Wydawca: 8
Justyna Chmiel
Gdziekolwiek spojrzysz, magia już tam jest. Wystarczy ją odnaleźć. Serce z lodu to jedna z dwunastu niesamowitych historii zaklętych w zbiorze opowiadań Magiczny kompas. Książka wydana nakładem wydawnictwa Nie powiem, Hm... zajmuje się dystrybucją.
L. Sherman
Ellen Ipsen pracuje jako dziennikarka i otrzymuje ciekawe zadanie: ma napisać artykuł o Jensenie Jonesie, byłym kierowcy Formuły 1, który obecnie uchodzi za międzynarodowego playboya. Bohaterowie spotykają się na początku grudnia w skutej lodem Laponii. Ellen musi przekonać swojego rozmówcę, aby ten otworzył się przed nią. Nie jest to wcale takie proste. Ich pierwsze spotkanie nie przebiega po myśli kobiety. Jensen wydaje się niedostępny i trzyma ludzi na dystans. Jednak z czasem rodzi się między nimi chemia, którą trudno zignorować. Oboje zaczynają czuć do siebie pociąg. Co z tego wyniknie? Czy będzie to fatalne zauroczenie? A może ich dwa różne światy złożą się w jedną całość? „Serce z lodu” to opowiadanie o kochankach próbujących rozpalić ogień namiętności mimo wyjątkowo mroźnej aury.
Karina Kozikowska-Ulmanen
Kamila jest znużona studencką egzystencją i rozczarowana mężczyznami, których los stawia na jej drodze. Gdy pojawia się możliwość udziału w kursie pilotów-rezydentów, nie waha się ani chwili. Wyjazd na szkolenie odbywające się w Tunezji to świetna przygoda, w dodatku skutkuje kontraktem z biurem podróży i pracą marzeń na Cyprze. Natychmiast odnajduje się w nowym otoczeniu. Prowadzi lokalne wycieczki, pływa z grupami na rejsy do Egiptu i Izraela, rozwiązuje mniejsze i większe problemy turystów. Czuje, że odnalazła swoje miejsce na ziemi. Pewnego dnia poznaje Polaka, który również mieszka na wyspie Afrodyty. Mimo iż dziewczyna obiecała sobie, że nie będzie angażowała się w nowe relacje, między nią a Piotrem zaczyna iskrzyć. Gdy się okazuje, że nie zakończył on jeszcze poprzedniego związku, Kamila jest wściekła, jednak daje szansę rodzącemu się uczuciu. Jak potoczą się losy tych dwojga? Czy uda im się odnaleźć szczęście?
Paulina Nowak
Świat mody, błysków fleszy, pięknych ludzi, pożądania i ogromnych pieniędzy bywa niewystarczający, by zachować pozorne szczęście. Berenika, właścicielka prestiżowej agencji modelek, podczas pobytu w Mediolanie nawiązuje nowe znajomości. Pewna siebie rozpoczyna obiecującą współpracę i kiedy myśli, że wszystko zmierza w wymarzonym kierunku, spotyka kogoś, kto przywołuje dramatyczne przeżycia sprzed lat Czy kobieta udźwignie ciężar prawdy, gdy przyjdzie jej się z nią zmierzyć? Serce za serce to nie tylko powieść o rodzących się uczuciach, ale też tajemnicach i demonach przeszłości. Książka wydana nakładem wydawnictwa Nie powiem, produkcja DG Wydawnictwo. Hm... zajmuje się dystrybucją wersji elektronicznej.
Paulina Nowak
Świat mody, błysków fleszy, pięknych ludzi, pożądania i ogromnych pieniędzy bywa niewystarczający, by zachować pozorne szczęście. Berenika, właścicielka prestiżowej agencji modelek, podczas pobytu w Mediolanie nawiązuje nowe znajomości. Pewna siebie rozpoczyna obiecującą współpracę i kiedy myśli, że wszystko zmierza w wymarzonym kierunku, spotyka kogoś, kto przywołuje dramatyczne przeżycia sprzed lat Czy kobieta udźwignie ciężar prawdy, gdy przyjdzie jej się z nią zmierzyć? Serce za serce to nie tylko powieść o rodzących się uczuciach, ale też tajemnicach i demonach przeszłości. Książka wydana nakładem wydawnictwa Nie powiem, Hm... zajmuje się dystrybucją wersji elektronicznej.
Ben Creed
Niektóre tajemnice nie zostaną pogrzebane. Zima 1952 roku. Niewidzialny zabójca skrada się ulicami Leningradu. Kościej Nieśmiertelny powrócił. Ten złowieszczy bohater z rosyjskich podań ludowych pozostawia przy swoich ofiarach charakterystyczny makabryczny podpis. Trzy tysiące kilometrów dalej w gułagu były porucznik milicji Rewol Rossel jest bliski śmierci. Ale pojawia się okrutny wybawiciel: śledczy radzieckiego aparatu bezpieczeństwa major Nikitin, który wiele lat temu zniszczył mu życie. Rossel łączy siły ze swoim dawnym oprawcą i razem ruszają tropem mordercy. Muszą go pojmać za wszelką cenę, ale po drodze natrafiają na inne zagadki. Tajemniczy szyfr ukryty w wyjątkowym egzemplarzu Księcia Machiavellego. Ślady wiodące do konającej Trzeciej Rzeszy. Wskazówkę prowadzącą do broni o niewyobrażalnej mocy, za którą spiskowcy ze stalinowskiego Kremla są gotowi zabić. Miasto duchów najlepszy thriller 2020 roku. Błyskotliwie, genialnie zaaranżowana akcja, która totalnie porywa. Stowarzyszenie Pisarzy Literatury Kryminalnej Wciągający thriller z historycznym tłem. Niespodziewane zwroty akcji i wyjątkowo pomysłowy szyfr, którym posługuje się morderca. Doskonały kryminał historyczny. Vaseem Khan
Sercowe rozkminy Lottie Brooks
Katie Kirby
Witajcie w świecie Lottie Brooks córki, siostry (jeśli to czytasz, Toby, to JUŻ NIE ŻYJESZ!), przyjaciółki i specjalistki od żenady. W końcu nadeszło lato i Lottie ma WIELKIE plany: skrolowanie Instagrama, marzenie o megaciachu Danielu i kąpiele w basenie na rodzinnych wakacjach we Francji. Ale wtedy w jej życiu pojawia się jeszcze większe megaciacho boski Antoine. Przeszkodą w nawiązaniu kontaktu jest wprawdzie język, ale kto by się tym przejmował, skoro Antoine jest AŻ TAK przystojny? TRZECI TOM BESTSELLEROWEJ SERII, która podbija serca dziewczyn (i chłopaków!) na całym świecie! I w której Lottie zdobywa swojego pierwszego PRAWDZIWEGO chłopaka! Przypały w moim życiu: Mam najbardziej obrzydliwego młodszego brata na całym świecie. Zbliża się mój pierwszy pocałunek w życiu, a mnie grozi aparat ortodontyczny! Mama zrobiła na obiad zapiekankę wiejską. Ohyda! Fragment książki: Ucieszycie się, gdy Wam powiem, że poza tym dziwacznym początkiem rozmowa poszła całkiem nieźle. Spisałam ją tutaj, bo wiem, że na pewno jesteście EKSTRAMEGACIEKAWI JA: Cześć, Daniel! DANIEL: Cześć, Lottie. JA: Co zjesz dzisiaj na lunch? DANIEL: Mam z domu bagietkę z serem. A ty? JA: Wezmę panini z serem. DANIEL: Fajnie. JA: Masz jakąś przekąskę? DANIEL: No, serowe chrupki kukurydziane. JA: To super. *Pięć sekund niezręcznej ciszy* JA: Czyli lubisz serowe chrupki kukurydziane? DANIEL: No. JA: Tak myślałam Właśnie zauważyłam, że sporo ich jesz Jak często zwykle je jadasz? DANIEL: Yyy Nie wiem, ze dwa razy w tygodniu A co? Monitorujesz moje spożycie chrupków, Lottie? JA: A SKĄD! To byłoby dziwne DANIEL: No, byłoby. JA: Po prostu z tymi chrupkami zawsze jest tak, że serowy proszek wbija się pod paznokcie, więc potem trzeba porządnie wyszorować ręce Też to zauważyłeś? DANIEL: Ee Może W sumie nie zauważyłem. JA: Hm. *Kolejne trzy sekundy krępującej ciszy* JA I DANIEL JEDNOCZEŚNIE: No i tak *Nerwowy śmiech* DANIEL: Widzimy się w przyszłą sobotę, prawda? Nic się nie zmieniło? W Boho Gelato o trzeciej? JA: Tak, super. Widzimy się! No wiecie, nie poszło całkiem gładko. Ta część z proszkiem serowym mogła być lekkim przegięciem i być może wyszłam na świruskę z obsesją na punkcie chrupków, ALE zasiałam ziarno potencjalnego problemu z serowym proszkiem za paznokciami, więc przynajmniej Daniel jest teraz świadomy niebezpieczeństw. Najbardziej pozytywne jest w tym to, że wszystkie moje słowa były PRAWDZIWYMI WYRAZAMI ZE SŁOWNIKA, więc dam sobie celujący za starania. Brawo ja! Z opinii czytelniczek: Jak zostanę prezydentem, zadbam o to, żeby Lottie była lekturą obowiązkową! Zosia Lottie Brooks powraca i to w wielkim stylu. Kolejna część zwierzeń nastolatki, której życie nie szczędzi wpadek, przypałów, pomyłek, żenujących sytuacji i kompromitacji. Mali P. Ja i Lottie... To była miłość od pierwszego wejrzenia! Od kiedy po raz pierwszy ujrzałam książkę o Lottie na wystawie w księgarni, wiedziałam, że po prostu muszę ją przeczytać. Natalia G. Poznajcie idealną książkę na jesienną chandrę, gwarantuję, że podczas jej czytania na pewno poprawi Wam się humor Daria N. Polecam jako książkę dla młodszego, dojrzewającego pokolenia oraz ich rodziców, by przypomnieli sobie, jak to było i z jakimi problemami przyszło żyć współczesnej młodzieży. matka_polka_czyta, lubimyczytac.pl Jeśli znacie jakąś 9-latkę lub nawet nastolatkę to ta książka będzie strzałem w dziesiątkę. Sylwia P. Kupiłam 11letniej córce, świetna napisana śmiesznym językiem, łatwo i chętnie się czyta. Polecam. Anna
Jerzy Lucjan Woźniak
Wiele lat krążę po orbicie poezji. Patrzę w pełne rozpaczy oczy poetów: młodych - tak trudno im się do życia przystosować, starych - życie tak szybko umknęło. Te eseje powstały z rozpaczy. Mijamy bezpowrotnie i trzeba po sobie coś zostawić. Jesteśmy tylko nikłym błyskiem w kosmosie. Może to być powodem do filozoficznych rozważań. Na swój sposób poezja to robi. A twórczość (wszelką) otwiera w jakimś sensie, mój wiersz. Tchnienie spłynie na ciebie z którymś świtemlub z którymś cierpieniemświatło wyrażania siebiei upłynie jeszcze trochę czasunim zrozumiesz na czym polega -będzie lekarstwem podnoszącym z kolan ani pomyślisz że masz być sobą -bo będzie w tobie jak krew i myśla nawet na tobie jak rzep wczepiony w sztruksową kurtkęłagodzący strachprzed upływającym czasem Eseje tutaj zamieszczone były już publikowane w niedużym od siebie przedziale czasowym. Pierwodruki: "Drugi krzyk" AKANT 6(84)2004, "Terapeutyczna rola poezji" ŚLĄSK 11(121) 2005, "Terapeutyczna rola poezji 2" AKANT 6(123) 2007. Jerzy Lucjan Woźniak Z recenzji: Refleksyjnym, mocnym, bezpretensjonalnym wierszom Woźniaka można wierzyć. Sam autor cały zbiór podzielił na trzy rozdziały: pierwszy to "Otwieranie przestrzeni", drugi "Drzewa przy drodze", trzeci "Zamykanie przestrzeni". Już ta trójdzielna struktura wskazuje, że mamy do czynienia z pełnią, z wyższym uporządkowaniem poszczególnych tekstów w stosunku do drogi życia. Ze swoistym opus magnum, gdzie ktoś patrzy na swój los z perspektywy końca.[...] Te różnorodne doświadczenia oraz aspekty czasu wpisują się w odwieczny dialog człowieka z własnym i powszechnym przemijaniem, utracaniem siebie i świata, na który zgody być nie może. [...] W ten sposób, dzięki próbie emotywnego opisu stanu ducha i umysłu nieuniknionego dla wszystkich tych co czują i myślą, poeta zaszczepił niewyrażalną cząstkę nieśmiertelności w czytelniku. Z recenzji Bogdana Nowickiego, ostatniego tomiku "Ślimak na asfalcie" zatytułowanej "Uwierzytelnienie" - "Śląsk" nr 4/174 2010 r. Ogólne wrażenie bardzo korzystne. Naprawdę mądrze Pan nad wierszami popracował. Całość nabrała klarowności, najlepsze wiersze są teraz czyściutkie, ostre jak światło. Powtórzę na koniec: tomik prezentuje się dojrzale, jest w nim wiele przejmujących metafor. Z tekstu Artura D. Liskowackiego na skrzydełku okładki "Ślimaka na asfalcie" A tymczasem sygnalizujemy nowy zbiór wierszy zatytułowany "Z oczu bielmo z serca strach". Pod tym oryginalnym tytułem kryje się wyważona, mądra poezja, wolna od histerycznych póz i okrzyków, bardzo czytelna i osobista, budząca zaufanie. Rzadko dzisiaj w potopie poetyckich książek znajduje się lirykę wiarygodną, a taką właśnie jest najnowsza książka Woźniaka. Poeta rozlicza się uczciwie z samym sobą, czyni to z narzuconą przez siebie pokorą. Ten liryczny rachunek sumienia wygląda miejscami jak spowiedź "dziecięcia wieku" u końca drugiego tysiąclecia naszej nowej ery, który to koniec nie był dla ludzi łaskawy, raczej okrutny i bezlitosny. Kilka razy w najnowszym tomie wierszy Woźniaka pojawia się słowo "pokora". Jest to harda pokora wynikająca z poczucia wartości swego istnienia. Parokrotnie przywoływany Rainer Maria Rilke też jest widziany w "płaszczu pokory" . Ten wybitny austriacki poeta z przełomu wieków, reprezentant liryki symbolicznej, wyraźnie patronuje Woźniakowi. Z recenzji Emila Bieli - "Topos" 2-3 1999 r.