Wydawca: 16
Przykładne dziewczątka. Les Petites Filles modles
Sophie De Ségur
Hrabina de Segur zajęła się literaturą w wieku 57 lat i napisała łącznie dwa i pół tuzina książek. Książki tej autorki skierowana są przede wszystkim do małych dzieci, ale zawierają wiele okrutnych i tragicznych epizodów, które skłoniły niektórych badaczy do porównania hrabiny de Segur z markizem de Sade. Tymczasem sama pisarka uważała, że jej dzieła nie są wcale fikcją, ale książkami, które miały cel wychowawczy. Powieść opowiada historię szczęśliwej i spełnionej rodziny. Matka rodziny to Madame de Fleurville. Od sześciu lat jest wdową i wychowuje dwie córki, Camille i Madeleine. Pewnego dnia na skraju muru otaczającego zamek przewrócił się powóz z dwoma osobami. To Madame de Rosbourg i jej małe dziecko Marguerite. Nie mają one żadnych wiadomości od ojca, który jest kapitanem fregaty, która niedawno zaginęła na Atlantyku. Poprzez różne przygody dziewczęta uczą się odróżniać dobro od zła, zwłaszcza panienka de Rosbourg, najmłodsza, żywa i najbardziej szczera z całej grupy. Choć pełna dobrych intencji, wciąż ma przed sobą długą drogę, by zrównać się z Camille i Madeleine, przedstawianymi jako modele prawości i godności. W dalszej części książki pojawia się nowa postać o wyglądzie potwora: Fédora Fichini. Została macochą Sophie przez małżeństwo. Względem Sophie jest niezwykle okrutna, nie przestając jej chłostać, pozbawiać jedzenia i siniaczyć. W polskim przekładzie imiona dziewczynek zostały przetłumaczone z francuskiego. Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej. Version bilingue: polonaise et français.
Przykłady projektowania żelbetowych wsporników. Zeszyt 2 (wydanie czwarte uzupełnione)
Tadeusz Urban, Łukasz Krawczyk, Michał Gołdyn
Drugi zeszyt opracowany w Katedrze Budownictwa Betonowego Politechniki Łódzkiej został poświęcony zagadnieniu projektowania wsporników żelbetowych. W książce przedstawiono w sposób syntetyczny zasady projektowania wsporników słupów i belek, a także zilustrowano je przykładami obliczeniowymi. Skrypt jest przeznaczony zarówno dla studentów kierunku budownictwo, jak również inżynierów-praktyków, zajmujących się projektowaniem i wykonawstwem konstrukcji żelbetowych. W książce omówiono zasady projektowania wsporników żelbetowym, zgodnie z procedurami obliczeniowymi obowiązującymi w naszym kraju na przestrzeni ostatnich 20 lat. Mimo iż według obowiązującego stanu prawnego nowe obiekty powinny być projektowane zgodnie z normami wchodzącymi w skład zestawu Norm Europejskich (EN), w praktyce projektowej bardzo często konieczne może być sięgnięcie do starszych przepisów, szczególnie przy opracowywaniu ekspertyz. Z tego względu, poza normą PN-EN 1992-1-1, omówiono także procedury PN-B-03264:1999 i PN-B-03264:2002.
Przyleciała jaskółeczka. Powieść
Iren Rozdobudko
Pod koniec XX wieku w domu opieki w Stanach Zjednoczonych umiera dziwny pacjent o trudnym do wymówienia dla Amerykanów nazwisku Łeontowycz. Kim jest ten człowiek? Nazywał siebie bratankiem słynnego ukraińskiego kompozytora 2013 prawdziwego autora kolędy znanej na całym świecie jako 201eCarol of the Bells201d. Dlaczego autorstwo tej wspaniałej melodii przypisuje się innej osobie? Utwór o nazwie 201eSzczedryk201d, napisany przez ukraińskiego kompozytora Mykołę Łeontowycza, został po raz pierwszy wykonany w 1916 roku w Kijowie. Po rewolucji rosyjskiej w 1917 roku Ukraina ogłosiła niepodległość, ale została pokonana w wojnie z bolszewicką Rosją, a rządy sowieckie panowały przez długi czas. W 1921 roku kompozytor Łeontowycz został zamordowany przez czekistów w domu swojego ojca w tajemniczych okolicznościach. Autorka książki 201ePrzyleciała jaskółeczka201d zaprasza czytelnika do poznania prawdy o słynnej melodii i przedstawia własną wersję tajemniczego morderstwa genialnego ukraińskiego kompozytora.
Susana Osorio-Mrożek
Zupełnie nieznane oblicze Sławomira Mrożka! Mistrz absurdu, uznawany za mizantropa i introwertyka, okazuje się prawdziwym romantykiem dzięki wspomnieniom prosto z szuflady (i z serca) jego żony. Zaczynało mi się nudzić. Czekałam w recepcji hotelu już od czterdziestu minut, kiedy zobaczyłam, jak wchodzi wysoki, postawny mężczyzna w dżinsach, z miną Garyego Coopera wyrażającą pewność siebie i zarazem nieśmiałość. Spojrzałam na niego, on spojrzał na mnie, uśmiechnęłam się, on się uśmiechnął i w tamtej chwili nie liczyło się nic więcej. Tak zaczyna się niezwykle osobista opowieść Susany Mrożek, która poznała pisarza w 1979 roku w Meksyku. On był wdowcem, miał 49 lat i tkwił w długiej burzliwej relacji z mężatką. Susana miała wtedy 27 lat, była po rozwodzie i podjęła decyzję, że nigdy więcej nie wyjdzie za mąż. Została tłumaczką i przewodniczką Sławomira, on był jej przyjacielem, bezwarunkowo szczerym. Zakochali się, rozjechali, pisali do siebie, szukali się, spotykali w Europie, rozstawali, wchodzili w nowe związki, ranili, tęsknili. W 1987 roku oświadczył się jej w Paryżu. Bez namysłu odpowiedziała nie, ale to nie koniec tej historii pokazującej głębokie uczucie łączące dwoje dojrzałych i świadomych siebie ludzi miłość z jej blaskami i cieniami, która jest w stanie przezwyciężyć mroczne, depresyjne tło, nieobce obojgu. Wspomnienia Susany Mrożek, przeplatane listami, jakie para pisała do siebie przez lata, oraz nieznanymi rysunkami Mrożka, pokazują pisarza z zupełnie nieznanej strony. Kto by pomyślał, że Sławomir Mrożek, jawiący się powszechnie jako samotnik stroniący od wszelkich egzaltowanych uniesień, ozdabiał swoje liściki do ukochanej serduszkami i zapakowywał je w koperty z Hello Kitty? Jednak ogromna czułość, jaką Susana i Sławomir darzyli się przez lata, nie ma w sobie nic infantylnego. Czy możliwe jest pogodzenie tych wszystkich sprzeczności: depresji, namiętności, osamotnienia, czułości, beztroski i prozy życia w obliczu chorób i upływającego czasu? Mrożkowie znaleźli na to własny, jedyny w swoim rodzaju sposób, a Susana Mrożek nareszcie uchyla rąbka tajemnicy.
Kazimierz Korkozowicz
"Przyłbice i kaptury" to zgrabna powieść szpiegowska osadzona w czasach Władysława Jagiełły. Mamy w niej średniowieczne intrygi i dyplomatyczne rozgrywki pomiędzy Koroną a Krzyżakami. Są tu porwania, zdrady, skrytobójstwa, podwójni agenci, hasła wywoławcze, zwroty akcji, piękne niewiasty, pogonie i przygoda - słowem wszystko, żeby czytelnik nie zdążył się znudzić. [Krzysztof, lubimyczytac.pl] Hubert "Czarny" z Borów i Jaksa z Wolborza to szpiedzy na usługach Jego Królewskiej Mości Władysława Jagiełły. Obaj mają za zadanie obserwować działania Krzyżaków i wniknąć w szeregi ich sprzymierzeńców. Nie jest to łatwe, bo kontrwywiad zakonu działa równie sprawnie co polski i stara się przewidywać ruchy Polaków. Powieść z powodzeniem łączy w sobie dwie konwencje - powieści historycznej i sensacyjnej. Poznajemy od kuchni, jak funkcjonował dwór Jagiełły i księcia Witolda, jakie panowały obyczaje, czym różnili się od siebie. Wątek szpiegowski natomiast okraszają wartkie pościgi, widowiskowe walki, a także - czego w dobrej rozrywce nie mogło zabraknąć - kilka namiętnych romansów. [Dominik Osuch, rynek-ksiazki.pl] Świetna powieść, przenosząca nas o ponad 600 lat wstecz. Ciekawe wątki fikcyjne doskonale przeplatają się z wydarzeniami historycznymi poprzedzającymi bitwę pod Grunwaldem. [Piotr_83, lubimyczytac.pl] Książka bardzo szybko wciąga i oferuje barwne, plastyczne opisy miejsc, postaci i zdarzeń, że już po krótkim czasie czytelnik "wędruje" wraz z bohaterami po XV-wiecznej Koronie, Litwie i Prusach. Lektura ta sprawiła mi mnóstwo radości. Począwszy od tematyki tj. średniowiecza, przez przygodowo-szpiegowski charakter, aż po zwyczajny sentyment do szlachetnych, nieco wyidealizowanych postaci - dzieło pana Korkozowicza podbiło moje serce. Polecam wszystkim, którzy chcą odpocząć od poważniejszych pozycji i spędzić kilka wieczorów dobrze się bawiąc. [Mateusz, lubimyczytac.pl] Czytelnik może tu zaznajomić się z genezą konfliktu z Zakonem, być uczestnikiem zarówno tajnych narad na dworze królewskim, jak i oficjalnych spotkań Jagiełły z krzyżackim poselstwem, a wszystko to autor wzbogaca autentycznymi fragmentami z zachowanych pism urzędowych czy poselskiej korespondencji. Osobnym walorem jest tu też język narracji - łagodnie stylizowany, dzięki czemu nie nuży anachronicznością, ale przypomina o cudownych archaizmach rodzimego języka. Wspaniała to była przygoda. Z marszu łapię za drugi tom. [Simon Undervin, lubimyczytac.pl] FILM. W 1985 roku na podstawie "Przyłbic i kapturów" oraz "Nagich ostrzy" powstał 9-odcinkowy serial kostiumowy "Przyłbice i kaptury" w reżyserii Marka Piestraka. W głównych rolach wystąpili: Roch Siemianowski, Marek Frąckowiak, Władysław Komar, Bożena Krzyżanowska, Maciej Kozłowski oraz Marta Klubowicz. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.
Jerzy Liebert
Jerzy Liebert II Przymierze Józefowi Wittlinowi O, kiedyż z ziemi twardego rdzenia Na sprawy nasze zgodę dobędziem, Na słowa z ciebie, na słowa ze mnie Jakimż wysiłkiem, jakimż narzędziem? Przecież jednako skrzypi w nas, gnie się I trzeszczy dzień nasz jabłoń garbata, Owoce cierpkie w piersiach obraca, Gnatem korzennym nogi oplata. Przecież jednako na nowe lata Nasiona bólu łuskamy z siebie Na jutro twoje, na jutro moje, Na nasze jutro o lep... Jerzy Liebert Ur. ur. 24 lipca 1904 w Częstochowie Zm. zm. 19 czerwca 1931 w Warszawie Najważniejsze dzieła: tomiki poezji Druga ojczyzna (1925), Gusła (1930), Kołysanka jodłowa (1932); zbiór korespondencji Listy do Agnieszki Poezja Lieberta stanowi zapis jego poszukiwań metafizycznych. Tematyka religijno-filozoficzna przejawia się już w debiutanckim wierszu Zmartwychwstanie. Modlitwa młodego poety, opublikowanym w chrześcijańskim Czynie. Związany ze środowiskiem Skamandrytów, przyjaźnił się Liebert z Jarosławem Iwaszkiewiczem, publikował w Skamandrze i Wiadomościach literackich. Ważną relacją była dla poety przyjaźń z Bronisławą Wajngold, która przyjęła chrzest jako Agnieszka, a następnie wstąpiła do zakonu franciszkanek. Za jej przyczyną Liebert znalazł się w kręgu inteligencji katolickiej, związanym z ośrodkiem zakonnym w podwarszawskich Laskach, czytał filozofów chrześcijańskich i brał udział w dyskusjach na temat tych lektur. Dziennikiem tych przeżyć są Listy do Agnieszki. Studiował polonistykę na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, ale ukończenie studiów uniemożliwiła mu gruźlica i kłopoty materialne. Dzięki wsparciu przyjaciół wyjeżdżał na kuracje do Worochty. Zmarł w Warszawie w wieku 27 lat. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Przymierze ciemności, Czarne Kamienie tom 7
Anne Bishop
Dena Nehele leży w gruzach. Okrutne królowe rządzące tym terytorium zginęły podczas burzy mocy, która przetoczyła się przez Królestwa, oczyszczając je ze skazy Dorothei SaDiablo. Po latach walk z plebejuszami zostało tu zaledwie stu Książąt Wojowników - bez przywódcy i bez nadziei. Theran Szary, ostatni potomek rodu Jareda i Lii, ma tylko jeden cel podnieść z ruin Dena Nehele. Jednak najpierw musi znaleźć Królową, która zna Protokół, przestrzega kodeksu honorowego Krwawych i żyje wedle Starych Obyczajów. Cassidy to opuszczona przez cały dwór Królowa. Jest nieatrakcyjna i uważa się za niewystarczająco silną. Kiedy jednak zostaje wybrana na władczynię Dena Nehele, ponownie musi przekonać zgorzkniałych mężczyzn, by zechcieli jej służyć. Jednym z nich jest Gray, kuzyn Therana i Książę Wojowników, którego umysł i ciało zostały złamane torturami przez zepsute królowe Dena Nehele. Coś w nowej Królowej sprawia jednak, że mimo traumatycznych doświadczeń Gray pragnie jej służyć odzyskując jednocześnie wiarę w to, że znów potrafi być silnym mężczyzną. Tylko Cassidy może przekonać Graya i samą siebie że nawet najgłębsze rany można uleczyć, czasami wystarczy tylko iskierka nadziei.
Monika Gwóźdź
Publikacja adresowana jest do wszystkich zainteresowanych tematem małżeństwa, szczególnie w jego ekumenicznej (katolicko-ewangelickiej) odsłonie. W prezentowanej pracy omówiona jest biblijna idea przymierza, która została przeniesiona na płaszczyznę małżeństwa oraz prześledzona jest historia nauki na temat wymienionego związku. Przywoływany w Kościele katolickim termin przymierza, którym od czasu Soboru Watykańskiego II określa się małżeństwo, został wcześniej wykorzystany przez Jana Kalwina i obecny jest także we Wspólnotach ewangelickich. Czy to oznacza, że w wymienionych wspólnotach chrześcijańskich małżeństwo traktowane jest dokładnie tak samo? Zagadnienie omówione jest w sposób przejrzysty czytelnym językiem. Publikacja stanowi analizę fundamentalnych założeń prawodawstwa małżeńskiego Kościoła rzymskokatolickiego i Kościołów ewangelickich. W pierwszej części opracowania, wychodząc od etymologii podstawowych terminów, omówiono biblijną ideę przymierza oraz ideę przymierza małżeńskiego. W kolejnej części, przywołując wypowiedzi Ojców Kościoła oraz pisarzy chrześcijańskich opisano rozwój doktryny w tym względzie, a już następny rozdział poświęcono opisowi rodzącej się w XVI wieku ewangelickiej idei małżeństwa. Analizę poprzedziło przybliżenie sylwetek wybranych, głównych reformatorów. Z uwagi na fakt, iż odpowiedzią Kościoła katolickiego na naukę reformatorów stało się ogłoszenie dogmatu o sakramentalności małżeństwa właśnie rozwojowi doktryny katolickiej poświęcona została czwarta część pracy. Całość kończy analiza omawianego zagadnienia na płaszczyźnie antropologii teologicznej, w której dostrzega się elementy wspólne, a tym samym umożliwiające podjęcie dialogu ekumenicznego.