Verleger: 8
Czy ryby piją wodę?. Jeszcze więcej sekretów zwierząt i ludzi
Dorota Sumińska
Czytaliście Dlaczego oczy kota świecą w nocy?, Dlaczego hipopotam jest gruby? i Dlaczego ziewamy?, ale wciąż jesteście żądni wiedzy? Mamy dla was jeszcze więcej sekretów zwierząt i ludzi, które rozjaśni niezastąpiona Dorota Sumińska! Ta książeczka to garść anegdot i ogrom naukowych faktów od najpopularniejszej i najbardziej uznanej polskiej lekarki weterynarii, w przewrotny i humorystyczny sposób zilustrowanych przez Joannę Żero. Glizda czy glista? Jak owady widzą świat? Co to jest żywiciel? Czy meduzy też mają przeponę? Kto produkuje najwięcej śliny? Dlaczego psy zjadają kocie kupy? Czy bakteria myśli? Dlaczego sowy kręcą głową? A do tego zestaw przydatnych informacji na temat tak bardzo obecnych dziś w naszym życiu wirusów, szczepionek i antygenów. Czy ryby piją wodę? to potężny zastrzyk wiedzy nie tylko dla młodych czytelników, którzy zadręczają dorosłych swoimi dociekliwymi pytaniami, ale także dla mam, ojców, babć i dziadków. Przekonajcie się sami!
Czy starość może być atrakcyjna?
Joanna Plak-Warecka, Paulina M. Wiśniewska
Czy starość może być atrakcyjna? Rozważania na temat blasków i cieni życia seniora /wydanie czarno-białe/ Joanna Plak-Warecka w rozmowie z Pauliną M. Wiśniewską "Czy starość może być atrakcyjna? Rozważania na temat blasków i cieni życia seniora" to zapis rozmów, które dr Paulina M. Wiśniewska prowadziła z dr Joanną Plak-Warecką przez blisko rok, wzbogaconych o dane pochodzące z najnowszych źródeł. Początkowe tematy były poświęcone typowym zagadnieniom związanym z codziennością seniorów, jak: zmiany na współczesnym rynku pracy w kontekście perspektywy zarobkowania dla najstarszych grup wiekowych, ubezpieczenia emerytalne i zdrowotne dla dojrzałych osób, problemy zdrowotne seniorów. Z czasem w dyskusjach zaczęły pojawiać się bardziej intymne wątki, jak: miłość i życie seksualne seniorów oraz różnica wieku w związkach, czy potencjał starości uwzględnia "bycie atrakcyjną", także z uwzględnieniem aspektów międzynarodowych. Nie zabrakło rozmów poświęconych nowoczesnym technologiom w służbie seniorom oraz wyzwaniom, z jakimi muszą się mierzyć we współczesnej, coraz bardziej cyfrowej, rzeczywistości. Pojawiły się także wątki kontrowersyjne, jak: problem uzależnień w najstarszych grupach wiekowych czy korzystanie z usług wróżbiarskich przez seniorów, jak również tematy naturalnie kojarzone z podeszłym wiekiem, tj. bilans życia, przemijanie, ciężkie choroby i śmierć. Ostatnie z rozmów były poświęcone rozważaniom na temat mądrości starszych osób, która wynika nie tylko z doświadczeń życiowych, ale znajduje także odzwierciedlenie w cytatach i powiedzeniach - mniej lub bardziej znanych. "Czy starość może być atrakcyjna"? W książce nie pojawia się jednoznaczna odpowiedź na to pytanie. Zamieszczone teksty mają prowokować do refleksji, skłaniać do przemyśleń, zachęcić do konfrontacji z własnymi przekonaniami i spowodować, by Czytelnik sam określił, czy życie seniora jaśnieje blaskiem, czy też jest ono spowite cieniem. Ze względu na charakter opracowania, które porządkuje wiedzę o późnym wieku człowieka, różnorodność poruszanych zagadnień, jak również komunikatywne przedstawienie poszczególnych wątków, może stanowić wartościowy przewodnik m.in. dla instytucji, urzędów czy dla uczestników zajęć prowadzonych na Uniwersytetach Trzeciego Wieku.
Kamila Andrzejak-Wasilewska
Los uwielbia bawić się z człowiekiem w kotka i myszkę. Ona – córka bogatego Holendra On – brat właściciela stacji benzynowej Lea van Monti jest córką właściciela znanej marki wina. Po maturze wraz z przyjaciółmi przeprowadza się do Szczecina, gdzie ma rozpocząć studia prawnicze. Ale najpierw wakacje! Na imprezie w klubie spotyka tajemniczego Konrada w ciemnych okularach. Dochodzi między nimi do kłótni, a dziewczyna pod wpływem gniewu, policzkuje go. Wściekły brunet ostrzega, że jeśli jeszcze kiedyś spotka ją w tym mieście, zapłaci mu za to. Jak bardzo to przypadkowe spotkanie wywróci ich życie do góry nogami? Czy te oczy mogą kłamać? to 1. tom serii Oni.
Czy teatr może zbawić człowieka? Karol Wojtyła w labiryncie sztuki
Jacek Popiel
Jan Paweł II pozostawił po sobie tysiące zapisanych stron, ale dziś tak naprawdę mało kto je czyta. Wojtyłę upamiętniają raczej liczne pomniki, tablice, szlaki, kościoły, szkoły czy szpitale... Ale czy wyrażają one prawdę o tym, kim naprawdę był? Biografię Wojtyły należy zdjąć z pomnika i przemyśleć na nowo jako nie pozbawioną dramaturgii historię człowieka, który postawił sobie fundamentalne pytanie o drogę prowadzącą do zbawienia. Z tym wyzwaniem mierzy się książka Jacka Popiela, który nowy portret Jana Pawła II. Zamiast monumentu, ukazuje osobę tworzącą siebie w nieustannym dramatycznym procesie, zapraszając czytelnika do wejścia w labirynt sztuki jaki tworzą dramaty Wojtyły.
Czy ten dramat kiedyś się skończy?. Uwolnij się od narcyzmu swoich rodziców
Karyl McBride
Narcystyczni rodzice umiejętnie odgrywają spektakl pod tytułem Idealna rodzina. Wzbudzają podziw i szacunek otoczenia, pokazują całemu światu, że utrzymują bliskie relacje z dziećmi, przykładają dużą wagę do ich wychowania, są zawsze życzliwi i uśmiechnięci Niełatwo dostrzec, że to tylko pozory sposoby na podbudowanie poczucia własnej wartości i przejęcie całkowitej kontroli nad bliskimi. W tej książce uznana terapeutka, autorka bestsellerowego Wsparcia dla dorosłych córek narcystycznych matek, poprowadzi cię przez pięć kroków do całkowitego uwolnienia się od wpływu narcystycznego rodzica. Dzięki tej lekturze i pracy z dziennikiem zerwiesz z destrukcyjnymi mechanizmami obronnymi, które wykształciłeś, by przetrwać w swoim domu rodzinnym. Z książki dowiesz się między innymi, jak: rozpoznać u członka rodziny ukryte i jawne cechy narcystyczne, prawidłowo reagować na toksyczne zachowania i manipulacje, niwelować nieoczywiste objawy stresu pourazowego i przepracować traumę, przestać przejmować się opinią swoich rodziców i zaakceptować siebie, odzyskać ufność wobec ludzi i zacząć bezpiecznie polegać na innych, przerwać cykl dziedziczenia narcystycznych cech i tworzyć zdrowe relacje, zyskać trwałe zaufanie do siebie, swoich wspomnień, osądów i emocji. Możesz raz na zawsze wyjść z roli, którą w dzieciństwie przypisał ci narcystyczny rodzic, i zacząć żyć po swojemu.
Olga Rudnicka
Romans z szefem, ucieczka i... mroczna tajemnica! Niespełna trzydziestoletnia Ulka wikła się w romans z szefem. Gdy dowiaduje się o tym jego żona, wybucha skandal. Zwolniona z pracy dziewczyna ucieka z miasta. Przez przypadek trafia do wioski pod Wrocławiem, gdzie omyłkowo zostaje wzięta za poszukiwaną kryminalistkę. Jakby miała mało kłopotów, trafia do domu człowieka podejrzanego o ukrywanie zwłok w ogrodzie Czy ten rudy kot to pies? wciągająca kontynuacja perypetii Ulki i Beaty z Martwego Jeziora to książka pełna nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności, które prowadzą do zaskakującego finału! Olga Rudnicka (ur. 1988) Absolwentka Pedagogiki Specjalnej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, autorka powieści kryminalnych: Martwe Jezioro, Czy ten rudy kot to pies?, Zacisze 13 i Zacisze 13 Powrót. Pracuje jako asystentka osób niepełnosprawnych w Polskim Komitecie Pomocy Społecznej w Śremie. Kocha jazdę konną i rytmy latynoamerykańskie, zwłaszcza salsę. Namiętnie czyta Joannę Chmielewską, Stephena Kinga, Joe Hilla, Tess Gerritsen i Jeffery'ego Deavera.
Czy ten świat się kończy?. Rozmowy o niepewności, polaryzacji i solidarności
Małgorzata Kossowska, Katarzyna Sroczyńska
Czy ten świat się kończy? to zbiór rozmów z prof. Małgorzata Kossowską o tym, jak w świecie nakładających się kryzysów rozumieć siebie, innych ludzi i mechanizmy, które sterują naszymi emocjami, myśleniem i zachowaniem. Autorki, sięgając do wiedzy psychologicznej i formy pogłębionej rozmowy, pokazują, że wojny, kryzys klimatyczny, pandemia, przemoc, dezinformacja czy rozpad zaufania społecznego nie są oddzielnymi zjawiskami, lecz wspólnym doświadczeniem niepewności, lęku i przeciążenia. Zamiast moralizować i szukać winnych, proponują spojrzenie na kryzysy z perspektywy człowieka jego potrzeb, ograniczeń poznawczych i emocji uruchamianych w sytuacjach zagrożenia. Wyjaśniają, dlaczego w czasach niepewności i destabilizacji tak łatwo ulegamy prostym narracjom, podziałom na nas i ich oraz emocjonalnym przekazom, a jednocześnie pokazują, że samo nazwanie tych procesów może przywracać poczucie sprawczości. Autorki książki rozmawiają m.in. o tym: - dlaczego ludzie chcą wierzyć, że świat jest sprawiedliwy? - dlaczego Polacy nie wierzą, że świat jest sprawiedliwy? - czy teorie spiskowe zmniejszają lęk? - kto żywi więcej uprzedzeń: wyborcy prawicy czy lewicy? - kto nas polaryzuje i po co? - czy polaryzacja by wygasła, gdybyśmy wyłączyli media społecznościowe? - dlaczego jesteśmy coraz bardziej podatni na dezinformację, - jakie znaczenie mają poglądy polityczne psychologów społecznych? - co może spoić podzieloną wspólnotę? O autorkach książki: Małgorzata Kossowska - psycholożka, profesorka nauk humanistycznych, szefowa Zakładu Psychologii Społecznej i Center for Social Cognitive Studies w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autorka ponad 100 artykułów w czasopismach polskich i zagranicznych oraz autorka i współautorka kilku książek poświęconych poznaniu społecznemu. Katarzyna Sroczyńska - redaktorka i dziennikarka. Od ponad 20 lat związana z redakcjami gazet i magazynów, między innymi Wprost, Focusa, Coachingu i Przekroju. Gościnnie pojawia się jako autorka tekstów w serwisie OKO.Press i na łamach Więzi. Współautorka, razem z prof. Agatą Gąsiorowską, książki Pieniądze albo życie. Jak pieniądze wpływają na nasze zachowanie, emocje i relacje (2024).
Czy to jest człowiek, Rozejm, Pogrążeni i ocaleni
Primo Levi
Ze wstępem Dariusza Czai Można by rzec, że odyseja obozowa kończy się mimo wszystko szczęśliwie bohater ocalał. Jednak Levi, podobnie jak wielu innych więźniów nazistowskich obozów, wraca do punktu wyjścia już jako zupełnie inny człowiek: naznaczony, spopielały, z trawiącym go poczuciem wstydu z powodu tego, że przeżył. Levi opuścił Auschwitz, ale Auschwitz nie opuściło go nigdy. Przenikało jego życie i jego myślenie niedostrzegalnie, ale skutecznie, aż do niejasnej, zagadkowej śmierci w kwietniu 1987 roku. Rok pobytu w obozie zagłady naznaczył go na resztę życia. To znamienne: o swoich obozowych przeżyciach opowiadał niemal zaraz po wyjściu za bramę, zagadywał przypadkiem poznanych w powrotnej drodze ludzi i mówił, mówił, mówił Wspominał chwile spędzone za drutami, przytaczał fakty, dawał świadectwo, odczuwał bowiem jak wspominał po latach nieodpartą, kompulsywną niemal potrzebę, by opowiedzieć o tym, co przydarzyło się w obozie jemu i jego towarzyszom. Cały czas miał niestygnące poczucie powinności, świadomość, że opowiada przeciw zapomnieniu, że opowiada, aby pamiętać. Wiedział, że jest w posiadaniu cennej i osobliwej wiedzy; wiedzy danej nielicznym. I dzielił się nią hojnie przez całe życie. Ze wstępu