Publisher: 24
Alexandre Dumas pere
Ah! Dumas, Alexandre Dumas, le pere dhistoires exellentes! Cette fois-ci, il nous transporte en Hollande au XVIIeme siecle, le siecle que lon sait tre l-bas, celui de la tulipomanie, sorte de frénésie spectaculaire autour dun type floral du Proche-Orient récemment introduit dans le nord-ouest de lEurope, la tulipe. Cest mielleux, mais ce côté suranné du romantisme qui allie le sang, lhonneur, la justice grande échelle et lamour le plus ras-des-pâquerettes.
La Vie extravagante de Balthazar
Maurice Leblanc
Extravagante cest le moins quon peut dire! Cest lhistoire des contrastes! Un jeune homme, sans pere et sans argent, qui professe la philosophie dacceptation inconditionnelle du quotidien, tombe amoureaux avec une jeune bourgeoise, Yolande, mais il obtient un refus. Et puis il devient completement un autre personne avec une autre vie. La ligne est plein de nombreuses aventures rocambolesques, des voyages, des découvertes folles, abracadabrantes parfois, mais toujours drôles et attendrissantes.
Émile Gaboriau
Emile Gaboriau commence ce livre avec les beaux mots: En écrivant votre nom la premiere page de ce volume permettez-moi dattester une amitié dont je suis fier. Cétait un jeudi soir du 15 octobre 1869, depuis longtemps déj la nuit était venue. Il faisait froid, le ciel était noir comme de lencre, la vent soufflait en tempte, il pleuvait. Les sombres nouvelles étonnent Marguerite, jeune fille que le comte a retirée dun orphelinat...
Labial-Dorsal Interactions: A Phonologically Based Approach
Artur Kijak
Głównym celem monografii jest wyjaśnienie bliskich fonologicznych relacji między dwiema artykulacyjnie odległymi klasami: spółgłoskami wargowymi (labialnymi) i grzbietowymi (dorsalnymi). Zaproponowane rozwiązanie sprowadza się do postulowania wspólnego dla tych grup elementu, reprezentującego miejsce artykulacji rzeczonych klas, co pozwala wyjaśnić ich częste interakcje przejawiające się w wielu procesach fonologicznych. Ponadto element ten charakteryzuje grupę samogłosek labialnych i półsamogłoskę [w], tłumacząc w ten sposób ich bliskie pokrewieństwo zarówno ze spółgłoskami labialnymi jak i dorsalnymi. Zagadnienia poruszane w pracy wpisują ją w szeroki nurt badań nad wewnętrzną strukturą fonologicznych segmentów i wzajemnymi relacjami pomiędzy klasami (fonologia segmentalna), a bardziej szczegółowo, w badania nad właściwościami cech odpowiedzialnych za miejsce artykulacji spółgłosek oraz nad bliskimi relacjami tych ostatnich z samogłoskami. Wartościowym elementem podjętego tematu badań jest niewątpliwie złożoność zagadnienia i bogactwo procesów, w których ujawniają się wzajemne relacje spółgłosek labialnych i dorsalnych. Przykładem może być wokalizacja, epenteza czy dyftongizacja, które to procesy po bliższej analizie mogą przyczynić się do ujawnienia wewnętrznej struktury badanych klas.
Charles Dickens, Wilkie Collins
Labîme est une piece de théâtre écrite des deux géants de la littérature: Charles Dickens et Wilkie Collins. Lhistoire combine le secret de Collin avec la satire de Dickens, ce qui la rend tres intéressante. Lhistoire commence avec le personnage principal, Walter Wilding, pleurant la mort de sa mere et réorganisant son foyer. Cependant, lors de ces tristes événements, il apprend des nouvelles surprenantes de son passé, ce qui entraîne une chaîne dévénements assez complexe.
Piotr Borlik
Gdy Tomasz Jasiński znajduje odręczny rysunek labiryntu wsunięty za wycieraczkę samochodu, przeczuwa najgorsze. Nie może odmówić zaproszenia do rozwiązania pozornie niewinnej zagadki. Przemierzając plątaninę korytarzy odzwierciedlającą topografię Trójmiasta, wraca pamięcią do wydarzeń sprzed lat, gdy rodzinna wycieczka zamieniła się w walkę o życie. Tragedia z przeszłości może stanowić rozwiązanie tajemnicy, ale Jasiński musi znaleźć w sobie odwagę, by ponownie wkroczyć do labiryntu. Borlik pokazuje Trójmiasto, jakiego nie znacie. Zapomniane miejsca niegdyś tętniące życiem, podupadłe atrakcje turystyczne, czarne plamy na mapie miasta - rejony, w które lepiej nie zapuszczać się po zmroku.
Piotr Borlik
Gdy Tomasz Jasiński znajduje odręczny rysunek labiryntu wsunięty za wycieraczkę samochodu, przeczuwa najgorsze. Nie może odmówić zaproszenia do rozwiązania pozornie niewinnej zagadki. Przemierzając plątaninę korytarzy odzwierciedlającą topografię Trójmiasta, wraca pamięcią do wydarzeń sprzed lat, gdy rodzinna wycieczka zamieniła się w walkę o życie. Tragedia z przeszłości może stanowić rozwiązanie tajemnicy, ale Jasiński musi znaleźć w sobie odwagę, by ponownie wkroczyć do labiryntu. Borlik pokazuje Trójmiasto, jakiego nie znacie. Zapomniane miejsca niegdyś tętniące życiem, podupadłe atrakcje turystyczne, czarne plamy na mapie miasta - rejony, w które lepiej nie zapuszczać się po zmroku. Piotr Borlik, rocznik 1986, inżynier, mistrz Holandii, a także laureat trzeciego miejsca w otwartych mistrzostwach Czech w grach logicznych. Otrzymał stypendium prezydenta Bydgoszczy dla osób zajmujących się twórczością artystyczną oraz upowszechnianiem kultury. Autor kryminałów "Boska proporcja", "Materiał ludzki", "Białe kłamstwa", "Zapłacz dla mnie", "Skłam, że mnie kochasz", "Wymazani z pamięci", "Tajemnica Wzgórza Trzech Dębów" i "Czterdzieści dusz".
Beata Nowosielska
Żyjemy w ŚWIETLE, nie wiedząc, że nas otacza. Dopóki nie zgaśnie Grupa przyjaciół decyduje się na wspólny wyjazd do domku za miastem. Miejsce okazuje się wyjątkowo urokliwe. Otaczająca przyroda koi zmysły i pozwala się wyciszyć, a duża weranda z huśtawką dodaje siedlisku klimatu wprost idealna sceneria na beztroski letni wypoczynek. Rzeczywistość jednak szybko weryfikuje poczucie sielanki młodych ludzi: zaczynają słyszeć niepokojące dźwięki i stają się świadkami niecodziennych zjawisk. Wymarzone wakacje w jednej chwili zamieniają się w najgorszy koszmar ich życia, a dom w dziwne więzienie. Nagle ożyły wszystkie drzewa, ich gałęzie poruszane wiatrem zaczęły skrzypieć, trzeszczeć i łamać się, już nie było cicho. Zrobiło się bardzo niespokojnie. Cisza nocna została złamana. Las zamieniał się w piekło Burza powróciła i chociaż grzmoty były dalekie, to następowały po sobie coraz częściej Uznałam, że pomysł z zamkniętymi oczami nie jest chyba taki zły, nie zdążyłam go jednak zrealizować. Nastąpił kolejny bardzo długi błysk, który oświetlił las na kilka sekund. Na wprost nas, jakieś 20 30 metrów dalej, na drzewach wisieli ludzie - zakapturzeni mnisi, było ich co najmniej kilkunastu. Wisieli na grubych linach Zaczęliśmy krzyczeć Chcieliśmy uciec, ale nie mieliśmy dokąd Beata Nowosielska - z wykształcenia ratownik medyczny i magister fizjoterapii. Od kilku lat pracuje w Pracowni Histopatologii. Z zamiłowania pisarka od zawsze zakochana w książkach, zaczytana w literaturze horroru i thrillerach. Ciekawa świata i ludzi, kocha morze ponad życie. Zodiakalny bliźniak, więc pisze po dwie książki na raz. Labirynt Strachu to jej debiut literacki.