Wydawca: 8
Tajemnica jeziora Bangweolo. Powieść podróżnicza
Stefan Barszczewski
Tajemnica jeziora Bangweolo opowiada o niezwykłych przygodach polskiej wyprawy naukowej do Afryki. Profesor Poraj i jego towarzysze podróżujący nowym polskim samolotem Biały Orzeł badają okolice tajemniczego jeziora zamieszkanego przez dinozaury. Wrogami polskiej wyprawy okazują się wysłannicy bolszewików. Autor Stefan Barszczewski był polskim pisarzem, tłumaczem, podróżnikiem i działaczem polonijnym. Pisał utwory przygodowe i science fiction. Opublikował także tłumaczenia dzieł H.G. Wellsa, m.in. Wojna dwóch światów i Wojna w przestworzu.
Józef Jeremski
Mija kolejny jesienny dzień w pracy komisarza Jana Wareckiego. Nużącą atmosferę niespodziewanie przerywa niepokojący telefon od nieznanej kobiety. Śledczy podejrzewa, że dzwoniąca padła ofiarą porwania. Szybko ustala skąd nawiązano połączenie i zjawia się na miejscu. Tam jest świadkiem wstrząsającej sceny. A to dopiero początek serii niebezpiecznych wydarzeń, w które zostaje wciągnięty. Spotkanie z kobietą nie tylko zagrozi jego karierze, ale także namiesza w jego życiu prywatnym. Jak w obliczu moralnych dylematów postąpi Nawarecki? Powieść Jeremskiego odkrywa przed czytelnikiem tajniki pracy międzywojennej policji. Pisana przez byłego funkcjonariusza doskonale oddaje ówczesne realia i atmosferę Warszawy lat 20. ubiegłego wieku. Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów z których pochodzi.
Józef Jeremski
Mija kolejny jesienny dzień w pracy komisarza Jana Wareckiego. Nużącą atmosferę niespodziewanie przerywa niepokojący telefon od nieznanej kobiety. Śledczy podejrzewa, że dzwoniąca padła ofiarą porwania. Szybko ustala skąd nawiązano połączenie i zjawia się na miejscu. Tam jest świadkiem wstrząsającej sceny. A to dopiero początek serii niebezpiecznych wydarzeń, w które zostaje wciągnięty. Spotkanie z kobietą nie tylko zagrozi jego karierze, ale także namiesza w jego życiu prywatnym. Jak w obliczu moralnych dylematów postąpi Nawarecki? Powieść Jeremskiego odkrywa przed czytelnikiem tajniki pracy międzywojennej policji. Pisana przez byłego funkcjonariusza doskonale oddaje ówczesne realia i atmosferę Warszawy lat 20. ubiegłego wieku. Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów z których pochodzi.
Mary Elizabeth Braddon
Najsłynniejsza powieść sensacyjna epoki wiktoriańskiej Gdy piękna i młoda Lucy Graham przyjmuje oświadczyny sir Michaela Audleya, jej szczęście i przyszłość wydają się zabezpieczone. Lecz przeszłość lady Audley spowita jest tajemnicą i bratanka sir Michaela, Roberta, zaczynają dręczyć złe przeczucia. Pewnego dnia znika jego bliski przyjaciel, George Talboys. Robert postanawia go odnaleźć i jest gotów poruszyć ziemię, żeby poznać prawdę o jego losie. Poszukiwania ujawniają zagmatwaną historię oszustw, zbrodni i intryg. Czy podejrzenia Roberta okażą się prawdziwe? Bigamia, morderstwa, szaleństwa namiętności - Tajemnica lady Audley, wydawnicza sensacja swoich czasów, to ekscytująca powieść o zbrodni i nikczemności, która i dziś jest niezwykle atrakcyjna.
Agatha Christie
Zbiór krótkich opowiadań mistrzyni kryminału opublikowany w latach trzydziestych XX wieku. Wprawdzie część opowiadań ma więcej wspólnego z powieścią awanturniczą niż z kryminałem, ale dla miłośników klasycznej czarnej prozy też coś się znajdzie. Choćby uwspółcześniona wersja bajki o Sinobrodym. Autorka umieszcza akcję większości historii w tak zwanych wyższych sferach, do której jej stosunek bywa więcej niż jednoznaczny. Opowiadania, choć krótkie, są zgrabnie napisane, a czytelnik z niecierpliwością przewraca kartki, nie mogąc się doczekać rozwiązania zagadki.
Agata Christie
Zbiór krótkich utworów mistrzyni kryminału opublikowany w latach trzydziestych XX wieku. Wprawdzie opowiadania mają więcej wspólnego z powieścią awanturniczą niż z kryminałem, ale dla miłośników klasycznej czarnej prozy też coś się znajdzie. Choćby zmodernizowana wersja bajki o Sinobrodym. Autorka umieszcza akcję większości opowiadań w tak zwanych wyższych sferach, do których jej stosunek trudno nazwać jednoznacznym. Choć opowiadania są krótkie, czytelnik z niecierpliwością przewraca kartki, nie mogąc się doczekać rozwiązania zagadki.
Cyprian Kamil Norwid
“Tajemnica Lorda Singelworth” to utwór Cypriana Kamila Norwida, polskiego poety, prozaika i dramatopisarza. Często jest on uznawany za ostatniego z czterech najważniejszych polskich poetów romantycznych. “Tajemnica Lorda Singelworth” jest to jedna z nowel Norwida należąca do tzw. trylogii włoskiej, bowiem jej akcja (podobnie jak pozostałych dwóch utworów „Stygmatu” i „Ad leones”) - rozgrywa się w Italii. Jaki jest cel tajemniczej podróży balonem Lorda Singelwortha, oraz czemu pragnie on wznieść się ponad ludzkość? Jak to czesto u Norwida bywa, odpowiedzi na te pytania w dużej mierze zależą od czytelnika i jego interpretacji.
Cyprian Kamil Norwid
Jedna z nowel Norwida należąca do tzw. trylogii włoskiej, bowiem jej akcja (podobnie jak pozostałych dwóch utworów Stygmatu i Ad leones) - rozgrywa się w Italii. Nie jest to lektura łatwa, bezwzględnie jednak warta, by nowelę nie tylko przeczytać, ale i przemysleć i przenalizować w swoim sercu i umyśle. Jaka więc zatem jest tajemnica lorda, dokąd to udaje się balonem, wznosząc się ponad masą ludzką, nosząca miano ludzkości. Fragment noweli: Czystość zależy na podniesieniu się stosownym nieczystością zaś jest poniżenie się... lub kogo... Czystość, która musiałaby degradować ludzi, ażeby siebie utrzymać, byłażby bez-plamną? Ażeby przeto całego mojego o niej pojęcia dochować, wznoszę się; tudzież, ażeby protest mój nie był tylko czczymi wyrazami, lecz ażeby nosił pieczęć dopełnienia czegośkolwiek w kierunku tej prawdy. Kto ma błogą wolę śmiać się z tego, niechaj to pełni teraz!... teraz!... bo poczuwam łzę w oku... Mówiąc zaś to, począł Lord z nieprzyspieszonym, ale nieco namiętnym ruchem przecierać różowe kąty oka lewego i, z lekka kładąc rękę na ramieniu doktora di San Luca, rzekł: Ludzie nie są jeszcze czyści... Są dopiero perfumowani...