Verleger: 24
Wojciech Misiński
Autor podjął, z perspektywy instytucjonalnej, próbę odpowiedzi na wiele pytań nurtujących badaczy fenomenu istnienia, organizacji i funkcjonowania przedsiębiorstw(a) – abstrakcyjnego bytu wymyślonego przez i dla człowieka. W odpowiedzi na nie autor stworzył wielopoziomową metaforyczną architektoniczną budowlę instytucjonalnej teorii przedsiębiorstwa. Za pomocą metafor „cegieł” i „spoiw” zaprezentował metafory wyższego rzędu opisujące cztery teorie (nurty) wchodzące w skład nowej ekonomii instytucjonalnej, starające się poznać przedsiębiorstwa z czterech perspektyw badawczych: metafory systemu (teoria wyboru publicznego), metafory teatru/dramatu (teoria praw własności), metafory dramatu/teatru (teoria agencji), metafory mechanizmu (teoria kosztów transakcyjnych).
Instytucjonalne determinanty wzrostu gospodarczego
Andrzej Kacprzyk
Tematyka wzrostu gospodarczego była wielokrotnie podejmowana w literaturze ekonomicznej, zarówno od strony teoretycznej, jak i empirycznej, jednak wciąż pozostaje jednym z najważniejszych przedmiotów zainteresowania ekonomistów. Przyczyną tego niegasnącego zainteresowania jest bez wątpienia fakt, że wzrost gospodarczy jest kluczowym czynnikiem mającym zasadniczy wpływ na poziom i jakość życia ludności. Oryginalność niniejszej książki, jak zauważa w recenzji prof. dr hab. Sławomir Bukowski, wynika z tego, że jest ona jedną z nielicznych w polskim piśmiennictwie ekonomicznym ostatnich lat prac, która w tak szeroki i nowatorski sposób podejmuje problem instytucjonalnych uwarunkowań wzrostu gospodarczego. W książce badany jest związek otoczenia instytucjonalnego ze wzrostem gospodarczym. W części teoretycznej autor swobodnie wykorzystując modele teoretyczne, prezentuje i dokonuje krytycznej analizy tradycyjnych czynników wzrostu gospodarczego oraz ukazuje ewolucję teorii wzrostu, która pociągnęła za sobą zmianę roli poszczególnych czynników wzrostu. Autor ukazuje, jak zainteresowanie badaczy przesunęło się od tego, co Robert Lucas nazwał mechaniką wzrostu, do jego pierwotnych, fundamentalnych przyczyn. Wykorzystując zaproponowany przez Darona Acemoglu podział czynników fundamentalnych na cztery grupy, związane z hipotezami: szczęścia, geografii, kultury i instytucji, pokazane zostały obszary wspólne i rozbieżności wynikające z tych hipotez. Ze względu na problematykę publikacji uwaga skoncentrowana jest na hipotezie instytucjonalnej. Ukazany jest komplementarny charakter teorii instytucjonalnej i teorii neoklasycznej, który umożliwił powiązanie teorii wzrostu gospodarczego z zagadnieniem instytucji i włączenie czynników instytucjonalnych w zakres analizy wzrostu. Opracowanie zawiera również część empiryczną, w której autor podejmuje próbę ekonometrycznego zbadania związku jakości otoczenia instytucjonalnego ze wzrostem gospodarczym dla kilkudziesięciu gospodarek świata w latach 1980–2005, wykorzystując panelowe modele regresji wzrostu.
Instytucjonalne i kulturowe podstawy gospodarowania
Jerzy Wilkin
Tematem książki jest przede wszystkim człowiek w gospodarce i w społeczeństwie, a w mniejszym zakresie sama gospodarka. Tym różni się ona od większości prac z ekonomii, które koncentrują się zazwyczaj na mechanizmach i strukturach gospodarki, a zwłaszcza na sferze dla ekonomisty najważniejszej, jaką jest rynek. Rynek to potężny i ważny mechanizm regulujący zachowania ludzi, ale teoria rynku, będąca trzonem ekonomii, nie wyjaśnia w pełni wielu fundamentalnych zjawisk w zakresie procesów gospodarczych. ze wstępu autora Książka stanowi ważny wkład do dyskusji o kondycji i problemach metodologicznych współczesnej ekonomii, a także do dyskusji o polityce gospodarczej i kierunkach zmian ustrojowych. Jerzy Wilkin, wskazując ekonomię instytucjonalną jako ważny nurt ekonomicznej refleksji, pokazuje jej zróżnicowanie i niewykorzystany potencjał badawczy. Zwraca także uwagę na braki nowej ekonomii instytucjonalnej, które wydają się konsekwencją trudności zaistnienia w głównym nurcie koncepcji prawdziwie nieortodoksyjnych. Główny nurt ekonomii otworzył się na koncepcje Ronalda Coase'a, Douglassa Northa, Olivera Williamsona, ale już nie na Johna Galbraitha. A przecież w kontekście ostatniego kryzysu i zmian instytucjonalnych współczesnego kapitalizmu analizy tego ostatniego wydają się zawierać większy potencjał wyjaśniający i prognostyczny. z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Janiny Godłów-Legiędź
Instytucjonalne, środowiskowe i indywidualne uwarunkowania funkcjonowania pedagoga szkolnego
Bogumiła Bobik
Praca składa się z ośmiu rozdziałów. Trzy pierwsze mają charakter teoretyczny. Przedstawiono w nich instytucjonalny i prawny wymiar pracy pedagoga szkolnego, środowiskowe determinanty jego pracy, zdefiniowano jego zasoby osobowe. Rozdział czwarty obejmuje koncepcję badań własnych. Opisuje ogólne założenia metodologiczne pracy oraz zastosowaną procedurę badań diagnostyczno-opisowych. Do badania wykorzystano sondaż diagnostyczny i metodę szacowania. Kolejne rozdziały (V - VII) zawierają analizę wyników badań. Prezentację rozpoczęto od opisu próby badawczej oraz analizy danych w zakresie planowania i organizacji pracy pedagogów. Następnie przedstawiono opinie pedagogów na temat środowiska wychowawczego, w którym funkcjonują uczniowie i które określa kierunki pomocy pedagogicznej. Dalej analizie poddano wybrane zasoby osobowości pedagogów, do których należą: kompetencje pedagogicznych, ocenę własnych preferencji zawodowych, umiejętności interpersonalne, skuteczność własną, strategie radzenia sobie ze stresem. Ostatni rozdział to próba modelowego ujęcia działań pedagoga szkolnego.
Instytucjonalne uwarunkowania regulacji narkotykowej w Polsce 1919-1989
Jakub Sukiennik
Jak państwo reguluje to, co uznaje za niebezpieczne? Monografia Instytucjonalne uwarunkowania regulacji narkotykowej w Polsce 1919-1989 to opracowanie, które z perspektywy nowej ekonomii instytucjonalnej przygląda się polityce narkotykowej w Polsce XX wieku. Autor zabiera czytelnika w podróż od pierwszych konwencji międzynarodowych, przez czasy międzywojnia i PRL, aż po moment, gdy regulacje przestają być tylko "papierowe", a zaczynają reagować na realne zjawiska społeczne. To książka o tym, dlaczego prawo czasem wyprzedza rzeczywiste problemy społeczne, a czasem za nimi nie nadąża. Świetna pozycja dla tych, którzy interesują się polityką publiczną, historią instytucji i tematami, które długo były przemilczane.
Instytut Naukowo-Badawczy Europy Wschodniej oraz Szkoła Nauk Politycznych w Wilnie (1930-1939)
Henryka Ilgiewicz
Prezentowana praca poświęcona jest działalności dwóch ważnych instytucji naukowych funkcjonujących w Wilnie w okresie międzywojennym. Autorka starała się dotrzeć do wszelkich zespołów archiwalnych, odnośnie do których podejrzewała, że mogą zawierać informacje dotyczące podjętego tematu. [...] Wyjątkowo cenne są ustalenia związane z działalnością wydawniczą Instytutu Naukowo-Badawczego w Wilnie, autorka bowiem nie tylko omówiła zawartość artykułów i rozpraw zamieszczanych w odrębnych wydawnictwach, lecz także poddała analizie wszystkie samodzielne publikacje książkowe pracowników naukowych związanych z Instytutem. [...] Książka Henryki Ilgiewicz z jednej strony uzupełnia lukę w historiografii dotyczącą dziejów polskiego życia naukowego w międzywojennym Wilnie, z drugiej zaś może inspirować badaczy do podejmowania wątków biograficznych osób związanych z tytułowymi instytucjami. z recenzji prof. dr. hab. Wiesława Cabana Henryka Ilgiewicz - polska historyk urodzona i mieszkająca na Litwie, stopień doktora i doktora habilitowanego otrzymała w Instytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Obecnie pracuje w Instytucie Badań Kultury Litwy w Wilnie na stanowisku starszego pracownika naukowego. Jest członkiem Polskiego Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy i Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Główne kierunki prowadzonych przez nią badań to wileńskie towarzystwa i instytucje naukowe oraz ochrona dziedzictwa narodowego w Wilnie XIX-XX wieku, a także dzieje Polaków na Litwie. Jest autorką m.in.: Wileńskie towarzystwa i instytucje naukowe w XIX wieku (Toruń 2005); Societates Academicae Vilnenses: Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907-1939) i jego poprzednicy (Warszawa 2008) i Biblioteka Państwowa im. Eustachego i Emilii Wróblewskich w Wilnie (1912-1939) oraz towarzystwa ją popierające (Toruń 2015).
Maria Paszyńska
Mada Walter, wykształcona w Szwajcarii polska lekarka, w sercu okupowanej Warszawy otwiera Instytut Piękności. Sprowadza z Zachodu nowoczesne sprzęty do zabiegów kosmetycznych i fryzjerskich. Mówiąca świetnie po niemiecku właścicielka salonu szybko zyskuje uznanie wśród żon okupanta. Tymczasem pod płaszczykiem pozornie niewinnej działalności Mada rozpoczyna własną grę. W Instytucie Piękności nieoczekiwanie pojawiają się uciekinierki z warszawskiego getta, dla których Walterowa opracowuje przyspieszony kurs życia po drugiej stronie muru. Zmiana wyglądu nie wystarczy, by przetrwać. Trzeba stworzyć siebie na nowo, na przekór propagandzie Hitlera znów uwierzyć, że jest się człowiekiem. Wznowienie przejmującej powieści inspirowanej prawdziwymi wydarzeniami. Historia o przełamującym schematy bohaterstwie, odwadze graniczącej z szaleństwem i kobiecej lojalności prawdziwym siostrzeństwie ponad podziałami. Zawsze i pomimo wszystko.
Maria Paszyńska
Mada Walter, wykształcona w Szwajcarii polska lekarka, w sercu okupowanej Warszawy otwiera Instytut Piękności. Sprowadza z Zachodu nowoczesne sprzęty do zabiegów kosmetycznych i fryzjerskich. Mówiąca świetnie po niemiecku właścicielka salonu szybko zyskuje uznanie wśród żon okupanta. Tymczasem pod płaszczykiem pozornie niewinnej działalności Mada rozpoczyna własną grę. W Instytucie Piękności nieoczekiwanie pojawiają się uciekinierki z warszawskiego getta, dla których Walterowa opracowuje przyspieszony kurs życia po drugiej stronie muru. Zmiana wyglądu nie wystarczy, by przetrwać. Trzeba stworzyć siebie na nowo, na przekór propagandzie Hitlera znów uwierzyć, że jest się człowiekiem. Wznowienie przejmującej powieści inspirowanej prawdziwymi wydarzeniami. Historia o przełamującym schematy bohaterstwie, odwadze graniczącej z szaleństwem i kobiecej lojalności prawdziwym siostrzeństwie ponad podziałami. Zawsze i pomimo wszystko.