Видавець: 8
Tajemniczy dwór. La Grande Breteche
Honore de Balzac
"Honoré de Balzac: Tajemniczy dwór. La Grande Bretche. Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej. Version bilingue: polonaise et française. Trzymająca w napięciu opowieść genialnego francuskiego autora. Fragment: O jakie sto kroków od Vendôme, nad brzegami rzeki Loir rzekł znajduje się stary, ciemny dom z wysokim dachem, a tak zupełnie samotny, że nie ma w pobliżu ani cuchnącej garbarni, ani lichej oberży, jaką widuje się prawie pod każdym miasteczkiem. Przy domu jest ogród dochodzący do rzeki, w którym dawne szpalery rosną obecnie dziko. Wierzby, kąpiące się korzeniami w rzece, wyrosły szybko niby żywopłot i zasłaniają prawie zupełnie dom. Bujne chwasty stroją wody. Drzewa owocowe, zaniedbane od dziesięciu lat, przestały dawać owoce, a dziczki ich tworzą zarośla. Podobnie wyglądają szpalery. Ścieżki, niegdyś gracowane, zarosły zielskiem; po prawdzie nie ma już ani śladu ścieżek. Z góry, na której sterczą ruiny starego zamku książąt Vendôme, jedynego miejsca, skąd oko może jeszcze zajrzeć w tę posiadłość, widzi się, że w epoce którą trudno jest oznaczyć zakątek ów tworzył mały raik jakiegoś posiadacza zajętego różami, tulipanami, ogrodnika, ale zwłaszcza lubującego się w owocach. Widać też altankę, a raczej jej szczątki, a wśród nich stół, któremu czas nie dał jeszcze rady. Z ruin tego ogrodu, którego już nie ma, odgaduje się leniwe rozkosze prowincji, tak jak zgaduje się życie poczciwego kupca czytając napis na jego grobie. Jakby dla dopełnienia smutnych i cichych myśli, które ogarniają duszę, na jednej ze ścian znajduje się kompas ozdobiony tym zbożnym napisem: Ultima Cogita. Dach na tym domu jest straszliwie pozapadany, żaluzje zawsze spuszczone, balkony pokryte gniazdami jaskółek, drzwi stale zamknięte. Bujna trawa znaczy zielonymi liniami szczeliny w kamiennych schodach, żelazne poręcze pordzewiały. Księżyc, słońce, zima, lato, śnieg wyżłobiły drzewo, spaczyły deski, zżarły malowania. Głuchą ciszę, która tam panuje, mącą jedynie ptaki, koty, kuny, szczury i myszy, mogące tam swobodnie uganiać, bić się, zjadać się wzajem. Niewidzialna ręka wypisała wszędzie to słowo: Tajemnica. une centaine de pas environ de Vendôme, sur les bords du Loir, dit-il, il se trouve une vieille maison brune, surmontée de toits trs élevés, et si compltement isolée quil nexiste lentour ni tannerie puante ni méchante auberge, comme vous en voyez aux abords de presque toutes les petites villes. Devant ce logis est un jardin donnant sur la rivire, et o les buis, autrefois ras qui dessinaient les allées, croissent maintenant leur fantaisie. Quelques saules, nés dans le Loir, ont rapidement poussé comme la haie de clôture, et cachent demi la maison. Les plantes que nous appelons mauvaises décorent de leur belle végétation le talus de la rive. Les arbres fruitiers, négligés depuis dix ans, ne produisent plus de récolte, et leurs rejetons forment des taillis. Les espaliers ressemblent des charmilles. Les sentiers, sablés jadis, sont remplis de pourpier; mais, ai vrai dire, il ny a plus trace de sentier. Du haut de la montagne sur laquelle pendent les ruines du vieux château des ducs de Vendôme, le seul endroit do lil puisse plonger sur cet enclos, on se dit que, dans un temps quil est difficile de déterminer, ce coin de terre fit les délices de quelque gentilhomme occupé de roses, de tulipiers, dhorticulture en un mot, mais surtout gourmand de bons fruits. On aperçoit une tonnelle, ou plutôt les débris dune tonnelle sous laquelle est encore une table que le temps na pas entirement dévorée. A laspect de ce jardin qui nest plus, les joies négatives de la vie paisible dont on jouit en province se devinent, comme on devine lexistence dun bon négociant en lisant lépitaphe de sa tombe. Pour compléter les idées tristes et douces qui saisissent lâme, un des murs offre un cadran solaire orné de cette inscription bourgeoisement chrétienne: ULTIMAM COGITA!"
Edgar Wallace
Strzał w eleganckiej posiadłości. Pan domu, sir James Tynewood, w kałuży krwi. Tajemniczy mężczyzna z pistoletem. Nieuczciwe przywłaszczenie drogocennego diamentu. Prywatna detektyw Marjorie Stedman ma ręce pełne roboty! Idealna lektura dla czytelników lubiących odgadywać rozwiązanie zagadki kryminalnej. W 1960 r. powieść doczekała się ekranizacji. Reżyserem filmu pt. "The Man Who Was Nobody" był Montgomery Tully.
Louisa May Alcott
Wciągająca opowieść, łącząca w sobie elementy romansu, tajemnicy i rodzinnego dramatu. Historia rozpoczyna się w posiadłości rodziny Trevlyn. Gdy lord Richard Trevlyn nagle umiera, jego żona Alice pogrąża się w żałobie, a ich córka Lillian dorasta w cieniu tajemnic spowijających śmierć ojca. Niespodziewanie do ich domu trafia tajemniczy chłopiec, Paul, który zdaje się związany z tragicznymi wydarzeniami sprzed lat. Paul posiada klucz - zarówno dosłownie, jak i w przenośni - do sekretów rodziny Trevlyn. Z czasem okazuje się, że jego życie i losy rodziny są splecione w sposób bardziej skomplikowany, niż mogłoby się wydawać. Rozwiązywanie tej zagadki prowadzi do odkrycia szokujących faktów o zdradzie, zemście i miłości.
Louisa May Alcott
Wciągająca opowieść, łącząca w sobie elementy romansu, tajemnicy i rodzinnego dramatu. Historia rozpoczyna się w posiadłości rodziny Trevlyn. Gdy lord Richard Trevlyn nagle umiera, jego żona Alice pogrąża się w żałobie, a ich córka Lillian dorasta w cieniu tajemnic spowijających śmierć ojca. Niespodziewanie do ich domu trafia tajemniczy chłopiec, Paul, który zdaje się związany z tragicznymi wydarzeniami sprzed lat. Paul posiada klucz - zarówno dosłownie, jak i w przenośni - do sekretów rodziny Trevlyn. Z czasem okazuje się, że jego życie i losy rodziny są splecione w sposób bardziej skomplikowany, niż mogłoby się wydawać. Rozwiązywanie tej zagadki prowadzi do odkrycia szokujących faktów o zdradzie, zemście i miłości.
Kristina Ohlsson
Kristina Ohlsson, jedna z czołowych szwedzkich autorek powieści sensacyjnych i książek dla dzieci, powraca z drugim tomem trylogii o przyjaciołach Heidi, Alvie i Harrym oraz ich wakacjach pełnych mrocznych tajemnic z przeszłości. Alva już od prawie tysiąca dni zastanawia się nad tym, co właściwie się wydarzyło, kiedy umarł tata. Jej mama próbuje żyć normalnie, planuje otworzyć własną kawiarnię w szopie rybackiej, którą niedawno kupiła. Ale z budynkiem jest coś nie tak. Poprzedni właściciele dawno nie odwiedzali tego miejsca i nie chcą zdradzić dlaczego. W tym samym czasie do Hovenäset przybywają mała dziewczynka i jej mama. Alvie wydaje się, że w kobiecie jest coś dziwnego. Zagadki się mnożą. Alva wszędzie widzi kota, a nocami słyszy niepokojące dźwięki. Wydaje jej się, że za drzwiami swojego pokoju słyszy kroki taty, ale on przecież od kilku lat nie żyje. Wkrótce Alva dowiaduje się, że jest w niebezpieczeństwie. Niektóre tajemnice po prostu powinno się zostawić w spokoju
Frances Hodgson Burnett
Dwór pośrodku rozległych wrzosowisk skrywa wiele sekretów. Sto zamkniętych pokoi, mur bez furtki, odległy krzyk w korytarzu i chłopiec rozmawiający ze zwierzętami. Czy dziesięcioletniej, wścibskiej i niezbyt sympatycznej panience Mary uda się rozwiązać wszystkie zagadki ponurego Misselthwaite Manor? Tajemniczy ogród wielokrotnie wystawiany na deskach teatrów, zekranizowany przez Agnieszkę Holland jest historią, która się nie starzeje. Coraz to nowe pokolenia poznają i na nowo zakochują się w opowieści o przemianie kapryśnej Mary.
Frances Hodgson Burnett
Tajemniczy ogród opowiada o niezwykłym spotkaniu dwojga samotnych dzieci, z których każde nosi w sercu swoje krzywdy i troski. Miejscem ich spotkania jest stary, przytłaczający dom, w którym wciąż panuje nastrój nieukojonej żałoby. Dzieci, po przełamaniu pierwszych lodów, zawiązują przyjaźń, i wspólnie przywracają do życia bajkowy, zaniedbany ogród.
Frances Hodgson Burnett
Tajemniczy ogród jest współcześnie uważany za najlepszą powieść tej autorki i zaliczany do klasyki literatury dziecięcej. Prócz warstwy obyczajowej, książka daje też wyraz przekonaniu o uzdrowicielskiej, wręcz mistycznej sile natury.