Publisher: 16
Prostaczek. Historia prawdziwa znaleziona w papierach ojca Quesnela
Voltaire
Powiastkę filozoficzną Prostaczek francuski filozof Voltaire napisał w 1767 r., jednak wydał ją anonimowo. Pełen tytuł brzmiał Prostaczek. Historia prawdziwa, znaleziona w papierach ojca Quesnela. Przywołany w tytule Pasquier Quesnel, któremu Voltaire przypisał poniekąd autorstwo utworu, był teologiem francuskim, jednym z przywódców ruchu jansenistycznego. Ruch ten dążył do odnowy Kościoła katolickiego, jednak spotkał się z potępieniem. Utwór porusza szeroko dyskutowane w czasach Voltairea zagadnienia religijne.
Proste, ale ważne w zarządzaniu! Jak skutecznie zarządzać ludźmi i zmianą
Adam Dębowski
Najważniejsza kompetencja menedżera i lidera to radzenie sobie z oporem ludzi i zarządzanie zmianą. Bo jedyne, co stałe w biznesie, to opór ludzi przed zmianą i... sama zmiana. Adam Dębowski jest psychologiem biznesu i przedsiębiorcą, który rozwija kilka firm. Dzięki temu dobrze rozumie zarówno mechanizmy, według których pracują zespoły firmowe, jak i psychologiczne podstawy zachowań ludzi. Bazując na wiedzy i wieloletnim doświadczeniu, Dębowski stworzyłwłasną metodę rozwoju i zarządzania zmianą. Radzenie sobie z oporem, obawami ludzi przed zmianą, szybkie rozpoznanie problemu, znalezienie rozwiązania, osiągnięcie efektu w oparciu o wartości — oto podstawa CVP (Change Value Proces). Dzięki tej książce poznasz pierwszy etap metody CVP —podstawy w komunikacji międzyludzkiej i zarządzania, a także techniki, które autor nazywa „coachingiem przez małe c”. Metoda CVP jest logiczna i bardzo szybka. Jako filozofia i metodologia zmiany jest pomostem między twardym biznesem nastawionym na efekt i pieniądze, a ludzkim podejściem do wartości, szacunku, współpracy, zaufania i otwartości. Obecnie umiejętność zarządzania zmianą to klucz do efektywności w biznesie każdego lidera. Pozwala skuteczniej rozwijać firmę i kierować pracownikami tak, żeby osiągali lepsze rezultaty bez zapominania o człowieku. Niniejsza książka jest gotowym do zastosowania podręcznikiem, który w krótkich, konkretnych słowach zmusza do refleksji i zastanowienia się nad sobą, sposobem komunikowania się z innymi i nad dotychczasowymi metodami kierowania zespołem. Aby zarządzać zmianą w swoim życiu, rodzinie czy biznesie, musisz poznać lub przypomnieć sobie nawet najmniejsze, najprostsze składowe procesu komunikacji. O tym jest ta książka — o małych rzeczach, które czynią wielkie różnice. Zawiera przykłady z życia ludzi i firm, dialogi, anegdoty, dzięki którym łatwo zrozumiesz skomplikowane schematy postępowania, a zdobytą wiedzę szybko przełożysz na praktykę własnego działania — zgodnie z zasadami coachingu przez małe c. UWAGA: W książce znajdziesz niespodziankę! Bon zniżkowy na warsztat prowadzony przez Adama Dębowskiego. Wejdź na stronę www.adamdebowski.pl, podaj kod z bonu i zapisz się na jeden z warsztatów. Adam Dębowski — poznaj przedsiębiorcę, psychologa biznesu, doradcę, mediatora, coacha, który w ludzkiej psychice i w biznesie widzi więcej. Prostymi rozwiązaniami pomaga osiągać cele, jednocześnie zwracając uwagę na wartości i dbając o człowieka. Adam Dębowski jest twórcą metodologii zmiany Change Value Process. Prowadzi szkolenia w Polsce i w Wielkiej Brytanii. Pracuje z największymi firmami oraz najlepszymi liderami z takich potentatów, jak: Orange, Allegro, Smyk, Alshaya. Zwraca uwagę na rzeczy, które wpływają na wszystkich, lecz nikt o nich nie mówi. Nazywa je po imieniu. Poznaj specjalistę, który w psychice człowieka i w biznesie widzi więcej. W czasie wolnym realizuje się jako mąż, ojciec i kinoman.
Proste dobrego początki, czyli jak polubić się z rachunkowością
Agnieszka Kościółek
Wystarczy jej szczypta, by wskrzesić w sercu pasję. Wystarczy odrobinka, by tak krzywdzący, a stereotypowy obraz księgowego odszedł w zapomnienie. To nie jest zwykły podręcznik do nauki rachunkowości. To pełen humoru zbiór przejrzystych schematów, obrazowo ukazanych zagadnień oraz metod i sposobów, które w łatwy sposób pozwolą Ci na przyswojenie treści akademickiej, pokonanie Twojej pierwszej studenckiej sesji i przejście przez najbardziej zawiłe ścieżki towarzyszące zaznajamianiu się z rachunkowością. Dowiesz się m.in. - czym właściwie jest rachunkowość oraz czym różni się od księgowości; - jakie są zadania oraz najważniejsze zasady rachunkowości; - jak funkcjonuje podstawowe urządzenie księgowe jakim jest konto oraz jakie są jego typy i rodzaje; - na czym polega pionowy oraz poziomy podział kont; - co to właściwie jest zasada podwójnego zapisu oraz jaką funkcję w jej zastosowaniu pełni zestawienie obrotów i sald; - czym są i co powinny zawierać dokumenty księgowe a także: - czym są środki gospodarcze oraz jak kształtują się źródła ich finansowania; - co to jest bilans i jakie wyróżniamy zasady bilansowe; - jakie kategorie wpływają na kształtowanie wyniku finansowego w jednostce; - czym jest oraz jakie wymogi powinien spełniać rachunek zysków i strat.
Office of Strategic Services
Proste Metody Sabotażu to podstawa do szkolenia ruchu oporu w krajach okupowanych w czasie II Wojny Światowej, stworzona przez aliantów - stanowi obecnie cenny dokument źródłowy o wartości historycznej i poznawczej. Z WPROWADZENIA: Celem tego opracowania jest scharakteryzowanie prostego sabotażu, nakreślenie jego możliwych skutków oraz przedstawienie sugestii dotyczących jego inicjowania i przeprowadzania. Sabotaż obejmuje zarówno wysoce techniczne działania typu coup de main, które wymagają szczegółowego planowania i wykorzystania specjalnie wyszkolonych agentów, jak i niezliczone proste działania, które może wykonać zwykły obywatel-sabotażysta. Niniejsze opracowanie dotyczy przede wszystkim tego drugiego typu działań. Prosty sabotaż nie wymaga specjalnie przygotowanych narzędzi czy sprzętu, może być wykonywany przez zwykłego obywatela, który może, ale nie musi działać indywidualnie, bez konieczności aktywnego powiązania ze zorganizowaną grupą. Jest on przeprowadzany w taki sposób, aby wiązał się z minimalnym niebezpieczeństwem uszkodzenia ciała, wykrycia i odwetu. Tam, gdzie w grę wchodzi zniszczenie, bronią obywatela-sabotażysty są sól, gwoździe, świece, kamyki, nici lub inne materiały, których posiadania można się spodziewać po nim, jako właścicielu domu lub pracowniku w jego konkretnym zawodzie. Jego arsenał to półka w kuchni, sterta śmieci, jego własny zestaw narzędzi i zapasów. Narzędziami jego sabotażu są zazwyczaj przedmioty, do których ma normalny i niepozorny dostęp w życiu codziennym. Drugi rodzaj prostego sabotażu nie wymaga żadnych narzędzi niszczących i jeśli w ogóle powoduje szkody fizyczne, to w sposób wysoce pośredni. Opiera się on na uniwersalnych możliwościach podejmowania błędnych decyzji, przyjmowania postawy braku współpracy i nakłaniania innych do pójścia w swoje ślady. Podjęcie błędnej decyzji może być po prostu kwestią umieszczenia narzędzi w niecodziennym miejscu zamiast we właściwym. Brak współpracy może prowadzić do choćby tworzenia nieprzyjemnej sytuacji wśród współpracowników, wdawaniu się w kłótnie lub okazywaniu obojętności i głupoty. Ten aspekt działalności, czasami określany jako "czynnik ludzki", jest często odpowiedzialny za wypadki, opóźnienia i ogólne utrudnienia nawet w normalnych warunkach. Potencjalny sabotażysta powinien odkryć, jakie rodzaje błędnych decyzji i działań są zwykle spotykane w tego rodzaju pracy, a następnie powinien obmyślić swój sabotaż tak, aby powiększyć ten "margines błędu".
Office of Strategic Services
Proste Metody Sabotażu to podstawa do szkolenia ruchu oporu w krajach okupowanych w czasie II Wojny Światowej, stworzona przez aliantów - stanowi obecnie cenny dokument źródłowy o wartości historycznej i poznawczej. Z WPROWADZENIA: Celem tego opracowania jest scharakteryzowanie prostego sabotażu, nakreślenie jego możliwych skutków oraz przedstawienie sugestii dotyczących jego inicjowania i przeprowadzania. Sabotaż obejmuje zarówno wysoce techniczne działania typu coup de main, które wymagają szczegółowego planowania i wykorzystania specjalnie wyszkolonych agentów, jak i niezliczone proste działania, które może wykonać zwykły obywatel-sabotażysta. Niniejsze opracowanie dotyczy przede wszystkim tego drugiego typu działań. Prosty sabotaż nie wymaga specjalnie przygotowanych narzędzi czy sprzętu, może być wykonywany przez zwykłego obywatela, który może, ale nie musi działać indywidualnie, bez konieczności aktywnego powiązania ze zorganizowaną grupą. Jest on przeprowadzany w taki sposób, aby wiązał się z minimalnym niebezpieczeństwem uszkodzenia ciała, wykrycia i odwetu. Tam, gdzie w grę wchodzi zniszczenie, bronią obywatela-sabotażysty są sól, gwoździe, świece, kamyki, nici lub inne materiały, których posiadania można się spodziewać po nim, jako właścicielu domu lub pracowniku w jego konkretnym zawodzie. Jego arsenał to półka w kuchni, sterta śmieci, jego własny zestaw narzędzi i zapasów. Narzędziami jego sabotażu są zazwyczaj przedmioty, do których ma normalny i niepozorny dostęp w życiu codziennym. Drugi rodzaj prostego sabotażu nie wymaga żadnych narzędzi niszczących i jeśli w ogóle powoduje szkody fizyczne, to w sposób wysoce pośredni. Opiera się on na uniwersalnych możliwościach podejmowania błędnych decyzji, przyjmowania postawy braku współpracy i nakłaniania innych do pójścia w swoje ślady. Podjęcie błędnej decyzji może być po prostu kwestią umieszczenia narzędzi w niecodziennym miejscu zamiast we właściwym. Brak współpracy może prowadzić do choćby tworzenia nieprzyjemnej sytuacji wśród współpracowników, wdawaniu się w kłótnie lub okazywaniu obojętności i głupoty. Ten aspekt działalności, czasami określany jako „czynnik ludzki”, jest często odpowiedzialny za wypadki, opóźnienia i ogólne utrudnienia nawet w normalnych warunkach. Potencjalny sabotażysta powinien odkryć, jakie rodzaje błędnych decyzji i działań są zwykle spotykane w tego rodzaju pracy, a następnie powinien obmyślić swój sabotaż tak, aby powiększyć ten „margines błędu”.
Wlazło Marcin
Celem niniejszego opracowania jest określenie socjopedagogicznych aspektów wizerunku osób z niepełnosprawnością intelektualną wykreowanego w tekstach literackich, operujących wprawdzie fikcyjnymi postaciami i realiami, ale posiadającymi zarazem walor powtarzalności motywów i wątków, które poddają się interpretacji wykraczającej poza ramy czysto literackiej teorii i krytyki. W tym przypadku chciałbym, aby znane ustalenia socjopedagogiki osób z niepełnosprawnością intelektualną skonfrontowane zostały ze sposobami, w jaki osoby te zaistniały w przestrzeni literackiej, jako postacie, wokół których budowane są zróżnicowane konstrukcje tematyczne i fabularne.
Proste projekty dla młodych majsterkowiczów
The Editors of Make
Majsterkowanie jest świetnym sposobem na nudę, a przy tym doskonale stymuluje kreatywność i sprawia, że trudne i niezrozumiałe dziedziny, takie jak fizyka, elektronika czy matematyka nagle stają się praktyczne, potrzebne i interesujące. Własnoręczne wykonanie zaskakujących, ale i przydatnych przedmiotów z materiałów, które najczęściej są w zasięgu ręki, przynosi także sporo satysfakcji, a przy tym wszystkim jest świetną, inspirującą i pochłaniającą zabawą. Trzymasz w dłoni niezwykłą książkę: zbiór kilkudziesięciu przeróżnych projektów opracowanych przez przeróżnych ludzi. Wszystkie są bardzo proste do wykonania i doskonale nadają się do wspólnej pracy rodziców i dzieci lub dla młodych majsterkowiczów. Dowiesz się, jak wykonać pomysłowe zabawki, gry, a także konstrukcje mechaniczne czy obwody elektroniczne, które potem będzie można wykorzystać do różnych rzeczy. W realizacji większości projektów okażą się przydatne przedmioty i materiały znajdujące się w każdym gospodarstwie domowym. Zabawa ta może mieć jednak skutek uboczny: nagłe zainteresowanie naukami ścisłymi! Zrób to sam, ze swoim dzieckiem, kumplem lub rodzicem: zdalnie sterowany statyw do kamery, bumerang, rakieta wysokociśnieniowa, silnik cieplny, lampion aktywowany wiatrem, wiele, wiele innych! Zainspiruj się, zafascynuj, pokaż, co potrafisz! Autorami książki są ludzie, którzy publikowali swoje projekty na łamach magazynu „Make:”. Są to nauczyciele, pisarze, rodzice, reporterzy, artyści, matematycy, wykładowcy akademiccy. Z kolei „Make:” jest dwumiesięcznikiem ukazującym się w USA, poświęconym projektom do samodzielnego wykonania z wykorzystaniem wiedzy z obrębu takich dziedzin, jak elektronika, robotyka, obróbka metali i drewna. „Make:” jest uznawany za „centralny organ majsterkowiczów”.
Prosto o AI. Jak działa i myśli sztuczna inteligencja?
Robert Trypuz
Książka Prosto o AI. Jak działa i myśli sztuczna inteligencja? Roberta Trypuza zdobyła III Nagrodę w konkursie na Najlepszą Polską Książkę Informatyczną 2025r. organizowanym przez Polskie Towarzystwo Informatyczne. Wszystko, co chcesz wiedzieć o AI i czego dotąd nikt nie był w stanie Ci (prosto) wyjaśnić Sztuczna inteligencja jest na ustach wszystkich. Odkąd pojawił się ChatGPT, newsy ze świata informatyki trafiają na pierwsze strony gazet, pojawiają się w serwisach informacyjnych, programach radiowych i telewizyjnych. Na temat AI dyskutują już nie tylko programiści, ale także fizycy, filozofowie i specjaliści zajmujący się rynkiem pracy. Wojskowi i naukowcy odkrywają dla niej kolejne zastosowania w swoich dziedzinach, futurolodzy zaś na zmianę straszą wizjami rodem z Terminatora i Czarnego lustra i uspokajają, że to wszystko dla naszego dobra, a sztuczna inteligencja pozostaje przecież pod ludzką kontrolą. W tym nowym, wspaniałym świecie, w którym każdy ma na temat AI swoje zdanie, opinie te są często sprzeczne, a ich uzasadnienia niezrozumiałe dla większości z nas, łatwo się pogubić. Jak się odnaleźć? Chcemy, by Twoim przewodnikiem po świecie sztucznej inteligencji stała się ta książka. Napisana prostym, przystępnym językiem przez informatyka i filozofa w jednej osobie, przybliży Ci najważniejsze zagadnienia związane z AI: Czym jest AI i jak się buduje sztuczną inteligencję, w tym ChatGPT Na jakich zasadach funkcjonują duże modele językowe W jaki sposób AI odczytuje tekst, a jak rozpoznaje obiekty na zdjęciu Czy sztuczna inteligencja może mieć wolną wolę Jakie znaczenie AI będzie miała dla edukacji O książce w mediach: Bać się, czy oswajać? „Prosto o AI”. Rozmowa z Robertem Trypuzem [Radio WNET] Eksperyment Myślowy - recenzja książki Kopalnia Wiedzy - recenzja książki Pozwól, że wyjaśnię - recenzja książki