Publisher: 8
Taniec na krańcach tęczy - Ponadczasowe historie miłosne Barbary Cartland
Barbara Cartland
Lady Loretta Court żyje ze swoim ojcem, który po śmierci matki zaczął wykazywać bardzo dyktatorskie zapędy. Pewnego dnia oznajmia swojej pięknej córce, że znalazł dla niej kandydata na męża. Wybrankiem ma zostać syn jego przyjaciela markiz de Sauerdana. Według ojca jest on odpowiednim kandydatem, gdyż po śmierci swojego ojca odziedziczy piękny zamek w dolinie Loary, co przysporzy prestiżu ich rodzinie. Ponadto słynie za znakomitej stajni, a Loretta jest wielką miłośniczką koni. Córka nie ma jednak zamiaru wychodzić za mąż za kogoś kogo nie kocha. Tym bardziej za kogoś, kogo nie może zobaczyć przed ślubem. Zrozpaczona dziewczyna udaje się na przejażdżkę, na której spotyka zakochanego w w niej Chritsophera. Ten proponuje jej wspólna ucieczką. Loretta pomimo całej sympatii do przyjaciela, nie jest w nim zakochana i odmawia. Rodzi to w niej jednak pewien pomysł. Postanawia sama odwiedzić markiza, za którego ma zamiar wydać ją ojciec, zanim dojdzie do ożenku. Przy okazji w Paryżu odwiedzi swoją kuzynkę Ingrid, która była w podobnej sytuacji jak ona, a ta zapewne pomoże jej dostać się do markiza incognito. Co wydarzy się w Paryżu? Czy spisek Loretty dojdzie do skutku? Czy markiz okaże się odpowiednim kandydatem?
Taniec na pustym moście. Miłość czasami przychodzi o zmierzchu
Elżbieta Zdrojowa-Krawiec
Tańcz, walcz, kochaj Po trudnej walce z depresją Ewa próbuje nad nowo nauczyć się czerpać radość z siebie, ludzi i z otaczającego świata. Nie załamuje się, osiada na wsi, gdzie tworzy swoją bezpieczną przystań. Tu może być osobą, która próbuje żyć tak jak chce. Nie pozostaje jednak obojętna wobec aktualnych problemów społecznych i podobnie jak w latach młodości nie boi się walczyć o to, co uważa za słuszne, wykazując się przy tym empatią i wrażliwością. Nieoczekiwane spotkanie z dawnym ukochanym przypomni jej, że wciąż chciałaby nie tylko być kochaną, lecz także kochać a klasowy zjazd po wielu latach sprawi, że Ewa skonfrontuje przeszłość z teraźniejszością. Ale czy droga do spełnienia swoich pragnień nie stanie się ślepą uliczką? I czy na pewno ta miłość jest tym, czego Ewa pragnie, by móc żyć w zgodzie z własnymi uczuciami? Elżbieta Zdrojowa-Krawiec - pisarka, autorka powieści obyczajowej Taniec na pustym moście. Miłość czasami przychodzi o zmierzchu. Laureatka stypendium marszałka województwa wielkopolskiego w dziedzinie kultury na rok 2021.
Krzysztof Zajas
Pisarz Wiktor Szczęsny dostaje od tajemniczego fana dom. Ponieważ jego życie właśnie wali się w gruzy, postanawia wprowadzić się do posiadłości w Podborzu. Nie jest to jednak nieruchomość jak wszystkie. Nawiedzają ją na przemian goście z tego i tamtego świata. Za dnia para policjantów, która prowadzi śledztwo w sprawie zaginionych dzieci, nocami zaś duchy domagające się czegoś od pisarza. Aby dowiedzieć się, jaką tajemnicę skrywa budynek, Wiktor musi odkryć dobrze skrywane tajemnice Podborza. Odpowiedzi na swoje pytania znajduje w powieści sprzed lat. Na pobliskim stawie nocami tańczą szczury piżmowe, nikt nie wie dlaczego. Będą tańczyć, dopóki to, co schowane głęboko w ziemi, nie ujrzy światła dziennego Autor znakomitej kryminalnej Trylogii grobiańskiej powraca z powieścią w stylu swojego ulubionego autora Stephena Kinga.
Krzysztof Zajas
Pisarz Wiktor Szczęsny dostaje od tajemniczego fana dom. Ponieważ jego życie właśnie wali się w gruzy, postanawia wprowadzić się do posiadłości w Podborzu. Nie jest to jednak nieruchomość jak wszystkie. Nawiedzają ją na przemian goście z tego i tamtego świata. Za dnia para policjantów, która prowadzi śledztwo w sprawie zaginionych dzieci, nocami zaś duchy domagające się czegoś od pisarza. Aby dowiedzieć się, jaką tajemnicę skrywa budynek, Wiktor musi odkryć dobrze skrywane tajemnice Podborza. Odpowiedzi na swoje pytania znajduje w powieści sprzed lat. Na pobliskim stawie nocami tańczą szczury piżmowe, nikt nie wie dlaczego. Będą tańczyć, dopóki to, co schowane głęboko w ziemi, nie ujrzy światła dziennego Autor znakomitej kryminalnej Trylogii grobiańskiej powraca z powieścią w stylu swojego ulubionego autora Stephena Kinga.
Taniec: Poza granicami opowiadanie erotyczne
Catrina Curant
Mam propozycję mówi. Zapach jego potu jest lekko słodki, jak mango. Oczywiście pije moją kawę, przestałam już z tym walczyć. Godzina za trzy. Trzyma rękę opartą na biurku, nachyla się lekko do mnie. Opieram brodę na dłoni i patrzę w parę zadziornych, brązowych oczu. Bełkoczesz. Zabieram mu mój kubek i wypijam łyk. Lubię drania, w tym wszystkim nie da się go nie lubić. Zostanę do zawodów. Patrzę, jak bezczelnie dobiera się do mojej kanapki, nadgryzionej. Wcześniej ukradł mi wafelka. Trzy godziny z dzieciakami za godzinę z tobą wyjaśnia i z lekkim wstrętem otwiera kanapkę. Patrzę, jak wyciąga ogórka i odkłada go, jakby był toksyczny, zamyka ją i gryzie. O czym ty mówisz? Zaskakuje mnie. Ten miesiąc kosztował majątek, jego treningi kosztują majątek. Dzieciaki pokazały mi film, jak tańczysz. Poszperałem. Wiem, kim jesteś i jak tańczyłaś. Odkłada skórkę i nachyla się do mnie, nasze nosy prawie się dotykają. Pierdolę to, że nie masz nogi. Chcę z tobą tańczyć. Po co? Odsuwam się, czuję się złapana w pułapkę. Bo mam taki kaprys. Wstaje i wkłada kurtkę. I tak, to będzie szantaż. Tańczysz ze mną albo mówisz dzieciakom, że mogłem zostać, ale się nie zgodziłaś." Życie nigdy nie rozpieszczało bohaterki tej historii, ale też wielokrotnie tańczyła na krawędzi. W momencie, w którym wydawało jej się, że poukładała sobie życie, miała wypadek. Straciła nogę. Dla tancerki to koniec świata, prawda? Na szczęście ona miała dla kogo żyć wychowankowie z Domu Dziecka nie pozwolili jej wpaść w depresję. Czy trener z zewnątrz, który ma jej pomóc przygotować dzieciaki do zawodów tanecznych, sprawi, że znów zatańczy? Czy mężczyzna rozpali w niej ogień? Taniec jest jak seks, a pozytywka dalej wiruje, mimo że rozbita.
Taniec: Poza granicami opowiadanie erotyczne
Catrina Curant
Mam propozycję mówi. Zapach jego potu jest lekko słodki, jak mango. Oczywiście pije moją kawę, przestałam już z tym walczyć. Godzina za trzy. Trzyma rękę opartą na biurku, nachyla się lekko do mnie. Opieram brodę na dłoni i patrzę w parę zadziornych, brązowych oczu. Bełkoczesz. Zabieram mu mój kubek i wypijam łyk. Lubię drania, w tym wszystkim nie da się go nie lubić. Zostanę do zawodów. Patrzę, jak bezczelnie dobiera się do mojej kanapki, nadgryzionej. Wcześniej ukradł mi wafelka. Trzy godziny z dzieciakami za godzinę z tobą wyjaśnia i z lekkim wstrętem otwiera kanapkę. Patrzę, jak wyciąga ogórka i odkłada go, jakby był toksyczny, zamyka ją i gryzie. O czym ty mówisz? Zaskakuje mnie. Ten miesiąc kosztował majątek, jego treningi kosztują majątek. Dzieciaki pokazały mi film, jak tańczysz. Poszperałem. Wiem, kim jesteś i jak tańczyłaś. Odkłada skórkę i nachyla się do mnie, nasze nosy prawie się dotykają. Pierdolę to, że nie masz nogi. Chcę z tobą tańczyć. Po co? Odsuwam się, czuję się złapana w pułapkę. Bo mam taki kaprys. Wstaje i wkłada kurtkę. I tak, to będzie szantaż. Tańczysz ze mną albo mówisz dzieciakom, że mogłem zostać, ale się nie zgodziłaś." Życie nigdy nie rozpieszczało bohaterki tej historii, ale też wielokrotnie tańczyła na krawędzi. W momencie, w którym wydawało jej się, że poukładała sobie życie, miała wypadek. Straciła nogę. Dla tancerki to koniec świata, prawda? Na szczęście ona miała dla kogo żyć wychowankowie z Domu Dziecka nie pozwolili jej wpaść w depresję. Czy trener z zewnątrz, który ma jej pomóc przygotować dzieciaki do zawodów tanecznych, sprawi, że znów zatańczy? Czy mężczyzna rozpali w niej ogień? Taniec jest jak seks, a pozytywka dalej wiruje, mimo że rozbita.
Beata Anna Piersiak
Poruszająca opowieść o ciemnej stronie miłości. Podczas wakacyjnego pobytu u dziadków w Bieszczadach Michalina poznaje miejscowego chłopaka, Aleksa. Choć dzieli ich niemal wszystko: pochodzenie, zainteresowania, życiowe cele, młodzi chcą być razem na przekór wszystkim i wszystkiemu. Dla Michaliny jest to pierwsze tak szczere i intensywne uczucie, dlatego poddaje mu się bez reszty i stara się tłumić w sobie wszelkie wątpliwości dotyczące ukochanego. Wkrótce jednak przemoc, agresja i alkohol zamienią ich wspólne życie w piekło... Czy Michalinie wystarczy siły na wydostanie się z pułapki, którą sama na siebie zastawiła? Spójrz na słoneczniki, nawet nocą potrafią być urocze powiedziała prawie szeptem. Kocham te kwiaty. Nie dość, że są urzekająco piękne, to jeszcze i mądre. Mądre? zdziwił się Alek Jak to mądre? pytał, nie przyznając się nawet, że właściwie nigdy go nie zauroczyły. Prawdę mówiąc, doceniał bardziej walory smakowe ich dojrzałych nasion. A tak, nie wiedziałeś o tym? To spróbuj je poobserwować, a przekonasz się. Zobaczysz, że słonecznik zawsze odwraca swoją tarczę ku słońcu, nawet w nocy wie, kiedy ono wzejdzie, i tuż przed wschodem już jest zwrócony w jego kierunku. Gdy rosną, też wykonują swoiste ruchy, nie odbywa się to jednak jednostajnie i po linii prostej. Słoneczniki tańczą. Uśmiechnęła się. Wyczekując słońca, a z nim światła i ciepła, tego wszystkiego, co dla nich najważniejsze."
Taniec szpaków. Cuda systemów złożonych
Giorgio Parisi
Ta książka to podróż do genialnego umysłu fizyka, który szukał reguł złożonych systemów, bo te proste zawsze wydawały mu się trochę zbyt nudne Niezwykle klarownie i precyzyjnie przeprowadzony wywód na temat systemów złożonych, reguł ich działania i znaczenia w dzisiejszym świecie. Autor, wychodząc od matematycznej analizy mechaniki poruszania się stada ptaków, prowadzi nas przez różne działy fizyki teoretycznej od cząstek elementarnych, przez zjawiska zbiorowe, systemy złożone i wiele innych. Przejrzystość wywodu uzupełnia odniesienie do kontekstu historycznego i zrelacjonowanie rozwoju idei leżących u podstaw każdego z zagadnień, ze szczególnym uwzględnieniem procesu twórczego, dzięki czemu skomplikowane problemy jawią się w sposób niezwykle przystępny i zrozumiały nawet dla czytelników gorzej obeznanych z najnowszymi dokonaniami z zakresu fizyki i nauk ścisłych. Giorgio Parisi na początku zajmował się teorią cząstek elementarnych i napisał w latach 70-tych ubiegłego wieku wspólnie z Guido Altarellim słynne równania ewolucji partonów. Kiedy bywałem wielokrotnie w latach 80-tych w grupie badającej teorię strun w świeżo utworzonym uniwersytecie rzymskim Tor Vergata, jako profesor tego uniwersytetu przeniósł swoje zainteresowania na fizykę statystyczną, fluktuacje i układy złożone. Niniejsza książka jest opisem prowadzonych przez wiele dziesięcioleci, uhonorowanych Nagrodą Nobla, poszukiwań w tej dziedzinie, od szkieł spinowych do tytułowych systemów biologicznych, i próbą wyjaśnienia pięknych i fascynujących zjawisk w tych pozornie chaotycznych, ale poddanych ścisłym prawom, układach. Profesor Krzysztof A. Meissner NAGRODA NOBLA Z FIZYKI 2021