Видавець: 24
Honoré de Balzac
To nie jest opowieść o miłości. To opowieść o rzeczywistości zdominowanej przez ekonomię oraz pieniądze. Paryż, Francja w XIX wieku. To tam rodzi się konflikt pomiędzy wiarą w miłość a materializmem. Eugenia Grandet musi zdobyć się na odwagę, aby bronić prawa do własnych uczuć i decydowania o sobie. Przeciwko sobie ma nie tylko społeczne konwenanse, kulturę i obyczajowość, ale przede wszystkim ojca, którego jedyną miłością jest jego własny majątek. Balzac po raz kolejny tworzy celną i ponadczasową analizę ludzkich zachowań.
Honoré de Balzac
Eugenia Grandet Od tłumacza Eugenia Grandet powstała ściśle sto lat temu, w r. 1833: to tak dojrzałe, zrównoważone dzieło wyszło spod pióra trzydziestoczteroletniego młodego człowieka. Balzac wchodzi w tym momencie w pełnię swej twórczości. Wyzwala się z rozczochranego romantyzmu, którego tyle jest jeszcze w epizodach Historii Trzynastu, i z obcego jego duchowi swedenborgizmu, i z polityki dydaktycznej podanej trochę na surowo w Lekarzu wiejskim. Coraz bliższy jest odczytania w sobie swej prawdziwej myśli twórczej, która niebawem buchnie w nim świadomością olbrzymiego dzieła Komedii ludzkiej. Już przedtem wśród dość nierównych jego utworów znajdowały się drobne klejnoty, takie jak Proboszcz z Tours (1832), ale Eugenia Grandet rozpoczyna szereg wielkich jego arcydzieł. [...]Honoré de BalzacUr. 20 maja 1799 r. w Tours Zm. 18 sierpnia 1850 r. w Paryżu Najważniejsze dzieła: cykl powieściowy Komedia ludzka (w skład którego wchodzą m.in.: Ojciec Goriot , Eugenia Grandet , Proboszcz wiejski), Kuzyn Pons, Jaszczur Francuski prozaik okresu romantyzmu. Określany mianem ?mistrza realizmu?. Jego najpopularniejszym dziełem jest Komedia ludzka obrazująca życie społeczne, polityczne i obyczajowe we Francji od czasów rewolucji francuskiej do rządów Ludwika Filipa. W 1850 r. poślubił swą wielką miłość, Polkę, E. Hańską. W swej prozie portretował kobiety dojrzałe, stąd popularne określenie ?kobiety w wieku balzakowskim? (tj. po trzydziestce). Obok Dickensa i Tołstoja, Balzac jest uważany za jednego z najważniejszych twórców współczesnej powieści europejskiej. autor: Aleksandra NowakKupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Honoré de Balzac
Eugenia Grandet Od tłumacza Eugenia Grandet powstała ściśle sto lat temu, w r. 1833: to tak dojrzałe, zrównoważone dzieło wyszło spod pióra trzydziestoczteroletniego młodego człowieka. Balzac wchodzi w tym momencie w pełnię swej twórczości. Wyzwala się z rozczochranego romantyzmu, którego tyle jest jeszcze w epizodach Historii Trzynastu, i z obcego jego duchowi swedenborgizmu, i z polityki dydaktycznej podanej trochę na surowo w Lekarzu wiejskim. Coraz bliższy jest odczytania w sobie swej prawdziwej myśli twórczej, która niebawem buchnie w nim świadomością olbrzymiego dzieła Komedii ludzkiej. Już przedtem wśród dość nierównych jego utworów znajdowały się drobne klejnoty, takie jak Proboszcz z Tours (1832), ale Eugenia Grandet rozpoczyna szereg wielkich jego arcydzieł. [...]Honoré de BalzacUr. 20 maja 1799 r. w Tours Zm. 18 sierpnia 1850 r. w Paryżu Najważniejsze dzieła: cykl powieściowy Komedia ludzka (w skład którego wchodzą m.in.: Ojciec Goriot , Eugenia Grandet , Proboszcz wiejski), Kuzyn Pons, Jaszczur Francuski prozaik okresu romantyzmu. Określany mianem ?mistrza realizmu?. Jego najpopularniejszym dziełem jest Komedia ludzka obrazująca życie społeczne, polityczne i obyczajowe we Francji od czasów rewolucji francuskiej do rządów Ludwika Filipa. W 1850 r. poślubił swą wielką miłość, Polkę, E. Hańską. W swej prozie portretował kobiety dojrzałe, stąd popularne określenie ?kobiety w wieku balzakowskim? (tj. po trzydziestce). Obok Dickensa i Tołstoja, Balzac jest uważany za jednego z najważniejszych twórców współczesnej powieści europejskiej. autor: Aleksandra NowakKupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Eugenia Grandet. Eugénie Grandet
Honoré de Balzac
Feliks Grandet jest bednarzem. Dzięki zręczności w interesach i niezwykłemu skąpstwu zgromadził olbrzymi jak na warunki prowincjonalne majątek. Były mer Saumur mieszka w bardzo skromnych warunkach z żoną, córką Eugenią i służącą Nanon. Mieszkańcy Saumur, którzy wielce poważają Grandeta, ze względu na jego majątek, uważają Eugenię za najlepszą partię w okolicy. O jej rękę starają się rywalizujące ze sobą rodziny Cruchotów i de Grasinsów. Eugenia w swej niewinności i naiwności nie domyśla się niczego, aż do dnia przybycia Karola Grandet, bratanka Grandeta. Karol został wysłany do Saumur przez ojca, zamożnego paryskiego kupca, który, zagrożony bankructwem, postanowił oddać syna pod opiekę brata, przed popełnieniem samobójstwa. Stary Grandet przekazuje mu złe nowiny. Pogrążony w rozpaczy Karol znajduje współczujące serce u Eugenii. Młodzi zakochują się w sobie i ślubują sobie dozgonną miłość. (za Wikipedią). Oczywiście to dopiero początek tej ciekawej powieści. Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej Version bilingue: polonaise et française.
Magda Louis
Gdy Eugenia Bester postanawia wyjść za Williama Kennedy’ego, sporo starszego od siebie Anglika, nie przeczuwa jeszcze, co się święci. Nie wie, że tak naprawdę wchodzi w związek również z nachalną byłą żoną Williama, dwójką niesfornych pasierbów i zrzędliwą matką wybranka. Eugenia zaczyna mieć wątpliwości, czy udźwignie ciężar pierwszego związku męża i wyobcowania wynikającemu z faktu, że jest cudzoziemką w konserwatywnej, angielskiej społeczności. Po latach dojrzała już Eugenia Kennedy nagle ucieka od męża i wraca do Polski, do rzeszowskiej zabytkowej kamienicy i mieszkania odziedziczonego wraz z bratem po rodzicach. W budynku „rządzi” Stara Pilarska, kobieta postrach, która dobrze pamięta Eugenię. Sprawa wykupu kamienicy, dawne rywalki, zawiedziona miłość, lokatorzy, którzy tu mieszkali, i ich historie, to wszystko wraca do Eugenii ze zdwojoną siłą. Ale może to i tak lepsze niż małżeństwo, w którym tkwiła tyle lat? „Eugenia Kennedy wraca do domu” to opowiedziana w pierwszej osobie, w sarkastycznym stylu, zabawnym językiem, ujmująca historia Eugenii Kennedy, z domu Bester, i jej próby odnalezienia się w Polsce, w nowych realiach, po wielu latach nieobecności.
Magda Louis
Gdy Eugenia Bester postanawia wyjść za Williama Kennedy’ego, sporo starszego od siebie Anglika, nie przeczuwa jeszcze, co się święci. Nie wie, że tak naprawdę wchodzi w związek również z nachalną byłą żoną Williama, dwójką niesfornych pasierbów i zrzędliwą matką wybranka. Eugenia zaczyna mieć wątpliwości, czy udźwignie ciężar pierwszego związku męża i wyobcowania wynikającemu z faktu, że jest cudzoziemką w konserwatywnej, angielskiej społeczności. Po latach dojrzała już Eugenia Kennedy nagle ucieka od męża i wraca do Polski, do rzeszowskiej zabytkowej kamienicy i mieszkania odziedziczonego wraz z bratem po rodzicach. W budynku „rządzi” Stara Pilarska, kobieta postrach, która dobrze pamięta Eugenię. Sprawa wykupu kamienicy, dawne rywalki, zawiedziona miłość, lokatorzy, którzy tu mieszkali, i ich historie, to wszystko wraca do Eugenii ze zdwojoną siłą. Ale może to i tak lepsze niż małżeństwo, w którym tkwiła tyle lat? „Eugenia Kennedy wraca do domu” to opowiedziana w pierwszej osobie, w sarkastycznym stylu, zabawnym językiem, ujmująca historia Eugenii Kennedy, z domu Bester, i jej próby odnalezienia się w Polsce, w nowych realiach, po wielu latach nieobecności.
Honoré de Balzac
Depicting the fatal clash between material desires and the liberating power of human passions, Honoré de Balzacs Eugénie Grandet (1833) is one of the earliest and most famous novels in his Comedie humaine cycle, which portrays a society consumed by the struggle to amass wealth and achieve power. The Grandet household, oppressed by the exacting miserliness of Grandet himself, is jerked violently out of routine by the sudden arrival of Eugenies cousin Charles, recently orphaned and penniless. Eugenies emotional awakening, stimulated by her love for her cousin, brings her into direct conflict with her father, whose cunning and financial success are matched against her determination to rebel that results in tragedy for all. This classic work of social satire, carnal desire, greed, and obsession is both an exquisitely drawn portrayal of private life and an extraordinary document of post-revolutionary France.
Eugeniusz Bodo. Już taki jestem zimny drań
Ryszard Wolański
Gra pan jak Bodo! Dlaczego? Bo do du.... To tylko żartobliwy kalambur Adolfa Dymszy, prawda bowiem była zupełnie inna. Eugeniusz Bodo grał jak z nut, chociaż ich nie znał. Dwa etapy jego życia upłynęły mu śpiewająco. Otaczała go wtedy miłość rodzinnego domu, sława zdobyta w warszawskich kabaretach, wreszcie uwielbienie kinowej widowni za ekranową wszechstronność. I kto wie, jak potoczyłyby się jego artystyczne losy, gdyby nie wojna. Tragiczna, niesprawiedliwa i okrutna. O tym właśnie opowiada ta książka. Od wydawcy: Sądziłam, że będzie to jeszcze jedna biografia w dorobku Ryszarda Wolańskiego. Nie miałam wątpliwości, że będzie świetna i bardzo rzetelna, bo autor słynie z dokładności, skrupulatności i umiłowania archiwaliów. Jednak to jest coś więcej niż doskonała biografia Eugeniusza Bodo, to książka, która ujawnia fakty zupełnie nieznane. Rozdział o wojennych losach Bodo jest wstrząsający. Protokoły z przesłuchań aktora przez NKWD obnażają całą podłość sowieckiego systemu. Nie chce się wierzyć, że to mogło się zdarzyć. Moja babcia była zafascynowana międzywojenną Warszawą, nazywała ją Paryżem północy. Czytając książkę Wolańskiego, wierzy się, że tak rzeczywiście było. Udało mu się uchwycić atmosferę i czar tamtego miasta, którego Bodo był królem. Już nic więcej Państwu nie powiem. Trzeba to koniecznie przeczytać. Maria Szabłowska