Verleger: 8
Anatol France
Światowy bestseller o nieprzemijającej wartości przetłumaczony na kilkadziesiąt języków. Chwalona przez krytyków za elegancką prozę i emocjonalną głębię, powieść laureata Nagrody Nobla z 1921 roku, Anatole'a France'a "Tais", do dziś uważana jest za jedną z najlepszych książek autora i klasykę literatury francuskiej. To pozycja obowiązkowa dla każdego, kto interesuje się literaturą, religią i duchowością. [Ligaran, 2015] To jedna z najwybitniejszych lektur jakie miałem okazję przeczytać - absolutnie znakomita. Pełna wyrafinowanego stylu, błyskotliwości i wnikliwych obserwacji. Polecam. [Faran, goodreads.com] Dzieło France'a pełne jest powątpiewania i wykwintnej ironii. [czytajacy, lubimyczytac.pl] "Tais" to bardzo stanowcza deklaracja światopoglądowa - ale wyrażona z wysmakowaniem i nie bez przedniego dowcipu. Mamy tu kpinę z wiary chrześcijańskiej, w szczególności w wydaniu ascetycznym, ale to France, a jego zawsze należy czytać szerzej. W tym wypadku jest to głos przeciw idei religii w ogóle. Zdaniem francuskiego pisarza próby pogodzenia wiary z rozumem są mrzonką z góry skazaną na niepowodzenie. [Voudini, lubimyczytac.pl] Akcja "Tais" rozgrywa się we wczesnochrześcijańskim Egipcie i opowiada historię Pafnucego, pobożnego mnicha, który pragnie zbawić duszę Tais, słynnej kurtyzany z Aleksandrii. Kierowany religijną gorliwością, Pafnucy przekonuje Tais do porzucenia grzesznego życia i udania się do klasztoru, by tam odprawić pokutę. Podczas gdy kobieta przechodzi duchową transformację, Pafnucy zmaga się z własnymi wewnętrznymi konfliktami i pragnieniami. Powieść porusza tematy wiary, odkupienia oraz napięcia między pożądaniem fizycznym a duchowymi aspiracjami. France krytykuje fanatyzm religijny i podkreśla złożoność ludzkiej natury. Utwór wyróżnia się żywą obrazowością i filozoficzną głębią, badając przemieniającą siłę miłości i wiary. [Wildside Press, 2024] "Tais" to opowieść o pokusie, o moralności, o konfrontacji człowieka z samym sobą. Ukazuje mistycyzm w jego najskrajniejszej formie i grzech w jego najpierwotniejszej odsłonie. Eksploruje intensywną miłość, która pochłania duszę i opanowuje ducha. Główna postać, mnich Pafnucy, stara się udowodnić, że nawet najbardziej zdeprawowane istoty potrafią odnaleźć właściwą drogę i zwrócić się ku Bogu. Nie bierze jednak pod uwagę, że podczas tej misji, sam może zboczyć z wytyczonej ścieżki. Wewnętrzny zamęt i psychologiczna walka bohatera, które przenikają tę historię, zwiastują tragiczny koniec. Wspaniała powieść. [Ahmed Elkhatib, goodreads.com] Za każdym razem, gdy czytam którąś z książek France'a, jestem pod ogromnym wrażeniem jego prozy. Określiłem ją jako poetycką, ale dla mnie jest o wiele lepsza od poezji. Umiejętność, z jaką rozwija swoją historię, jest niesamowita. Jest tak subtelny w wprowadzaniu absurdu do narracji, że czytelnik nie jest w pełni tego świadomy, dopóki nie zatrzyma się, by przetrawić to, co właśnie przeczytał. [Old Man JP, goodreads.com] Powieść Anatole'a France'a po raz pierwszy opublikowana została (z podtytułem Powiastka filozoficzna) w numerze "Revue des Deus Mondes" z lipca-sierpnia 1889 r. W 1891 r. France dokonał poprawek i rozszerzył powieść o ponad 20 stron. W tym samym roku "Tais" wydana została w formie książkowej. Powieść swobodnie nawiązuje do średniowiecznej legendy o świętym pustelniku Pafnucym i byłej kurtyzanie, a później świętej Taidzie. [pl.wikipedia.org] Tytuł oryginalny: Thais. Tekst w języku polskim: Czytelnik, Warszawa 1957. ADAPTACJE FILMOWE I TEATRALNE. - W 2019 roku w Operze Bałtyckiej miała miejsce premiera opery "Thais" z librettem Louisa Galetta napisanego na podstawie powieści Anatola France'a do muzyki Julesa Masseneta. - W 1983 roku powieść zekranizował Ryszard Ber, z Dorotą Kwiatkowską (Tais) i Jerzym Kryszakiem (Pafnucy) w rolach głównych. - W 1967 roku miała miejsce premiera spektaklu telewizyjnego w reżyserii Tadeusza Byrskiego z Polą Raksą jako Tais. - W 1917 roku powieść została zaadaptowana na amerykański film niemy produkcji Goldwyn Pictures (w tytułowej roli Mary Garden). - Na podstawie powieści Anatole'a France'a w 1894 r. w Paryżu wystawiono operę "Thais" z muzyką Julesa Masseneta i librettem Louisa Galleta. TŁUMACZENIA. Książka została przetłumaczona z francuskiego na wiele języków, m.in.: polski, angielski, szwedzki, fiński, niemiecki, włoski, duński, czeski, grecki, hiszpański, rosyjski, serbski, portugalski, arabski i chiński. O AUTORZE. Anatol France (1844-1924), to jeden z mistrzów francuskiej prozy, uznawany za najwybitniejszego prozaika epoki. Poeta, powieściopisarz, krytyk literacki, bibliofil i historyk, przedstawiciel postawy racjonalistycznej oraz sceptycznej. Laureat Literackiej Nagrody Nobla za rok 1921. Z uzasadnienia Komitetu Noblowskiego: "za błyskotliwe osiągnięcia literackie wyróżniające się wykwintnością stylu, głębokim humanizmem i prawdziwie galijskim temperamentem". W swych utworach przedstawiał problematykę społeczną, związaną z polityką, religią i filozofią. Początkowo głównym środkiem wyrazu była u niego inteligentna i wyrafinowana satyra, którą posługiwał się w celu krytyki życia, a jego postawę charakteryzował pogodny i ironiczny sceptycyzm, ukrywający głęboki humanizm. [nakanapie.pl] Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Obraz na okładce: John William Godward "Reverie" ("Zaduma"), rok 1912, olej na płótnie.
Wilkie Collins
Kto by się spodziewał, że zaręczyny Agnieszki Lockwood i lorda Monberryego zostaną zerwane? Każdy, kto choć trochę poznał hrabinę Naronę, mógł oczekiwać takiego zakończenia. Tajemnicza, intrygująca, piękna i pewna siebie kobieta, która zarazem zachowuje w kontakcie lekki dystans - to istny wabik na mężczyzn. Kobieta puka do gabinetu lekarskiego lorda Monberryego z jasnym celem: uwieść i poślubić lekarza. Intryga, którą snuje, działa niezawodnie i nie oszczędza ofiar. Z biegiem czasu czytelnik poznaje jednak głębsze psychologiczne uzasadnienie tych zuchwałych działań. Postać hrabiny Narony to pierwszy tak wyrazisty portret tzw. "nowej kobiety" w literaturze wiktoriańskiej.
Tajemna Księga oraz inne katarskie teksty sakralne
Andrzej Sarwa
Książka opowiada o dziejach, wierzeniach i obrzędach manichejczyków oraz zawiera pierwszy polski przekład większości świętych tekstów manichejskich. Manicheizm w najogólniejszym zarysie można scharakteryzować jako starożytną perską naukę o odwiecznej walce między siłami Światłości i Ciemności, między kosmicznymi początkami dobra i zła. Ale nie do końca, bowiem manicheizm to jednak nie tylko dualistyczna, ale również i synkretyczna religia. wykształciła się ona w III wieku n.e. na Bliskim i Środkowym Wschodzie, na obszarze imperium sasanidzkiego, a konkretnie na terenie Mezopotamii oraz Iranu. Manicheizm, w odróżnieniu od większości współczesnych mu kultów był jedną z niewielu religii, całkowicie stworzonych przez jednego człowieka - i to religią stworzoną świadomie, do czego wykorzystał on wiele współczesnych mu wierzeń. Treść: WPROWADZENIE. TEKSTY SAKRALNE - PSALMY MANICHEJSKIE: Skosztować i poznać miłosierdzie Boga; Daj mi serce święte, Panie; Zapalcie swe lampki oliwne; Psalm Tomasza; Psalm 223; Fragment psalmu Bemy; HYMNY I MODLITWY; Hymn skierowany do Jezusa; Hymn partyjski. HYMNY I PISMA PRZYPISYWANE MANIEMU: Pochwała mniejszych; Pochwała większych; Hymn Maniego na chwałę Jezusa, Króla; Pochwała Jezusa, dającego życie; Niezatytułowany psalm przypisywany Maniemu; Początkowe słowa Ewangelii Żywej; Pobożna nauka bezgrzesznych; Kilka cytatów z Maniego, przechowanych przez Abu Rejchan Biruniego. PRZYPOWIEŚCI: O złudności pięciu zmysłów; Przypowieść o gospodarzu i robotniku; Przypowieść o słuchaczach; Przypowieść o rolniku; Przypowieść o mnichu i dziewczynie; Przypowieść o dwu wężach. INNE PISMA MANICHEJSKIE: Wniebowstąpienie Maniego - fragment; Fragment o Ziemi Światłości; Fragment o Drzewie Światłości; Dwa teksty manichiejskie z Oazy Turfańskiej; Wiersz liryczny; W drugim wierszu Aprynczur-Tegin wyśpiewuje chwałę Posła Światłości Maniego (Burchana). KSIĘGA GIGANTÓW.
Irena Krzywicka
Nic bardziej przejmującego od historii pisanych przez życie. Nic bardziej toksycznego jak uczucie, które staje się obsesją. Miłość rozwija i uskrzydla, ale źle poprowadzona, zaczyna sączyć trujący jad w serca uwikłanych w nią osób. Czy matka, która poświęca życie dla córki, może liczyć na spłatę nieproszonego długu? Czy dobroczyńcy wolno stawiać twarde granice wobec kobiety potrzebującej wsparcia? Czy małżeństwo z miłości, które pozwala schorowanemu starcowi poczuć się młodo, jest na pewno uczciwym układem? Irena Krzywicka w przenikliwych nowelach uderza w społeczne konwenanse, które niejednokrotnie stanowią przykrywkę dla zupełnie przemocowych zachowań. Mimo upływu lat opowieści wytrawnej znawczyni ludzkiej psychologii nie tracą swojego wywrotowego potencjału! Pochłaniają Cię reportaże Justyny Kopińskiej? Musisz sięgnąć po tę książkę! Irena Krzywicka (1899-1994) - polska pisarka żydowskiego pochodzenia, tłumaczka i publicystka. Wraz z Tadeuszem Boyem-Żeleńskim silnie zaangażowana w propagowanie antykoncepcji, edukacji seksualnej i świadomego macierzyństwa, a także w normalizowanie homoseksualizmu. Najbardziej znana działaczka feministyczna okresu przedwojennego. Autorka powieści (. Pierwsza krew) i licznych artykułów prasowych, w tym reportażów sądowych z głośnej sprawy Gorgonowej.
Jason Rekulak
Krótko po wybrnięciu z życiowych kłopotów Mallory Quinn podejmuje pracę jako niania na idyllicznym przedmieściu w New Jersey. Ma swój własny kąt, codziennie wieczorem trenuje biegi i osiąga upragnioną stabilność. Ponadto nawiązuje szczerą więź ze swoim podopiecznym Teddym, nieśmiałym pięciolatkiem, który nie rozstaje się nigdy ze swoim szkicownikiem. Chłopiec rysuje to, co zwykle rysują dzieci: drzewa, króliki i balony. Ale pewnego dnia Teddy kreśli coś zupełnie innego: mężczyznę w lesie, który ciągnie gdzieś zwłoki kobiety Od tego momentu rysunki dziecka stają się coraz bardziej mroczne i Mallory zaczyna się zastanawiać, czy nie są jakoś związane z wydarzeniem sprzed lat nierozwiązanym do dziś morderstwem popełnionym w okolicy. Choć Mallory wie, jak szaleńczo to brzmi, zaczyna podejrzewać, że przez chłopca przemawia jakaś nadnaturalna siła, która chce ujawnić sprawcę tamtej zbrodni Przeczytałem Tajemne rysunki z wielką przyjemnością. Powieść napisana ze smakiem, niespodzianki rzeczywiście zaskakują, a poza tym ma tę trudną do uchwycenia właściwość, przez którą nie można oderwać się od czytania przed dotarciem do ostatniej strony. A rysunki są wprost niesamowite!. Stephen King
Tajemne życie autorów książek dla dzieci
Sławomir Koper
Czy autorom książek dla dzieci i młodzieży chcielibyśmy powierzyć wychowanie naszych dzieci? Niewiele wiemy o ich prawdziwym życiu, które często było znacznie bardziej dramatyczne i urozmaicone, niż dzieła, które po sobie pozostawili. A do wzorców wychowawczych często wiele im brakowało. * Kto ty jesteś? Polak mały. Czyżbyś mnie nie rozpoznał? Władysław Bełza * Wszystkiemu winne krasnoludki? Maria Konopnicka * I choćby przyszło tysiąc poetów i każdy nie wiem jak się natężał Julian Tuwim * Ala ma Asa, który wychowa 5 pokoleń Polaków. Marian Falski * (Bez)grzeszne lata. Dlaczego Kornel Makuszyński nie znosił dziatwy szkolnej? * Jan Brzechwa. Czy Akademia Pana Kleksa to jedyna szkoła, której wolno mu być patronem? * Szympans a sprawa polska. Papcio Chmiel. * Jacek, Agatka i wygodne życie. Wanda Chotomska * Wąsaty myśliwy od Zwierzyńca. Michał Sumiński Autorska porcja smakowitych historii dotyczących klasyków literatury dziecięcej i młodzieżowej. Poprzednie tomy Sekretne życie autorów lektur szkolnych i Nieznane losy autorów lektur szkolnych znalazły się na listach bestsellerów. Czy kiedykolwiek trafią do kanonu obowiązującego w szkołach?
Tajemne życie przedmiotów. Topografia pokoju dziecięcego w kinie fantastycznym lat osiemdziesiątych
Karolina Kostyra
Celem książki jest wyznaczenie topografii pokoju dziecięcego - przestrzeni regularnie prezentowanej w kinie fantastycznym lat osiemdziesiątych. Sypialnie małoletnich bohaterów amerykańskich horrorów, fantasy i science fiction w erze reaganizmu służą za sfery ujawniania się paranormalnych i cudownych manifestacji. Autorka zaznacza, że wnętrza, w których ekranowe dzieci konfrontują się z innością, doświadczają transgresji, śnią koszmary i snują marzenia dzienne, stanowią przykład operowania w kinie popularnym strategią perspektywy dziecięcej.
Tajemni wspólnicy: czytelnik, widz i tłumacz. Opowiadania Josepha Conrada w nowych interpretacjach
red. Agnieszka Adamowicz-Pośpiech, Jacek Mydla
Książka jest zbiorem artykułów poświęconych opowiadaniom Josepha Conrada. Autorami są polscy i zagraniczni badacze twórczości pisarza oraz angliści literaturoznawcy. Proponują oni reinterpretacje krótkich utworów prozatorskich, w większości będących tekstami, którymi conradystyka się dogłębniej nie zajmowała. Celem publikacji jest demarginalizacja form krótkich i zwrócenie uwagi na ich bogactwo treściowe i formalne. Oprócz analiz literackich publikacja zawiera również artykuły poświęcone zagadnieniom związanym z filmowym adaptacjom oraz przekładom i przekładoznawstwu – zagadnienia te omawiane są oczywiście na przykładzie nowel Conrada. Książka adresowana jest do szerokiego odbiorcy, zarówno tego, który interesuje się literaturą zawodowo jak i pasjonującego się prozą literacką z zamiłowania. Będzie szczególnie cenna dla czytelnika, który dopiero przystępuje do poważniejszych studiów nad Conradem jako pisarzem, którego kunszt znalazł w gatunku opowiadania podatną formułę wypowiedzi artystycznej. Książka zawiera indeksy: osobowy, postaci fikcyjnych i utworów literackich.