Wydawca: 8
Sercowe rozkminy Lottie Brooks
Katie Kirby
Witajcie w świecie Lottie Brooks córki, siostry (jeśli to czytasz, Toby, to JUŻ NIE ŻYJESZ!), przyjaciółki i specjalistki od żenady. W końcu nadeszło lato i Lottie ma WIELKIE plany: skrolowanie Instagrama, marzenie o megaciachu Danielu i kąpiele w basenie na rodzinnych wakacjach we Francji. Ale wtedy w jej życiu pojawia się jeszcze większe megaciacho boski Antoine. Przeszkodą w nawiązaniu kontaktu jest wprawdzie język, ale kto by się tym przejmował, skoro Antoine jest AŻ TAK przystojny? TRZECI TOM BESTSELLEROWEJ SERII, która podbija serca dziewczyn (i chłopaków!) na całym świecie! I w której Lottie zdobywa swojego pierwszego PRAWDZIWEGO chłopaka! Przypały w moim życiu: Mam najbardziej obrzydliwego młodszego brata na całym świecie. Zbliża się mój pierwszy pocałunek w życiu, a mnie grozi aparat ortodontyczny! Mama zrobiła na obiad zapiekankę wiejską. Ohyda! Fragment książki: Ucieszycie się, gdy Wam powiem, że poza tym dziwacznym początkiem rozmowa poszła całkiem nieźle. Spisałam ją tutaj, bo wiem, że na pewno jesteście EKSTRAMEGACIEKAWI JA: Cześć, Daniel! DANIEL: Cześć, Lottie. JA: Co zjesz dzisiaj na lunch? DANIEL: Mam z domu bagietkę z serem. A ty? JA: Wezmę panini z serem. DANIEL: Fajnie. JA: Masz jakąś przekąskę? DANIEL: No, serowe chrupki kukurydziane. JA: To super. *Pięć sekund niezręcznej ciszy* JA: Czyli lubisz serowe chrupki kukurydziane? DANIEL: No. JA: Tak myślałam Właśnie zauważyłam, że sporo ich jesz Jak często zwykle je jadasz? DANIEL: Yyy Nie wiem, ze dwa razy w tygodniu A co? Monitorujesz moje spożycie chrupków, Lottie? JA: A SKĄD! To byłoby dziwne DANIEL: No, byłoby. JA: Po prostu z tymi chrupkami zawsze jest tak, że serowy proszek wbija się pod paznokcie, więc potem trzeba porządnie wyszorować ręce Też to zauważyłeś? DANIEL: Ee Może W sumie nie zauważyłem. JA: Hm. *Kolejne trzy sekundy krępującej ciszy* JA I DANIEL JEDNOCZEŚNIE: No i tak *Nerwowy śmiech* DANIEL: Widzimy się w przyszłą sobotę, prawda? Nic się nie zmieniło? W Boho Gelato o trzeciej? JA: Tak, super. Widzimy się! No wiecie, nie poszło całkiem gładko. Ta część z proszkiem serowym mogła być lekkim przegięciem i być może wyszłam na świruskę z obsesją na punkcie chrupków, ALE zasiałam ziarno potencjalnego problemu z serowym proszkiem za paznokciami, więc przynajmniej Daniel jest teraz świadomy niebezpieczeństw. Najbardziej pozytywne jest w tym to, że wszystkie moje słowa były PRAWDZIWYMI WYRAZAMI ZE SŁOWNIKA, więc dam sobie celujący za starania. Brawo ja! Z opinii czytelniczek: Jak zostanę prezydentem, zadbam o to, żeby Lottie była lekturą obowiązkową! Zosia Lottie Brooks powraca i to w wielkim stylu. Kolejna część zwierzeń nastolatki, której życie nie szczędzi wpadek, przypałów, pomyłek, żenujących sytuacji i kompromitacji. Mali P. Ja i Lottie... To była miłość od pierwszego wejrzenia! Od kiedy po raz pierwszy ujrzałam książkę o Lottie na wystawie w księgarni, wiedziałam, że po prostu muszę ją przeczytać. Natalia G. Poznajcie idealną książkę na jesienną chandrę, gwarantuję, że podczas jej czytania na pewno poprawi Wam się humor Daria N. Polecam jako książkę dla młodszego, dojrzewającego pokolenia oraz ich rodziców, by przypomnieli sobie, jak to było i z jakimi problemami przyszło żyć współczesnej młodzieży. matka_polka_czyta, lubimyczytac.pl Jeśli znacie jakąś 9-latkę lub nawet nastolatkę to ta książka będzie strzałem w dziesiątkę. Sylwia P. Kupiłam 11letniej córce, świetna napisana śmiesznym językiem, łatwo i chętnie się czyta. Polecam. Anna
Jerzy Lucjan Woźniak
Wiele lat krążę po orbicie poezji. Patrzę w pełne rozpaczy oczy poetów: młodych - tak trudno im się do życia przystosować, starych - życie tak szybko umknęło. Te eseje powstały z rozpaczy. Mijamy bezpowrotnie i trzeba po sobie coś zostawić. Jesteśmy tylko nikłym błyskiem w kosmosie. Może to być powodem do filozoficznych rozważań. Na swój sposób poezja to robi. A twórczość (wszelką) otwiera w jakimś sensie, mój wiersz. Tchnienie spłynie na ciebie z którymś świtemlub z którymś cierpieniemświatło wyrażania siebiei upłynie jeszcze trochę czasunim zrozumiesz na czym polega -będzie lekarstwem podnoszącym z kolan ani pomyślisz że masz być sobą -bo będzie w tobie jak krew i myśla nawet na tobie jak rzep wczepiony w sztruksową kurtkęłagodzący strachprzed upływającym czasem Eseje tutaj zamieszczone były już publikowane w niedużym od siebie przedziale czasowym. Pierwodruki: "Drugi krzyk" AKANT 6(84)2004, "Terapeutyczna rola poezji" ŚLĄSK 11(121) 2005, "Terapeutyczna rola poezji 2" AKANT 6(123) 2007. Jerzy Lucjan Woźniak Z recenzji: Refleksyjnym, mocnym, bezpretensjonalnym wierszom Woźniaka można wierzyć. Sam autor cały zbiór podzielił na trzy rozdziały: pierwszy to "Otwieranie przestrzeni", drugi "Drzewa przy drodze", trzeci "Zamykanie przestrzeni". Już ta trójdzielna struktura wskazuje, że mamy do czynienia z pełnią, z wyższym uporządkowaniem poszczególnych tekstów w stosunku do drogi życia. Ze swoistym opus magnum, gdzie ktoś patrzy na swój los z perspektywy końca.[...] Te różnorodne doświadczenia oraz aspekty czasu wpisują się w odwieczny dialog człowieka z własnym i powszechnym przemijaniem, utracaniem siebie i świata, na który zgody być nie może. [...] W ten sposób, dzięki próbie emotywnego opisu stanu ducha i umysłu nieuniknionego dla wszystkich tych co czują i myślą, poeta zaszczepił niewyrażalną cząstkę nieśmiertelności w czytelniku. Z recenzji Bogdana Nowickiego, ostatniego tomiku "Ślimak na asfalcie" zatytułowanej "Uwierzytelnienie" - "Śląsk" nr 4/174 2010 r. Ogólne wrażenie bardzo korzystne. Naprawdę mądrze Pan nad wierszami popracował. Całość nabrała klarowności, najlepsze wiersze są teraz czyściutkie, ostre jak światło. Powtórzę na koniec: tomik prezentuje się dojrzale, jest w nim wiele przejmujących metafor. Z tekstu Artura D. Liskowackiego na skrzydełku okładki "Ślimaka na asfalcie" A tymczasem sygnalizujemy nowy zbiór wierszy zatytułowany "Z oczu bielmo z serca strach". Pod tym oryginalnym tytułem kryje się wyważona, mądra poezja, wolna od histerycznych póz i okrzyków, bardzo czytelna i osobista, budząca zaufanie. Rzadko dzisiaj w potopie poetyckich książek znajduje się lirykę wiarygodną, a taką właśnie jest najnowsza książka Woźniaka. Poeta rozlicza się uczciwie z samym sobą, czyni to z narzuconą przez siebie pokorą. Ten liryczny rachunek sumienia wygląda miejscami jak spowiedź "dziecięcia wieku" u końca drugiego tysiąclecia naszej nowej ery, który to koniec nie był dla ludzi łaskawy, raczej okrutny i bezlitosny. Kilka razy w najnowszym tomie wierszy Woźniaka pojawia się słowo "pokora". Jest to harda pokora wynikająca z poczucia wartości swego istnienia. Parokrotnie przywoływany Rainer Maria Rilke też jest widziany w "płaszczu pokory" . Ten wybitny austriacki poeta z przełomu wieków, reprezentant liryki symbolicznej, wyraźnie patronuje Woźniakowi. Z recenzji Emila Bieli - "Topos" 2-3 1999 r.
Tadeusz Miciński
Serenada Indyjskie zwiewne kwiaty, kwitnące raz w sto lat — o piękna, wyjdź z komnaty, jak księżyc spoza krat. Na harfie gram Ci słowa, które się lśnią jak żar — czemuż Cię otchłań chowa i Ty nie wstajesz z mar? Ach, głupcy nie szaleją — powiedział biedny Wil — w nim bogi płaczą, lwy się śmieją z przelotnych szczęścia chwil. [...]Tadeusz MicińskiUr. 9 listopada 1873 w Łodzi Zm. w lutym 1918 pod Czertykowem na Białorusi Najważniejsze dzieła: W mroku gwiazd, Kniaź Patiomkin, W mrokach złotego pałacu czyli Bazylissa Teofanu, Nietota. Księga tajemna Tatr, Xiądz Faust Prozaik, poeta, dramaturg, publicysta; zafascynowany gnozą, mistycyzmem, towianizmem, głosił idee panslawistyczne i mesjanistyczne. Urodził się w rodzinie inteligenckiej w Łodzi, ukończył szkołę średnią w Warszawie, następnie studiował w Krakowie (UJ, literatura polska, historia) oraz w Berlinie i Lipsku (filozofia i psychologia). Był członkiem radykalnych ugrupowań studenckich; pracował jako nauczyciel domowy. W 1896 r. debiutował poematem ,,Łazarze" i otrzymał drugą nagrodę krakowskiego ,,Czasu" za opowiadanie Nauczycielka (1896). Podczas studiów zagranicznych zaprzyjaźnił się ze Stanisławem Przybyszewskim i Wincentym Lutosławskim, filozofem i mesjanistą, propagatorem abstynencji, wówczas wykładającym w Hiszpanii; tam też ożenił się (1897) z Marią Dobrowolską, pochodzącą z zamożnego ziemiaństwa, co zabezpieczyło jego byt materialny i pozwoliło poświęcić się pracy intelektualnej i twórczej. Po powrocie do kraju osiadł w Krakowie, często przebywał też w Zakopanem, gdzie przyjaźnił się ze Stanisławem Witkiewiczem (ojcem), współpracował z krakowskim ,,Życiem". W 1902 r. wydał swój jedyny tom poezji W mroku gwiazd, później pisał jedynie poematy, często wplecione w większe całości. W 1906 r. opublikował tom artykułów Do źródeł duszy polskiej oraz dramat Kniaź Patiomkin, a w 1909 r. ukazał się kolejny dramat historyczny, tym razem z dziejów Cesarstwa Bizantyńskiego, W mrokach złotego pałacu (...). Następnie związał się z Warszawą. Wydał dwie ważne powieści Nietotę (1910) i Xiędza Fausta (1913), do których krytyka odniosła się z pełnym zastrzeżeń dystansem. Publikował m.in. w ,,Tygodniku Ilustrowanym", a w 1914 r., podczas wybuchu konfliktu bałkańskiego wyjechał do Sofii jako korespondent tygodnika "Świat". W latach 1915--1918 przebywał w Rosji, w Moskwie współpracował z czasopismami ("Gazeta Polska", "Russkoje słowo", "Russkije wiedomosti") oraz kołem literacko-artystycznym przy Domu Polskim, był oficerem oświatowym w korpusie polskim Józefa Dowbora-Muśnickiego. W drodze powrotnej korpusu do kraju, Miciński zginął w przypadkowym starciu czy napadzie, zabity przez chłopów lub żołnierzy Gwardii Czerwonej; dokładna data śmierci nie jest znana. Z pozostałych rękopisów wydano pośmiertnie m.in. dramat Termopile, powieści Wita, Mene-Mene-Thekel-Upharisim oraz poemat Niedokonany. Będąc twórcą Młodej Polski, Miciński kształtuje odrębny styl, oparty na odrębnym również światopoglądzie. Przedstawiał wizję świata jako pola walki dobra ze złem (manicheizm), opowiadając się zarazem za moralnym obowiązkiem doskonalenia siebie, własnego narodu i świata (realizacja idei wolności). Jego symbolizm przechyla się niekiedy w kierunku surrealizmu, jego twórczość dramatyczna, określana jako ekspresjonistyczna, wykracza w kierunku misteriów filozoficznych; operując poetyką snu, strumienia świadomości, Miciński nie wahał się przeplatać te wysokie tony mistyczne analizą społeczną i groteską. Zafascynowany nim Witkacy czerpał wiele inspiracji artystycznych z twórczości Micińskiego, ponadto zadedykował mu Nienasycenie oraz sportretował w jednej z postaci z młodzieńczej powieści 622 upadki Bunga. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
H.C. McNeile
Cassidy is a loyal and legendary soldier in the Corps of Royal Engineers. He is brave, proud, and even his elders are afraid of him. Cassidy meets the narrator, a high-ranking officer in Flander. They talk about life at the front. Indeed, a spiritual story, the reader himself will be able to feel all those spiritual moments of life.
Sergeant Silk. The Prairie Scout
Robert Leighton
As long as the lone red-coated equestrian policemen of the Northwest, tracking cattle thieves across uninhabited prairies and fighting hordes of warriors, have something to do with the boy approaching his teens, Mr. Leightons frank tales will be in demand. Wolves, carbines, bags of gold and logging run through its pages, and Sergeant Silk meets them all a combination of Sir Robert Baden-Powell and Sherlock Holmes in a red military jacket.
Edgar Wallace
One of the most prolific writers of the twentieth century, Edgar Wallace was an immensely popular author, who created exciting thrillers spiced with tales of treacherous crooks and hard-boiled detectives. Wallaces Sergeant Sir Peter is a collection of stories about an aristocratic young man who becomes a Police Sergeant. Despite this conceit, this collection is much more realistic about life in Britain than many Golden Age works. The stories deal sympathetically with people who are discriminated against in British society: Indians, women, and the working poor. Wallace bluntly shows discrimination against racial minorities, and the oppression of women. He also delights in exposing the flaws of the rich and there is also an emphasis on the financial needs of workers.
Sergiusza Bułgakowa filozofia wszechjedności
Lilianna Kiejzik
Seria książkowa Filozofia Rosyjska (redaktorzy naukowi: Lilianna Kiejzik i Jacek Uglik), pomyślana przy Instytucie Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego, mieści w sobie prace badaczy polskich studiujących myśl rosyjską XIX i XX stulecia. Naukowcy, skupieni wokół internetowego serwisu www.filozofiarosyjska.uz.zgora.pl, upowszechniają omówienia klasycznych dzieł w postaci monografii, opracowań zbiorowych oraz translacji. Zasadniczy cel naszych poczynań sprowadza się do propagowania bogatych w treść idei, zrodzonych w umysłach wschodnich filozofów. Lilianna Kiejzik pracuje w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Autorka kilkudziesięciu publikacji (w tym przekładów) nt. specyfiki filozofii rosyjskiej, myśli filozoficznej i społecznej Włodzimierza Sołowjowa (monografia pt. Włodzimierz Sołowjow, Zielona Góra 1997), Sergiusza Bułgakowa, Aleksego Łosiewa i innych. Redagowała lub współredagowała także m.in. dwutomową antologię tekstów filozofów rosyjskich (Niemarksistowska filozofia rosyjska. Antologia tekstów filozoficznych XIX i pierwszej połowy XX wieku, część pierwsza, Łódź 2001; część druga 2002) oraz przewodnik po polskiej literaturze nt. filozofii rosyjskiej (Polskie badania filozofii rosyjskiej, część pierwsza, Warszawa 2009).
Serhij Żadan: konkwistador nowej Ukrainy
Agnieszka Matusiak-Bakuła, Mateusz Świetlicki
Serhij Żadan: konkwistador nowej Ukrainy to pierwsza w Polsce tak kompleksowa opowieść o twórcy, który stał się jednym z najważniejszych głosów współczesnej Europy. Pisarz, poeta, muzyk i aktywista - Żadan od ponad trzech dekad tworzy literaturę, która nie tylko opisuje rzeczywistość, lecz ją współkształtuje: zarówno w realnej przestrzeni Ukrainy, jak i w tej symbolicznej, w której dziś toczy się globalny spór o wolność i podmiotowość. Teksty zebrane w niniejszym tomie ukazują autora Internatu jako "konkwistadora" rozumianego metaforycznie: twórcę nowej mapy wyobraźni, który posługując się językiem literatury, muzyki i działań społecznych, przywraca Ukrainie jej własną narrację. Badacze z Polski i Ukrainy analizują poetykę Żadana, jego zaangażowanie obywatelskie, rolę w procesach dekolonizacji, a także zdolność łączenia lokalnego doświadczenia wojny z uniwersalnymi pytaniami o pamięć, wspólnotę i odpowiedzialność. To książka o pisarzu, który w czasach próby nie wycofał się do prywatności, lecz pozostając w Charkowie, pełniąc służbę i organizując pomoc, połączył literaturę z realnym działaniem na rzecz swojego kraju. Jego twórczość staje się tu nie tylko przedmiotem analizy, lecz również świadectwem epoki i narzędziem humanitarnego oporu. Prezentowana monografia to propozycja dla czytelników poszukujących literatury ważnej, formacyjnej i intelektualnie wymagającej. Dla wszystkich, którzy pragną zrozumieć, jak rodzi się nowa Ukraina i dlaczego głos Serhija Żadana rozbrzmiewa dziś tak mocno w europejskiej przestrzeni publicznej.