Wydawca: 24

Historyczna nowa szkoła

Adam Asnyk

Hi­sto­rycz­na no­wa szko­ła Hi­sto­rycz­na no­wa szko­ła  Swą me­to­dę ba­dań ści­słą,  Spro­wa­dzo­ną hur­tem z Nie­miec,  Roz­po­wszech­nia po­nad Wi­słą,  I na­byw­szy po­gląd świe­ży,  No­wym łok­ciem dzie­je mie­rzy.    Nie chcąc po­paść w daw­ne błę­dy  Me­sy­anicz­nych, mgli­stych mrzo­nek,  Ko­ło pol­skich sztyw­nych kar­ków  Okrę­ci­ła swój po­stro­nek,  By zgiąć by­tu żą­dzę dzi­ką  Przed dzie­jo­wych praw lo­gi­ką.    Czcząc speł­nio­nych fak­tów ko­lej  I zwy­cięz­ców chy­tre go­dła,  Nie spo­strze­gła, że cześć si­ły  Za da­le­ko ją za­wio­dła,  I że z rąk jej roz­biór Pol­ski  Wziął chrzest mi­syi apo­stol­skiej. [...]Adam AsnykUr. 11 listopada 1838 r. w Kaliszu Zm. 2 sierpnia 1897 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Pijąc Falerno, Piosnka pijacka, Między nami nic nie było, Gdybym był młodszy, Jednego serca..., Nad głębiami (cykl sonetów), Daremne żale, Do młodych Poeta, epigon romantyzmu tworzący w epoce pozytywizmu i Młodej Polski, autor dramatów i opowiadań. Syn powstańca 1831 r., zesłańca. Podejmował różne kierunki studiów (rolnicze, medyczne, nauki społeczne), prowadząc działalność spiskową. Był więziony w Cytadeli (1860). W powstaniu styczniowym zaangażowany po stronie ?czerwonych?, był członkiem rządu wrześniowego. Po upadku zrywu uzyskał stopień dra filozofii w Heidelbergu (1866), zaczął wydawać pierwsze utwory w prasie lwowskiej (1864-65). W 1870 r. osiadł w Krakowie, brał czynny udział w życiu samorządowym, był posłem na Sejm Krajowy z ramienia demokratów (1889). Amator Tatr, wiele podróżował (Włochy, Tunezja, Algieria, Cejlon, Indie). Pochowany na Skałce. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Historyczne Archiwum X. Tajemnicze zgony znanych Polaków

Sławomir Koper

Śledztwo po stuleciach w sprawie słynnych śmierci Czy można po stuleciach, mając jedynie dostęp do archiwów pisanych znaleźć nowe dowody czyjegoś zabójstwa? Czy warto brać się za bary z narodowymi mitami? Opowieści o wciąż niewyjaśnionych zgonach czternastu znanych Polaków. Zginął w bitwie z Turkami? Władysław Warneńczyk. Czy naprawdę jest protoplastą Krzysztofa Kolumba? Zamordowany król? Stefan Batory. Tyfus, nerki, czy rosyjska trucizna? Samobójstwo premiera. Walery Sławek. Dlaczego zdecydował się na tak desperacki krok? Śmierć ułana. Bolesław Wieniawa Długoszowski. Na czyjej drodze stanął Wieniawa? Stefan Witkowski i Muszkieterowie. Czy rzeczywiście zdradzili Polskę? Największy rywal Grota - Roweckiego. Ofiara własnych demonów. Tadeusz Borowski. Lubił ocierać się o władzę. Otarł się za mocno? Tragedia skamandryty. Jan Lechoń. Kto pomógł wypaść poecie z okna i - dlaczego? Pojechał w futerku, wrócił w kuferku. Bolesław Bierut. Moskiewski sposób odsuwania od władzy Tajemnica kliniki rządowej. Jerzy Zawieyski. Chory człowiek biegający po gzymsach szpitala Sławomir Koper swoim drapieżnym piórem po raz kolejny udowadnia, że historia może być pasjonująca i że wciąż czeka na swoje historyczne archiwum X.

Historyczne księgozbiory dominikańskie w powiecie grodzieńskim województwa trockiego w XVIIXIX w

Katarzyna Zimnoch

Tekst z pracy zbiorowej Arma nostrae militiae. Kultura książki i pisma Zakonu Kaznodziejskiego na ziemiach polskich. Oddawany Czytelnikowi kolejny tom serii Dominikańskiego Instytutu Historycznego w Krakowie to zbiór studiów poświęconych różnym aspektom dziejów kultury książki i pisma w środowisku dominikańskim na ziemiach polskich. Pozwala on poznać kulturę umysłową braci i sióstr, poszczególnych klasztorów czy całych prowincji. Dzisiaj o dorobku i tradycjach intelektualnych dominikanów i dominikanek świadczą głównie zachowane druki i rękopisy ich autorstwa oraz skrawki dawnych księgozbiorów. Są one bardzo wymownymi świadkami dziejów zakonu św. Dominika na terenie Rzeczypospolitej.

Historyjki dla małych uszu

Joanna Wachowiak

Przyjazne, zabawne i pouczające opowiadania, których z pewnością wysłuchają wszystkie małe uszy. O gwiazdce z nieba, która miała spełnić marzenie motyla cytrynka. O orle, który uczył się fruwać. O osach, które nie mogły zrozumieć, dlaczego trzmiel ma tylu przyjaciół. O nowych zabawkach szczurka Chrupka. O kotku, który się przekonał, dlaczego warto  się uśmiechać.

Historyjki dla małych uszu

Joanna Wachowiak

Przyjazne, zabawne i pouczające opowiadania, których z pewnością wysłuchają wszystkie małe uszy. O gwiazdce z nieba, która miała spełnić marzenie motyla cytrynka. O orle, który uczył się fruwać. O osach, które nie mogły zrozumieć, dlaczego trzmiel ma tylu przyjaciół. O nowych zabawkach szczurka Chrupka. O kotku, który się przekonał, dlaczego warto się uśmiechać. 

Historyk

Cyprian Kamil Norwid

Hi­sto­ryk Wie­le jest -- gdy kto po­mie­rzył sta­ry cmen­tarz  Al­bo i ge­ne­alo­gicz­ny-dąb;  Wie­le -- je­śli in­wen­tarz  Skre­ślił -- zaj­rzał Epo­kom w głąb  I upo­sta­cio­wał opis...    * Ale -- je­śli on w star­ca, w mę­ża, w ko­bie­tę  Po­wró­cił strach ów, z ja­kim dziad ich drżał,  Pa­trząc na pierw­sze­go ko­me­tę,  Gdy po pierw­szy raz nad glo­bem stał:  . [...]Cyprian Kamil NorwidUr. 24 września 1821 w Laskowie-Głuchach Zm. 23 maja 1883 w Paryżu Najważniejsze dzieła: Vade-mecum (1858-1866), Promethidion. Rzecz w dwóch dialogach z epilogiem (1851), Bema pamięci żałobny rapsod (1851), Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie (styczeń 1856), Do obywatela Johna Brown (1859), Wanda (1851), Krakus. Książę nieznany (1851), Czarne kwiaty (1856), Białe kwiaty (1856), Quidam. Przypowieść (1855-1857), Cywilizacja. Legenda (1861), Archeologia (1866), Rzecz o wolności słowa (1869), Pierścień Wielkiej Damy, czyli Ex-machina Durejko (1872), Ad leones! (1883) Polski poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, tworzył także prace plastyczne. Jego edukacja miała charakter niesystematyczny, można więc powiedzieć, że we wszystkich uprawianych dziedzinach sztuki był samoukiem. Będąc żarliwym miłośnikiem piękna, służył mu nie tylko jako poeta, ale także jako rysownik, akwarelista, medalier i rzeźbiarz. Zaliczany jest do grona największych polskich romantycznych poetów emigracyjnych: utrzymywał nie tylko osobiste kontakty, ale również literacką wymianę zdań z najwybitniejszymi postaciami z tego kręgu - Z. Krasińskim, A. Mickiewiczem, J. Słowackim, F. Chopinem. Jednakże charakter twórczości Norwida każe historykom literatury łączyć go z nurtem klasycyzmu i parnasizmu. W swojej twórczości stworzył i ukształtował na nowo takie środki stylistycznie jak: przemilczenie, przybliżenie, zamierzona wieloznaczność, swoiste wykorzystanie aluzji, alegorii i symbolu. Teksty Norwida nasycone są refleksją filozoficzną. Jeśli chodzi o postawę ideową, Norwid był tradycjonalistą, ale zarazem wrogiem wszystkiego, co nazywano nieoświeconym konserwatyzmem. Początkowo związany z warszawskim środowiskiem literackim (m. in. z Cyganerią Warszawską), większość swego życia spędził poza krajem. Przebywał w wielu miastach europejskich: Dreźnie, Wenecji, Florencji, Rzymie (podczas Wiosny Ludów), Berlinie, Paryżu, a w 1853 r. udał się do Stanów Zjednoczonych. Zza oceanu wrócił jednak na wieść o wojnie krymskiej (później jeszcze wielkie ożywienie poety wywołał wybuch powstania 1863r.), by zamieszkać w Londynie, a następnie ponownie w Paryżu. Tu też zmarł w nędzy, w przytułku, w Domu św. Kazimierza i został pochowany na cmentarzu w Montmorency. Żył nader skromnie, cierpiał z powodu nasilającej się stopniowo głuchoty i ślepoty, chorował na gruźlicę. Za życia zdołał niewiele ze swych utworów wydać, był twórcą niezrozumianym i niedocenianym, stał się wielkim odkryciem dopiero w okresie Młodej Polski za sprawą obszernej publikacji pism poety przygotowanej przez Z. Przesmyckiego (pseud. Miriam), redaktora Chimery w latach 1901-1907. Wielkie zasługi dla przywrócenia Norwida literaturze polskiej uczynił autor wydania krytycznego Pism wszystkich (1971-1976) J. W. Gomulicki. autor: Marta KwiatekKupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Historynka

Lucy Maud Montgomery

“Historynka” to powieść autorstwa kanadyjskiej pisarki Lucy Maud Montgomery, autorki słynnego na całym świecie cyklu powieści o Ani z Zielonego Wzgórza.   Jest to powieść dla dziewcząt której bohaterowie, Ed i Feliks King, mieszkali w Toronto, ale przenoszą się do małego miasteczka Carlisle, na starą farmę Kingów. Tam poznają kuzynów i nowych znajomych. Razem przeżywają wiele przygód, przeplatanych przez niezwykłe opowieści Historynki.  

Historynka

Lucy Maud Montgomery

Wybitna powieść Lucy Maud Montgomery, autorki niezapomnianej Ani z Zielonego Wzgórza.  Pogodna, pełna ciepła i humoru opowieść o urokach dzieciństwa, przyjaźni i życia na farmie. Historia Sary Stanley, tytułowej Historynki, obdarzonej niezwykłą wyobraźnią i talentem do snucia barwnych opowieści o życiu na farmie, dorastaniu i zabawach. Sara wraz z grupką przyjaciół mieszka w Carlise, małej miejscowości położonej na Wyspie Księcia Edwarda, do której przybywają Ed i Feliks, aby spędzić tam lato - magiczny czas w krainie wyobraźni i zaskakujących przygód, a ich największym marzeniem jest odkrycie tajemnicy niebieskiego kufra.