Verleger: 8
Iwona Gajda
W Izraelu znika woda. Z dnia na dzień wysychają koryta rzeczne, a wraz z nimi ginie przyroda. Neo zostaje oddelegowany przez CIA do zbadania sprawy. Jednocześnie musi odnaleźć Sarę, która nie daje znaku życia. Na ratunek przychodzą duchy Androrodu.
Adam Mickiewicz
Adam Mickiewicz Dziadów części III Ustęp Droga do Rosji Po śniegu, coraz ku dzikszej krainie Leci kibitka jako wiatr w pustynie; I oczy moje jako dwa sokoły Nad oceanem nieprzejrzanym krążą, Porwane burzą, do lądu nie zdążą, A widzą obce pod sobą żywioły, Nie mają kędy spocząć, skrzydła zwinąć, W dół patrzą, czując, że tam muszą zginąć. Oko nie spotka ni miasta, ni góry, Żadnych pomników ludzi ni natury; Ziemia tak pusta, tak niezaludniona, Jak gdyby wczora wieczore... Adam Mickiewicz Ur. 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka Zm. 26 listopada 1855 r. w Konstantynopolu (dziś: Stambuł) Najważniejsze dzieła: Ballady i romanse (1822), Grażyna (1823), Sonety krymskie (1826), Konrad Wallenrod (1828), Dziady (cz.II i IV 1823, cz.III 1832), Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1833), Pan Tadeusz (1834); wiersze: Oda do młodości (1820), Do Matki Polki (1830), Śmierć pułkownika (1831), Reduta Ordona (1831) Polski poeta i publicysta okresu romantyzmu (czołowy z trójcy wieszczów). Syn adwokata, Mikołaja (zm. 1812) herbu Poraj oraz Barbary z Majewskich. Ukończył studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego; stypendium odpracowywał potem jako nauczyciel w Kownie. Był współzałożycielem tajnego samokształceniowego Towarzystwa Filomatów (1817), za co został w 1823 r. aresztowany i skazany na osiedlenie w głębi Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, Moskwie i na Krymie; następnie na emigracji w Paryżu. Wykładał literaturę łacińską na Akademii w Lozannie (1839), a od 1840 r. literaturę słowiańską w College de France w Paryżu. W 1841 r. związał się z ruchem religijnym A. Towiańskiego. W okresie Wiosny Ludów był redaktorem naczelnym fr. dziennika Trybuna Ludów i organizatorem ochotniczego Zastępu Polskiego, dla którego napisał demokratyczny Skład zasad. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Jorge Bucay
Inspirujące historie i wskazówki, dzięki którym odzyskasz kontrolę nad swoim życiem Droga do samozależności to podróż, która pomoże nam zrozumieć, że należy wziąć odpowiedzialność za własne życie. Każdy, kto chce żyć pełną piersią i uwolnić się od ograniczających go zależności, powinien przejść tę drogę na własnych zasadach i we własnym tempie. Znany pisarz i psychoterapeuta Jorge Bucay, niczym przewodnik, podpowie, jak nie zgubić się w tej podróży. Autor, we właściwy sobie lekki i przystępny sposób wyjaśnia procesy, które zachodzą w naszej psychice. Prowadzi swoistą rozmowę z czytelnikiem, przytaczając ciekawe przypowieści i anegdoty. Jego książka prowokuje do myślenia, każe zastanowić się nad ważnymi pytaniami i ostatecznie pomaga lepiej zrozumieć siebie i zbudować relacje z innymi cechujące się miłością i odpowiedzialnością.
Droga do siebie. O poczuciu wartości
Ewa Woydyłło
Książka popularnej i cenionej psycholożki, która w swojej pracy pomogła tysiącom kobiet. Z niskim poczuciem wartości zmaga się wielu ludzi, ale częściej kobiety. Przytłoczone trudnymi doświadczeniami, codziennością i patriarchalną kulturą nie mogą doświadczyć samoakceptacji, sprawczości i wiary we własne możliwości. Bywa, że prowadzi to do przyjęcia roli ofiary czy obwiniania całego świata za swoje niepowodzenia. Ewa Woydyłło zaprasza do uważnej, czułej, a jednocześnie konkretnej i energetyzującej podróży w głąb siebie w poszukiwaniu poczucia wartości. Droga, którą proponuje, zaczyna się od dokładnego przyjrzenia się temu, co myślmy, mówimy i robimy. Pozwala to wychwycić szkodliwe schematy, które budują kompleks niższości i blokują wzrastanie. Demontaż tych mechanizmów i zastąpienie ich nowymi, konstruktywnymi, pozwala zyskać wewnętrzną siłę, pewność i spokój. Życie to droga. Znajdujesz się w miejscu, do którego doszłaś. Nie zatrzymuj się, zmierzaj tam, dokąd pragniesz dojść. Nie wszystko musi ci się udać. Niewykonalne cele zmieniaj na wykonalne. Zaakceptuj rzeczy, nad którymi nie masz kontroli. Przebaczaj winowajcom, w tym także sobie. Rozmyślaj, analizuj, ale nie rozpamiętuj swoich żałości. Smutek nie jest zabroniony, ale jeżeli ci z nim źle, to poszukaj pomocy. Źródło poczucia wartości kryje się w tym, co myślisz, mówisz i robisz. AUDIOBOOK CZYTA DAGMARA MERECIK
Droga do siebie. O poczuciu wartości
Ewa Woydyłło
Książka popularnej i cenionej psycholożki, która w swojej pracy pomogła tysiącom kobiet. Z niskim poczuciem wartości zmaga się wielu ludzi, ale częściej kobiety. Przytłoczone trudnymi doświadczeniami, codziennością i patriarchalną kulturą nie mogą doświadczyć samoakceptacji, sprawczości i wiary we własne możliwości. Bywa, że prowadzi to do przyjęcia roli ofiary czy obwiniania całego świata za swoje niepowodzenia. Ewa Woydyłło zaprasza do uważnej, czułej, a jednocześnie konkretnej i energetyzującej podróży w głąb siebie w poszukiwaniu poczucia wartości. Droga, którą proponuje, zaczyna się od dokładnego przyjrzenia się temu, co myślmy, mówimy i robimy. Pozwala to wychwycić szkodliwe schematy, które budują kompleks niższości i blokują wzrastanie. Demontaż tych mechanizmów i zastąpienie ich nowymi, konstruktywnymi, pozwala zyskać wewnętrzną siłę, pewność i spokój. Życie to droga. Znajdujesz się w miejscu, do którego doszłaś. Nie zatrzymuj się, zmierzaj tam, dokąd pragniesz dojść. Nie wszystko musi ci się udać. Niewykonalne cele zmieniaj na wykonalne. Zaakceptuj rzeczy, nad którymi nie masz kontroli. Przebaczaj winowajcom, w tym także sobie. Rozmyślaj, analizuj, ale nie rozpamiętuj swoich żałości. Smutek nie jest zabroniony, ale jeżeli ci z nim źle, to poszukaj pomocy. Źródło poczucia wartości kryje się w tym, co myślisz, mówisz i robisz.
Ks. Grzegorz Pawłowski
W książce Droga do świętości ks. Grzegorza Pawłowskiego (Jakuba Hersza Grinera) Czytelnik znajdzie wiele rad i wskazówek, jak realizować ewangeliczną świętość w codzienności. Przywołane przez Autora biogramy Sługi Bożej Matki Róży Czackiej oraz świętych karmelitanek: Edyty Stein i Małej Arabki to przekonujące przykłady, że świętość może objawić się również w skrajnie trudnych warunkach, a jej moc - przezwyciężyć zło, nawet jeśli wydaje się ono nie do pokonania. Autor, który jako żydowskie dziecko cudem przeżył czas Zagłady, opisuje też historie swoich rodaczek: zamordowanej w Auschwitz holenderskiej żydówki Etty Hillesum oraz ocalałej - podobnie jak Autor - Reginy Fabrykant (Riwki Bursztyn). Jednak publikacja ks. Grzegorza Pawłowskiego to nie tylko obrazy przedstawiające grozę czasów drugiej wojny światowej. To rymowana opowieść o życiu, o jego pięknie i doświadczeniach, o trudnych chwilach i codziennych radościach. Wszystkie utwory przenika optymizm, biją z nich nadzieja i wiara w to, że ziemskie życie to droga do nieba. Na tej drodze nieodzowne są miłość i poczucie humoru, którymi Autor obficie dzieli się z Czytelnikiem.
Paweł Kwiatek
Ani płochliwa kobyła Róża, ani rozbity garncarski urobek - nic nie zmąciło spokoju Sambora tak, jak mały chłopiec, który wyszedł usmolony z lasu wprost pod nogi wędrowca. Niemłody już mężczyzna przypomniał sobie tragiczne wydarzenia z własnego dzieciństwa, na skutek których trafił z sielskiej Sandomierszczyzny na Śląsk. Sambor bierze chłopca pod opiekę i postanawia dowiedzieć się, w jakich okolicznościach spłonęli jego bliscy. Choć mężczyzna niejedno już widział, przyczyna pożogi przechodzi jego najśmielsze przypuszczenia. Idealna lektura dla wielbicieli sensacji z udziałem fantastycznych stworzeń.
Grzegorz Kozera
Droga do Tarvisio to powieść drogi, tyle że nie w amerykańskim, ale w polskim stylu. W życiu nie można być niczego pewnym pokazuje przypadek bohatera Drogi do Tarvisio. To ironiczna, a zarazem gorzka opowieść o Polaku, który w kwietniu 2011 roku odbywa podróż do Pragi, Wiednia i Włoch. W czasie samotnej wyprawy bohater spotyka obcokrajowców i rodaków, choć nie zawsze są to sympatyczne spotkania i przygody. Przede wszystkim jednak zmaga się z własnymi kompleksami, fobiami, przesądami politycznymi, narodowościowymi, religijnymi. Poza tym, na przekór wszystkiemu, liczy, że odzyska ukochaną kobietę, która została w kraju.