Wydawca: 8
Zobaczyć łosia. Historia polskiej edukacji seksualnej od pierwszej lekcji do internetu
Agnieszka Kościańska
Ta historia zmagań z niewiedzą i podwójnymi standardami zaczyna się pod koniec XIX wieku, kiedy mężczyźni uczyli się seksu od prostytutek, a powszechność wstydliwych chorób była tajemnicą poliszynela. Jest to pierwsza krytyczna praca o polskim wychowaniu seksualnym w XX wieku. Dowiemy się z niej, jak to się stało, że nagle na początku stulecia bocian przestał podrzucać dzieci, a opowieści o kwiatkach i pszczółkach już nie wystarczały dorastającym dziewczętom i chłopcom. Poznamy kobiety i mężczyzn, którzy mieli odwagę zmienić to, jak pisano o seksie. Zrozumiemy, co wspólnego z pożyciem ma obserwacja łosi. Zajrzymy do podręcznika szkolnego, który komuniści skazali na przemiał, by nie urazić wiernych, i zobaczymy, że nie wszystkie spiżowe postaci polskiej seksuologii zasługują na bezkrytyczny kult. Wreszcie usłyszymy ludowe pieśni dostarczające więcej informacji niż postępowe poradniki.
Zobaczyć sens. Studia o malarstwie, literaturze i życiu
red. Małgorzata Krakowiak, Aleksandra Dębska-Kossakowska
Książka zawiera cykl artykułów, których autorzy podejmują próbę wskazania sensu w procesie twórczym, kontaktach z otoczeniem, wyborach drogi życiowej. Pytania o sens bywają dziś bagatelizowane, relatywizowane albo zastępowane stwierdzeniem bezsensowności wszystkiego. W tak niesprzyjających okolicznościach autorzy, wśród których znaleźli się nie tylko teoretycy i komentatorzy cudzej twórczości, ale również artyści-praktycy, zdobyli się na odwagę poważnej refleksji o paradygmatach wartości, świadomości celu, porażkach, przezwyciężaniu trudności.
Zobaczyć świat. Praca z uczniem niewidomym na lekcjach języka polskiego
Aldona Fojkis
Publikacja podejmuje ważne społecznie zagadnienie dotyczące edukacji polonistycznej dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. Jej Autorka wybrała problematykę badawczą, która stanowi próbę nowego ujęcia zagadnień z zakresu dyftopedagogiki w aspekcie podmiotowo-przedmiotowym rozwijanym zarówno na gruncie dociekań teoretycznych, jak i empirycznych egzemplifikacji. Autorka opisuje swoje doświadczenia i obserwacje poczynione w trakcie wieloletniej pracy z dziećmi niewidomymi. Całym swoim wywodem myślowym obala wiele stereotypów społecznych narosłych wokół ludzi niewidomych, w tym przekonanie, że ten rodzaj niepełnosprawności uniemożliwia aktywność poznawczą i społeczną. Zawarte tu propozycje cykli lekcyjnych i programowanie pracy z poezją wyrastają z przemyśleń i codziennej praktyki szkolnej, weryfikującej i doskonalącej wybrane metody.Doktor Aldona Fojkis od kilkunastu lat jest nauczycielką języka polskiego w LO przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niedowidzących i Niewidomych w Dąbrowie Górniczej. Od kilku lat współpracuje z Akademią Humanistyczno-Ekonomiczną w Łodzi, prowadząc zajęcia głównie z pedagogiki specjalnej. Pełni funkcję opiekuna merytorycznego słuchaczy Studiów Podyplomowych na kierunku Terapia pedagogiczna z elementami arteterapii. Jest także egzaminatorem CKE w zakresie sprawdzania prac gimnazjalnych i maturalnych z języka polskiego, również dla osób słabo widzących i niewidomych. Wielokrotnie nagradzana i wyróżniana za osiągnięcia w pracy dydaktycznej.
Zobaczyć to, co polityczne. Filozofia politycznej postrzegalności według Jacques\'a Rancière\'a
Łukasz Andrzejewski
Jacques Rancière jest filozofem dobrze znanym i chętnie czytanym, ale cały czas pozostaje w Polsce nieodkryty jako wyjątkowa postać francuskiego życia intelektualnego drugiej połowy XX wieku. Zobaczyć to, co polityczne jest próbą wprowadzenia do projektu filozoficznego Rancière’a zarówno z perspektywy istotnych, chociaż często niedocenianych naukowych źródeł, jak i licznych politycznych uwikłań. Na kartach kolejnych rozdziałów poznajemy autora Dzielenia postrzegalnego jako ucznia i krytyka Louisa Althussera w paryskiej École Normale Supérieure, działacza radykalnej lewicy podczas gorącej wiosny 1968 roku i jednocześnie politycznego przeciwnika Francuskiej Partii Komunistycznej oraz jako skrupulatnego i stale wątpiącego interpretatora filozoficznej klasyki. Zobaczyć to, co polityczne to nie tylko przyczynek do intelektualnej biografii, lecz także prezentacja koncepcji Rancière’a jako zbioru inspirujących narzędzi interpretacji zjawisk z obszaru sztuki i polityki.
Agnieszka Lingas-Łoniewska
Są uczucia, które nigdy nie gasną. Nawet jeśli próbujemy je zagłuszyć codziennością. Zofia ma wszystko, co powinno dawać szczęście: dom, rodzinę, stabilizację. Życie, które z zewnątrz wygląda idealnie. Ale czy naprawdę takie jest... skoro serce od dawna bije jakby ciszej? Bo wystarczy jedno spotkanie, by wszystko zaczęło się chwiać. Właśnie wrócił Max - jej pierwsza miłość. Ta, której nie da się zapomnieć. Ta, która zostaje pod skórą na zawsze. Dlaczego pojawia się właśnie teraz? I czego tak naprawdę od niej chce? A Adam? Czy mężczyzna, z którym Zofia zbudowała życie, naprawdę mówi jej całą prawdę? Czy ich małżeństwo to jeszcze miłość... czy już tylko przyzwyczajenie i milczenie? Jak wybrać między tym, co bezpieczne... a tym, co prawdziwe? Jak zaufać uczuciu, które kiedyś zraniło? I czy można kochać dwóch mężczyzn, nie tracąc przy tym samej siebie? Zofia stoi na granicy decyzji, które mogą zniszczyć wszystko, co zna... albo dać jej życie, o jakim nigdy nie odważyła się marzyć. Bo ile można udawać, że serce milczy... kiedy krzyczy coraz głośniej? "Zofia" to drugi tom emocjonalnej trylogii o wyborach serca, które potrafią zburzyć nawet najbardziej poukładane życie.
Agnieszka Lingas-Łoniewska
Są uczucia, które nigdy nie gasną. Nawet jeśli próbujemy je zagłuszyć codziennością. Zofia ma wszystko, co powinno dawać szczęście: dom, rodzinę, stabilizację. Życie, które z zewnątrz wygląda idealnie. Ale czy naprawdę takie jest... skoro serce od dawna bije jakby ciszej? Bo wystarczy jedno spotkanie, by wszystko zaczęło się chwiać. Właśnie wrócił Max - jej pierwsza miłość. Ta, której nie da się zapomnieć. Ta, która zostaje pod skórą na zawsze. Dlaczego pojawia się właśnie teraz? I czego tak naprawdę od niej chce? A Adam? Czy mężczyzna, z którym Zofia zbudowała życie, naprawdę mówi jej całą prawdę? Czy ich małżeństwo to jeszcze miłość... czy już tylko przyzwyczajenie i milczenie? Jak wybrać między tym, co bezpieczne... a tym, co prawdziwe? Jak zaufać uczuciu, które kiedyś zraniło? I czy można kochać dwóch mężczyzn, nie tracąc przy tym samej siebie? Zofia stoi na granicy decyzji, które mogą zniszczyć wszystko, co zna... albo dać jej życie, o jakim nigdy nie odważyła się marzyć. Bo ile można udawać, że serce milczy... kiedy krzyczy coraz głośniej? "Zofia" to drugi tom emocjonalnej trylogii o wyborach serca, które potrafią zburzyć nawet najbardziej poukładane życie.
Tadeusz Miciński
Tadeusz Miciński Już świt Zofia Casanova (z hiszp.) Skargi Pod krzyżem zgięta w mroku rozpaczy na ostrych głazach dusza się krwawi i swą Golgotę krwią serca znaczy czy już z tej męki nic nie wybawi? Anioł, co strzeże przeznaczeń dróg Tak, rzecze Bóg! Cios mnie oślepił, zgubiłam drogę, rana zalewa wciąż oczy moje pośród ciemności kroczyć nie mogę i brak mi wsparcia i tak się boję co r... Tadeusz Miciński Ur. 9 listopada 1873 w Łodzi Zm. w lutym 1918 pod Czertykowem na Białorusi Najważniejsze dzieła: W mroku gwiazd, Kniaź Patiomkin, W mrokach złotego pałacu czyli Bazylissa Teofanu, Nietota. Księga tajemna Tatr, Xiądz Faust Prozaik, poeta, dramaturg, publicysta; zafascynowany gnozą, mistycyzmem, towianizmem, głosił idee panslawistyczne i mesjanistyczne. Urodził się w rodzinie inteligenckiej w Łodzi, ukończył szkołę średnią w Warszawie, następnie studiował w Krakowie (UJ, literatura polska, historia) oraz w Berlinie i Lipsku (filozofia i psychologia). Był członkiem radykalnych ugrupowań studenckich; pracował jako nauczyciel domowy. W 1896 r. debiutował poematem ,,Łazarze" i otrzymał drugą nagrodę krakowskiego ,,Czasu" za opowiadanie Nauczycielka (1896). Podczas studiów zagranicznych zaprzyjaźnił się ze Stanisławem Przybyszewskim i Wincentym Lutosławskim, filozofem i mesjanistą, propagatorem abstynencji, wówczas wykładającym w Hiszpanii; tam też ożenił się (1897) z Marią Dobrowolską, pochodzącą z zamożnego ziemiaństwa, co zabezpieczyło jego byt materialny i pozwoliło poświęcić się pracy intelektualnej i twórczej. Po powrocie do kraju osiadł w Krakowie, często przebywał też w Zakopanem, gdzie przyjaźnił się ze Stanisławem Witkiewiczem (ojcem), współpracował z krakowskim ,,Życiem". W 1902 r. wydał swój jedyny tom poezji W mroku gwiazd, później pisał jedynie poematy, często wplecione w większe całości. W 1906 r. opublikował tom artykułów Do źródeł duszy polskiej oraz dramat Kniaź Patiomkin, a w 1909 r. ukazał się kolejny dramat historyczny, tym razem z dziejów Cesarstwa Bizantyńskiego, W mrokach złotego pałacu (...). Następnie związał się z Warszawą. Wydał dwie ważne powieści Nietotę (1910) i Xiędza Fausta (1913), do których krytyka odniosła się z pełnym zastrzeżeń dystansem. Publikował m.in. w ,,Tygodniku Ilustrowanym", a w 1914 r., podczas wybuchu konfliktu bałkańskiego wyjechał do Sofii jako korespondent tygodnika "Świat". W latach 1915--1918 przebywał w Rosji, w Moskwie współpracował z czasopismami ("Gazeta Polska", "Russkoje słowo", "Russkije wiedomosti") oraz kołem literacko-artystycznym przy Domu Polskim, był oficerem oświatowym w korpusie polskim Józefa Dowbora-Muśnickiego. W drodze powrotnej korpusu do kraju, Miciński zginął w przypadkowym starciu czy napadzie, zabity przez chłopów lub żołnierzy Gwardii Czerwonej; dokładna data śmierci nie jest znana. Z pozostałych rękopisów wydano pośmiertnie m.in. dramat Termopile, powieści Wita, Mene-Mene-Thekel-Upharisim oraz poemat Niedokonany. Będąc twórcą Młodej Polski, Miciński kształtuje odrębny styl, oparty na odrębnym również światopoglądzie. Przedstawiał wizję świata jako pola walki dobra ze złem (manicheizm), opowiadając się zarazem za moralnym obowiązkiem doskonalenia siebie, własnego narodu i świata (realizacja idei wolności). Jego symbolizm przechyla się niekiedy w kierunku surrealizmu, jego twórczość dramatyczna, określana jako ekspresjonistyczna, wykracza w kierunku misteriów filozoficznych; operując poetyką snu, strumienia świadomości, Miciński nie wahał się przeplatać te wysokie tony mistyczne analizą społeczną i groteską. Zafascynowany nim Witkacy czerpał wiele inspiracji artystycznych z twórczości Micińskiego, ponadto zadedykował mu Nienasycenie oraz sportretował w jednej z postaci z młodzieńczej powieści 622 upadki Bunga. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Dariusz Kulesza
PROJEKT: EGZYSTENCJA I LITERATURA Seria poświęcona jest wybitnym polskim pisarzom – ich twórczości ujmowanej przez nich samych i interpretowanej przez krytyków jako projekt egzystencjalny, jako próba ustanowienia i zapisania siebie i swojego sposobu odczytywania sensów rzeczywistości, indywidualnego oglądu różnych jej sfer – społecznej, politycznej, etycznej, kulturowej, metafizycznej. Istotnymi kategoriami wyjaśniającymi pisarskie dzieło są w tym przypadku biografia, tożsamość oraz kształtujące je szeroko rozumiane doświadczenie: cielesne i zmysłowe, psychiczne i społeczne, historyczne i polityczne, etniczne i estetyczne, religijne i duchowe... „Z perspektywy pisarstwa i losu Zofii Kossak ważna jest wartość ofiarnego poświęcenia: ostatecznego, heroicznego, męczeńskiego urzeczywistnienia wiary. Taka postawa wymaga literackiego udokumentowania i świadectwa życia, tekstu pokazującego konieczność i bezcenność ofiary oraz egzystencji zdolnej taki tekst potwierdzić. Nie ulega wątpliwości, że po Zofii Kossak pozostała i hagiograficzna literatura, i świadectwo życia, które w wielu aspektach literaturę tego typu potwierdza”. Z Wprowadzenia Twórczość Zofii Kossak-Szczuckiej w opowieści Dariusza Kuleszy to literatura chrześcijańska, osobna, samotna, motywowana religijnie rozumianą służbą. Autor pokazuje ją w kontekście następujących trzech kategorii: rodzina, Polska i wiara, śledząc w kolejnych rozdziałach kluczową dla Kossak tematykę ideową, obecną zarówno w książkach powstałych przed wojną, w Proteście!, jaki i w tekstach opublikowanych już po wojnie. Czytelnik znajdzie tu oryginalne, nowe interpretacje takich dzieł Kossak, jak: Pożoga, Ku swoim, Dziedzictwo, Nieznany kraj, Prorest!, Z otchłani, Szaleńcy Boży, Krzyżowcy, Przymierze. Na tle biografii pisarki może wraz z autorem brać udział w dyskusji o chrześcijańskiej literaturze, historiozofii, hagiografii czy modelu chrześcijańskiej egzystencji, a wreszcie na koniec – o miejscu Zofii Kossak-Szczuckiej w historii literatury. W serii ukazały się tomy: Agnieszka Kałowska, Witkacy. Etyka Marzena Woźniak-Łabieniec, Rymkiewicz. Metafizyka Maciej Urbanowski, Brzozowski. Nowoczesność Anna Legeżyńska, Hartwig. Wdzięczność Tomasz Garbol, Miłosz. Los Adrian Gleń, Stasiuk. Istnienie Agnieszka Kramkowska-Dąbrowska, Krasiński. Świadectwo