Wydawca: 8
Team 10 East: Revisionist Architecture in Real Existing Modernism
red. Łukasz Stanek
Grupa Team 10 East nigdy nie istniała. Książka powołuje to pojęcie jako konceptualne narzędzie pozwalające przeanalizować dokonania członków architektonicznej grupy Team 10 i ich "towarzyszy podróży" - współpracowników z krajów socjalistycznych. Proponuje "rewizjonizm" w podejściu do kultury i polityki dawnych krajów socjalistycznych, stąd tytułowa formuła "rewizjonistycznej architektury w realnym modernizmie". Autorzy i autorki tekstów patrzą na nowoczesną architekturę i na procesy modernizacyjne w Europie Środkowo-Wschodniej w perspektywie porównawczej, pokazując, jak reguły rządzące architekturą i urbanistyką były zawłaszczane, krytykowane i modyfikowane po obu stronach żelaznej kurtyny. Bohaterami tej bogato ilustrowanej publikacji są m.in. polscy architekci Jerzy Sołtan i Oskar Hansena, Węgier Charles Polónyi, a także architekci z dawnej Czechosłowacji i Jugosławii. The recent proliferation of research and contributions regarding post-war architecture in Eastern Europe now includes a valuable collective study entitled "Team 10 East: Revisionist Architecture in Real Existing Modernism", edited by Łukasz Stanek. This book underlines how the architectural context in Eastern bloc countries at a time when various forms of socialism were being defined and developed is still a largely unexplored subject, and one that is full of surprises. The volume brings together studies on four diverse political and cultural environments - Polish, Czechoslovak, Hungarian and Yugoslavian - and examines the figures, designs, creations and debates which, in the wake of the explosion of critique and methodological innovation carried out in the West by the architects of Team 10, attempts to redefine the themes and methods of architectural design and urban planning in their respective countries. This is an intriguing subject that in many cases validates [its] theoretical and design approaches - such as in the studies on Oskar Hansen and Charles Polónyi - and yet also reaches some unpredictable conclusions. However, the idea that we can speak of a movement, a Team 10 East identity, is a risky one, a contrived notion noted by the editor in the introduction. - Luka Skansi, "Abitare" - [A]s Stanek puts it in his introduction with Dirk van den Heuvel: 'Rather than being a retroactive manifesto, Team 10 East is a generative conceptual tool that grasps at an understanding of what was shared by these fellow travelers of Team 10.' This understanding comes from five long essays interspersed with seven shorter ones in the handsome book whose size reminds me of a Readers Digest - with nicer paper, design and illustrations. - John Hill, "A Daily Dose of Architecture blogspot", 15 września 2014 - Opens up a new, nuanced perspective onto the established narrative of the transition from CIAM to Team 10. - Niloufar Tajeri, "derive: Zeitschrift fUr Stadtforschung", no. 58 - Excellent research. - Agata Pyzik, "Icon"
Team Motivation. Jak motywować zespół. Kurs video
Marcin Kądziołka
Obierz kurs na... motywowanie swojego zespołu! Właściwa motywacja jest jednym z najważniejszych czynników decydujących o sukcesie każdego niemal przedsięwzięcia. To kluczowa wartość w biznesie, choć wielu pracodawców nie docenia jej mocy. A Ty? Czy jesteś gotów, by pracować ze swoim zespołem na wyższych obrotach i rozkręcić firmę na całego? Jeśli właśnie zacząłeś budować zespół i chcesz pobudzić i utrzymać jego motywację, jeśli chcesz, aby Twój zespół działał samodzielnie, nawet gdy Ciebie nie ma w firmie, a także jeśli nie stać Cię na zwiększanie pensji swoim pracownikom i szukasz innych niż tylko pieniądze sposobów motywowania — przygotuj się, odsiecz już nadchodzi! Jedyne, czego potrzebujesz, to skuteczny system, który dostarczy Ci gotowe i sprawdzone narzędzia oraz przeprowadzi krok po kroku przez optymalne strategie motywowania. Wszystko to znajdziesz w szkoleniu Team Motivation. Jak motywować zespół. Kurs video. A nawet znacznie więcej, poznasz bowiem zasady skutecznej komunikacji, sposoby przekazywania informacji zwrotnej oraz wszystkie te elementy, które sprawią, że wyzwolisz w swoim zespole pozytywne emocje napędzające do efektywnej i jednocześnie satysfakcjonującej pracy. Czego nauczysz się podczas naszego profesjonalnego szkolenia? Poznasz pięć podstawowych strategii motywowania ludzi oraz sposoby ich realizowania w Twojej firmie. Dowiesz się, jak stworzyć system motywacji, który będzie działał również podczas Twojej nieobecności w biurze. Nauczysz się, co to jest feedback, i odkryjesz, dlaczego jest tak ważny w prowadzeniu zespołu. Przekonasz się, jak poprawnie przekazywać informację zwrotną, żeby zwiększyć motywację do pracy, a nie gasić czyjegoś entuzjazmu. Zdobędziesz wiedzę, która pozwoli Ci organizować takie spotkania zespołu, które będą napędzać ludzi do działania. Kiedy zakładałeś firmę, zapewne bardzo dobrze przemyślałeś kształt i sposób działania swojego biznesu. Czy jednak zastanawiałeś się nad sobą w roli szefa? Osoby zarządzające ludźmi muszą odznaczać się umiejętnościami miękkimi: tworzeniem pozytywnej atmosfery pracy, wyznaczaniem celów, dbaniem o rozwój swoich pracowników. To właśnie te kompetencje decydują o efektywności zespołu, a co za tym idzie, o rozwoju firmy. Na szczęście można je w sobie wyćwiczyć, w dodatku szybko i bezboleśnie — w zaledwie siedmiu prostych lekcjach, które oferuje Team Motivation. Jak motywować zespół. Kurs video. Psychologia motywacji Co motywuje ludzi do działania? Zapewne pierwsze, co Ci się nasuwa na myśl, to pieniądze lub inne materialne benefity. Jednak badania przeprowadzane wśród pracowników różnych branż dowodzą, że większość ludzi nie wskazuje aspektu materialnego nawet w pierwszej piątce najważniejszych motywatorów. Czy to nie jest dobra wiadomość? Oznacza to, że możesz zbudować zespół, który mimo ograniczonego budżetu stworzy w Twojej firmie nową jakość. By jednak taką akcję przeprowadzić, musisz się do niej solidnie przygotować, ponieważ z ludźmi trzeba obchodzić się równie ostrożnie, jak z materiałami wybuchowymi. Jeśli jednak dobrze odrobisz swoją lekcję, rezultaty rzucą Cię na kolana. Tylko dla wtajemniczonych Prowadząc firmę, musisz zadbać nie tylko o to, by utrzymywać wysoki poziom automotywacji, ale przede wszystkim o to, by zmotywować swoich pracowników. Jeśli uda Ci się osiągnąć ten cel, będą oni wstawać rano z łóżek, ciesząc się na fascynujący dzień w pracy, i wykonywać swoją pracę z entuzjazmem. Jeśli ciągle wydaje Ci się, że to jedynie mrzonka, otwórz się na nowe możliwości i daj się pozytywnie zaskoczyć. Nie popełniaj klasycznych błędów wielu szefów i dowiedz się, jak skutecznie wyznaczać cele i umiejętnie przydzielać zadania, jak efektywnie przekazywać konstruktywną informację zwrotną i doceniać, gdy jest ku temu okazja, wreszcie jak dziękować za wykonane zadania, czyli po prostu — motywować! Poznaj naszego eksperta Marcin Kądziołka — przedsiębiorca, pasjonat internetu i nowoczesnych technologii. Absolwent Wydziału Automatyki, Elektroniki i Informatyki Politechniki Śląskiej. Swoją pierwszą firmę otworzył w 2000 roku, będąc jeszcze na studiach. Współzałożyciel wydawnictwa Złote Myśli. Od dwunastu lat związany z rynkiem e-commerce w Polsce, obecnie pełni funkcję prezesa zarządu Złotych Myśli Sp. z o.o. i eMentora Sp. z o.o. Uwielbia budować organizacje i pomagać ludziom odkrywać ich prawdziwy potencjał. Poza biznesem interesuje się rozwojem osobistym oraz psychologią. „Jeśli jesteś początkującym przedsiębiorcą i zaczynasz budować swój pierwszy zespół lub czujesz, że Twój zespół mógłby osiągać lepsze rezultaty niż do tej pory — Team Motivation. Jak motywować zespół. Kurs video to coś dla Ciebie”. Marcin Kądziołka
Stanisław Ignacy Witkiewicz
"Teatr" Stanisława Ignacego Witkiewicza to prawdopodobnie jego najistotniejsze dzieło teoretyczne. Znajduje się tutaj zarówno słynny "Wstęp do Teorji czystej formy w teatrze" jak i przemyślenia dotyczące twórczości reżyserów i aktorów oraz opis walki Witkacego o czystą formę w Teatrze. Znajdziemy tu również dodatek "O naszym futuryźmie". Teoria czystej formy spotkała się w dwudziestoleciu międzywojennym z wieloma krytycznymi ocenami, stała się też przedmiotem licznych polemik. W teorii estetyki polskiej jest jedną z najważniejszych koncepcji XX wieku. "Teatr" to szósta część kolekcji dzieł Witkacego udostępnionych przez wydawnictwo Avia Artis. Zachęcamy do zapoznania się z innymi naszymi propozycjami. Kolekcja dzieł Witkacego: "Szewcy" "Kurka Wodna" "Pożegnanie jesieni" "Nienasycenie" "Narkotyki" "Teatr"
Teatr arabski. Źródła, historia, poszukiwania
Hatif Janabi
Studium o teatrze i dramacie arabskim od początków po czasy współczesne. Praca stanowi owoc wieloletnich badań autora, znanego również z wydanych u nas tomików wierszy, i uwzględnia różne aspekty problematyki, która do tej pory nie doczekała się tak wnikliwej analizy ani w Polsce, ani na Zachodzie.
Teatr bliskiego kontaktu. Studia przypadków grup teatralnych
Katarzyna Kalinowska, Katarzyna Kułakowska, Ewelina Wejbert-Wąsiewicz, Emilia...
Książka Teatr bliskiego kontaktu. Studia przypadków grup teatralnych wypełnia lukę na polskim rynku wydawniczym dotyczącą aktualiów rodzimego teatru niezależnego (i socjologii teatru w ogóle). Pomimo że Teatr Węgajty, Stowarzyszenie Teatralne Chorea i Teatr Szwalnia wyrastają z poniekąd już "klasycyzującego się" idiomu stworzonego przez Jerzego Grotowskiego i czerpią w sposób przemożny z kontrkulturowego etosu lat 60., stanowią wciąż aktualną i nader żywą antytezę wobec teatru mieszczańskiego i - co Autorki wykazują w sposób dobitny - twórczo wpływają na tkankę lokalnych społeczności, budując (wciąż) nową wrażliwość i wartości. Niewątpliwą zaletą tekstu jest jego komparatystyczny charakter. Autorki precyzyjnie wskazują na konfigurację cech budujących społeczną strukturę, etos i habitus poszczególnych grup, mniej lub bardziej "rezonujących" ze światem społecznym, sformalizowanych, inkluzywnych, opartych na idei "plemienności". Dr hab. Małgorzata Stępnik, prof. UMCS Każda z trzech grup teatralnych będąca przedmiotem zainteresowania Autorek została odrębnie przedstawiona i opisana przez inny zespół autorski, co spowodowało, że sposób obrazowania nie jest jednolity, opiera się̨ na odmiennych założeniach teoretycznych i posiada odmienną strukturę̨ opisu. [...] Autorki wyraźnie dopuszczają polifonię i nie chcą porównywać tego, co i tak przecież nie jest porównywalne - na takim przekonaniu opiera się̨ również swoistość wykorzystywanej przez nie metodologii badań jakościowych. W efekcie Autorki nie tylko uzyskały polifonię narracji, lecz także uchwyciły polifonię badanych zjawisk. Dr hab. Przemysław Kisiel, prof. UEK
Teatr historii lokalnych w Europie Środkowej
red. Ewa Wąchocka, Dorota Fox, Aneta Głowacka
Współczesne teatry — zwłaszcza w mniejszych ośrodkach — coraz częściej angażują się w życie lokalnych społeczności. W proponowanych spektaklach chętnie podejmują tematy związane z historią oraz kulturową i etniczną tożsamością miejsca, w którym działają. Twórcy teatralni poddają refleksji działanie mechanizmów pamięci, przywołują przeżycia indywidualne i zbiorowe, nieuwzględnione w ogólnodostępnej wersji historii. Zazwyczaj jest to tzw. historia lokalna, przyspieszona historia wydarzeniowa, najczęściej powiązana jednak (bo trudno przecież te nurty od siebie oddzielić) z dziejami o ponadlokalnym znaczeniu, które biegły trajektorią wojen, upadku i powstawania mocarstw, kształtowania się politycznych makrostruktur — oglądanymi z pozycji miejscowej społeczności. I jest też historia codzienna, w której czas płynął powoli, w rytmie „długiego trwania”; scena, na której rozgrywały się niezauważalnie procesy zmiany i rozwoju, rodziły się niedostrzegalne zrazu wzorce i praktyki wspólnotowe, nigdy w kronikach nie odnotowane. W rzeczywistości zdominowanej przez procesy globalizacyjne, działalność teatrów — polegająca na odkrywaniu miejscowych legend i budowaniu wspólnotowych narracji — okazuje się istotnym elementem w tworzeniu tożsamości grupy, miejsca czy regionu. W pewnym sensie wpisuje się również w odżywające ideologie narodowościowe. Twórcy teatralni nie tylko podejmują tematy związane z kulturową i etniczną tożsamością miejsca, ale również wprowadzają do teatru problematykę społeczną, ekonomiczną czy polityczną. Tym samym spektakle stają się forum dla mniejszości etnicznych i narodowych. Artyści za pośrednictwem sztuki udzielają głosu grupom marginalizowanym ze względów ekonomicznych czy społecznych. Teatr związany z miejscem zaczyna więc odgrywać istotną rolę w życiu społecznym. Tej szeroko rozumianej lokalności i związkom teatru z miejscem, w którym funkcjonuje, była poświęcona międzynarodowa konferencja naukowa „Teatr historii lokalnych w Europie Środkowej”, zorganizowana przez Zakład Teatru i Dramatu Instytutu Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych Uniwersytetu Śląskiego we wrześniu 2014 r., której książka jest pokłosiem. Partnerami projektu, wspartego finansowo przez Międzynarodowy Fundusz Wyszehradzki, byli: Instytut Wiedzy Filmowej i Teatralnej Słowackiej Akademii Nauk, Katedra Studiów Teatralnych, Filmowych i Medialnych Uniwersytetu im. Palackiego w Ołomuńcu oraz Węgierskie Muzeum i Instytut Teatru w Budapeszcie. W rozmowie o współczesnym teatrze, który zajmuje się lokalnością, zaproponowaliśmy zagadnienia związane z teatrem jako formą manifestowania zarówno kultury mniejszości, jak i tożsamości miejsca — w opozycji do mechanizmów globalizacji; poświęcone budowaniu i odzyskiwaniu przez teatr utraconej tożsamości grupy; polityce pamięci i praktykom upamiętniającym, a także formom przywracania pamięci miejsca, ludzi i społeczności, co jednocześnie czyni z teatru archiwum alternatywne do archiwów oficjalnych, pozwalające na rewizję oficjalnej historii wpajanej w procesie edukacji. Ostatnią grupę zagadnień stanowiły zjawiska związane z zaangażowaniem teatru w działalność terapeutyczną oraz jego uwikłaniem w lokalną historię i politykę. (Fragment Wstępu).
Tomasz Kaczmarek
Cierpiący na nerwicę lękową André de Lorde (1871–1942) napisał wiele sztuk, które jeszcze w latach 20. XX wieku przejmowały paryżan szczerym strachem. Jego utwory na stałe weszły do repertuaru teatru Grand-Guignol (1897–1962), znanego przede wszystkim dzięki mrożącym krew w żyłach widowiskom. Tryskająca krew, wydłubywanie oczu, wbijanie na pal, skalpowanie czy przebijanie nożem serca stały się typowymi składnikami nowego makabrycznego gatunku. Owa scena, która szybko zyskała międzynarodową sławę – stając się obok wieży Eiffla i katedry Notre-Dame jednym z najatrakcyjniejszych miejsc na turystycznej mapie francuskiej stolicy – wyspecjalizowała się w ukazywaniu przerażających obrazów, które miały doprowadzić widza na skraj załamania nerwowego. Na sali czuwał nawet zatrudniony lekarz gotowy udzielić pierwszej pomocy osobom o wyjątkowo słabych nerwach. Wspomnieć tu trzeba, że liczba omdleń i spazmatycznych reakcji widowni decydowała o sukcesie lub o fiasku przedstawienia. Publiczność odwiedzała ochoczo paryskie centrum potworności, w którym epatowano okrucieństwem i wyrafinowanymi torturami, aby odreagować autentyczne lęki czy dać upust swym ukrytym, często sadystycznym potrzebom. Tomasz Kaczmarek