Wydawca: 24
Jak rowery mogą uratować świat
Peter Walker
Nie odszedł do lamusa. Nie dał się wyprzeć motoryzacji. Przeżywa wielki powrót, bijąc rekordy popularności jako środek codziennego transportu. Fenomenem rowerowego renesansu zajmuje się słynny komentator „The Guardian” Peter Walker. Pozycja obowiązkowa dla każdego obserwatora życia współczesnych miast. Wbrew temu, co mógłby sugerować tytuł, książka Petera Walkera charakteryzuje się całkowitym brakiem jakiejkolwiek ideologii – napisał o książce Olivier Schneider, Prezes Francuskiej Federacji Rowerzystów. Przez większą część XX wieku wydawało się, że rower jest wynalazkiem, który prędzej czy później odejdzie do lamusa, oddając pola masowej motoryzacji, ewentualnie pozostanie tylko atrybutem ubranych w lycrę fanów sportu. Dla wielu ludzi powrót do rowerów jako codziennego środka transportu w miastach – który jest faktem – wciąż wydaje się czymś trudnym do wyobrażenia. Właśnie o tym niezwykłym fenomenie traktuje książka Petera Walkera. Autor to powszechnie znany w Wielkiej Brytanii komentator polityczny dziennika „The Guardian” i jednocześnie zapalony użytkownik roweru. Jak na dziennikarza szanowanej brytyjskiej gazety przystało autor odwołuje się do licznych badań naukowych i literatury. Zabiera czytelnika w podróż w czasie – do miast sprzed 80 i 120 lat, gdzie ruch rowerowy był czymś powszechnym i masowym, ale także do miast przyszłości, w których z pewnością rower będzie jednym z kluczowych środków transportu. Autor pokazuje, jak wygląda sytuacja transportu rowerowego w wielu miastach na świecie – Londynie, Nowym Jorku, Montrealu, duńskim Odense czy Sewilli. Nie unika trudnych tematów jak: przestrzeganie przepisów przez rowerzystów, jazda w kasku czy ryzyko związane z jazdą rowerem wśród wielu aut. Książka radykalna i do bólu merytoryczna. „Jak rowery mogą uratować świat” Petera Walkera to pozycja obowiązkowa na półce każdego obserwatora życia współczesnych miast.
Jak rozbiłam szkło. Moje dorastanie wśród Świadków Jehowy
Tulia Topa
Tulia przez prawie 30 lat nie dostała prezentu urodzinowego. Nie mogła nosić krótkich spódnic. Wyrażać głośno swojego zdania. Nie było jej wolno spotykać się z ukochanym chłopakiem. Bo nie należał do Świadków Jehowy. Wiedziała, że ktoś od razu doniesie o jej grzechach i godzinami będzie musiała opisywać je przed komitetem sądowniczym. Wierzyła, że tak właśnie powinno być. Bo powinna być posłuszna Jehowie. Bo tak mówili jej wszyscy, którym ufała. Czemu więc zaczęła wątpić? Co sprawiło, że w kloszu, pod którym żyła, pojawiły się pierwsze pęknięcia? Osobista historia o życiu w świecie, gdzie radość jest grzechem, prywatność jest sprawą zboru, a odejście zerwaniem ze wszystkimi, których się kocha. Opowieść o dziewczynie, która wybrała wolność. Tulia Topa Wychowana w rodzinie Świadków Jehowy. Przez większość życia wierzyła, że świat poza jej zborem jest zagrożeniem. Od najmłodszych lat chodziła po domach, ostrzegając przed zbliżającym się Armagedonem. Później kontynuowała swoją działalność religijną, pełniąc służbę misyjną. Dziś nadal głosi, ale własną prawdę. Odkąd w wieku 27 lat odeszła od Świadków Jehowy, odkrywa świat na nowo i dzieli się swoimi przeżyciami na Instagramie. Opowiada o tym, jak mimo lęku zacząć nowe życie. To niebezpieczna książka. Ponad sto tysięcy osób w Polsce i łącznie osiem milionów na świecie nie ma prawa jej przeczytać. Nigdzie nie znajdziesz żadnego oficjalnego zakazu, a mimo to jestem niemal pewna, że ci znani z pukania do drzwi i głoszenia swoich przekonań wierni wyznawcy Świadków Jehowy posłusznie spalą tę książkę, jeśli trafi w ich ręce, a w księgarni przejdą obok niej z wymalowanym na twarzy soczystym obrzydzeniem. Wystarczy im, że rzucą okiem na tytuł na okładce. [fragment książki]
Jak rozbiłam szkło. Moje dorastanie wśród Świadków Jehowy
Tulia Topa
Tulia przez prawie 30 lat nie dostała prezentu urodzinowego. Nie mogła nosić krótkich spódnic. Wyrażać głośno swojego zdania. Nie było jej wolno spotykać się z ukochanym chłopakiem. Bo nie należał do Świadków Jehowy. Wiedziała, że ktoś od razu doniesie o jej grzechach i godzinami będzie musiała opisywać je przed komitetem sądowniczym. Wierzyła, że tak właśnie powinno być. Bo powinna być posłuszna Jehowie. Bo tak mówili jej wszyscy, którym ufała. Czemu więc zaczęła wątpić? Co sprawiło, że w kloszu, pod którym żyła, pojawiły się pierwsze pęknięcia? Osobista historia o życiu w świecie, gdzie radość jest grzechem, prywatność jest sprawą zboru, a odejście zerwaniem ze wszystkimi, których się kocha. Opowieść o dziewczynie, która wybrała wolność. Tulia Topa Wychowana w rodzinie Świadków Jehowy. Przez większość życia wierzyła, że świat poza jej zborem jest zagrożeniem. Od najmłodszych lat chodziła po domach, ostrzegając przed zbliżającym się Armagedonem. Później kontynuowała swoją działalność religijną, pełniąc służbę misyjną. Dziś nadal głosi, ale własną prawdę. Odkąd w wieku 27 lat odeszła od Świadków Jehowy, odkrywa świat na nowo i dzieli się swoimi przeżyciami na Instagramie. Opowiada o tym, jak mimo lęku zacząć nowe życie. To niebezpieczna książka. Ponad sto tysięcy osób w Polsce i łącznie osiem milionów na świecie nie ma prawa jej przeczytać. Nigdzie nie znajdziesz żadnego oficjalnego zakazu, a mimo to jestem niemal pewna, że ci znani z pukania do drzwi i głoszenia swoich przekonań wierni wyznawcy Świadków Jehowy posłusznie spalą tę książkę, jeśli trafi w ich ręce, a w księgarni przejdą obok niej z wymalowanym na twarzy soczystym obrzydzeniem. Wystarczy im, że rzucą okiem na tytuł na okładce. [fragment książki]
Agnieszka Samolej
Książka Jak rozmawiać z psem to niezbędnik dla wszystkich właścicieli psów, a także dla tych, którzy dopiero planują przygarnąć do domu czworonoga. Chcąc zbudować dobre relacje z psem, trzeba wniknąć w jego świat – wiedzieć, w jaki sposób pracują jego zmysły, jak widzi, słyszy i czuje, jak odbiera wysyłane przez człowieka sygnały i oczywiście nauczyć się rozpoznawać psią mowę – z gestów, min, postawy ciała, wydawanych odgłosów. Zawarte w książce wiadomości na ten temat, a także wskazówki, porady i zdjęcia gwarantują przyjaźń i pełne porozumienie na linii człowiek – pies.
Maria Boguszewska
Poradnik Jak rozmawiać z dzieckiem to książka dla osób, które chcą poprawić zdolności komunikacyjne potrzebne w relacji z dzieckiem, przeznaczona szczególnie dla rodziców maluchów w wieku do lat sześciu. Poradnik w krótki i przystępny sposób przedstawia wiedzę na temat etapów rozwoju mowy, mechanizmów psychologicznych i metod komunikacji. Ich znajomość pomaga lepiej zrozumieć siebie i własne dziecko, efektywnie porozumiewać się i osiągać cele wychowawcze, a tym samym - tworzyć satysfakcjonujące relacje. Autorka książki, Maria Boguszewska, specjalista rozwojowo-wychowawczy z wieloletnią praktyką kliniczną, tworzy innowacyjne indywidualne programy rozwojowe dla dzieci. W poradniku pokazuje na licznych przykładach, jak usprawnić komunikację oraz jakie metody stosować w trudnych momentach wychowawczych. Must have dla rodziców najmłodszych dzieci!
Jak rozmawiać z dzieckiem i być lepszym rodzicem
Justyna Korzeniewska
Skąd się biorą dzieci? Mamo, czy ty kiedyś umrzesz? Co to jest rozwód? Dlaczego ten pan tak dziwnie wygląda? Dlaczego jest wojna? Dlaczego nie wolno kraść, a niektórzy to robią? To tylko niektóre z pytań, jakie stawia dociekliwy dziecięcy umysł i na jakie muszą odpowiadać rodzice. W tej książce znajdą oni podpowiedzi, jak podchodzić do trudnych rozmów z dzieckiem. Dowiedzą się, jak wyjaśniać mu skomplikowaną rzeczywistość, by nie wzbudzać niepokoju, nie burzyć pozytywnej wizji świata, nie odbierać typowego dla dzieci optymizmu. Będą mieli też szansę nauczyć się wykorzystywać takie rozmowy do pogłębiania więzi i bez stresu przygotowywania najmłodszych do dorosłego życia. Autorka w przystępny sposób wyjaśnia prawidłowości rozwoju emocjonalnego dziecka. Przybliża skomplikowany świat jego emocji, tłumaczy motywacje i przyczyny jego problematycznych zachowań. Dzięki temu opiekunowie mają szansę zrozumieć dziecko i stać się dla niego lepszymi towarzyszami poznawania rzeczywistości. Justyna Korzeniewska - psycholog i neuropsycholog, doktor nauk humanistycznych. Na co dzień wspiera chore dzieci i ich rodziców w Instytucie Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Propaguje ciepłe i pełne szacunku podejście do dzieci poprzez artykuły prasowe oraz jako ekspertka w programach telewizyjnych. Patroni medialni:
dr Anna Colton
Znasz to? Nie dostaniesz deseru, dopóki nie zjesz wszystkich warzyw. Albo: Powinniśmy być wdzięczni za każdy ciepły posiłek na stole. A może to ty mówisz: Mama jest na diecie, więc nie może tego zjeść albo: Tata jest gruby. Chyba nie chcesz wyglądać tak jak ja? Nie wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że podczas rozmów z dziećmi nieustannie komunikujemy im nasze myśli związane z jedzeniem. W dzisiejszych czasach, gdy wiele osób zmaga się z silnymi emocjami podczas rodzinnych posiłków, a także z szerszymi problemami obejmującymi dojrzewanie, kulturę diet, wizerunek ciała i zaburzenia odżywiania, bardziej niż kiedykolwiek ważne jest to, aby zmienić sposób komunikowania się z dziećmi oraz ze sobą na temat jedzenia. Co zatem możemy zrobić, żeby pomóc dzieciom zbudować i pielęgnować zdrową relację z jedzeniem? Psycholożka kliniczna i specjalistka od zaburzeń odżywiania Anna Colton zabierze cię w podróż przez życie dziecka od ciąży aż do okresu dojrzewania, prezentując przystępną naukową i psychologiczną wiedzę w sposób wolny od obwiniania i osądzania. Przeczytaj książkęJak rozmawiać z dziećmi o jedzeniu, jeśli chcesz: poznać etapy rozwoju odżywiania u dziecka i zdobyć narzędzia, które ułatwią ci wspieranie go na różnych etapach życia; nauczyć się radzić sobie ze złożonymi uczuciami związanymi z jedzeniem i kontrolować je bez lęku, złości i stresu; rozpoznawać zachowania typowe dla zaburzeń odżywiania i dowiedzieć się, w którym momencie należy zainterweniować; wyrwać się z błędnego koła i porzucić błędne wzorce żywieniowe; pomóc dziecku zbudować pozytywną relację z jedzeniem; cieszyć się spokojnymi, radosnymi i bezproblemowymi rodzinnymi posiłkami. O Autorce Dr Anna Colton jest psycholożką kliniczną z ponad dwudziestoletnim doświadczeniem specjalizującą się w zaburzeniach wieku dojrzewania oraz w zaburzeniach odżywiania. Pracowała w brytyjskiej ochronie zdrowia (NHS) w Great Ormond Street Hospital, klinice zaburzeń odżywiania Vincent Square, klinice Tavistock oraz Priory Roehampton. Obecnie prowadzi wyłącznie prywatną praktykę. Oprócz pomagania pacjentom dr Anna Colton występuje w telewizji jako ekspertka ds. zdrowia psychicznego, a także pracuje za kamerami, doradzając w kampaniach telewizyjnych i współpracując przy produkcji programów reality show i filmów dokumentalnych, a także oferując wsparcie w produkcjach na temat zdrowia psychicznego. Współpracowała też z BBC Bitesize nad przygotowaniem zestawu strategii dla rodziców, kampanią Mind Set dotyczącą egzaminów GCSE oraz kampaniami związanymi z obrazem ciała i mediami społecznościowymi. Dr Anna Colton również konsultantką w kilkunastu sztukach wystawianych na West Endzie (np. Matilda), gdzie pomaga dzieciom i dorosłym, którzy zmagają się z różnymi problemami mającymi negatywny wpływ na ich grę aktorską, takimi jak trema i niepokój.
Piotr Nisztor
Murzyńskość, ośmiorniczki, robienie loda Amerykanom, ch, d i kamieni kupa. Te słowa i zwroty weszły już do powszechnego obiegu i użytku językowego. Wszyscy słyszeli o aferze taśmowej, niewiele jednak wiadomo o jej kulisach. Ujawnia je dziennikarz śledczy, który dotarł do najbardziej sensacyjnych nagrań ostatnich lat. *** O, to ty jeszcze nie siedzisz? zagadnął mnie jeden ze znajomych urzędników państwowych. Faktycznie. Jeszcze nie siedzę, choć prześwietlano już moje połączenia telefonicznie, analizowano znajomości, podsłuchiwano, śledzono, sprawdzano moją rodzinę, a nawet jak dowiedziałem się z dwóch źródeł służby miały założyć tzw. dziuplę tuż obok mojego mieszkania. Przedstawiam Państwu: OPIS WYDARZEŃ CO JEDLI I PILI PODSŁUCHIWANI STENOGRAMY NAGRAŃ REAKCJĘ MEDIÓW SKUTKI POLITYCZNE TEGO, CO SIĘ STAŁO Przedstawione w książce zdarzenia to dowód na matematycznie dającą się opisać prawidłowość: jakość demokracji, poczucie oferowanej przez nią wolności, są wprost proporcjonalne do rzeczywistej wolności mediów i odwrotnie proporcjonalne do ilości sił usiłujących tą wolność ograniczać. Płk Mieczysław Tarnowski, były wiceszef ABW wcześniej UOP Dziś większość dziennikarzy to mordercy zza biurka. Nisztor w redakcji bywał rzadko. Nie da się bowiem robić dziennikarstwa śledczego siedząc przy biurku. Cezary Gmyz, dziennikarz śledczy, tygodnik Do Rzeczy Rolą dziennikarza jest ujawnianie prawdy, nawet jeśli nie dla wszystkich jest ona wygodna. Piotr Nisztor bezkompromisowo dążył do ujawnienia taśm, które wstrząsnęły polską sceną polityczną. Lektura tej książki pozwala spojrzeć na sprawę jego oczami, oczami jednego z bohaterów afery, który spotkał się z niespotykanym atakiem niektórych mediów. Sylwester Latkowski, redaktor naczelny tygodnika Wprost