Видавець: 24
Historia w kulturze ponowoczesnej. Koncepcje - metody - perspektywy badawcze
praca zbiorowa
Człowiek ponowoczesny żyje w ciągłej teraźniejszości, a imperatyw elastyczności wymaga dostosowywania planów na przyszłość do kapitalistycznej gospodarki rynkowej. To jednak odbija się na przeszłości, gdyż historię można sprzedać jak każdy inny produkt. W jaki sposób ów hedonistyczny konsumeryzm odbija się na reprezentacjach przeszłości w przestrzeni publicznej? Zakres tematyczny książki, w której publikują badacze z czternastu wiodących ośrodków akademickich w Europie, wykracza poza dotychczasowe metody analizy przeszłości w teraźniejszości, prowadzone pod hasłami polityki historycznej czy pamięci zbiorowej. Tematy tu podejmowane obejmują związki historii z mediami i gospodarką, są również zadawane pytania o skutki ekonomizacji przeszłości dla współczesnego rozumienia historii. Miloš Řezník, Magdalena Saryusz-Wolska, Sabine Stach i Katrin Stoll współpracują w zespole badawczym „Funkcjonalność historii w późnej nowoczesności” w Niemieckim Instytucie Historycznym w Warszawie (Deutsches Historisches Institut Warschau). Instytut istnieje od 1993 roku. Do jego zadań należy prowadzenie badań naukowych nad historią Polski i stosunków polsko-niemieckich w kontekście europejskim i międzynarodowym. Ponadto Instytut wspiera naukową debatę historyczną na płaszczyźnie międzynarodowej.
Piotr Wierzbicki
Fascynująca podróż w czasie, podczas której razem z Piotrem Wierzbickim czytelnik zatrzymuje się w niemal każdym zajeździe lub hotelu, który kiedykolwiek pojawił się na planie Warszawy czy w przewodnikach dla podróżnych. Autor – varsavianista od lat publikujący w „Skarpie Warszawskiej” i oprowadzający wycieczki po stolicy – drobiazgowo analizuje każdą wzmiankę o obiektach bazy noclegowej, a przy tym barwnie opowiada o atmosferze dawnych czasów. Część I to solidne kompendium na temat warszawskiego hotelarstwa w zamierzchłych czasach.
Historia we fraszkach: Od Mieszka po Staszka
Lech Makowiecki
Tomik dowcipnych wierszyków opatrzonych ilustracjami, przybliżający postaci władców z naszej historii. Większosc Polakow kojarzy zaledwie kilku, moze kilkunastu polskich książąt i krolow oraz zwiazane z nimi spektakularne sukcesy i porazki. Wszyscy wiemy, ze Kazimierz Wielki zastał Polskę drewnianą, a zostawił murowana, Jagiełło wygrał bitwe pod Grunwaldem, a Sobieski odniosł wiktorie wiedenska. Ale juz o rzadach Władysława I Hermana, Wacława II czy Jana I Olbrachta słyszeli tylko nieliczni. Historia we fraszkach. Od Mieszka po Staszka to bogato ilustrowane, żartobliwe biografie książąt i królów polskich. Adresowany do dzieci i młodzieży tomik wypełnia lukę edukacyjną, powstałą na skutek rugowania historii z programów nauczania. Dla rodziców i dziadków zatroskanych o rozwój swych pociech będzie to znakomite wsparcie edukacji domowej. W przeszłości zapisane są bowiem losy kolejnych pokoleń, a historia lubi się powtarzać
Christopher Duggan
E-book – "Historia Włoch". Seria: cywilizacje, historia Książka Historia Włoch Christophera Duggana uzupełniona aneksem o współczesność przez doktor Małgorzatę Jaszczuk-Surmę jest znakomitym, zwięzłym kompendium wiedzy o wydarzeniach jakie miały miejsce na obszarze półwyspu, poczynając od czasów rzymskich do dzisiejszych. Przedmiotem największego zainteresowania autora nie była tylko historia, ale i zagadnienia polityczne. Zaczynając od krótkiej charakterystyki położenia Włoch w Europie, warunków glebowych i klimatycznych, surowców mineralnych i czynników geograficznych, które miały wpływ na losy kraju, Autor wplata tu również analizę kwestii gospodarczych, społecznych i kulturalnych. Motywem, który w książce służy jako wątek spajający historię tego kraju jest problem budowania jedności narodowej. Wyłonienie się państwa włoskiego w latach 1859-1860 traktować można zarówno jako dzieło przypadku, jak i wynik świadomego planowania. W następstwie tego po zjednoczeniu kolejne rządy Włoch zmuszone były zmierzyć się z problemem zbudowania poczucia wspólnej tożsamości narodowej oraz przywiązania ludności półwyspu do nowego porządku instytucjonalnego, w tym otwarcie na przyjęcie nowych członków wspólnej Europy. Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej w maju 2004 r. rozpoczął się nowy rozdział w stosunkach polsko-włoskich. Wyraźnie spotęgował się ruch turystyczny i otworzył się nowy rynek pracy dla Polaków, którzy powoli stają się częścią tej wielokulturowej społeczności i w sposób naturalny przenikają do struktur gospodarczych i kultury włoskiej. Tak więc związki między oboma państwami stają się coraz bardziej dynamiczne, co z kolei podkreśla, że historia Polaków we Włoszech wpisuje się w historię Włoch. Książkę tę czytelnik interesujący się zagadnieniami polityki międzynarodowej i gospodarczej, jak również wyrobiony turysta powinien mieć w swojej bibliotece.
Martin Meredith
Wydanie II poprawione i uzupełnione Martin Meredith jest znany jako doskonały reportażysta, biograf, a także historyk (z akademickim epizodem w życiorysie), który od wielu lat poznaje Afrykę od środka. Ta książka stanowi największe jego wyzwanie. Zawiera barwnie zarysowaną panoramę krajów – od Kairu po Kapsztad i od Dakaru po Dżibuti, a także osób – od Nkrumaha po Mugabe i od Burgiby po Mandelę i wydarzeń – od pełnych nadziei i euforii chwil towarzyszących podniesieniu czerwono-zielono-złotej flagi Ghany oraz przejęcia władzy przez Nasera po przepełniające rozpaczą ludobójstwa w Rwandzie i doprowadzające do ruiny spichlerza Afryki ekscesy Mugabe. Trzeźwe, pozbawione ideologicznej otoczki spojrzenie Mereditha na Afrykę i jej współczesne problemy różni się od tak popularnego wśród profesjonalnych historyków ujęcia, zdominowanego przez nawoływanie do wyznawania europejskich grzechów. Autor ukazuje zarówno tragiczne dziedzictwo kolonializmu, jak i fatalną jakość i zgubną dla Afryki rolę rodzimych elit. Prof. Ryszard Vorbrich Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Historia współczesnej Afryki to książka obszerna, ale stanowi bardzo lekką lekturę – napisana jest bowiem tak niemodnym już prostym językiem. Martin Meredith stworzył opowieść o najnowszej historii Afryki, pozbawioną pseudointelektualnych ozdobników, dyskursu opartego na gender czy postkolonialnego gniewu. Bierze na warsztat każdy z większych krajów afrykańskich i opowiada, co się tam wydarzyło po uzyskaniu niepodległości. […] Afrykańscy przywódcy znienawidzą tę książkę! […] Wall Street Journal
Przemysław Rojek
Niniejsza książka to nade wszystko interpretacyjna opowieść o powojennej liryce Aleksandra Wata, aczkolwiek liryka ta potraktowana tu została jako fragmentaryczny przyczynek do wielkiej i zgoła niepoetyckiej całości, której Wat tak pragnął, a po którą nie dane mu było sięgnąć – księgi (czy raczej Xięgi) – w niej to opowiedziana byłaby cała prawda historii i cała prawda autobiografii. W ten bowiem sposób autor Mojego wieku chciał odpokutować grzech komunizmu, poradzić sobie z fenomenem własnego cierpienia, zmierzyć się z Bogiem, a więc – nadać całościowy sens swojemu, tak bardzo porozrywanemu, doświadczeniu egzystencjalnemu. Ażeby ów sens mógł się w pełni objawić, musiał on zostać opowiedziany – stąd też w zamieszczonych w tej książce obszernych interpretacjach rozmaitych zawikłań tego niezwykle złożonego projektu bio- i bibliograficznego Wata autor wychodzi zarówno od koncepcji tożsamości narracyjnej (zwłaszcza w ujęciu Paula Ricoeura), jak i od słynnego pojęcia wielkiej narracji, znanego z myśli Jeana-François Lyotarda. Pomieszczony tu wywód prowadzi nas przez dwa fundamentalne projekty narracyjnego odzyskiwania przez Aleksandra Wata tożsamości – przez wielokształtną próbę identyfikacji z tym, co żydowskie, i przez hermeneutyczne z ducha wykorzystanie retorycznej figuracji – aż po psychoanalityczną sensu largo próbę udzielenia odpowiedzi na pytanie, dlaczego efektem wszystkich wysiłków Wata było (i być musiało) fiasko, najbardziej może dotkliwe, jakie zna powojenna literatura polska.
Zins Henryk
Opracowanie to - pierwsze w polskiej literaturze historycznej - nie tylko dostarcza rzetelnych informacji, ale stanowi poważny przyczynek do dyskusji na temat wkładu Afrykanów do dziedzictwa ludzkości i jest dobrym przykładem dialogu międzykulturowego.
Katarzyna Zyskowska
HISTORIA RODZINY, W KTÓREJ WSZYSCY POPEŁNILI ZBRODNIE Wszystkie historie są o miłości i śmierci, i ta też będzie właśnie o tym. Nina przyjeżdża na studia do Warszawy. Wierzy, że ma szansę na lepsze życie niż jej matka. Jednak sprawy komplikują się, gdy zakochuje się w swoim wykładowcy. Miłosz jest fascynujący i szybko uzależnia od siebie młodą dziewczynę. A potem nagle znika. Nina, starając się go odnaleźć, trafia do starego domu na przedwojennym letnisku. Domu, w którym wydarzyło się wiele złego. Niezwykle wciągająca, pełna pasji i mroku opowieść o rodzinnych tajemnicach, złych i dobrych wyborach, i o tym, jak wielką władzę mają nad nami czyny wcześniejszych pokoleń. To najwspanialsza powieść obyczajowa, jaką miałam szczęście przeczytać i nie ma w tym określeniu krzty przesady. Moim jedynym marzeniem jest, by zawędrowała na listy bestsellerów, bo zasługuje na to jak żadna inna książka. Polecam z całego serca! Mnie zniewoliła. @Lady Margot, empik