Verleger: 24
Jak dziewczyna. Inspirujące historie kobiet, które żyją po swojemu
Anna Tatarska
O tym, jak nie zgubić siebie, gdy światwie lepiej. Są w różnym wieku, pochodzą z odmiennych środowisk. Mają inne doświadczenia zawodowe, życiowe, emocjonalne. Na tym polega ich siła i piękno. Zwykle robić coś jak dziewczyna oznacza: słabiej, gorzej. Tytułowe dziewczyny na pewno by się z tym nie zgodziły. Janina Bąk, Sylwia Chutnik, Maja Heban, Martyna Kaczmarek, Magdalena Mołek, Helena Norowicz, Maja Ostaszewska, Agnieszka Smoczyńska, Danuta Stenka, Katarzyna Wolińska, Aleksandra Petrus. Anna Tatarska zaprosiła je do intymnej rozmowy o stereotypach, dojrzewaniu, poszukiwaniu swojej ścieżki. O ciele i emocjach, o porażkach, rozczarowaniach i wkurzeniu. Bohaterki szczerze i otwarcie mówią także o rzeczach bolesnych i trudnych. O przemocy, traumie, wykorzystywaniu. O potrzebie bycia inną, o oczekiwaniach, których nie chcą już spełniać.Ale również o trudnej nauce akceptacji siebie,wynikającej z bycia sobą sile. Kobiety w społeczeństwie nieustannie się ocenia, obserwuje. Ich decyzje i potrzeby często bywają kwestionowane. Sytuacja bohaterek książki jest o tyle wyjątkowa, że wszystkie choć każda w inny sposób są dodatkowo osobami publicznymi. Dziennikarkami, aktorkami, pisarkami, influencerkami. Są widoczne. Opinie innych ludzi, niekiedy okrutne i bezmyślne, to coś, z czym mierzą się na co dzień. Słuchając opowieści bohaterek, poczujesz więź z kobietami, które mimo różnic wiele łączy. Jak dziewczyna to historia o ponadpokoleniowej i ponadpolitycznej wspólnocie kobiecych doświadczeń.
Jak Emil i Renia gonili jelenia. Znaki drogowe z humorem
Katarzyna Michalec
To historia śmieszna taka, o pościgu i o znakach. Ale żeby ją zrozumieć, czytać znaki trzeba umieć.
Jak Feniks z popiołów? O odradzaniu się psychoanalizy w powojennej i dzisiejszej Polsce
Ewa Kobylińska-Dehe, Katarzyna Prot-Klinger
Książka Jak Feniks z popiołów poświęcona jest psychoanalizie w Polsce od czasów powojennych do współczesności. Zebrane teksty opisują próby odradzania się jej na nowo w straumatyzowanym społeczeństwie, po stratach związanych z wojną i Holokaustem. Polsko-żydowscy psychoanalitycy zginęli, zostali zamordowani lub wyemigrowali. Ideologia komunistyczna powojennego ustroju politycznego odrzuciła psychoanalizę jako „burżuazyjny przeżytek”. Teksty o psychoanalizie w dzisiejszej Polsce pokazują psychoanalizę otwartą, która wychodzi poza gabinet psychoanalityka, odnajdując swoje miejsce zarówno w strukturach w służby zdrowia, jak i w humanistyce. Psychoanaliza użycza swoich narzędzi naukom humanistycznym, ale także spotyka się z innym naukami. Jednym z ciekawszych spotkań jest dialog z neurobiologią skutkujący powstaniem nowej dziedziny – neuropsychoanalizy. Teksty przedstawiają bogactwo i różnorodność współczesnej psychoanalizy w Polsce. Pomimo wielości ścieżek udaje się prześledzić linię kontynuacji – od psychoanalityków przedwojennych do dzisiaj. Jest to linia przerywana, załamująca się, ale widoczna. Wśród wątków przewijających się w wielu rozdziałach, inspirujących i wartych podkreślenia, należy wymienić tragiczny wpływ Shoah na losy polskich psychoanalityków pochodzenia żydowskiego i jego konsekwencje dla rozwoju psychoanalizy w Polsce po II wojnie światowej; silne powiązanie sytuacji politycznej i ograniczeń wolności na powstanie i rozwój społeczności psychoanalityków; docenianie wpływu ojców i „praojców” na współczesną psychoanalizę w Polsce; wprost wyrażaną wdzięczność do analityków spoza Polski wspierających analityków polskich; świadomość własnej odrębności wobec innych kierunków obecnych w polskiej psychoterapii. Zaś wśród wątków teoretycznych za szczególnie ciekawy uznałbym twórcze napięcie między nurtem separacyjnym a integracyjnym. Ta praca zbiorowa jest sygnałem, że obecne w myśli psychoanalitycznej oba nurty nie są one w swojej istocie przeciwstawne. Bo można teorię pogłębiać i łączyć ją potem z tym, co inne. Ta praca to iście postmodernistyczna mozaika form, tematów, stylów, nie mówiąc już o kalejdoskopie autorów Czasem są to wspomnienia, czasem opis praktyki, czasem wycieczka psychoanalitycznego myślenia poza gabinet terapeutyczny, czasem esej pełen poetyckich obrazów. Niektórych czytelników książka zaprosi do melancholijnych wspomnień, dla innych będzie to nauka o związkach między tym co kiedyś, a tym co dziś. Ci, którzy chcieliby pogłębiać wiedzę – będą mieli okazję do zapoznania się z niebanalnymi myślami mistrzów. [Z recenzji prof. Bogdana de Barbaro] Ewa Kobylińska-Dehe – dr hab., prof. Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, psychoanalityczka, filozofka i kulturoznawczyni, profesorka wizytująca w International Psychoanalytic University w Berlinie, superwizorka i wykładowczyni we Frankfurckim Instytucie Psychoanalitycznym, analityczka szkoleniowa w Instytucie im. A. Freud we Frankfurcie. Główne obszary jej naukowych zainteresowań to psychoanaliza w kontekście kulturowej nowoczesności, filozoficzny wymiar psychoanalizy, cielesność w psychoanalizie, rozumienie sceniczne, granice reprezentacji. Autorka wielu publikacji na ten temat. Katarzyna Prot-Klinger – dr hab. n. med., prof. Akademii Pedagogiki Specjalnej im Marii Grzegorzewskiej, psychiatra, psychoterapeutka, analityczka grupowa, superwizorka Instytutu Analizy Grupowej „Rasztów” oraz Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Od wielu lat zajmuje się problemem indywidualnej i grupowej reakcji na wydarzenie traumatyczne. Autorka wielu artykułów z tej dziedziny oraz monografii Życie po Zagładzie (2009). W obszarze psychoanalizy jest szczególnie zainteresowana psychoterapią osób z doświadczeniem psychozy. Ostatnie publikacje: Odczytywanie archiwum ciała („Konteksty” 2020), Późne skutki wczesnej traumy. Psychoterapia Ocalałych z Holokaustu (2020, w: Psychoanaliza w cieniu wojny i Zagłady), Czy można przepracować Zagładę? Doświadczenie pracy grupowej (2020, w: Czy powrót wypartego? Psychoanaliza i dziedzictwo totalitaryzmów), Has the spirit of Basaglia affected Polish psychiatry? (2020, w: Basaglia's International Legacy: From Asylum to Community), Psychoanalytical psychotherapy in Poland (w druku).
Jak foka zdrowo się odżywiała i o siebie dbała
Lech Tkaczyk
E-book – "Jak foka zdrowo się odżywiała i o siebie dbała". Seria: Bajki dla dzieci. Gdyby zwierzęta umiały mówić. Bajeczka, którą masz przed sobą jest napisana z myślą o ciekawych świata i kochających przygody maluchach. Jej autor – Lech Tkaczyk – zgodnie ze sprawdzoną zasadą „nauka przez zabawę” w nowatorski i ciekawy sposób, wykorzystując łakomstwo bohaterki bajki, foki, opowiada dzieciom o życiu w zgodzie z naturą i o korzyściach płynących ze zdrowego odżywiania.Walorem dodatkowym książeczki są kolorowe ilustracje, co z pewnością spodoba się małemu odkrywcy. Lech Tkaczyk – absolwent Wydziału Technologii Żywności AR we Wrocławiu i Międzynarodowych Studiów Doktoranckich na AE we Wrocławiu. Autor bajek dla dzieci: edukacyjnych (np. „Jak Pan Alfabet do przedszkola maszerował”, „Kominiarz”), moralizatorskich z serii „Gdyby zwierzęta umiały mówić” (np. „O mądrym jeżyku i chytrym lisie”, „O pracowitym osiołku i królu lwie”), scenariuszy teatralnych, słuchowisk edukacyjnych, bajek słowno-muzycznych, piosenek dla dzieci. W swoim dorobku ma również tomiki poetyckie („Moja miłość niczyja”, „Anioły Codziennej Troski”, „Ciemna strona miłości”, „Zagubiony anioł”), a także widowiska teatralne i plenerowe, piosenki dla dorosłych (poetyckie, kabaretowe, polityczne, kolędy itp.). Autor książek z dziedziny żywienia oraz komunikowania niewerbalnego.
Joanna Zaleska
Naucz się robić swojemu pupilowi zachwycające zdjęcia Kot to zwierzę szlachetne i pełne gracji. Miłe i drapieżne jednocześnie. Kto ma kota, ten wie, że w tym małym domowniku drzemie dziki przodek, gotów w każdej chwili się przyczaić, wyskoczyć zza rogu, zapolować... a każdy jego ruch będzie idealny, wart uwiecznienia na fotografii. Zresztą kot w dowolnej sytuacji ― śpiący, mruczący, myjący łapkę, bawiący się czy wpatrzony w krajobraz za oknem ― zasługuje na portret. Jest przecież taki piękny, ma błyszczące oczy, dumną postawę... Tylko dlaczego aparat nie jest w stanie uchwycić tego tak, jak widzi to ludzkie oko? I dlaczego zdjęcia Twojego małego przyjaciela nie wyglądają tak wspaniale jak fotografie innych kotów, które codziennie oglądasz w mediach społecznościowych? Autorka poradnika, z zawodu dziennikarka i fotoreporterka, od 15 lat pasjonatka fotografowania zwierząt dzikich i domowych, ze szczególnym uwzględnieniem kotów, zebrała w nim sporo wskazówek. Od kwestii sprzętowych, przez zagadnienia dotyczące specyfiki kota jako modela, po obróbkę graficzną ― Joanna Zaleska w ciekawy i przystępny sposób poprowadzi Cię przez wszystkie tematy, które musisz poznać, by robić piękne zdjęcia Twojego ukochanego kota.
Józef Czechowicz
Historia o wędrującym grochu to krótka opowieść dla dzieci, tłumacząca mechanizmu wolnego rynku i handlu. Tytułowy groch pokonuje długą drogę od rolnika do sklepikarza. Przekazywany z rąk do rąk przez kolejnych pośredników znacznie zyskuje na wartości. Każda wykonana praca to dodatkowy wzrost ceny. Ta ostateczna znacznie różni się od początkowej. Niestety, za wszystko trzeba płacić. Letni klimat osiedlowego warzywniaka sprzed lat spodoba się nie tylko dzieciom, ale i dorosłym!
Józef Czechowicz
Historia o wędrującym grochu to krótka opowieść dla dzieci, tłumacząca mechanizmu wolnego rynku i handlu. Tytułowy groch pokonuje długą drogę od rolnika do sklepikarza. Przekazywany z rąk do rąk przez kolejnych pośredników znacznie zyskuje na wartości. Każda wykonana praca to dodatkowy wzrost ceny. Ta ostateczna znacznie różni się od początkowej. Niestety, za wszystko trzeba płacić. Letni klimat osiedlowego warzywniaka sprzed lat spodoba się nie tylko dzieciom, ale i dorosłym!
Jak i kiedy stosować omeprazol?
Bartosz J. Sapilak
Omeprazol był pierwszym wprowadzonym do terapii inhibitorem pompy protonowej. Lek jest powszechnie stosowany w schorzeniach przewodu pokarmowego związanych z wydzielaniem kwasu solnego. Mechanizm działania omeprazolu opiera się na zahamowaniu końcowej fazy produkcji kwasu solnego. Efekt podania omeprazolu występuje szybko, w ciągu godziny, a blokowanie sekrecji kwasu solnego utrzymuje się przez blisko 72 h. Ze względu na skuteczność, proste dawkowanie i długotrwały efekt leczniczy omeprazol zyskał znaczącą przewagę nad antagonistami receptora H2 (famotydyna, ranitydyna). Zalecany jest m.in. w terapii GERD, chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, powikłaniach po stosowaniu NLPZ i chorobie Zollingera-Elisona. Lek jest bezpieczny, może być stosowany od 1. r.ż., także u kobiet w ciąży i matek karmiących, nie wymaga zmiany dawkowania u seniorów. W artykule omówiono szczegółowo zasady dawkowania i zalety omeprazolu.