Видавець: 24
Anna Stańczyk
Majka Leśniewicz wraz z mężem i dwojgiem przyjaciół wraca na miejsce wypadku, któremu uległa dwa lata wcześniej podczas brawurowej wspinaczki. Wizyta w Podzamczu ma ostatecznie zakończyć uciążliwą terapię stresu pourazowego i przywrócić Majce dawne życie. Jednak rodzinne strony po raz kolejny okazują się dla niej nieprzychylne. Kiedy wszystko zdaje się iść ku lepszemu, kobieta znika nagle w czasie imprezy pod zamkiem. W poszukiwania angażuje się miejscowa policjantka - Sara Wilczek. Wnikliwa pani sierżant nie do końca wierzy w dobre intencje bliskich zaginionej, a ze względu na niewyjaśnione zdarzenie sprzed lat, sprawa Leśniewiczów zaczyna nabierać dla niej osobistego znaczenia. Trudne dzieciństwo, toksyczne relacje i przeszłość, która wciąż depcze bohaterom po piętach. Komu i dlaczego zależy na tym, aby Majki nigdy nie odnaleziono? Jakie tajemnice skrywają jurajskie ostańce i ciemne korytarze jaskiń? "Gniazdo" to zgłębiający ludzką psychikę thriller kryminalny, którego finału nie sposób przewidzieć...
Maria Rodziewiczówna
Zakochanych w sobie nawzajem Idę i Antoniego czeka długoletnia rozłąka. Jej powodem nie są jednak różnice charakteru, zwaśnione rody, czy mezalians. Powód jest prosty: kryzys ekonomiczny. Rodzina Antoniego może pochwalić się wielopokoleniową tradycją szlachecką. Jednak dobre czasy dobiegły końca, a mężczyzna z zadłużonym majątkiem zostaje zmuszony do emigracji z kraju i fizycznej pracy parobka, zajmującego się dojeniem krów. Ida zostaje zaś w swojej rodzinnej Nietroni, gdzie codziennym wysiłkiem udowadnia swą wierność i oddanie. Jeżeli wystawionym na próbę kochankom uda się przetrwać rozłąkę będzie to zasługą ich gorącej miłości i szacunku. Na tle historii miłosnej Idy i Antoniego pokazana jest sytuacja społeczno-polityczna na Polesiu, po odzyskaniu niepodległości. Gniazdo Białozora" jest ostatnią powieścią napisaną przez Marię Rodziewiczównę.
Maria Rodziewiczówna
Mieszkańcy zubożałych kresowych dworków na Podlasiu po odzyskaniu niepodległości muszą zmierzyć się z idącymi od wschodu bolszewikami. Łączą swe wysiłki dla osiągniecia jednego celu zachowania tego, co dopiero odzyskali.
Stanisław Jachowicz
Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Gniazdo jaskółki Patrz mamo. I dziecię mamie Wskazało gniazdeczko w bramie. To ciekawe mamo droga, Jak tam pod opieką Boga, Bezpiecznie żyją ptaszęta. MATKA Pan Bóg o każdem stworzeniu pamięta. DZIECIĘ Ależ, mamo, tamtędy wiele ludzi chodzi. MATKA Każdy wie, że jaskółki krzywdzić się nie godzi. DZIECIĘ... Stanisław Jachowicz Ur. 17 kwietnia 1796 w Dzikowie (dziś dzielnica Tarnobrzega) Zm. 24 grudnia 1857 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Rozmowy mamy z Józią służące za wstęp do wszelkich nauk, a mianowicie do gramatyki, ułożone dla pożytku młodzieży, Pisma różne wierszem Stanisława Jachowicza, Śpiewy dla dzieci, Rady wuja dla siostrzenic: (upominek dla młodych panien), Pomysły do poznania zasad języka polskiego, Ćwiczenia pobożne dla dzieci, rozwijające myśl, Podarek dziatkom polskim: z pozostałych pism ś. p. Stanisława Jachowicza, Upominek z prac Stanisława Jachowicza: bajki, nauczki, opisy, powiastki i różne wierszyki Poeta, bajkopisarz, pedagog, działacz charytatywny. Ukończył szkołę pijarów w Rzeszowie oraz gimnazjum w Stanisławowie. Studiował na wydziale filozoficznym na Uniwersytecie we Lwowie. Na studiach był współzałożycielem i wpływowym członkiem tajnego Towarzystwa Ćwiczącej się Młodzieży w Literaturze Ojczystej, a także inspiratorem i prezesem Towarzystwa Studenckiego Koła Literacko-Naukowego. Po studiach zamieszkał w Warszawie, gdzie objął posadę kancelisty w Prokuratorii Generalnej Królestwa Polskiego. Przystąpił do Związku Wolnych Polaków, po wykryciu którego otrzymał zakaz zajmowania posad rządowych. Wobec tego jego głównym zajęciem była praca pedagogiczna jako nauczyciela języka polskiego w domach i na prywatnych stancjach dla dziewcząt. Debiut literacki Jachowicza miał miejsce w 1818 r. w Pamiętniku lwowskim, gdzie opublikował bajki. Pierwszą książkę wydał w 1824 r. - zbiór bajek i powiastek pt. Bajki i powieści. Przez cztery kolejne lata ukazywały się rozszerzone wydania tego zbioru pod tym samym tytułem; w 1829 r. zbiór zawierał już 113 utworów. Jest autorem kilkuset wierszyków i powiastek dydaktyczno-moralizatorskich. Publikował również w periodykach pod własnym nazwiskiem lub pod pseudonimem Stanisław z Dzikowa. W 1829 r. redagował przez rok Tygodnik dla Dzieci. W W 1830 r. przy współudziale Ignacego Chrzanowskiego zaczął wydawać pierwsze w Europie codzienne pismo dla dzieci - Dziennik dla Dzieci. Publikowane przez niego gazety i książki miały wychowywać, ale też uczyć czytania, liczenia i historii. Zajmował się również opieką społeczną nad dziećmi. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Lidija Aleksiejewna Czarska
Zbliżała się ciemna i nieprzenikniona kaukaska noc. Rzeka Kura w szaleńczym tempie unosiła kłębiące się fale. Dwie kobiety, matka z córką, wraz z tajemniczym pakunkiem próbują przeprawić się na drugi brzeg. Przewoźnik zachęcony wysoką zapłatą, mimo burzy, podejmuje ryzyko przeprawy. Warunki pogodowe nie są jednak jedyną przeszkodą na ich drodze. Wprost na prom kieruje się wielka tratwa, w zderzeniu z którą bohaterowie nie mieliby żadnych szans. W ostatniej chwili na ratunek przybywa nadpływająca z boku łódka. Okazuje się, że wybawicielką jest sama księżniczka Nina bek-Izrael z rodu Dżawacha. Podróż nie kończy się jednak szczęśliwie. Osłabione serce podróżującej matki nie radzi sobie z nadmiarem stresu i wkrótce po przybiciu do brzegu kobieta umiera. Co stanie się z jej osieroconą córką w obcym kraju?
Ewelina Miśkiewicz
Czy o wojennej traumie można zapomnieć? Czy można czuć się sierotą, dziedzicząc traumę po przodkach? Czasy obecne, Hrubieszów. Uciekając przed małżeńskim kryzysem, Małgorzata przyjeżdża do domu rodzinnego w celu opieki nad sędziwą babcią. Powrót do krainy dzieciństwa budzi w niej dawne demony lęku i opuszczenia. Pewnego dnia staruszka przywołuje wojenne wspomnienia i otwiera przed wnuczką najgłębsze sekrety rodowe... Czy poznanie historii rodziny pomoże Małgosi zrozumieć siebie? Kwiecień 1943, Wołyń. Jaś, jedenastoletni chłopiec z polsko-ukraińskiej rodziny, ucieka nocą z ogarniętej pożogą wioski. Jego celem jest Gniazdo Sierot w Turkowicach. Gniazdo Sierot istniało naprawdę. To tutaj w najbardziej nieludzkim czasie wojny siostry służebniczki prowadziły sierociniec, opiekując się polskimi, ukraińskimi i żydowskimi dziećmi. Ewelina Miśkiewicz sięgnęła po tę historię, by odnaleźć w mrokach nienawiści i śmierci nadzieję, że istnieją miłość, dobroć i przebaczenie.
Gniazdo żmij. Komisarz Montalbano. Tom 21
Andrea Camilleri
Starszy mężczyzna zostaje znaleziony martwy w jadalni letniego domu nad morzem. Nie dość, że ma ranę postrzałową z tyłu głowy, okazuje się, że dosypano mu do kawy trucizny. Syn, który odkrył ciało, wydaje się mieć najwięcej do zyskania na przedwczesnej śmierci ojca, ale gdy Montalbano dowiaduje się więcej o haniebnym życiu ofiary, odkrywa, że połowa Vigty miała motyw do zamordowania denata. I kim jest tajemniczy włóczęga o nienagannych manierach, którego komisarz zastał pewnego ranka na werandzie swojego domu?
Tomasz S. Markiewka
Co łączy wyborców Trumpa, sufrażystki, Adasia Miauczyńskiego i młodzież biorącą udział w strajkach klimatycznych? Gniew. Gwałtowne uczucie, które wyraźnie sygnalizuje sprzeciw i potrzebę zmian. Filozof i publicysta Tomasz S. Markiewka, odwołując się do historii, ekonomii i popkultury, odpowiada na pytania o rolę gniewu we współczesnej Polsce. Kogo najczęściej dotyczy i jak się wyraża? W jakie kierunki politycznie popycha? I czy dobrze wykorzystany może pozytywnie wpływać na społeczeństwo? Gniew to książka o zbiorowej emocji jako zjawisku politycznym oraz próba odpowiedzi na pytanie, jak najlepiej radzić sobie z gniewem we współczesnym kapitalizmie.