Verleger: 24
Komisarz Rowicki (#3). Tysiąc ciętych róż
Robert Ostaszewski
Rowicki jako prywatny detektyw wciąż widzi tyle zła. Zaginięcie pewnej Ukrainki sprawi, że obudzą się demony przeszłości i ruszy lawina nieszczęść. Jego złamane serce to najmniejsze z nich. Brudny klimat miejskich zakamarków i szemranych interesów. Rowicki z właściwym sobie uporem i wdziękiem odkłada pelerynę superbohatera i wkracza na scenę zadawnionych krzywd oraz rodzinnej traumy. Przemysław Żarski Na policyjnej emeryturze podkomisarz Rowicki prowadzi śledztwa na własnych zasadach. Do byłego gliny zgłasza się młoda Ukrainka. Uważa, że policjanci nie szukają jej zaginionej przyjaciółki. Oni z kolei są przekonani, że za zniknięciem Tatiany stoi po prostu zamożny sponsor. Rowicki też by pewnie tak pomyślał, ale nie jest obojętny na urok Oksany. Przyjmuje zlecenie i zostaje zmuszony do stoczenia walki z najbardziej odrażającym przestępczym procederem. Tym trudniejszej, że teraz tropy prowadzą w głąb jego przeszłości. Robert Ostaszewski Urodzony w 1972 roku prozaik, wykładowca Studiów Literacko-Artystycznych UJ. Współautor i autor wielu opowiadań oraz powieści kryminalnych. Obecnie tworzy cykl śląski Zabij ich wszystkich, Ukochaj na śmierć. Jego opowiadanie kryminalne Ten cholerny wrzesień zostało zaadaptowane na scenę przez Łukasza Witta-Michałowskiego. Juror Nagrody Kryminalnej Piły. Mieszka (głównie) w Krakowie. Tysiąc ciętych róż zamyka trylogię z podkomisarzem Konradem Rowickim w roli głównej. Poprzednie części Zginę bez ciebie i Śmierć last minute cieszą się dużym uznaniem czytelników. Fragment Usłyszała pojedyncze, dudniące szczeknięcie. Głupie bydlę. Pies zaskomlał. Po chwili już jej nie przygniatał. Nie myślała, co się zaraz stanie. Chciała zniknąć, przestać istnieć. Tak po prostu. Odwróć się, suko. To do niej? No już! usłyszała. Nie zareagowała. Było jej wszystko jedno. Poczuła mocne kopnięcie w bok, które przetoczyło ją na plecy. Otworzyła oczy. Stał nad nią wysoki, napakowany facet. Nie widziała go wcześniej. Mężczyzna, uśmiechając się krzywo, patrzył na nią. Płynnym ruchem wyciągnął zza paska pistolet i wycelował prosto w jej twarz. Szczęknęła odbezpieczana broń. Wstrzymała oddech. To już, zaraz? Od nas, głupia ruro, się nie ucieka. Pośród sosen przetoczył się huk wystrzału.
Komisarz Rowicki (#3). Tysiąc ciętych róż
Robert Ostaszewski
Rowicki jako prywatny detektyw wciąż widzi tyle zła. Zaginięcie pewnej Ukrainki sprawi, że obudzą się demony przeszłości i ruszy lawina nieszczęść. Jego złamane serce to najmniejsze z nich. Brudny klimat miejskich zakamarków i szemranych interesów. Rowicki z właściwym sobie uporem i wdziękiem odkłada pelerynę superbohatera i wkracza na scenę zadawnionych krzywd oraz rodzinnej traumy. Przemysław Żarski Na policyjnej emeryturze podkomisarz Rowicki prowadzi śledztwa na własnych zasadach. Do byłego gliny zgłasza się młoda Ukrainka. Uważa, że policjanci nie szukają jej zaginionej przyjaciółki. Oni z kolei są przekonani, że za zniknięciem Tatiany stoi po prostu zamożny sponsor. Rowicki też by pewnie tak pomyślał, ale nie jest obojętny na urok Oksany. Przyjmuje zlecenie i zostaje zmuszony do stoczenia walki z najbardziej odrażającym przestępczym procederem. Tym trudniejszej, że teraz tropy prowadzą w głąb jego przeszłości. Robert Ostaszewski Urodzony w 1972 roku prozaik, wykładowca Studiów Literacko-Artystycznych UJ. Współautor i autor wielu opowiadań oraz powieści kryminalnych. Obecnie tworzy cykl śląski Zabij ich wszystkich, Ukochaj na śmierć. Jego opowiadanie kryminalne Ten cholerny wrzesień zostało zaadaptowane na scenę przez Łukasza Witta-Michałowskiego. Juror Nagrody Kryminalnej Piły. Mieszka (głównie) w Krakowie. Tysiąc ciętych róż zamyka trylogię z podkomisarzem Konradem Rowickim w roli głównej. Poprzednie części Zginę bez ciebie i Śmierć last minute cieszą się dużym uznaniem czytelników. Fragment Usłyszała pojedyncze, dudniące szczeknięcie. Głupie bydlę. Pies zaskomlał. Po chwili już jej nie przygniatał. Nie myślała, co się zaraz stanie. Chciała zniknąć, przestać istnieć. Tak po prostu. Odwróć się, suko. To do niej? No już! usłyszała. Nie zareagowała. Było jej wszystko jedno. Poczuła mocne kopnięcie w bok, które przetoczyło ją na plecy. Otworzyła oczy. Stał nad nią wysoki, napakowany facet. Nie widziała go wcześniej. Mężczyzna, uśmiechając się krzywo, patrzył na nią. Płynnym ruchem wyciągnął zza paska pistolet i wycelował prosto w jej twarz. Szczęknęła odbezpieczana broń. Wstrzymała oddech. To już, zaraz? Od nas, głupia ruro, się nie ucieka. Pośród sosen przetoczył się huk wystrzału.
Komisja Jakiego. Czas rozliczeń
Bartłomiej Opaliński
Książka stanowi swoistą relację z pierwszego roku prac Komisji, spojrzenie na Komisje od wewnątrz przez dwóch jej członków wywodzących się z ugrupowań politycznych, które nigdy nie rządziły w Warszawie, a więc nie miały do czynienia z problemem reprywatyzacji widzianym z perspektywy rządzących. Książka dostarcza bogatego materiału, zawiera wiele faktów i informacji. Ustawodawca, widząc brak automatyzmu państwa i bezradność w walce z reprywatyzacją postanowił przejść na sterowanie ręczne i wprowadził regulacje doraźne, ale skuteczne. Relacja ma charakter obiektywny z elementami konstruktywnej krytyki. Autorzy obnażają kulisy działania Komisji, jej funkcjonowanie od kuchni, podejmowane decyzje. Opisują zarówno wszystko to co pozytywne jak również zwracają uwagę na niedostatki czy wręcz absurdy, na które natknęli się w pracy. Relacja ma więc charakter słodko-kwaśny. Choć na polskim rynku wydawniczym pojawiło się już wiele pozycji poświęconych reprywatyzacji, to jednak żadna z nich nie ukazuje Komisji w tak licznych szczegółach i kulisach jej działania. Jest to relacja osób najbliżej związanych z komisja - organem rozliczającym patologie reprywatyzacyjne, będących w sercu walki z dziką reprywatyzacją, w nieustannym ogniu walki z patologiami.
Komitet pogrzebowy dań byłych chłopaków
Saki Kawashiro
Prawdziwa historia, która poruszyła Japonię W Tokio znajduje się wyjątkowa kawiarnia, w której można uleczyć złamane serce. Zaprasza wszystkich, którzy cierpią z powodu rozstania pomaga im pozbyć się żalu i rozpocząć nowy rozdział w życiu. Do tego niepozornego miejsca trafia Momoko, niespodziewanie porzucona przez chłopaka. Dzieli się swoją historią z właścicielem kawiarni oraz i jej jedynym klientem mnichem, przygotowując kurczaka w sosie curry, ulubione danie swojego ukochanego. Odkrywa przy tym, że ta zwykła czynność pozwala jej poczuć się lepiej. Zdaje sobie sprawę, że jedzenie przynosi katharsis, kojąc smutek i przygotowując serce na ponowne przyjęcie miłości. Momoko zakłada więc niekonwencjonalną grupę terapeutyczną komitet pogrzebowy dań byłych chłopaków, wspierającą wszystkich którzy odczuwają ból po rozpadzie związku. Saki Kawashiro urodziła się w Tokio. Po ukończeniu studiów pracowała w księgarniokawiarni w Fukuoce, na południu Japonii. Wpadła na pomysł, aby dodać przepis do tamtejszego menu Ulubione curry z kurczakiem i masłem mojego byłego chłopaka który zawierał krótką opowieść o ich rozstaniu i stał się viralem. Pewnego dnia księgarnię odwiedził Toshikazu Kawaguchi, autor bestsellera Zanim wystygnie kawa, a redaktor Kawaguchiego zainspirował Saki do napisania książki. Tak powstała pierwsza powieść Saki, Komitet pogrzebowy dań byłychchłopaków.
Komitet pogrzebowy dań byłych chłopaków
Saki Kawashiro
Prawdziwa historia, która poruszyła Japonię W Tokio znajduje się wyjątkowa kawiarnia, w której można uleczyć złamane serce. Zaprasza wszystkich, którzy cierpią z powodu rozstania pomaga im pozbyć się żalu i rozpocząć nowy rozdział w życiu. Do tego niepozornego miejsca trafia Momoko, niespodziewanie porzucona przez chłopaka. Dzieli się swoją historią z właścicielem kawiarni oraz i jej jedynym klientem mnichem, przygotowując kurczaka w sosie curry, ulubione danie swojego ukochanego. Odkrywa przy tym, że ta zwykła czynność pozwala jej poczuć się lepiej. Zdaje sobie sprawę, że jedzenie przynosi katharsis, kojąc smutek i przygotowując serce na ponowne przyjęcie miłości. Momoko zakłada więc niekonwencjonalną grupę terapeutyczną komitet pogrzebowy dań byłych chłopaków, wspierającą wszystkich którzy odczuwają ból po rozpadzie związku. Saki Kawashiro urodziła się w Tokio. Po ukończeniu studiów pracowała w księgarniokawiarni w Fukuoce, na południu Japonii. Wpadła na pomysł, aby dodać przepis do tamtejszego menu Ulubione curry z kurczakiem i masłem mojego byłego chłopaka który zawierał krótką opowieść o ich rozstaniu i stał się viralem. Pewnego dnia księgarnię odwiedził Toshikazu Kawaguchi, autor bestsellera Zanim wystygnie kawa, a redaktor Kawaguchiego zainspirował Saki do napisania książki. Tak powstała pierwsza powieść Saki, Komitet pogrzebowy dań byłychchłopaków.
Edyta Masierek
Monografia stanowi solidne i dojrzałe opracowanie naukowe oparte na szerokim przeglądzie literatury przedmiotu, wszechstronnych badaniach empirycznych oraz niewątpliwej znajomości problematyki przez Autorkę. Роrusza ważne i aktualne zagadnienie partycypacji społecznej w rewitalizacji, wypełniając zauważalną lukę badawczą, zwłaszcza w odniesieniu do funkcjonowania Komitetów Rewitalizacji w polskiej praktyce. Z recenzji dr. hab. Łukasza Mikuły, prof. UAM Atrakcyjność książki polega przede wszystkim na połączeniu perspektywy badawczej z wyraźnym potencjałem aplikacyjnym. Monografia może być postrzegana zarówno jako opracowanie naukowe, jak i jako pogłębiona analiza użyteczna dla praktyków zaangażowanych w procesy rewitalizacyjne. W tym sensie uzupełnia lukę pomiędzy literaturą stricte akademicką a raportami instytucjonalnymi, oferując materiał bardziej pogłębiony niż publikacje eksperckie, a jednocześnie bardziej osadzony w praktyce niż prace teoretyczne. Na tle krajowych publikacji poświęconych rewitalizacji i partycypacji społecznej monografia wyróżnia się przede wszystkim systematycznym zgromadzeniem materiału empirycznego oraz uwzględnieniem perspektywy uczestników Komitetów Rewitalizacji. W odróżnieniu od opracowań stricte normatywnych lub projektowych Autorka podejmuje próbę rekonstrukcji realnych praktyk funkcjonowania tego narzędzia, ujawniając rozbieżności pomiędzy jego formalnym statusem a faktyczną rolą w procesach decyzyjnych. Ten aspekt należy uznać za oryginalny i istotny poznawczo, zwłaszcza w kontekście dominującej w literaturze tendencji do afirmatywnego opisywania partycypacji jako wartości samej w sobie. Z recenzji dr hab. Aleksandry Jadach-Sepioło
Szczepan Kopyt
Szczepan Kopyt sale sale sale komitety nie twórzcie komitetów palcie własne ----- Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, dostępna jest na stronie wolnelektury.pl. Wersja lektury w opracowani... Szczepan Kopyt ur. 1983 Najważniejsze dzieła:Yass 2005, Sale sale sale 2009, Buch 2011, Kir 2013 Poeta i muzyk, absolwent filozofii. Laureat Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Jacka Bierezina (2004). Nominowany do Paszportu Polityki (2011) oraz dwukrotnie do Nagrody Literackiej Gdynia (w 2010 i 2014). Jeden z głównych autorów nurtu poezji zaangażowanej. Nagrał dwa albumy z zespołem Yazzbot Mazzut, kolejne dwa w duecie z perkusistą Piotrem Kowalskim. Najbardziej znana piosenka tego duetu to wykonanie wiersza Kto zabił Jolantę Brzeską. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Komizm i tragizm w literaturze romantyzmu
red. Marta Kalarus, red. Oskar Kalarus, red....
Tom zbiorowy Komizm i tragizm w literaturze romantyzmu jest refleksją na temat funkcjonowania w epoce romantyzmu ujętych w tytule kategorii estetycznych. Każdy z zawartych w tomie artykułów porusza wspomnianą problematykę w odmienny sposób, co sprawia, że całość tomu ma charakter przekrojowy i pozwala spojrzeć na zagadnienie z różnych perspektyw. Niewątpliwym walorem książki jest fakt, iż autorzy tekstów poddają interpretacji dzieła oraz kwestie, które do tej pory nie doczekały się wnikliwego opracowania badawczego (jak np. twórczość literacka Aleksandra Grozy czy komiczne i tragiczne aspekty terminu auto-da-fé).