Wydawca: 24
Kristina Ohlsson
Niedługo Wielkanoc i Simona nie może się doczekać, żeby spędzić tydzień z babcią w hus. Jednak dzieje się coś niepokojącego. Babcia jest ciągle zmęczona i zamyślona, a w ogrodzie ktoś po kryjomu przesuwa z miejsca na miejsce kamienne figury. Od kiedy dom babci odwiedza tajemniczy intruz, osobliwe posągi nie dają o sobie zapomnieć, a Pokój Westchnień zdaje się nosić ślady czyjejś obecności, Simona zaczyna się czuć tam nieswojo. Wszystko wskazuje na to, że Simona, Billie i Aladdin muszą rozwiązać kolejną zagadkę sprzed lat.
Kamienne biografie. Znane budowle świata i ich zadziwiające historie
Pzemysław Słowiński
Barwne opowieści o niezwykłych budowlach, który były tłem lub sceną ważnych wydarzeń historycznych. Z racji swych walorów architektonicznych część z nich znajduje się na liście Dziedzictwa Kulturowego UNESCO, jak np. Zamek Neuschweinstein w Niemczech czy Sagrada Familia w Hiszpanii. Oprócz obiektów związanych z rodami panującymi autor umieścił w książce budowle związane z ważnymi wydarzeniami sportowymi, jak słynny brazylijski stadion Maracana czy nowojorski Madison Square Garden. W książce znalazły się też akcenty polskie, jak chociażby krakowski Pałac pod Baranami.
Lloyd Devereux Richards
W gęsto zalesionych wąwozach południowej Indiany odnajdywane są zwłoki młodych kobiet. Przy każdym ciele morderca zostawia swoją wizytówkę kamienną figurkę wyrzeźbioną na wzór magicznych posążków rdzennych plemion Papui-Nowej Gwinei. Dochodzenie obejmuje agentka Christine Prusik główny antropolog sądowy w biurze FBI z Chicago. Dziesięć lat wcześniej badała podobne artefakty w trakcie prac terenowych w Nowej Gwinei. Teraz musi ustalić, czy sprawy mają związek, czy to tylko koszmarne fantazje zwyrodnialca.
James Fenimore Cooper
Kamienne Serce, to jedna z powieści przygodowo-historycznych amerykańskiego pisarza Jamesa Fenimorea Coopera. Ich akcja rozgrywa się w drugiej połowie XVIII wieku w Ameryce Północnej, wśród pionierów i Indian. Ich głównym bohaterem jest traper i myśliwy zwany Sokolim Okiem, biały człowiek wychowany przez Indian. Utwory te to romantyczny i idealistyczny obraz osiemnastowiecznych kresów Ameryki Północnej i zamieszkujących je Indian i osadników. Cechują je barwne opisy przyrody, wartka i pełna napięcia akcja, mocno zarysowane sylwetki głównych bohaterów. Książki te wysoko oceniane przez współczesnych i wciąż popularne, stanowią one żywy do dziś wzór przygodowej powieści indiańskiej. Powieści te od blisko dwustu lat są publikowane na całym świecie. Kilka z nich zostało sfilmowanych. Najpopularniejszym tomem cyklu jest wielokrotnie filmowana powieść Ostatni Mohikanin. (za Wikipedia).
Beata Skrzypczak
Ucieczka, która kosztuje więcej niż życie Kiedy choroba zaczyna zamieniać ciało w popękany kamień, nie ma już miejsca na złudzenia, są tylko: czas, który nieubłaganie się kończy, miasta żerujące na cudzym strachu i czworo młodych ludzi, którzy stają się dla siebie wszystkim. Luna, Daniel, Tala i Kaj zmuszeni są do ucieczki ze swojej wioski, a ich jedyną szansą staje się Wyrocznia - istota, o której mówi się szeptem, bo nie daje ratunku bez ceny i zawsze sięga po to, co boli najbardziej. W świecie pełnym brudu i przemocy lojalność staje się silniejsza niż rozsądek, uczucia rodzą się we wspólnym cierpieniu, a ci, którzy mieli być ofiarami, odzyskują swój głos i imię. "Kamienne twarze" to opowieść o ludziach złamanych, którzy mimo że dźwigają własne rany, wciąż podnoszą się z ziemi, by ocalić siebie nawzajem.
Beata Skrzypczak
Ucieczka, która kosztuje więcej niż życie Kiedy choroba zaczyna zamieniać ciało w popękany kamień, nie ma już miejsca na złudzenia, są tylko: czas, który nieubłaganie się kończy, miasta żerujące na cudzym strachu i czworo młodych ludzi, którzy stają się dla siebie wszystkim. Luna, Daniel, Tala i Kaj zmuszeni są do ucieczki ze swojej wioski, a ich jedyną szansą staje się Wyrocznia - istota, o której mówi się szeptem, bo nie daje ratunku bez ceny i zawsze sięga po to, co boli najbardziej. W świecie pełnym brudu i przemocy lojalność staje się silniejsza niż rozsądek, uczucia rodzą się we wspólnym cierpieniu, a ci, którzy mieli być ofiarami, odzyskują swój głos i imię. "Kamienne twarze" to opowieść o ludziach złamanych, którzy mimo że dźwigają własne rany, wciąż podnoszą się z ziemi, by ocalić siebie nawzajem.
Tadeusz Borowski
"Co prawda mógłbym również kłamać, używając odwiecznych sposobów, które literatura przyzwyczaiła się stosować, aby udać, że wyraża prawdę, ale na to nie mam wyobraźni" - pisze Borowski w opowiadaniu "Faszyści" pochodzącym ze zbioru. Kolekcja dwudziestu nowel, które zgodnie z wolą autora należy traktować jako jedno opowiadanie. Pojawiają się tu utwory o tematyce poważnej, błahej oraz dedykowane konkretnym osobom. "Kamienny świat" to propozycja nierozerwalnie związana z opowiadaniami oświęcimskimi autora - podejmuje ten sam temat, ale koncentruje się na demaskowaniu fałszu konwencji, przy użyciu których zwykło się mówić i pisać o doświadczeniu wojny i Holokaustu. Szczera relacja z obozu koncentracyjnego, bez stylistycznych ozdobników. Brutalna prawda o naturze człowieka postawionego w sytuacji granicznej.
Tadeusz Borowski
Legendarne opowiadania w nowoczesnej formie ebooka. Pobierz go już dziś na swój podręczny czytnik i ciesz się lekturą! Kamienny świat jest jednym obszernym opowiadaniem, złożonym z dwudziestu samodzielnych części. Autor próbował możliwości, jakie daje forma „krótkiego opowiadania”, i uznał próbę za niezbyt udałą. Forma krótkiego opowiadania podobna jest do formy ciasnego kołnierzyka, gdyż tamuje oddech. Oducza ona komentarza i omówienia, przyzwyczaja do jedności akcji, czasu i miejsca, zamiast pisarza — kształci aparat fotograficzny. Niektóre z tych krótkich opowiadań są tylko realistyczne, niektóre są błahe, inne zawierają polemikę z cudzymi postawami pisarskimi. Adresy polemiki wskazują dedykacje, ale nie wszystkie. Niektóre są tylko grzecznościowe. Nie jestem pozytywnym katastrofistą, nie znałem kapy Kwaśniaka, nie jadłem mózgów ludzkich, nie mordowałem dzieci, nie siedziałem w bunkrze, nie chadzałem z Niemcami do opery, nie piłem wina w ogrodzie, nie oddaję się infantylnym marzeniom — w ogóle byłoby mi bardzo przykro, gdyby opowiadania z Kamiennego świata zostały potraktowane jako kartki z intymnego pamiętnika autora tylko dlatego, że są pisane w pierwszej osobie. Nie wiem, czy przedmowa ta usprawiedliwia dostatecznie moje krótkie opowiadania. Napisałem ją głównie dlatego, aby się mnie nie czepiali różni radykalni katolicy — oraz inni. (Z Przedmowy autora).