Verleger: 8
Suma wszystkich strat. Jak ukształtowało cię dzieciństwo
Anna Paluszak
Style charakteru. Poznaj je i odkryj ukryte mechanizmy, które Tobą sterują Niewielu z nas zdaje sobie sprawę, że to, co uważamy za swój charakter, jest w rzeczywistości utrwalonym sposobem na przetrwanie w nieidealnym otoczeniu, jakie stanowiła nasza rodzina pochodzenia. Nieliczni wiedzą, że nie trzeba przypominać sobie wszystkiego, co się działo w dzieciństwie, by móc nad sobą pracować. Wystarczy uważnie przyjrzeć się sobie "tu i teraz", by mieć wgląd, co się właściwie działo, gdy byliśmy mali. Autorka książki omawia podstawowe style charakteru, a także warunki i okoliczności, jakie musiały zaistnieć w Twoim dzieciństwie, aby ukształtować Twój charakter. Każdy opis stylu charakteru obejmuje mocne i słabe strony związane z danym typem, test, który pomoże Ci się zidentyfikować, wreszcie - zarys potencjału, jaki w Tobie drzemie. Znajdziesz tu również ćwiczenia, które pozwolą Ci się świadomie sobie przyjrzeć i być może zainspirują Cię do dalszych poszukiwań. Sięgnij po tę pozycję, jeśli czasami się zastanawiasz: Czemu tak łatwo bierzesz winę na siebie? Dlaczego relacje są dla Ciebie tak trudne (albo zbyt ważne) i tak bardzo boisz się odrzucenia? Skąd w Tobie potrzeba porządku, zasług, idealności? Dlaczego boisz się prosić o pomoc, okazać słabość, powiedzieć, że coś Cię boli? Dlaczego nie potrafisz stawiać granic? Twój charakter to nie Ty - to wyuczony w dzieciństwie sposób na przetrwanie. Odkryj, co naprawdę kryje się pod maską codziennych zachowań. Dlaczego tak trudno ci stawiać granice, zawsze bierzesz na siebie winę albo uzależniasz się od opinii innych? Poznaj style charakteru! "Nie umiem stawiać granic, mogę teraz przez to cierpieć, ale kiedyś dzięki temu przetrwałam" Nie jesteśmy „popsuci” – jesteśmy ukształtowani. A to oznacza, że możemy się rozwijać Psycholożka: Jeśli zamierzamy "odchudzić to tłuste cielsko", to zapewne nic z tych planów nie wyjdzie Anna Paluszak: Styl charakteru widać nie tylko w naszych reakcjach, ale też w ciele, w napięciach mięśni, sposobie oddychania czy postawie
Suma wszystkich strat. Jak ukształtowało cię dzieciństwo
Anna Paluszak
Style charakteru. Poznaj je i odkryj ukryte mechanizmy, które Tobą sterują Niewielu z nas zdaje sobie sprawę, że to, co uważamy za swój charakter, jest w rzeczywistości utrwalonym sposobem na przetrwanie w nieidealnym otoczeniu, jakie stanowiła nasza rodzina pochodzenia. Nieliczni wiedzą, że nie trzeba przypominać sobie wszystkiego, co się działo w dzieciństwie, by móc nad sobą pracować. Wystarczy uważnie przyjrzeć się sobie "tu i teraz", by mieć wgląd, co się właściwie działo, gdy byliśmy mali. Autorka książki omawia podstawowe style charakteru, a także warunki i okoliczności, jakie musiały zaistnieć w Twoim dzieciństwie, aby ukształtować Twój charakter. Każdy opis stylu charakteru obejmuje mocne i słabe strony związane z danym typem, test, który pomoże Ci się zidentyfikować, wreszcie - zarys potencjału, jaki w Tobie drzemie. Znajdziesz tu również ćwiczenia, które pozwolą Ci się świadomie sobie przyjrzeć i być może zainspirują Cię do dalszych poszukiwań. Sięgnij po tę pozycję, jeśli czasami się zastanawiasz: Czemu tak łatwo bierzesz winę na siebie? Dlaczego relacje są dla Ciebie tak trudne (albo zbyt ważne) i tak bardzo boisz się odrzucenia? Skąd w Tobie potrzeba porządku, zasług, idealności? Dlaczego boisz się prosić o pomoc, okazać słabość, powiedzieć, że coś Cię boli? Dlaczego nie potrafisz stawiać granic? Twój charakter to nie Ty - to wyuczony w dzieciństwie sposób na przetrwanie. Odkryj, co naprawdę kryje się pod maską codziennych zachowań. Dlaczego tak trudno ci stawiać granice, zawsze bierzesz na siebie winę albo uzależniasz się od opinii innych? Poznaj style charakteru! "Nie umiem stawiać granic, mogę teraz przez to cierpieć, ale kiedyś dzięki temu przetrwałam" Nie jesteśmy „popsuci” – jesteśmy ukształtowani. A to oznacza, że możemy się rozwijać Psycholożka: Jeśli zamierzamy "odchudzić to tłuste cielsko", to zapewne nic z tych planów nie wyjdzie Anna Paluszak: Styl charakteru widać nie tylko w naszych reakcjach, ale też w ciele, w napięciach mięśni, sposobie oddychania czy postawie
Zbigniew Nienacki
Sumienie, to powieść psychologiczna, przedstawiająca przeżycia, wątpliwości i rozterki ławnika Piotra, głosującego za karą śmierci dla dwukrotnego mordercy kobiet. Utwór zawiera istotne i ciągle aktualne pytanie o sens moralny stosowania kary śmierci w naszym cywilizowanym świecie. Powieścią tą akcentuje Zbigniew Nienacki swoją nieugiętą postawę humanisty i artysty, poczuwającego się do odpowiedzialności za rozwiązania podstawowych problemów etycznych schyłku XX wieku, w tym także tych dotyczących sfery praw człowieka.
Sumienie i mózg. O wewnętrznym regulatorze zachowań moralnych
Ryszard Stach
Sumienie i mózg. O wewnętrznym regulatorze zachowań moralnych to publikacja posiadająca istotne walory poznawcze i praktyczne, stanowi także inspirację do planowania i podejmowania dalszych badań nad złożonymi i skomplikowanymi mechanizmami warunkującymi funkcjonowanie sumienia człowieka. Nie ma wątpliwości, iż wielu praktyków, klinicystów czy psychologów sądowo-penitencjarnych z wielkim zainteresowaniem i satysfakcją będzie sięgać do książki Ryszarda Stacha, stanowiącej kompendium wiedzy na temat mózgowych organizacji tych czynności psychicznych, które mają wpływ na pełnienie przez sumienie jego adaptacyjnych i regulacyjnych funkcji. Książka istotnie poszerza bowiem wiedzę na temat sumienia, konstruktu guasi-osobowościowego, pełniącego ważne funkcje poznawcze, oceniające, kontrolne oraz motywacyjne. Z recenzji prof. dr. hab. Józefa K. Gierowskiego
opracowanie zbiorowe
JAK POSŁUGIWAĆ SIĘ SUMIENIEM? JAK JE PIELĘGNOWAĆ I UTRZYMYWAĆ W STANIE PEŁNEJ SPRAWNOŚCI? ZANIM WŁĄCZYSZ, PRZECZYTAJ! Gratulujemy, otrzymałeś od Boga sumienie – jeden z Jego najcenniejszych darów. To dzięki sumieniu możemy rozpoznawać w naszym życiu, co jest dobre, a co złe. Zalecamy uważne przeczytanie instrukcji obsługi, która objaśnia, jak właściwie posługiwać się sumieniem, jak je pielęgnować i utrzymywać w stanie pełnej sprawności. Jednocześnie życzymy wielu dobrych wyborów!
Sumienie Polski i inne szkice kresowe
Michał K. Pawlikowski
Sumienie Polski i inne szkice kresowe to zbiór trzydziestu czterech znakomitych, a przy tym mało znanych tekstów Michała Kryspina Pawlikowskiego poświęconych Wilnu, Mińskowi, krajobrazom Białorusi, z humorem opowiadających o młodzieńczych przygodach autora, o jego pasjach myśliwskich, kulinarnych i podróżniczych. Część z publikowanych w tym tomie szkiców autor zebrał w wydanym w 1971 zbiorze Brudne niebo, pozostałe drukowane były w londyńskim tygodniku "Lwów i Wilno".
Sumienie zasnute mgłą. Podróż wołyńska tom2
Joanna Nowak
Kto przyjaciel, kto wróg. Dalsze losy rodziny Stawińskich, ich przyjaciół i wrogów. Banderowcy wciąż napadają na wsie i wycinają w pień Polaków. Wanda, próbując ratować życie, ucieka do lasu, ale w czasie drogi zawraca, bo nie potrafi zostawić bliskich na pastwę zbrodniarzy. Jakimś cudem udaje jej się wyjść cało z pogromu, ale niestety nie wszyscy Stawińscy mieli to szczęście. Opłakując śmierć matki, razem z ojcem i siostrami trafia do Łucka. Niestety nikt nie wie, co stało się z najmłodszym z rodzeństwa, Andrzejem, którego Zygmunt powierzył opiece Oleksandra. Sam Zygmunt nie potrafi odnaleźć się w nowych realiach, oddala się od córek, za to doskonale dogaduje się z kobietą, od której powinien trzymać się z daleka. Po ponad roku od lipcowych wydarzeń na cmentarzu zostaje odsłonięta tablica poświęcona pamięci zamordowanych przez UPA. Edward, brat Heleny, jest temu przeciwny, ale Zygmunt stawia na swoim, nie wiedząc nawet, że ściąga na bliskich kłopoty. Niedługo po odsłonięciu tablica zostaje oblana farbą, a kilka tygodni później roztrzaskana. Nad rodziną zawisa widmo przesiedlenia. Niezwykle poruszająca historia o sekretach rodzinnych i wielkich namiętnościach na tle zawieruchy wojennej. Od tej powieści trudno się oderwać. Serdecznie polecam! Edyta Świętek, autorka sag Spacer Aleją Róż, Grzechy młodości i Niepołomice.
Marcin Matczak
Dawne weneckie prawo surowo zakazywało ,,wylewać krew na ulicę". Pewnego dnia za jego naruszenie formalistyczny sędzia skazał lekarza, który uratował życie leżącego na ulicy chorego, upuszczając mu krwi. Choć intuicyjnie niesłuszne, zachowanie weneckiego sędziego trudno krytykować. Gdyby uwolnił lekarza od odpowiedzialności, naraziłby się na zarzut odejścia od litery prawa, a więc zarzut dowolności rozstrzygnięcia. Z dylematem ,,duch czy litera" prawnicy borykają się od dawna. W ostatnim czasie górę zdaje się brać podejście nazywane formalizmem prawniczym, które - jak twierdzą jego zwolennicy - mimo wszystkich wad literalnego stosowania prawa gwarantuje ograniczenie swobody sędziów i urzędników, a tym samym zapewnia stabilność i przewidywalność ich rozstrzygnięć. Autor niniejszej książki nie podziela tego przekonania. Wykazuje w niej, że formalizm nie tylko prowadzi do niesłusznych rozstrzygnięć, lecz także jest niezgodny z podstawowymi założeniami pozytywizmu prawniczego i ideą rządów prawa. Przyczyną tej niezgodności jest nieadekwatność podejścia formalistycznego do charakteru języka, którym posługuje się prawodawca. Podejście formalistyczne paradoksalnie nie realizuje podstawowej funkcji procesu stosowania prawa, jaką jest wierność tekstowi prawnemu. Marcin Matczak tezę o błędzie formalizmu uzasadnia przy wykorzystaniu najnowszego dorobku filozofii języka i filozofii prawa, ilustrując swoje rozważania analizą praktyki orzeczniczej. Jednocześnie proponuje zastąpienie formalizmu holizmem interpretacyjnym, który mimo uwzględniania ducha prawa, nie niesie ze sobą ryzyka destabilizacji prawa i dowolności rozstrzygnięć sędziowskich. Dr Marcin Matczak, Research Associate Fellow w Centrum Badań Socjologiczno-Prawnych Uniwersytetu Oxfordzkiego i prawnik praktyk, zajmuje się teorią stosowania prawa i społeczno-kulturowymi aspektami interpretacji prawniczej.