Publisher: 16
Czerwona Seria. W tropikalnym piekle
Kacper Jan Gęsior
Znakomicie udokumentowana monografia kampanii na Guadalcanal, ukazująca zmagania amerykańskiej 1. Dywizji Piechoty Morskiej z twardym i zdeterminowanym japońskim oporem. Autor skupia się nie tylko na dowódcach, ale przede wszystkim na dramacie zwykłych żołnierzy walczących w bezlitosnych, dżunglowych warunkach.
Czerwona Seria. Wańka Trep Tom 1
Aleksander Iljicz Szumilin
Wańka-trep to kultowa w Rosji książka (cztery tomy!) o wojnie. Całą rosyjską wielką literaturę wojenną, jak twierdzi autor należy wyrzucić do kosza. Tworzyli ją bowiem tzw. tyłownicy, którzy nie mieli pojęcia o tym co tak naprawdę działo się na pierwszej linii frontu. On wiedział był na niej bowiem cztery lata! Epokowe, niezwykle emocjonujące dzieło, styl literacki godny Sołżenicyna czy Kuzniecova!
Czerwona Seria. Wańka Trep Tom 2
Aleksander Iljicz Szumilin
Jeśli by mnie uśpiono na sto lat i po tych stu latach obudzono i zapytano jaka jest doktryna wojenna Rosji, odpowiedziałbym, że taka sama jak w drugiej wojnie światowej. Nic się nie zmieniło od tych czasów do dzisiaj i nie zmieni się w przyszłości Oleksiej Arestovicz, doradca prezydenta Zeleńskiego i najpopularniejszy komentator wojny rosyjsko-ukraińskiej. Gdy dają mi sto ludzi pod komendę, to wiem że po dwóch tygodniach walk z tej setki nie zostanie przy życiu prawie nikt. Ale przecież dostanę po nich następną setkę, która znowu starczy na dwa tygodnie... Wszak ludzi u nas dużo, więc dowództwo ich nie żałuje dowódca kompanii Szumlin, tytułowy Wańka-trep Wstrząsające wspomnienia dowódcy kompanii piechoty, Szumlina. Książka inna niż wszystkie napisane z perspektywy rosyjskiej o drugiej wojnie światowej. Obalająca wiele mitów o Armii Czerwonej.
Czerwona Seria. Wańka Trep Tom 3. Dziennik Żołnierza
Aleksander Iljicz Szumilin
Nie dać się zabić to naczelne hasło żołnierza frontowego Armii Czerwonej w II wojnie światowej. Nie ma tam mowy o jakimś heroizmie i ginięciu z imieniem Stalina na ustach! To są wszystko wymysły tzw. tyłowników twierdzi autor. Wymysły tych, którzy nigdy nie byli na linii frontu. Żołnierzfrontowiec żył mniej więcej dwa tygodnie, wypełniając wciąż ten sam zbrodniczy rozkaz: WPIERIOD bez względu na straty. Niezwykła książka Szumilina, psa wojny, któremu udało się przeżyć cały rok 1943 na linii frontu jako dowódca zwiadu pułkowego.
Czerwona Seria. Wańka Trep Tom 4
Aleksander Iljicz Szumilin
Jeden z żołnierzy, który wyleciał w powietrze na minie, ale przeżył, tyle że bez nóg, poprosił kolegów o spirytus, bo było mu zimno w... nogi. Podano mu kubek. Wypił. Podano następny, chciałoby się rzec na drugą nóżkę, wypił. I tak zasnął na wieki z uśmiechem na ustach. W żadnej armii świata alkohol nie odgrywał takiej roli jak w Armii Czerwonej. Codzienny przydział żołnierza wynosił 100 gram wódki. Ale to było o wiele za mało na potrzeby rosyjskiego sołdata. Dlatego wódka stała się w Armii Czerwonej walutą wymienialną na wszystko. Za nią można było otrzymać wszystko, nawet zegarki pisze Szumlin. Tragiczna pijana wojna, w której życie prostego żołnierza było najtańszym towarem. Wstrząsający obraz wojny autora, któremu udało się przeżyć na pierwszej linii frontu ponad trzy lata... Ze wstępu Andrzeja Ryby
Walery Przyborowski
Do hotelu w Warszawie przybywają goście. Od samego początku pobytu wzbudzają podejrzenia. Meldują się w pokoju, następnie zostawiają tam swoje bagaże. Wśród bagaży jest ogromna czerwona skrzynia. Goście wychodzą i nigdy już nie wracają do hotelowego pokoju. Po trzech dniach zostaje wezwana policja. Okazuje się, że tajemniczy goście zostawili w pokoju wszystkie swoje rzeczy. W czerwonej skrzyni znajdują się zwłoki młodej kobiety. Poszukiwania właścicieli kufra nie przynoszą efektów. Sprawę podejmuje detektyw-amator Ludwik Cordier, który zdaje się wiedzieć więcej niż inni. Szybko łapie trop i rozpoczyna rozpaczliwy pościg za zbrodniarzami. Nikt nie wie, że Cordier nie zajmuje się sprawą bezinteresownie, a tajemnica nie dotyczy jedynie śmierci młodej kobiety.
Agnieszka Jeż
Opowieść o micie, który ożywa, i prawdzie, której nie da się zatopić. Gdy milkną piły, woda w Szurpiłach barwi się na czerwono, a pszczelarz Antanas znajduje martwy rój nad brzegiem. Wyłowione z jeziora pocięte ludzkie ciało to dopiero początek makabrycznych odkryć. Aspirant Ruta Rosieńska rozpoczyna śledztwo, w którym tropy prowadzą od opuszczonego ula, przez skrytkę na suwalskim dworcu aż do przydrożnego krzyża w Widugierach. Aby odkryć, dlaczego jezioro spłynęło krwią, Ruta musi się zmierzyć nie tylko z bezwzględnymi mordercami, ale również ze zmową milczenia i tajemnicą własnego pochodzenia. Czerwona woda. Legenda, która przesiąkła krwią.
Agnieszka Jeż
Opowieść o micie, który ożywa, i prawdzie, której nie da się zatopić. Gdy milkną piły, woda w Szurpiłach barwi się na czerwono, a pszczelarz Antanas znajduje martwy rój nad brzegiem. Wyłowione z jeziora pocięte ludzkie ciało to dopiero początek makabrycznych odkryć. Aspirant Ruta Rosieńska rozpoczyna śledztwo, w którym tropy prowadzą od opuszczonego ula, przez skrytkę na suwalskim dworcu aż do przydrożnego krzyża w Widugierach. Aby odkryć, dlaczego jezioro spłynęło krwią, Ruta musi się zmierzyć nie tylko z bezwzględnymi mordercami, ale również ze zmową milczenia i tajemnicą własnego pochodzenia. Czerwona woda. Legenda, która przesiąkła krwią.
Tamara Reznikova
Każdy człowiek to indywidualny los, indywidualne dzieje. A co on sam wpisuje do kroniki swych dni? Jakimi barwami maluje swe ziemskie istnienie? Bohaterka opowiadania „Czerwona wstęga” jest współcześnie żyjąca młoda kobieta. Na skutek zdrady bliskiej osoby pogrąża się w rozpaczy i nienawiści. Kto i jak pomógł jej przetrwać i wyjść zwycięsko ze zmagań z samą sobą? Kto zmienił jej życie i pomógł spojrzeć na wszystko innymi oczami? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w powieści opartej na prawdziwej historii.
Józef Szczepański
Józef Szczepański Ziutek Czerwona zaraza Czekamy ciebie, czerwona zarazo, byś wybawiła nas od czarnej śmierci, byś nam kraj przedtem rozdarwszy na ćwierci, była zbawieniem witanym z odrazą. Czekamy ciebie, ty potęga tłumu zbydlęciałego pod twych rządów knutem, czekamy ciebie, byś nas zgniotła butem swego zalewu i haseł poszumu. Czekamy ciebie, ty odwieczny wrogu, morderco krwawy tłumu naszych braci, czekamy ciebie, nie żeby zapłacić, lecz chlebem witać na rodzinnym... Józef Szczepański Ur. 1922 w Warszawie bądź w Łęczycy Zm. 10 września 1944 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Pałacyk Michla, Czerwona zaraza. Poeta, żołnierz Armii Krajowej. Uczestniczył w krakowskim zamachu na generała SS Wilhelma Koppego i w kilku innych brawurowych akcjach. Walczył w Powstaniu Warszawskim, ciężko ranny 1 września na Starym Mieście. Autor licznych piosenek związanych z batalionem Parasol", w którym służył. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Czerwona zaraza. Jak naprawdę wyglądało wyzwolenie Polski?
Dariusz Kaliński
Obiecywali wolność i bezpieczeństwo. Zdruzgotany brutalną okupacją Naród witał ich z nadzieją i kwiatami. Zamiast wybawicieli nadeszli jednak bezwzględni zbrodniarze i złoczyńcy. Nikt nie mógł czuć się bezpieczny w zetknięciu z czerwoną szarańczą. Żołdacy Stalina zamordowali dziesiątki tysięcy Polaków. Patriotów zaciągali do enkawudowskich katowni. Nawet małe dzieci zamykali za drutami obozów. Kobiety nie były dla nich ludźmi, ale wyłącznie łupem. Nie sposób zliczyć ile Polek padło ofiarą chorej żądzy czerwonoarmistów. Na pewno zbyt wiele. Poznaj prawdę o rzekomym wyzwoleniu Rzeczpospolitej. O budowie komunizmu i braterstwie narodów. Sowieci demontowali nasze fabryki, grabili majątek pokoleń, rozebrali tysiące kilometrów torów kolejowych. Zrobili wszystko, by zakłamać legendę Żołnierzy Wyklętych. Została po nich tylko spalona ziemia. I bilans strat idący w setki miliardów dolarów. Bilans, o którym nie wolno zapominać.
Cameron Sullivan
Tajemnicza, pełna magii, demonów i seksu. Władza jest wygłodniałą bestią. Zainspirowana osiemnastowieczną legendą o Bestii z Gévaudan Czerwona Zima to obfitująca w zaskakujące zwroty akcji i zagadki, mroczna, lecz i pełna humoru powieść, doskonała dla wielbicieli sagi o Wiedźminie i książek Susanny Clarke. W 1785 roku profesor Sebastian Grave otrzymuje wiadomość, że straszliwa Bestia z Gévaudan powróciła i francuska prowincja znów spływa krwią. Grave to pogromca potworów o ogromnym doświadczeniu. Dwadzieścia lat wcześniej był świadkiem jej zbrodni podczas długiej i krwawej zimy. Przeżył tez wtedy płomienny romans z synem barona. Teraz Sebastian znów został wezwany na łowy przez Antoinea Avenela dOcerne, swego dawnego kochanka, który dzieli z nim ponurą historię Bestii i straszliwy sekret. Chcąc skończyć z Bestią raz na zawsze i mając nadzieję na odnowienie relacji z Antoineem, Sebastian odpowiada na wezwanie. Niektórych potworów nie da się jednak pogrzebać na zawsze Czerwona Zima to iście szatański debiut. Absolutna książkowa uczta: bogata, soczysta, niemoralnie smakowita. Rzadko bywam tak zadowolona z lektury i równie rzadko czekam na dalszy ciąg. - Alix E. Harrow, autorka bestsellerowej powieści New York Timesa Dom Starlingów Urocza, porywająca, ambitna i ogromnie zabawna. - T. Kingfisher, autorka bestsellera New York Timesa A Sorceress Comes to Call oraz m.in. książek Pokrzywa i Kość, Zagłada puka do drzwi
H.C. Andersen
Karusia jest małą, ubogą dziewczynką. Gdy umiera jej matka, lituje się nad nią zamożna dama i przygarnia ją do siebie. Dziewczynka opływająca od tego czasu w dostatek zdaje się nie doceniać otrzymanej od losu szansy. Ma tylko jedną obsesję, czerwone buciki, które widziała na stopach małej księżniczki. Kiedy Karusia podstępem zdobywa upragnione buciki, te zdają się przejmować nad nią panowanie. Dziewczynka zapomina o całym świecie, nie opiekuje się należycie kobietą, której zawdzięcza wychowanie. Chce tylko tańczyć, tańczyć i tańczyć... Śliczne czerwone buciki prowadzą dziewczynkę w najmroczniejsze zakamarki ludzkiej natury. Czy uda jej się z nich wyzwolić?
H.C. Andersen
Karusia jest małą, ubogą dziewczynką. Gdy umiera jej matka, lituje się nad nią zamożna dama i przygarnia ją do siebie. Dziewczynka opływająca od tego czasu w dostatek zdaje się nie doceniać otrzymanej od losu szansy. Ma tylko jedną obsesję, czerwone buciki, które widziała na stopach małej księżniczki. Kiedy Karusia podstępem zdobywa upragnione buciki, te zdają się przejmować nad nią panowanie. Dziewczynka zapomina o całym świecie, nie opiekuje się należycie kobietą, której zawdzięcza wychowanie. Chce tylko tańczyć, tańczyć i tańczyć... Śliczne czerwone buciki prowadzą dziewczynkę w najmroczniejsze zakamarki ludzkiej natury. Czy uda jej się z nich wyzwolić?
Hans Christian Andersen
Czerwone buciki Była sobie mała dziewczynka, bardzo uboga i ładna. Nazywała się Karusia. W lecie chodziła boso, a na zimę miała duże drewniane saboty. Ale w tych było jej zimno, o zimno! Aż małe nożyny stawały się całkiem czerwone. Poczciwa szewcowa ulitowała się nad nią i ze starej czerwonej chustki uszyła jej pantofelki. Były brzydkie i niezgrabne, ale z dobrego serca pochodziły i dziewczynka ucieszyła się niezmiernie. Właśnie iść miała na pogrzeb matki, kiedy szewcowa przyniosła jej ten podarunek; włożyła je natychmiast na bose nożyny i szła tak ucieszona, iż zapomniała zupełnie, że w ubogiej trumnie spoczywa jej matka. [...]Hans Christian AndersenUr. 3 kwietnia 1805 r. w Odense na wyspie Fionii Zm. 4 sierpnia 1875 r. w Rolighed koło Kopenhagi Najważniejsze dzieła: baśnie: Brzydkie kaczątko, Calineczka, Dziewczynka z zapałkami, Dzielny ołowiany żołnierz, Królowa Śniegu, Księżniczka na ziarnku grochu, Krzesiwo, Mała Syrena, Nowe szaty cesarza, Słowik, Świniopas; powieści: Improwizator (1835), O.T. (1836), Tylko grajek (1837) Duński baśniopisarz i poeta. Po śmierci ojca, ubogiego szewca, który dla zarobku wziął udział w kampanii napoleońskiej, 14-letni Hans Christian opuścił dom i ruszył do Kopenhagi. Marzył o teatrze, lecz ani jego występy aktorskie, ani dzieła sceniczne (debiut 1829 r. Miłość na Wieży Mikołaja) nie zyskały uznania. Dzięki stypendium królewskiemu (1822) i wsparciu życzliwych ludzi skończył szkołę i został sławnym autorem. W uznaniu zasług otrzymał tytuł profesora (1851) i radcy (1874). Przyjaźnił się m.in. z Dickensem i braćmi Grimm. Andersen podkreślał, że jego baśnie są utworami poważnymi, nie tylko dla dzieci, ale i dla dorosłych. autor: Kamil Jackowicz Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Czerwone gardło. Harry Hole. Tom 3
Jo Nesbo
Harry Hole, samotnik i alkoholik, a jednocześnie genialny śledczy, przypadkowo wpada na ślad przemyconego do Norwegii snajperskiego karabinu marki Märklin. Trop prowadzi komisarza w kręgi neofaszystów. Czy to przypadek, że starego hitlerowca znaleziono z poderżniętym gardłem w pobliżu miejsca, gdzie zbierają się neonaziści? Hole podejrzewa, że sprawa może mieć początek w czasach drugiej wojny światowej. Jednak morderca jest ciągle o krok przed nim. Zdaje się mówić: "Jestem sędzią, ławą przysięgłych i katem Nie powstrzymasz mnie".
Czerwone gardło. Harry Hole. Tom 3
Jo Nesbo
Harry Hole, samotnik i alkoholik, a jednocześnie genialny śledczy, przypadkowo wpada na ślad przemyconego do Norwegii snajperskiego karabinu marki Märklin. Trop prowadzi komisarza w kręgi neofaszystów. Czy to przypadek, że starego hitlerowca znaleziono z poderżniętym gardłem w pobliżu miejsca, gdzie zbierają się neonaziści? Hole podejrzewa, że sprawa może mieć początek w czasach drugiej wojny światowej. Jednak morderca jest ciągle o krok przed nim. Zdaje się mówić: "Jestem sędzią, ławą przysięgłych i katem Nie powstrzymasz mnie".
Stendhal
Sztandarowa powieść Stendhala umieszczona w indeksie ksiąg zakazanych z powodu krytyki Kościoła katolickiego. Główny bohater usiłuje poukładać swoje życie po przywróceniu obalonej dynastii Burbonów. Opowieść o ambicji, miłości i próbie wydostania się z biedy i marazmu. Kreacja głównego bohatera zaskakuje determinacją i wrażliwością. Powieść pełna jest niedomówień i ukrytych znaczeń, które zmuszają czytelnika do głębokiej analizy utworu.
Stendhal
O ile podróżny bodaj parę chwil zatrzyma się na głównej ulicy, która prowadzi do Doubs pod sam szczyt pagórka, można trzymać sto przeciw jednemu, że spotka tam wysokiego mężczyznę z ważną i poważną miną. Na jego widok odkrywają się wszystkie głowy. Włosy ma szpakowate, ubrany jest szaro. Jest kawalerem licznych orderów, ma wydatne czoło, orli nos, rysy na ogół dosyć regularne: na pierwsze wrażenie twarz ta jednoczy nawet godność prowincjonalnego mera ze śladami urody, jakie może jeszcze zachować fizjonomia między czterdziestym ósmym a pięćdziesiątym rokiem. Ale niebawem przykro uderzy paryżanina wyraz zadowolenia z siebie i tępej zarozumiałości. Czuje się, koniec końców, że talenty tego człowieka sprowadzają się do punktualnego ściągania cudzych należytości i płacenia możliwie najpóźniej własnych. (Fragment)
Stendhal
Najsłynniejsza powieść Stendhala. W prowincjonalnym francuskim miasteczku mieszka w rodzinie właściciela tartaku młody chłopak wyróżniający się fenomenalną pamięcią, ale też wrażliwością i umiłowaniem książek. Ponieważ po klęsce Napoleona – jego idola – droga do szlifów oficerskich dla ambitnego człowieka została zamknięta, postanawia zostać księdzem i w tym celu zaprzyjaźnia się z miejscowym proboszczem, który poleca go merowi na guwernera synów. Julian Sorel poznaje tam starszą od siebie o kilka lat matkę chłopców. Siła miłości, która ich ogarnia, jest zaskoczeniem dla obojga. Julian musi wyjechać. Udaje się najpierw do Besançon, a następnie do Paryża. Tu również wzbudza płomienne uczucie… Powieść to jest zwierciadło przechadzające się po gościńcu – powiedział Stendhal. A jego tłumacz, Tadeusz Żeleński-Boy, dodaje: Wystarczy się tej powieści poddać, by pływać w rozkoszy. Historia składa się z dwóch elementów: powieści społecznej — Kroniki XIX wieku, jak ją nazwał sam autor, oraz wielkiej historii miłosnej. A sam tytuł? Czerwone i czarne to mundur i sutanna; to dwie Francje, Francja napoleońska i Francja Burbonów, która nastąpiła nagle po tamtej, brutalnie dławiąc rozkołysany w młodych duszach hymn sławy i czynu.
Stendhal
“Czerwone i czarne” to powieść Stendhala, słynnego francuskiego pisarza epoki romantyzmu oraz prekursora realizmu w literaturze. Jest to jedna z najbardziej znanych powieść autorstwa Stendhala. Z powodu zawartych w powieści treści krytycznych wobec Kościoła w 1864 r. została ona umieszczona na indeksie ksiąg zakazanych. W prowincjonalnym francuskim miasteczku, w rodzinie drwala, żyje Julian Sorel – młody chłopak, o niezwykłej wrażliwości i doskonałej pamięci. W przeciwieństwie do swojej ograniczonej rodziny odczuwa pociąg do literatury i sztuki. Ma olbrzymie ambicje – pragnie zostać oficerem. Droga do kariery wojskowej po klęsce Napoleona została zamknięta dla plebsu. Jedynym sposobem na ucieczkę z domu, w którym jest lekceważony i bity, jest stan duchowny.
Stendhal
Młody Julian Sorel, syn drwala, marzy o karierze oficera. Jednak po klęsce Napoleona musi pożegnać się z planami na przyszłość. Jedyną szansą na wyrwanie się z domu i podążanie za ambicjami jest wstąpienie na drogę duchowną. Przedtem jednak chłopak podejmuje się pracy nauczyciela w posiadłości państwa de Renal, gdzie zadurza się w pani domu. Kiedy romans wychodzi na jaw, Julian w atmosferze skandalu opuszcza dwór. Choć jego życie płynie dalej, echa przeszłości uniemożliwiają mu odcięcie się od tego, co było.
Stendhal
"Czerwone i czarne" to jedna z fundamentalnych powieści europejskiego realizmu psychologicznego. Stendhal z niemal chirurgiczną precyzją ukazuje ambicje, sprzeczności i dążenia swojego bohatera, który balansuje między miłością a wyrachowaniem w postnapoleońskiej Francji. Konflikt między szczerym uczuciem a pragnieniem społecznego awansu nie jest łatwy do rozstrzygnięcia i to właśnie ta moralna niejednoznaczność sprawia, że książka jest ponadczasowym dziełem. Proza autora jest bezpośrednia, analityczna, często ironiczna, a obraz hipokryzji burżuazji i duchowieństwa, jaki tworzy, pozostaje druzgocący. [Sergi Lapeira, goodreads.com] Jedna z najbardziej fascynujących książek, jakie czytałem. Język, ówczesne życie towarzyskie, władza i intrygi. Utwór z dawnych lat, który zdecydowanie przetrwał próbę czasu. [Moe Mur, amazon.com] Opublikowane w 1830 r. "Czerwone i czarne" to obok "Pustelni parmeńskiej" najsłynniejsze dzieło Stendhala. Tytułowe kolory symbolizują mundur i sutannę, czyli Francję napoleońską i Francję w epoce restauracji Burbonów. Julian Sorel, młody plebejusz - zdolny, wrażliwy, rozkochany w literaturze i piękny - marzy o awansie społecznym i olśniewającej karierze. Po namiętnym romansie z żoną swego chlebodawcy chroni się w seminarium duchownym, wkrótce jednak porzuca je, by wyruszyć na podbój Paryża i wielkiego świata. Wykorzystując swój urok, inteligencję i wrażenie, jakie robi na kobietach, krok po kroku wkrada się w łaski wyższych sfer. Determinacja, z jaką dąży do celu, każe mu odrzucić skrupuły natury moralnej. Kiedy burzliwy związek z piękną Matyldą otwiera mu drogę do upragnionej kariery, sytuacja zaczyna się komplikować. [Wydawnictwo SBM, 2023] Niewiele książek pochłonęło mnie tak całkowicie, jak ta francuska powieść napisana prawie dwieście lat temu. [lotzintranslation.com] To, co mnie od początku urzekło, to przede wszystkim postać Juliana. Duża w tym zasługa Stendhala, że tak drobiazgowo przedstawiony egoista, pełen dumy i hipokryzji, może wzbudzić sympatię czytelnika. Na uwagę zasługują też postacie kobiece: pani de Renal i panna de la Mole - będące swoimi przeciwieństwami - po części odzwierciedlają również krańcowo różne cechy głównego bohatera. W ogóle w "Czerwonym i czarnym" nie spotka się wyłącznie pozytywnych albo negatywnych bohaterów - każdy z nich "ma coś za uszami", co oczywiście jest ogromnym plusem powieści. [chrumkington, lubimyczytac.pl] ADAPTACJE FILMOWE. Powieść Stendhala była wielokrotnie adaptowana na potrzeby kina i telewizji. Za pierwszą ekranizację uchodzi włoski niemy film "Il rosso e il nero" w reżyserii Maria Bonnarda z 1920 roku. Następnie powstały m.in. niemiecki "Der geheime Kurier" (1928) oraz włoski "Il corriere del re" (1947). Najbardziej znaną adaptacją pozostaje francusko-włoski film Claude'a Autant-Lary z 1954 roku, z Gerardem Philipe'em w roli Juliana Sorela oraz Danielle Darrieux (pani de Renal) i Antonellą Lualdi (Matylda de La Mole). Produkcja zdobyła uznanie krytyków, otrzymując nagrodę French Syndicate of Cinema Critics dla najlepszego filmu 1955 roku, i do dziś uchodzi za klasyczną ekranizację powieści. W kolejnych latach powstały również francuski film telewizyjny Pierre'a Cardinala (1961), dwa brytyjskie miniseriale BBC - "The Scarlet and the Black" z 1965 i 1993 roku, radziecka ekranizacja Siergieja Gierasimowa z 1976 roku, kubański film telewizyjny "El rojo y el negro" (1979) oraz francuski miniserial Jean-Daniela Verhaeghe'a z 1997 roku, z Kimem Rossim Stuartem i Carole Bouquet w rolach głównych. ADAPTACJE TEATRALNE. "Czerwone i czarne" doczekało się również licznych adaptacji scenicznych. Do najbardziej znanych należy musical japońskiej grupy Takarazuka Revue, wystawiony po raz pierwszy w 1957 roku i wielokrotnie wznawiany. W 2016 roku we Francji odbyła się premiera widowiska "Le Rouge et le Noir - L'Opera Rock", które odniosło duży sukces i przyczyniło się do ponownego zainteresowania powieścią. W następnych latach powstały także opera Jorisa Barcarolego (2019) oraz balet Pierre'a Lacotte'a (2021), inspirowane dziełem Stendhala. POLSKA ADAPTACJA TEATRALNA. Polska adaptacja "Czerwonego i czarnego" miała premierę 23 marca 2025 roku w krakowskim Teatrze Łaźnia Nowa, we współpracy z Teatrem im. Juliusza Słowackiego. Spektakl wyreżyserował Bartosz Szydłowski, adaptację przygotował Krzysztof Szekalski, wykorzystując przekład Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Twórcy ujęli historię Juliana Sorela w formę współczesnego śledztwa, zachowując najważniejsze wątki powieści i podkreślając ich aktualność. TŁUMACZENIA. Książka została przetłumaczona z francuskiego na wiele języków, m.in. na: polski, angielski, niemiecki, hiszpański, włoski, duński, rosyjski, czeski, serbski, chorwacki, szwedzki, fiński, japoński, arabski, grecki, hebrajski oraz chiński. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. O AUTORZE. Stendhal, a właściwie Marie-Henri Beyle (1783-1842). Był francuskim pisarzem epoki romantyzmu, uznawanym za prekursora realizmu w literaturze. Do jego najważniejszych dzieł należą m.in. "Czerwone i czarne", "Pustelnia parmeńska", "O miłości" oraz "Kroniki włoskie". W swoich utworach ukazywał ludzkie uczucia, ambicje i konflikty na tle społecznym, a jego prozę wyróżniają jasny, precyzyjny styl oraz głęboka analiza psychologiczna bohaterów. Znajdujące się na początku każdego rozdziału obcojęzyczne motta zostały, w niniejszym wydaniu, przetłumaczone na polski. Na okładce: Carl Joseph Begas, autoportret, olej na płótnie, namalowany około roku 1820.
Stendhal
Czerwone i czarne Od tłumacza Na przełomie wieku XVIII i XIX widzimy dwie postacie będące zupełnym niemal przeciwieństwem: Chateaubriand i Stendhal. Jeden czerpie w dawnej Francji idee hierarchii, dyscypliny społecznej, powagi królewskiej, ale odświeża je tchem religijnego odrodzenia; drugi sięga w wiek XVIII swą bezreligijnością, materializmem filozoficznym, radykalizmem społecznym: ale i on spłaca swój dług romantyzmowi epoki: staje się piewcą energii, namiętności wcielonej w rapsod napoleoński. [...]StendhalUr. 23 stycznia 1783 w Grenoble Zm. 23 marca 1842 w Paryżu Najważniejsze dzieła: Czerwone i czarne, Lamiel, Pustelnia parmeńska, Kroniki włoskie, Pamiętnik egotysty Właśc. Marie-Henri Beyle. Powieściopisarz francuski doby romantyzmu, twórca realistycznych powieści łączących wątki psychologiczne, obyczajowe i romansowe oraz szkiców z zakresu historii sztuki i literatury. Służył w armii Napoleona I aż do odwrotu spod Moskwy; był żarliwym obrońcą pamięci Cesarza Francuzów. Serdecznie związany z Włochami i ich kulturą, napisał kilka szkiców na temat sztuki włoskiej (Historia malarstwa we Włoszech, 1817; przewodnik po Rzymie, Neapolu i Florencji), a na swym nagrobku kazał nazwać się ,,Mediolańczykiem".Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.