Wydawca: 8
Arthur Conan Doyle
Ekscentryczny detektyw Sherlock Holmes od lat mierzy się z kryminalnymi zagadkami na najwyższym poziomie. W dociekaniu prawdy towarzyszy mu wierny przyjaciel doktor Watson. Tym razem wyzwanie okaże się jeszcze trudniejsze. W końcu Holmes stanie oko w oko ze swoim największym wrogiem, profesorem Moriartym. Niezwykle inteligentny i przebiegły naukowiec wykorzystuje swoje zdolności do inicjowania zbrodni w całym Londynie. Czy spotkanie przy alpejskim wodospadzie będzie dla Sherlocka szansą na ostateczny rozrachunek? Sir Arthur Conan Doyle (1859-1930) - brytyjski pisarz, twórca postaci Sherlocka Holmesa - najbardziej znanego detektywa w historii literatury. Doyle miał trudne dzieciństwo, jego ojciec alkoholik i narkoman znęcał się nad rodziną. Matka, by utrzymać rodzinę dorabiała jako praczka. Arthur skończył medycynę, lecz od 1890 roku poświęcił się wyłącznie pisaniu. Jest znany przede wszystkim z utworów kryminalnych, choć pisał także powieści historyczne, fantastyczno-naukowe i sensacyjne. Pasjonował się także spirytyzmem oraz badaniem historii antycznej Grecji. Jego najważniejsze dzieła to: "Pies Baskervilleów", "Studium w szkarłacie" oraz wielokrotnie ekranizowana powieść "Zaginiony świat". Co ciekawe, Sir Arthur Conan Doyle pojawia się jako bohater literacki w wielu utworach, m.in. w powieściach "Lista siedmiorga" i "Spisek sześciu" Marka Frosta oraz "Arthur i George" Juliana Barnesa, a także w serii "Kroniki Imaginarium Geographica" Jamesa Owena.
Arthur Conan Doyle
Ekscentryczny detektyw Sherlock Holmes od lat mierzy się z kryminalnymi zagadkami na najwyższym poziomie. W dociekaniu prawdy towarzyszy mu wierny przyjaciel doktor Watson. Tym razem wyzwanie okaże się jeszcze trudniejsze. W końcu Holmes stanie oko w oko ze swoim największym wrogiem, profesorem Moriartym. Niezwykle inteligentny i przebiegły naukowiec wykorzystuje swoje zdolności do inicjowania zbrodni w całym Londynie. Czy spotkanie przy alpejskim wodospadzie będzie dla Sherlocka szansą na ostateczny rozrachunek? Sir Arthur Conan Doyle (1859-1930) - brytyjski pisarz, twórca postaci Sherlocka Holmesa - najbardziej znanego detektywa w historii literatury. Doyle miał trudne dzieciństwo, jego ojciec alkoholik i narkoman znęcał się nad rodziną. Matka, by utrzymać rodzinę dorabiała jako praczka. Arthur skończył medycynę, lecz od 1890 roku poświęcił się wyłącznie pisaniu. Jest znany przede wszystkim z utworów kryminalnych, choć pisał także powieści historyczne, fantastyczno-naukowe i sensacyjne. Pasjonował się także spirytyzmem oraz badaniem historii antycznej Grecji. Jego najważniejsze dzieła to: "Pies Baskervilleów", "Studium w szkarłacie" oraz wielokrotnie ekranizowana powieść "Zaginiony świat". Co ciekawe, Sir Arthur Conan Doyle pojawia się jako bohater literacki w wielu utworach, m.in. w powieściach "Lista siedmiorga" i "Spisek sześciu" Marka Frosta oraz "Arthur i George" Juliana Barnesa, a także w serii "Kroniki Imaginarium Geographica" Jamesa Owena.
Lanckorońska Karolina
Niezwykłe świadectwo odwagi i patriotyzmu. Doskonały portret kobiety silnej i imponującej swą bezkompromisową postawą wobec zła. Karolina Lanckorońska (18982002) o swoich dramatycznych i heroicznych losach z okresu II wojny światowej opowiedziała we Wspomnieniach wojennych. Zaczynają się one z chwilą zajęcia Lwowa przez wojska radzieckie w 1939 roku, a kończą zwolnieniem z obozu koncentracyjnego w Ravensbrück w kwietniu 1945. Pokazują niezwykłą osobowość autorki, jej temperament, zaradność, lwią odwagę i umiejętność działania w ekstremalnych sytuacjach. Autorka była ostatnią przedstawicielką znakomitego rodu Lanckorońskich z Brzezia. Jako jedyna dziedziczka gromadzonej w XIX i XX wieku kolekcji w 1994 roku przekazała rodakom niezwykły dar dzieła sztuki, których wartość artystyczna i historyczna nie ma sobie równej w Polsce.
Lanckorońska Karolina
Niezwykłe świadectwo odwagi i patriotyzmu. Doskonały portret kobiety silnej i imponującej swą bezkompromisową postawą wobec zła. Karolina Lanckorońska (18982002) o swoich dramatycznych i heroicznych losach z okresu II wojny światowej opowiedziała we Wspomnieniach wojennych. Zaczynają się one z chwilą zajęcia Lwowa przez wojska radzieckie w 1939 roku, a kończą zwolnieniem z obozu koncentracyjnego w Ravensbrück w kwietniu 1945. Pokazują niezwykłą osobowość autorki, jej temperament, zaradność, lwią odwagę i umiejętność działania w ekstremalnych sytuacjach. Autorka była ostatnią przedstawicielką znakomitego rodu Lanckorońskich z Brzezia. Jako jedyna dziedziczka gromadzonej w XIX i XX wieku kolekcji w 1994 roku przekazała rodakom niezwykły dar dzieła sztuki, których wartość artystyczna i historyczna nie ma sobie równej w Polsce.
Fiodor Dostojewski
"Wspomnienia z martwego domu" to jedna z najsłynniejszych powieść Fiodora Dostojewskiego, uważana za najbardziej osobiste dzieło tego pisarza. W 1849 roku za przynależność do Koła Pietraszewskiego Dostojewski został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie, w ostatniej chwili car odwołał tę karę i zamienił ją na więzienie połączone z ciężkimi robotami. Pisarz przebywał na katordze cztery lata (1850-1854), doświadczenia zebrane w tym okresie pozwoliły mu przedstawić w powieści obraz życia w syberyjskim więzieniu.
Fiodor Dostojewski
Syberyjskie więzienie przeszło już do legendy - praca ponad ludzkie siły, minimalne racje żywnościowe i codzienna walka o przetrwanie to ówczesna rzeczywistość ludzi, którzy zostali tam zesłani. Wielu z nich do ostatnich swoich dni. Każdy znosił to inaczej, zachowywał się inaczej, odnosił się do współwięźniów inaczej, pomimo tego, że wielu kończyło tak samo. Jednak jedno łączyło większość z nich - pochodzili z chłopstwa, nienawidzili więc swoich byłych panów, co boleśnie mogli odczuć więźniowie pochodzący z wyższych sfer - tacy jak Aleksander Gorianczykow; szlachcic, którego oczami Dostojewski spisał swoją własną historię.
Fiodor Dostojewski
Wspomnienia z martwego domu to najbardziej osobiste dzieło mistrza rosyjskiej prozy. Oparte na bazie doświadczeń z kilkuletniego pobytu na katordze, stanowią poruszający obraz życia w syberyjskim więzieniu. Powieściowa forma pozwala na zdystansowanie się od własnych przeżyć i ukazanie różnorodności osadzonych. A ci bywają rzeczywiście odmienni niektórzy, mimo trudów i dramatów, zachowują człowieczeństwo i życzliwość, inni dziczeją, dają się porwać najniższym instynktom i zdominować najgorszym cechom. Tło dla ludzkich losów i relacji między bohaterami stanowi szeroki opis zwyczajów panujących na katordze i katorżniczego życia.
Fiodor Dostojewski
Wspomnienia z martwego domu to najbardziej osobiste dzieło Fiodora Dostojewskiego. W 1849 roku Dostojewski za przynależność do Koła Pietraszewskiego został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie. W ostatniej chwili car zamienił ją na więzienie połączone z ciężkimi robotami. Pisarz przebywał na katordze cztery lata, a doświadczenia zebrane w tym okresie pozwoliły mu przedstawić w powieści obraz życia w syberyjskim więzieniu. Swoje wspomnienia Dostojewski wkłada w usta szlachcica skazanego za zabójstwo żony na dziesięć lat ciężkich robót. Opisuje zwyczaje panujące na katordze, relacje między współwięźniami, ich historie, zachowania, postawy i charaktery, przedstawia różne fragmenty katorżniczego życia (pobyty w szpitalu, handel wódką, święta, kary cielesne, zachowanie przełożonych, roboty) i wiele sylwetek skazańców. Są pośród nich ludzie dobrzy, wartościowi, z którymi nawiązuje przyjaźnie. Jednak większość katorżników to ludzie ponurzy, dumni, ambitni, zawistni, źli i złośliwi. Awantury, kradzieże i bójki są na porządku dziennym, atmosfera moralna panująca w barakach jest trudna do zniesienia. Większość skazańców pochodzi ze stanu chłopskiego, do byłego „pana” odnoszą się niekiedy z nienawiścią, Aleksandrowi Pietrowiczowi jako byłemu szlachcicowi jest na katordze wyjątkowo ciężko, wrogość większości współwięźniów i samotność – to uczucia szczególnie doskwierające mu podczas pierwszych miesięcy pobytu w więzieniu.