Verleger: 8
Wspomnienia cesarsko-królewskiej guwernantki
dzieło anonimowe
Z pałacu Badenich na dwór Habsburgów wspomnienia z życia wśród wyższych sfer Guwernantki. Nauczycielki języków obcych. Na przełomie XIX i XX wieku były niemal w każdym arystokratycznym pałacu czy ziemiańskim dworze. Uprzywilejowane wobec reszty personelu. Towarzyszyły swoim chlebodawcom na co dzień i od święta. Wtajemniczane niejednokrotnie w sprawy rodziny, niejedno o niej wiedziały. Często pozostawały anonimowe. Były Francuzkami, Niemkami i Angielkami tak jak autorka Wspomnień cesarsko-królewskiej guwernantki. Oto jest rok 1892. Przyszła guwernantka Wandy Badenianki wysiada na dworcu w Krakowie i stwierdza, że zaginął jej bagaż. Chce znaleźć pociąg do Lwowa, ale z nikim nie może się porozumieć. Dopiero gdy wymawia nazwisko Badeni, prowadzą ją do właściwego pociągu, którym jedzie żona wpływowego hrabiego z córką, którą Angielka ma uczyć języka. Tak rozpoczyna się nowy ekscytujący okres w życiu autorki pamiętnika. Trzy lata później podobne stanowisko będzie zajmować u Habsburgów jako nauczycielka arcyksiężniczki Elżbiety Marii zwanej Erzsi, wnuczki cesarza Franciszka Józefa. Wspomnienia cesarsko-królewskiej guwernantki, po raz pierwszy opublikowane w 1915 roku, stanowią znakomite źródło wiedzy, przynosząc ciekawy obraz życia polskiej arystokracji na kresach i austriackiej rodziny cesarskiej.
Wspomnienia dziewczyny gangstera. Tak to się zaczęło
Minka Venivinci
Minka Venivinci odkrywa w krótkiej publikacji tajemnice przestępczego świata i zasady panujące w zorganizowanych grupach przestępczych. Publikacja zawiera urywki wspomnień dziewczyny gangstera, które następnie szczegółowo zostają opisane przez narratora. Dowiadujemy się, jak główna bohaterka została dziewczyną gangstera, jak wyglądało jej życie przy boku członka gangu oraz jaką cenę przyszło jej zapłacić za miłość do tego faceta.
Arthur Conan Doyle
„Wspomnienia i przygody” to autobiografia napisana przez Arthura Conan Doyle'a opublikowana w „The Strand Magazine” od października 1923 do lipca 1924. Autor tak podsumowuje to co przeżył: „Miałem życie mocno urozmaicone i romantyczne. Wiedziałem, co to znaczy być człowiekiem biednym i wiedziałem, co to znaczy być dość zamożnym. Próbowałem każdego rodzaju ludzkiego doświadczenia. Znałem wielu najwybitniejszych ludzi moich czasów. Miałem długą karierę literacką po przeszkoleniu medycznym, które dało mi tytuł lekarza medycyny w Edynburgu… Podróżowałem jako lekarz na wielorybniku przez siedem miesięcy w Arktyce, a następnie na Zachodnim Wybrzeżu Afryki. Widziałem co nieco z trzech wojen: sudańskiej, południowoafrykańskiej i niemieckiej. Moje życie było usiane przygodami wszelkiego rodzaju. W końcu zostałem zmuszony do poświęcenia ostatnich lat na opowiedzenie światu końcowego wyniku trzydziestu sześciu lat studiów nad okultyzmem... Takie jest życie, które szczegółowo opowiedziałem w moich Wspomnieniach i Przygodach”. Sir Arthur Conan Doyle. Bardzo ciekawa lektura. Owa autobiografia została później opublikowana w formie książkowej przez Hodder & Stoughton Ltd. 18 września 1924 roku.
Arthur Conan Doyle
“Wspomnienia i przygody” to autobiografia Arthura Conana Doyle’a, znanego na całym świecie jako twórca serii powieści i opowiadań o Sherlocku Holmesie. Jest to wspaniała lektura, która może zachwycić nie tylko z powodu lekkości pióra i kunsztu literackiego, ale również dzieki wspaniałym przeżyciom których doswiadczył Arthur Conan Doyle.
Wspomnienia i refleksje pedagoga
Natalia Han-Ilgiewicz, Elżbieta Umińska-Tytoń
Publikacja zawiera trzy teksty autorstwa Natalii Han-Ilgiewicz. Wspomnienia Autorki obejmujące lata 1895-1942. Zawierają opis życia rodziny profesora prawa zesłanego na osiedlenie w Tomsku. Ukazują losy Autorki w czasie rewolucji październikowej, dzieje powrotu do ojczyzny, lata pracy w szkolnictwie specjalnym w Warszawie i Wilnie. Drugi tekst to gawędy o pracy nauczyciela w okresie dwudziestolecia międzywojennego zatytułowane przez Autorkę "Idziemy wzwyż". Do obu tekstów zaplanowanych przez Autorkę jako podsumowanie 30-letniej pracy nauczycielskiej dołączony został dziennik osobisty w postaci listów do męża uwięzionego na Łukiszkach w czasie od 13 lipca 1940 r. do 24 czerwca 1941. Stanowi on przejmujące świadectwo losów Polaków w Wilnie pod okupacją sowiecką i litewską.
Anna z Tyszkiewiczów Potocka-Wąsowiczowa
Anna z Tyszkiewiczów Potocka-Wąsowiczowa (1779-1867), cioteczna wnuczka Stanisława Augusta, córka hetmana Ludwika Tyszkiewicza, żona Aleksandra Potockiego, była – jako jedynaczka – spadkobierczynią wielkiej fortuny. Dzięki koligacjom rodzinnym i towarzyskim stała się naocznym świadkiem spraw politycznych niemałej wagi. Jej wspomnienia obejmują okres od Powstania Kościuszkowskiego do pierwszych lat Królestwa Polskiego. Pisane z werwą i talentem, doskonale oddają koloryt tej burzliwej i interesującej epoki. Pamiętnik ten nie jest suchą kroniką faktów. Subiektywne spojrzenie autorki na ludzi i wydarzenia urozmaicane są dowcipnym, a często złośliwym komentarzem
Wspomnienia niebieskiego mundurka
Wiktor Gomulicki
Wiktor Teofil Gomulicki - Dzieciństwo, upamiętnione później w powieści dla młodzieży Wspomnienia niebieskiego mundurka (1906), spędził w Pułtusku. Uczęszczał tam do gimnazjum przy klasztorze Ojców Benedyktynów. Od 1864 roku mieszkał w Warszawie, gdzie ukończył gimnazjum i w roku 1866 rozpoczął studia prawnicze w Szkole Głównej. W trakcie ich trwania zadebiutował jako poeta na łamach Tygodnika Ilustrowanego. Gdy w roku 1869 uczelnia została przekształcona w uniwersytet rosyjski, Gomulicki porzucił naukę. W jego twórczości największe znaczenie mają utwory poetyckie, odznaczające się finezyjną kunsztownością formy, o urozmaiconej strofice i budowie wersyfikacyjnej. (https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiktor_Gomulicki)
Wspomnienia niebieskiego mundurka
Wiktor Gomulicki
Główny bohater książki Wspomnienia niebieskiego mundurka Witold Sprężycki jest uczniem szkoły w Pułtusku, powstałej z dawnego sławnego kolegium jezuitów. Wraz ze swoimi kolegami Dembowskim, Kucharzewskim, Kozłowskim, Wrońskim i innymi przeżywają szkolne wzloty i upadki. Każdy z chłopców to odrębna, fascynująca, często ukazana z humorem indywidualność. Sprężycki to alter ego autora, chłopiec żywy, ciekawy i wszędobylski, a zarazem skłonny do refleksji i romantycznych uniesień. Dembowski, najbliższy przyjaciel Sprężyckiego, dzieli z nim literackie fascynacje. Kucharzewski to olbrzym o niedźwiedziej sile i nieco ociężałym umyśle, niezrównany mistrz pływacki i recytator. Kozłowski vel Kozioł jest odważny i zapalczywy, nigdy nie łamie raz danego słowa. Z kolei Wroński to klasowy mikrus, wsławiony tym, że zapewnił Kucharzewskiemu promocję do następnej klasy. Równie barwnymi, pełnokrwistymi postaciami są w książce Gomulickiego nauczyciele.