Видавець: 24
M. Scott Peck
Książka, która wywarła wielki wpływ na życie intelektualne i duchowe kilku pokoleń czytelników na całym świecie. Kiedy M. Scott Peck, amerykański psychiatra, myśliciel i neurolog, opublikował w 1978 roku swoją opartą na własnych doświadczeniach terapeutycznych książkę w stosunkowo niewielkim nakładzie 5000 egzemplarzy, zapewne nie przypuszczał, że stanie się ona jednym z największych bestsellerów na świecie i zostanie przełożona na prawie 30 języków. Uznając już w słynnym pierwszym zdaniu swojej książki, że życie jest trudne i że droga do duchowego rozwoju jest długa, autor nie stara się zniechęcić czytelników listą radykalnych i gwałtownych zmian w naszym życiu, ale raczej delikatnie prowadzi ich przez trudny i często mozolny proces w kierunku wyższego poziomu samozrozumienia. Napisana przystępnym stylem, który jest ponadczasowy w swoim przesłaniu odkrycia naszej własnej drogi, książka pozwala nam zgłębić naturę pełnych miłości związków i prowadzi nas ku nowemu spokojowi i pełni życia. Pomaga nam również ustalić, jak odróżnić zależność od miłości, jak stać się bardziej wrażliwym rodzicem i ostatecznie - jak stać się prawdziwym sobą. Droga rzadziej przemierzana była jedną z pierwszych książek zajmujących się psychologią duchowości i utorowała drogę wielu innym, które poszły w jej ślady. Należy ciągle do niej powracać w poszukiwaniu inspiracji i zrozumienia siebie i otaczającego nas świata. LIBRARY JOURNAL
M. Scott Peck
Książka, która wywarła wielki wpływ na życie intelektualne i duchowe kilku pokoleń czytelników na całym świecie Kiedy M. Scott Peck, amerykański psychiatra, myśliciel i neurolog, opublikował w 1978 roku swoją opartą na własnych doświadczeniach terapeutycznych książkę w stosunkowo niewielkim nakładzie 5000 egzemplarzy, zapewne nie przypuszczał, że stanie się ona jednym z największych bestsellerów na świecie i zostanie przełożona na prawie 30 języków. Uznając już w słynnym pierwszym zdaniu swojej książki, że życie jest trudne i że droga do duchowego rozwoju jest długa, autor nie stara się zniechęcić czytelników listą radykalnych i gwałtownych zmian w naszym życiu, ale raczej delikatnie prowadzi ich przez trudny i często mozolny proces w kierunku wyższego poziomu samozrozumienia. Napisana przystępnym stylem, który jest ponadczasowy w swoim przesłaniu odkrycia naszej własnej drogi, książka pozwala nam zgłębić naturę pełnych miłości związków i prowadzi nas ku nowemu spokojowi i pełni życia. Pomaga nam również ustalić, jak odróżnić zależność od miłości, jak stać się bardziej wrażliwym rodzicem i ostatecznie - jak stać się prawdziwym sobą. Droga rzadziej przemierzana była jedną z pierwszych książek zajmujących się psychologią duchowości i utorowała drogę wielu innym, które poszły w jej ślady. Należy ciągle do niej powracać w poszukiwaniu inspiracji i zrozumienia siebie i otaczającego nas świata. LIBRARY JOURNAL
Droga samuraja. Jak zasady wojowników uwolnią cię od stresu, lęków i niepokoju
Antonio Antefermo
Samurajowie . Elitarni wojownicy. Zawsze skupieni. Dążący do wyznaczonego celu. Spokojni mimoszalejącej wokół burzy. Mając świadomość śmierci, potrafili docenić wartość życia i odnaleźć przyjemność w każdej, najdrobniejszej nawet rzeczy. Obce im były zamartwianie się o przyszłość, podejmowanie pochopnych decyzji i potrzeba ciągłego udowadniania swoich umiejętności. Mimo upływu seteklat ich sposoby radzenia sobie z niepokojem i lękami nie straciły na skuteczności. Nasza codzienność składa się z wielu bitew nie każdą udajenam się wygrać. W sytuacjach kryzysowych tracimy koncentrację, ulegamy emocjom, gubimy radość życia i naszą drogę do szczęścia. Dzięki tej niezwykle inspirującej książce znajdziesz w sobie siłę do osiągnięcia tego, czego naprawdę pragniesz. To nowatorskie połączenie filozofii zen oraz zasad współczesnej psychologii. Ćwiczenia medytacji, porady i przypowieści o samurajach nauczą cię samoobrony przed stresem, niepokojem i lękami, które odczuwasz na co dzień. Ucz się od dawnych wojowników i mistrzów, jak zadbać o swój dobrostan i poprawić jakość codziennego życia.
Maciej Gmerek
Lojalność wobec przodków czy indywidualne poszukiwanie prawdy? Następca tronu w królestwie elfów ma twardy orzech do zgryzienia. Świat jest trawiony przez ogień i śmierć, a zakapturzona postać odprawa nad nim mroczny rytuał. Choć to tylko sen, zostawia księcia Khasara w poczuciu głębokiego lęku. Napięcie narasta, kiedy elfowie Królestwa Słońca, którzy mają dar prekognicji, opowiadają o swojej niepokojącej wizji. Khasar chciałby uchronić swój kraj przed czarnym scenariuszem. Atakuje starszyznę, krytykuje jej konserwatywne podejście do innych kultur i nowych technik magicznych. Trzeba nie lada zuchwałości, by przeciwstawić się rodowej tradycji. Czy Khasar zdoła odwrócić przeznaczenie? Wciągająca lektura dla miłośników prozy Andrzeja Sapkowskiego.
Robyn Gigl
Porywający thriller z fabułą wyrwaną z pierwszych stron gazet i wyjątkową bohaterką… Erin McCabe jest prawniczą, starająca się wieść spokojne życie po głębokiej, osobistej zmianie. Ale kiedy młoda, ciemnoskóra, transpłciowa prostytutka zostaje oskarżona o zamordowanie syna bogatego polityka, Erin czuje się w obowiązku podjąć się jej obrony. Nawet jeśli zagraża to jej własnej karierze i życiu. Dziewczyna twierdzi, że zabiła syna senatora w samoobronie. Gdy Erin zabiera się za sprawę, okoliczności wskazują na bardziej złożoną i mrożącą krew w żyłach historię, powiązaną z innymi brutalnymi morderstwami… Robyn Gigl – prawniczka i aktywistka – mierzy się z tematem złożoności płci, rasy, władzy i opinii publicznej.
Robyn Gigl
Porywający thriller z fabułą wyrwaną z pierwszych stron gazet i wyjątkową bohaterką… Erin McCabe jest prawniczą, starająca się wieść spokojne życie po głębokiej, osobistej zmianie. Ale kiedy młoda, ciemnoskóra, transpłciowa prostytutka zostaje oskarżona o zamordowanie syna bogatego polityka, Erin czuje się w obowiązku podjąć się jej obrony. Nawet jeśli zagraża to jej własnej karierze i życiu. Dziewczyna twierdzi, że zabiła syna senatora w samoobronie. Gdy Erin zabiera się za sprawę, okoliczności wskazują na bardziej złożoną i mrożącą krew w żyłach historię, powiązaną z innymi brutalnymi morderstwami… Robyn Gigl – prawniczka i aktywistka – mierzy się z tematem złożoności płci, rasy, władzy i opinii publicznej.
Marek Dryjer
Tak znane internetowe serwisy literackie pisały o książce Droga ślepców: „Droga ślepców składa się ze znakomitych fragmentów, prosta narracja dobrze oddaje charakter utworu, podkreślony przez wiarygodne rozmowy bohaterów, które później przekształcają się w monolog jednej już tylko osoby. Tą osobą jest chłopiec, też narrator, ostatecznie autor, także każdy z nas. Książka zaskakuje swoją innowacyjnością, celowe skracanie dialogów znakomicie oddaje charakter utworu. Autor nie pomaga czytelnikowi, nie podpowiada mu i nie tłumaczy każdego słowa, czy też gestu, pozwala naszej wyobraźni wypracować swój własny klimat. Dlatego jest to wersja minimalistyczna, porównywana do streszczenia, ale jakże jednocześnie prawdziwa. Nie zapominajmy o tym, że świat właśnie dogorywa. Język, którym posługuje się autor, jest bardzo prosty, dlatego uderza w nas od samego początku. Pisarz celowo używa tego typu zdań, prostych określeń, czasami wręcz nawet banalnych zwrotów, które okresowo przekształcają się jednak w liryczne metafory, dodajmy, że dobrze wkomponowane w treść utworu.” Trzynasty Schron „Nadzieja w tej książce jest najważniejsza. Pozwala wydobyć największe pokłady wiary i dodaje sił. Mordercza walka zostaje w końcu nagrodzona, choć po drodze wymaga ofiar. W finale książka wyjaśnia przyczyny „śmierci klinicznej” naszego świata oraz daje także nadzieję na przyszłość. Czy dobro zatryumfuje a wiara i nadzieja ostatecznie zwyciężą? Czy ci niestrudzeni piechurzy odzwierciedlający przecież nas samych, odnajdą wreszcie tę właściwą drogę do wybawienia? A słońce, które na długie lata także zasnęło, czy na nowo zaświeci pełnym blaskiem? Wiele pytań i tyle samo odpowiedzi i ta niekończąca się wciąż droga. Droga ślepców. Wyniszczający marsz w poszukiwaniu zarówno siebie jak i życia oraz utraconego na długie lata człowieczeństwa. Pamiętajmy o tym, że ta historia może się wydarzyć naprawdę. Oby jednak okazała się tylko i wyłącznie literacką fikcją, bo świat, który prawie nagle umarł, dostał jeszcze jedną szansę. Nie zmarnujmy jej…” Granice.pl „Droga ślepców ma kilka mocnych stron. Od początku wiemy, że na świecie wydarzyło się coś strasznego, ale aby dowiedzieć się, co to było, będziemy musieli trochę poczekać. Od czasu do czasu dostajemy jakąś wskazówkę, ale nie brakuje również fałszywych tropów. Dzięki temu, to pytanie towarzyszy nam przez całą lekturę i ciągle wypływa na wierzch. Intryguje. Kolejną zaletą jest kreacja świata. Bardzo sugestywna, nieprzyjazna i niebezpieczna. Nie ma co jeść, nie ma co pić, wszystkiego trzeba pilnować i na wszystko uważać. Największym wrogiem człowieka jest drugi człowiek. Tutaj niewielu wyciągnie do ciebie rękę, ale z chęcią zabiorą twój dobytek, a i nie zawahają się wykroić, co lepszych kąsków. Autor potrafi dobrze zbudować napięcie. W książce znajdziemy kilka scen, które potrafią sprawić by czytelnik, poczuł się nieswojo. Co ciekawe, większość tych scen związanych jest z zagrożeniem, które czyha na naszych bohaterów ze strony innych ludzi. Choć może to już nie byli ludzie.” Bramy Grozy Książka Droga ślepców została zakwalifikowana do Nagrody Literackiej Europy Środkowej Angelus 2011 dla książek wydanych w 2010 r.
Tadeusz Gajcy
Droga tajemnic Błękitniejący umarłych proch rośnie w ziemi mocny jak żywioł i na oczach pisze co noc kręte znaki jak mróz na szybie. Białą czaszką kołysze księżyc, stosy planet utkanych z kości, zagubisz się, pomylisz -- w tym tokowisku zwierząt szklistym włosem porosłych. Łasi się grom i ciemność do twych stóp: skuś się tylko i poddaj, a zarośniesz jak liściem -- ziemią i zaleje cię ogień i woda. Usta z lęku zwiotczałe jak gąbka schylisz, poznasz: misterny znak pisze w oczach ręką jak lotka, który kości umarłych zna. [...]Tadeusz GajcyUr. 8 lutego 1922 r. w Warszawie Zm. 16 sierpnia 1944 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: Wczorajszemu, Kolęda, Widma, Do potomnego, Homer i orchidea pseud. Karol Topornicki, Roman Oścień Poeta, prozaik, dramatopisarz, krytyk literacki. Ukończył gimnazjum i liceum księży marianów na Bielanach. Od 1941 r. studiował filologię polską na podziemnym UW. Członek organizacji Konfederacja Narodu; współzałożyciel (1942), a od 1943 r. redaktor konspiracyjnego czasopisma tej organizacji ?Sztuka i Naród?. Żołnierz AK; brał udział w akcji składania wieńca pod pomnikiem Kopernika (25 maja 1943 r.). Zginął w powstaniu warszawskim wraz z Zdzisławem Stroińskim na Starym Mieście. Otrzymał nagrodę na podziemnym konkursie czasopisma ?Sztuka i Naród? za wiersz Wczorajszemu (1942), włączony później do antologii Słowo prawdziwe (1942). Nagrodzony także przez czasopismo ?Kultura i Jutro? (1943) za wiersz Rapsod o Warszawie. Wyraziciel ideowego i artystycznego grupy ?Sztuka i Naród?; w artykule Już nie potrzebujemy (?SiN? nr 11, 12 z 1943 r.) i O wawrzyn (wyd. ?Kierunki? 1967, nr 19) polemizował z literackimi poprzednikami, zarzucając poetom ?Skamandra? bezideowość i koniunkturalizm, a Awangardzie Krakowskiej ? ?ekwilibrystykę intelektualną?; poetów swojej generacji uważał za kontynuatorów katastrofizmu. Sam rolę poety widział w byciu odkrywcą tajemnicy bytu i wychowawcą narodu. W poematach Z dna nawiązującym do przeżyć z wojny obronnej 1939 r. oraz Widma wyd. w debiutanckim tomie z 1943 r. (będącym poetycką odpowiedzią na cykl poetycki Borowskiego pt. Gdziekolwiek ziemia...) zawarł wizję apokaliptycznej zagłady. W śpiewogrze Misterium niedzielne (1943) podjął próbę przezwyciężenia własnego katastrofizmu, przedstawiając świat czasu wojny jako groteskę i nawiązując do folkloru warszawskich przedmieść. W ostatnim tomie zwraca uwagę jego testament poetycki Do potomnego. Często posługiwał się konwencją snu, wizji, sięgał po formy ballady, kolędy, piosenki.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.