 maja 1842 r. w Suwałkach Zm. 8 października 1910 r. we Lwowie Najważniejsze dzieła: O Janku Wędrowniczku, O krasnoludkach i sierotce Marysi, Nasza szkapa, Miłosierdzie gminy, Rota, Dym, Mendel Gdański Poetka, publicystka, nowelistka, tłumaczka. Zajmowała się krytyką literacką. Pisała liryki stylizowane na ludowe i realistyczne obrazki (W piwnicznej izbie). Wydawała cykle nowel (Moi znajomi, Nowele, Na drodze). W otoczeniu ośmiorga swoich dzieci tworzyła bajki (Na jagody). Jako poetka, inspiracji szukała w naturze (Zimowy poranek). Swoje wiersze publikowała głównie w prasie. Wiersz patriotyczny Rota konkurował z Mazurkiem Dąbrowskiego o miano hymnu Polski. Wiele jej utworów powstało podczas podróży po Europie (Italia). Ostatnie lata życia poświęciła poematowi Pan Balcer w Brazylii. autor: Bartłomiej Chwil Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
VII (Życia ogromne morze grzmi przede mną...)
Jan Kasprowicz
Jan Kasprowicz W ciemności schodzi moja dusza VII Życia ogromne morze grzmi przede mną, A ja na brzegu stoję zadumany, Lękam się nawet spojrzeć na bałwany, Oczy mam tylko w dal utkwione ciemną. Łódź na mnie czeka Wrą żywiołów boje, Głosem trytonów wzywając w odmęty, A ja się wiosła nie imam: przeklęty, Samotny żeglarz, bez odwagi stoję. Pół sen, pół jawa oto dzień żywota, Pędzon na żwirach pustego wybrzeża, O które fala daremnie uderza, Daremnie z hukiem srebrne p... Jan Kasprowicz Ur. 12 grudnia 1860 r. w Szymborzu pod Inowrocławiem Zm. 1 sierpnia 1926 r. w Poroninie na Harendzie (dziś Zakopane) Najważniejsze dzieła: Z chałupy (1888); Miłość (1895); Krzak dzikiej róży (1898); Ginącemu światu (1902); Księga ubogich (1916); Hymny (1921) Poeta, dramaturg, krytyk, tłumacz, publicysta epoki Młodej Polski. Pomimo, że był synem chłopskim, udało mu się zdobyć wyższe wykształcenie, a nawet w 1904 r. doktoryzował się na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy Liryka Teofila Lenartowicza. W 1909 r. na tym samym uniwersytecie objął, specjalnie dla niego utworzoną, katedrę literatury porównawczej. Biegle władał łaciną, greką, angielskim i francuskim przekładał dzieła m.in. Ajschylosa, Eurypidesa, Shakespeare'a. W działalności Jana Kasprowicza wyróżnić można etapy, które charakteryzowały się fascynacją określonymi kierunkami poetyckimi. Początkowo w jego twórczości dominował realizm i naturalizm, później impresjonizm i symbolizm. Kolejny okres cechował ekspresjonizm, a ostatni to przejście do postawy franciszkańskiej. autor: Izabela Miecznikowska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
VIII (Byłeś mi dawniej bożyszczem, o tłumie...)
Jan Kasprowicz
Jan Kasprowicz W ciemności schodzi moja dusza VIII Byłeś mi dawniej bożyszczem, o tłumie! Wiarę mą trawił twój żołądek wraży! Dziś moja miłość już zgiąć się nie umie Na stopniach twoich bezbożnych ołtarzy. Dziś z resztką siły poszedłem w bluźnierce, Ma dłoń słabnąca dziś twój bałwan kruszy, Krwawy Molochu, coś pożarł me serce, Jak wampir wyssał drogi szpik mej duszy! Królu w łachmanach, siedzący na tronie, Z którego zdarto bisior i złocenia! Ogniem zawiści twoje ok... Jan Kasprowicz Ur. 12 grudnia 1860 r. w Szymborzu pod Inowrocławiem Zm. 1 sierpnia 1926 r. w Poroninie na Harendzie (dziś Zakopane) Najważniejsze dzieła: Z chałupy (1888); Miłość (1895); Krzak dzikiej róży (1898); Ginącemu światu (1902); Księga ubogich (1916); Hymny (1921) Poeta, dramaturg, krytyk, tłumacz, publicysta epoki Młodej Polski. Pomimo, że był synem chłopskim, udało mu się zdobyć wyższe wykształcenie, a nawet w 1904 r. doktoryzował się na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy Liryka Teofila Lenartowicza. W 1909 r. na tym samym uniwersytecie objął, specjalnie dla niego utworzoną, katedrę literatury porównawczej. Biegle władał łaciną, greką, angielskim i francuskim przekładał dzieła m.in. Ajschylosa, Eurypidesa, Shakespeare'a. W działalności Jana Kasprowicza wyróżnić można etapy, które charakteryzowały się fascynacją określonymi kierunkami poetyckimi. Początkowo w jego twórczości dominował realizm i naturalizm, później impresjonizm i symbolizm. Kolejny okres cechował ekspresjonizm, a ostatni to przejście do postawy franciszkańskiej. autor: Izabela Miecznikowska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
VIII (Noc, noc wieczysta, głuszą przedbytową...)
Adam Asnyk
Adam Asnyk Nad głębiami VIII Noc, noc wieczysta, głuszą przedbytową Otacza kręgi drgające istnienia, Noc i pierwotny eter bez skupienia, Bez związku z światów fizyczną budową, Swą jednolitą nicość rozprzestrzenia, Z której dopiero falę światów nową, Wirami mgławic skłębionych pierścienia, W przyszłości twórcze wyprowadzi słowo. Noc, noc wieczysta! W jej bezwładnej czczośc... Adam Asnyk Ur. 11 listopada 1838 r. w Kaliszu Zm. 2 sierpnia 1897 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Pijąc Falerno, Piosnka pijacka, Między nami nic nie było, Gdybym był młodszy, Jednego serca..., Nad głębiami (cykl sonetów), Daremne żale, Do młodych Poeta, epigon romantyzmu tworzący w epoce pozytywizmu i Młodej Polski, autor dramatów i opowiadań. Syn powstańca 1831 r., zesłańca. Podejmował różne kierunki studiów (rolnicze, medyczne, nauki społeczne), prowadząc działalność spiskową. Był więziony w Cytadeli (1860). W powstaniu styczniowym zaangażowany po stronie czerwonych, był członkiem rządu wrześniowego. Po upadku zrywu uzyskał stopień dra filozofii w Heidelbergu (1866), zaczął wydawać pierwsze utwory w prasie lwowskiej (1864-65). W 1870 r. osiadł w Krakowie, brał czynny udział w życiu samorządowym, był posłem na Sejm Krajowy z ramienia demokratów (1889). Amator Tatr, wiele podróżował (Włochy, Tunezja, Algieria, Cejlon, Indie). Pochowany na Skałce. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
VIII (Tryumf mój jest zupełny: sta tysięcy trupów...)
Adam Asnyk
Adam Asnyk Ze sceny świata VIII Tryumf mój jest zupełny: sta tysięcy trupów Armatniem mięsem krwawe kreślą krajobrazy, Miasta stoją podobne do ognistych słupów, Albo lecą w powietrze rozrzucając głazy. Głód, nędza, rany pełne zaraźliwych strupów, I stokroć ohydniejsze ludzkich dusz zarazy: Szpiegostwo, zdrada, rozbój, chciwe swoich łupów, Na... Adam Asnyk Ur. 11 listopada 1838 r. w Kaliszu Zm. 2 sierpnia 1897 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Pijąc Falerno, Piosnka pijacka, Między nami nic nie było, Gdybym był młodszy, Jednego serca..., Nad głębiami (cykl sonetów), Daremne żale, Do młodych Poeta, epigon romantyzmu tworzący w epoce pozytywizmu i Młodej Polski, autor dramatów i opowiadań. Syn powstańca 1831 r., zesłańca. Podejmował różne kierunki studiów (rolnicze, medyczne, nauki społeczne), prowadząc działalność spiskową. Był więziony w Cytadeli (1860). W powstaniu styczniowym zaangażowany po stronie czerwonych, był członkiem rządu wrześniowego. Po upadku zrywu uzyskał stopień dra filozofii w Heidelbergu (1866), zaczął wydawać pierwsze utwory w prasie lwowskiej (1864-65). W 1870 r. osiadł w Krakowie, brał czynny udział w życiu samorządowym, był posłem na Sejm Krajowy z ramienia demokratów (1889). Amator Tatr, wiele podróżował (Włochy, Tunezja, Algieria, Cejlon, Indie). Pochowany na Skałce. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Maria Konopnicka
Maria Konopnicka Damnata VIII. Wisła A co ty nam niesiesz z drogi, Stara nasza Wisło, Że nad tobą wichrów tyle, Tyle chmur zawisło? Jeśli idziesz od Karpatów, Co pod śniegiem stoją, Czemuż to nas fale twoje Mętną wodą poją? Jeśli idziesz od Krakowa, Jako krakowianka, Czemu w tęsknych szumach płyniesz, Bez pieśni, bez wianka? O! jak smętno jest ptaszynie, Gdy nad grobem leci O! jak ... Maria Konopnicka Ur. 23 maja 1842 r. w Suwałkach Zm. 8 października 1910 r. we Lwowie Najważniejsze dzieła: O Janku Wędrowniczku, O krasnoludkach i sierotce Marysi, Nasza szkapa, Miłosierdzie gminy, Rota, Dym, Mendel Gdański Poetka, publicystka, nowelistka, tłumaczka. Zajmowała się krytyką literacką. Pisała liryki stylizowane na ludowe i realistyczne obrazki (W piwnicznej izbie). Wydawała cykle nowel (Moi znajomi, Nowele, Na drodze). W otoczeniu ośmiorga swoich dzieci tworzyła bajki (Na jagody). Jako poetka, inspiracji szukała w naturze (Zimowy poranek). Swoje wiersze publikowała głównie w prasie. Wiersz patriotyczny Rota konkurował z Mazurkiem Dąbrowskiego o miano hymnu Polski. Wiele jej utworów powstało podczas podróży po Europie (Italia). Ostatnie lata życia poświęciła poematowi Pan Balcer w Brazylii. autor: Bartłomiej Chwil Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Jenny Bicho
Dołącz do ekscytującego świata wyścigów hobby horseów! Zawody z prawdziwymi przeszkodami i wymarzonymi przez uczestników nagrodami są na wyciągnięcie ręki. Zanurz się w przygodzie pełnej pasji i wielu emocji. Vilde już od dawna marzyła o wzięciu udziału w zawodach hobby horseów. Razem ze swoimi przyjaciółkami nie potrafiła skupić się na niczym innym. Jednak im bliżej było dnia wyścigu, tym więcej niepokojących myśli krążyło po jej głowie, bo co się stanie, jeśli wszyscy oprócz niej dotrą na metę? Mimo to Vilde miała cel musi zdobyć główną nagrodę. Nadszedł jej czas! Vilde i zwycięski hobby horse to pierwsza część serii Vilde i Hobby Horse opowieści pełnych przygód, miłości do koni i emocji turniejowych, czyli życia na torze i poza nim.
Adam Mickiewicz
Vilija Vilija musu motina upeliu Aukso tur dugną, melyną veiduži. Širdies gražesnes, aiškesniu akeliu Skaisti lietuve, kur sem vandenuži. Vilija teka kvietkynais puikiausiais Klonyje Kauno nepasakytos grožes. Lietuvę kalbin žodeliais meiliausiais Musu berneliai, kaip tulpes ir rožes. Klonio žolynus Vilija išpeikia -- Nemuno ieško su atida tvirta. Ilgu lietuvei -- lietuviu nereikia, Nes jos širdele svetimšaliui skirta. Nemuns i glebi Viliją pagavęs, Neša i erdvą, kur gelmes ir uola, Spaudžia širdingai meilužę prie savęs Ir manu gylyj abudu prapuola. [...] Adam Mickiewicz Ur. 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka Zm. 26 listopada 1855 r. w Konstantynopolu (dziś: Stambuł) Najważniejsze dzieła: Ballady i romanse (1822), Grażyna (1823), Sonety krymskie (1826), Konrad Wallenrod (1828), Dziady (cz.II i IV 1823, cz.III 1832), Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1833), Pan Tadeusz (1834); wiersze: Oda do młodości (1820), Do Matki Polki (1830), Śmierć pułkownika (1831), Reduta Ordona (1831) Polski poeta i publicysta okresu romantyzmu (czołowy z trójcy ?wieszczów?). Syn adwokata, Mikołaja (zm. 1812) herbu Poraj oraz Barbary z Majewskich. Ukończył studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego; stypendium odpracowywał potem jako nauczyciel w Kownie. Był współzałożycielem tajnego samokształceniowego Towarzystwa Filomatów (1817), za co został w 1823 r. aresztowany i skazany na osiedlenie w głębi Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, Moskwie i na Krymie; następnie na emigracji w Paryżu. Wykładał literaturę łacińską na Akademii w Lozannie (1839), a od 1840 r. literaturę słowiańską w College de France w Paryżu. W 1841 r. związał się z ruchem religijnym A. Towiańskiego. W okresie Wiosny Ludów był redaktorem naczelnym fr. dziennika ?Trybuna Ludów? i organizatorem ochotniczego Zastępu Polskiego, dla którego napisał demokratyczny Skład zasad. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Anne Sofie Hammer
Villads z Valby to całkiem zwyczajny miły chłopiec, który uwielbia makaron z sosem bolońskim, filmy rysunkowe i zabawy z przyjaciółmi, zwłaszcza z córką sąsiadów Fridą i z Magnusem z grupy starszaków. Warto wiedzieć, że Villads potrafi wymyślać naprawdę dobre zabawy – niektórzy dorośli stwierdziliby, że za dobre. Gdy zaprzyjaźnicie się z Villadsem, dowiecie się między innymi, jak trudno jest dostać prawdziwy świetlny miecz albo sprawić, żeby włosy sterczały. I co może się stać, kiedy ma się wielką ochotę na słodycze, i dlaczego budowanie wulkanu w przedszkolu to nie najlepszy pomysł. A do tego będziecie się świetnie bawić!
Villads z Valby czeka na Boże Narodzenie
Anne Sofie Hammer
Zastanawialiście się kiedyś, czy skrzaty naprawdę istnieją? A jeśli istnieją, to czy można je zobaczyć na własne oczy? Villads z Valby bardzo dużo o tym rozmyślał, czekając na Boże Narodzenie. Towarzysząc mu w trakcie przygotowań do świąt, dowiecie się o pułapkach na skrzaty, o Wróżce Zębuszce, o zaginionej konsoli do gier, o krokodylach w kanalizacji i o świątecznych ozdobach. I jeszcze, jak to jest zgubić się w wesołym miasteczku, i o wyjątkowo przyjemnym łaskotaniu w brzuchu, które czujemy w oczekiwaniu na Gwiazdkę. A do tego będziecie się świetnie bawić!
Villads z Valby idzie do zerówki
Anne Sofie Hammer
Villads z Valby jest już całkiem duży i nie chodzi do przedszkola. Niedługo zacznie naukę w szkolnej zerówce. Nie może się tego doczekać. Tyle ciekawych przygód, tylu nowych kolegów i koleżanek, a na dodatek świetlica, gdzie można wymyślać nowe zabawy! Towarzysząc Villadsowi w szkole, dowiecie się o kradzieży książek, o tym, jak dziwni potrafią być dorośli, o dinozaurach, o szkolnym mleku, o sikach, o urodzinach kolegi, o orkach i o wszach. I oczywiście poznacie przemiłą siostrzyczkę Villadsa, Emmę. A do tego będziecie się świetnie bawić!
Villads z Valby ma nowe pomysły
Anne Sofie Hammer
Jak wszyscy wiedzą, Villadsowi z Valby przychodzi do głowy mnóstwo świetnych pomysłów, zarówno w szkole, jak i podczas zabaw z sąsiadką Fridą. Ale w jego przypadku sprawy przyjmują zawsze obrót nieco inny od zamierzonego. I chociaż chłopca czasami dopada nuda, innym bardzo trudno jest się przy nim nudzić. Towarzysząc Villadsowi, dowiecie się, jak zbudować robota, przeczytacie też o małpach, o urodzinach i o tym, że mycie podłogi może być niezłą zabawą. Poznacie również historię o zbieraniu przez Villadsa słodyczy podczas Halloween i o tym, jak się włamał do własnego domu. Nie wspominając o przyjęciu sylwestrowym, podczas którego odkrył Największą na Świecie Wystrzałową Tubę. A do tego będziecie się świetnie bawić!
Anne Sofie Hammer
Villads skończył zerówkę i nie może się doczekać wakacji. Wymyśla sobie mnóstwo ciekawych zajęć, tylko problem polega na tym, że dorośli patrzą na nie podejrzliwie. Towarzysząc Villadsowi na wakacjach, dowiecie się o wycieczce łódką i o tym, dlaczego zabawa balonami napełnionymi helem jest superfajna, a także o bardzo śmierdzącym serze, o bitwie na wodę, o ścinaniu drzew i o sposobie na zrobienie własnych lodów (i czemu nie powinno się ich robić). Poznacie też powód, dla którego mama Fridy nie ma specjalnej ochoty przychodzić po córkę do domu Villadsa. A do tego będziecie się świetnie bawić!
Charlotte Brontë
Villette is Charlotte Brontes last novel, published in 1853. After an unspecified family disaster, protagonist Lucy Snowe travels to the fictional city of Villette to teach at an all-girls school where she is unwillingly pulled into both adventure and romance. However, the novel is celebrated not so much for its plot as in its acute tracing of Lucys psychology, particularly Brontes use of Gothic doubling to represent externally what her protagonist is suffering internally. This novel is a kind of anguish of the soul, Charlotte Brontes autobiography, her mature thoughts and insights, anguish of minds and stoicism...
Charlotte Brontë
Charlotte Brontoe - Villette. Niezwykle poruszająca historia kobiety, która zmuszona życiowymi okolicznościami opuszcza rodzinny kraj i wyrusza w nieznane. W obcym mieście próbuje zbudować swoje życie od nowa, podejmując pracę w szkole dla dziewcząt. To opowieść o wewnętrznej sile, która rodzi się w ciszy i cieniu, o uczuciach skrywanych głęboko pod pozorami spokoju oraz o subtelnych dramatyzmach codzienności. Brontoe z mistrzowską wnikliwością kreśli psychologiczny portret kobiety niezależnej, niepokornej, ale i zranionej. Jej wewnętrzne zmagania, emocjonalna głębia oraz subtelna gra relacji międzyludzkich sprawiają, że powieść wciąga i pozostaje w pamięci na długo. Uważana za jedno z najbardziej dojrzałych dzieł autorki, Villette zachwyca nie tylko kunsztem literackim, ale i aktualnością poruszanych tematów. To książka dla tych, którzy cenią literaturę psychologiczną, emocjonalnie bogatą, a zarazem pełną elegancji i refleksji. Doskonała propozycja dla miłośników klasyki z duszą.
Charlotte Brontë
Cóż za namiętność, ileż w niej ognia! W tej książce jest coś nadnaturalnego – George Eliot Najlepsza powieść Charlotte Brontë – Virginia Woolf Brontë oparła swoje ostatnie dzieło na wątkach autobiograficznych. Pod nazwą Villette kryje się Bruksela, gdzie w latach 40. XIX w. przyszła pisarka przeżywała zakazaną miłość do żonatego mężczyzny, profesora Constantina Hégera. Główna bohaterka powieści, Lucy Snowe, pozbawiona w Anglii widoków na przyszłość, decyduje się wziąć los we własne ręce i wyrusza do Europy. Przypadkiem w nocy trafia na pensję dla dziewcząt mieszczącą się w budynku dawnego klasztoru żeńskiego. Otrzymawszy tu posadę, wiedzie z początku bezbarwne życie nauczycielki angielskiego. Wkrótce jednak spostrzega, że każdy jej ruch w tym miejscu jest przez kogoś obserwowany. Usiłując rozwiązać zagadkę, zostaje uwikłana w wydarzenia z pogranicza świata materialnego i duchowego…
Charlotte Bronte
Villette is an 1853 novel written by English author Charlotte Brontë. After an unspecified family disaster, the protagonist Lucy Snowe travels from her native England to the fictional French-speaking city of Villette to teach at a girls' school, where she is drawn into adventure and romance.
Charlotte Brontë
Narratorka powieści, Lucy, mieszka w Bretton. Uczestniczy tu w spokojnym życiu rodzinnym, jest świadkiem przybycia małej Polly, półsieroty rozpaczliwie tęskniącej za ojcem. Po opuszczeniu Bretton młoda kobieta jest zdana tylko na siebie. Zostaje zatem opiekunką sędziwej i bogatej panny Marchmont, a po jej śmierci postanawia wyruszyć do Londynu.
Charlotte Brontë
Lucy Snowe wraca do podjętych rok wcześniej zobowiązań. U celu podróży znów czeka na nią Zakład Wychowawczy Madame Beck i posada nauczycielki języka angielskiego. Szarą oraz niełatwą codzienność przerywają tajemnicze wydarzenia oraz złożony wątek miłosny. Utwór został oparty na wątkach autobiograficznych, powieściowe Villette to Bruksela, gdzie Charlotte nieszczęśliwie zakochała się w żonatym mężczyźnie.
Vim. Kurs video. Zostań administratorem systemów IT
Piotr Kośka, Piotr Tenyszyn
Wybierz kurs Vim i zostań administratorem systemów IT Edytor tekstowy Vim to właściwie wieloplatformowy klon edytora tekstu vi. Jego możliwości jednak są większe od vi, aktualnie więc Vim jest chętnie wybierany przez programistów pracujących w systemach uniksowych i pochodnych. W związku z tym ktoś, kto planuje karierę developera, testera, czy - właśnie - administratora tego typu systemów, powinien się zapoznać także z edytorem Vim. Bo choć nie należy on do najprostszych w obsłudze i nie jest intuicyjny, to gdy już się go w pełni opanuje, ujawnia swoje zalety, a praca w nim przynosi wymierne korzyści. Edytor tekstowy Vim należy do rodziny wolnego oprogramowania o otwartym kodzie źródłowym. Wydany po raz pierwszy w 1991 roku, jest stale usprawniany i rozwijany. Linuksowcy naprawdę go lubią - Vim kilkukrotnie został uznany za najpopularniejszy edytor tekstowy przez społeczność skupioną wokół „Linux Journal”. Także autorzy proponowanego przez nas kursu często pracują z Vimem - i chętnie pomogą Ci się z nim zapoznać. Przybliżą go w sposób możliwie prosty, tak by można było szybko pojąć, o co w nim chodzi, poznać komendy i zacząć samemu działać w tym edytorze. Co Cię czeka podczas naszego kursu Vim? W trakcie kursu Vim: Dowiesz się, czym jest Vim. Skonfigurujesz swoje środowisko pracy. Poznasz metody działania z tekstem w Vimie. Opanujesz tajniki funkcji dostępnych w edytorze. Zobaczysz, jakie ułatwiające pracę skróty oferuje Vim. Co więcej... Zbudujesz własne środowisko edytorskie i programistyczne. Vim. Kurs video. Zostań administratorem systemów IT ukończysz na poziomie podstawowym, co oznacza, że zapoznasz się z najważniejszymi informacjami o środowisku Vim i jego funkcjach oraz uzyskasz umiejętności potrzebne do rozpoczęcia w nim pracy. Szkolenie przygotuje Cię do pisania tekstu i zarządzania nim w prosty sposób. Tylko dla orłów? Niekoniecznie Początkujący programiści wydają się czasem nieco onieśmieleni Vimem. Powodów jest kilka. Komuś, kto nigdy nie miał z nim do czynienia, Vim może się wydawać wizualnie ubogi, do tego trudny w obsłudze. Wreszcie sam wygląd tekstu - taki „nieestetyczny”. Okazuje się jednak, że większość tych cech Vima to nie wady - znajomość komend i sposobu poruszania się w edytorze pozwala łatwo poprawić jego wygląd. Problemy z obsługą szybko znikają w miarę praktyki, a to, jak wygląda tekst... cóż, co kto lubi i jak komu wygodnie. Za to Vim jest dostępny za darmo na wszystkie duże systemy: Linux to oczywiste, ale także Windows i macOS. Edytor nie ma menu, wszystko rozgrywa się tu z zastosowaniem skrótów klawiszowych. Znowu - co kto lubi. Początki z Vimem bywają w związku z tym trudne, ale posiada on praktycznie wszystko, co tego typu edytor tekstu mieć powinien. Do tego mnóstwo dostępnych od ręki wtyczek, obszerna dokumentacja i... nasz kurs! Pamiętaj, jeśli czegoś brakuje Ci w Vimie, oznacza to, że po prostu jeszcze nie dotarłeś do odpowiedniego skrótu lub wiedzy, jak się dana funkcja nazywa. Bo że ona gdzieś w Vimie jest, to pewne. Sprawdź także kursy React dostępne w naszej ofercie.
Šatrijos Ragana
Vincas Stonis I Labai gražioje vietoje stovėjo Žalakių sodžia. Iš vienos pusės tekėjo Ventos upė, apaugusi karklynais, kaip kokiu žaliu vainiku; iš antros stoksojo tamsus ir platus miškas; toliaus tęsėsi laukai, dar toliaus — lygios žaliuojančios pievos. Sodžios gale buvo Juozapo Stonio troba. Stovėjo ji toliaus nuo kelio, ant kalnelio. Nedidelė, pajuodavusiu stogu ir žemu kaminu, iš vienos pusės turėjo mažą sodnelį, aptvertą virbų tvora, kuriame augo keletas obelų; po langais žydėjo raudonos rožikės ir geltoni gvazdikai, žaliavo paikios rūtelės; prieš trobas stovėjo svirnelis, šalyje, tarp svirno ir trobos — senos katės; iš antrosios mažo kiemelio šalies, prie vartų, buvo šulinys ilga svirtimi. [...] Šatrijos Ragana Ur. 8 marca 1877 r. we wsi Medyngiany (lit. Meding?nai), pow. wyłkowyski Zm. 24 lipca 1930 r. w miasteczku Żydyki (lit. Židikai) Najważniejsze dzieła: D?l ko tavęs čia n?ra, Rudens dieną, Viktut?, Iš daktaro pasakojim?, Vincas Stonis, Sename dvare, Irkos tragedija, Motina-Aukl?toja. Pisarka litewska. Urodzona w dworku w Medyngianach w rodzinie wykształconych, kulturalnych dworzan. W domu ojca ? Anuprasa Pečkauskasa ? była ogromna biblioteka, w domu matki ? Stanisławy Šiukštait? ? kolekcja obrazów. Maria była najstarszą córką państwa Pečkauskasów, miała siostrę Zofię, braci ? Steponasa i Vincasa. Już w rodzinie dzieciom były wszczepiane najważniejsze wartości kultury dworzan. Wspomnienia pisarki o dzieciństwie, rodzinie i rodzicach są szczególnie jasne i idylliczne. Program szkoły początkowej opanowała pobierając lekcje w domu, później wstąpiła do Gimnazjum im. Św. Katarzyny w Petersburgu, jednak z powodu słabego zdrowia naukę kontynuowała prywatnie. Słuchała wykładów z etyki i pedagogiki w Szwajcarii na uniwersytetach w Zurychu i Fryburgu, była pod wrażeniem wykładów o wychowaniu i kształceniu młodzieży, wygłaszanych przez V. Ferstera. W 1909 r. M. Pečkauskait? została zaproszona na stanowisko nauczyciela w Mariampolskim Dziewczęcym Progimnazjum ?Žiburio?, którego dyrektorem był ksiądz Motiejus Gustaitis. Ówczesny dyrektor progimnazjum szybko się przekonał o twardej i władczej ręce Marii, dlatego polecił jej kierownictwo progimnazjum. Odtąd pisarka była faktyczną kierowniczką progimnazjum. Do końca życia M. Pečkauskait? dużo uwagi i czasu poświęcała kwestiom pedagogiki. W 1927 r. M. Pečkauskait? - Šatrijos Ragana ? za wszelkie badania i długoletnią pracę w dziedzinie pedagogiki została uhonorowana tytułem Doktora Honorowego Uniwersytetu Witolda Wielkiego. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.