Verleger: 8
Narayan Bharadwaj
In the SOA world, managing distributed services and service infrastructures is critical. Oracle Enterprise Manager – an all-encompassing management product – facilitates increased management capabilities for databases, application servers, and packaged applications. BPEL PM and OSB are two compelling, market leading products that are driving Service-Oriented Architecture (SOA) implementation across enterprises.There is a lack of clarity around real-world operational use cases that would help operational administrators in their day-to-day tasks. Further, the documentation available online does not provide much information on administering BPEL PM and OSB with Enterprise Manager Grid Control efficiently.This book will help you set up the framework for managing operational tasks from a central location using Oracle Enterprise Manager Grid Control in a step-by-step functional approach. You will learn to automate various operational tasks that are essential for the smooth running of Oracle SOA products in production, thus increasing the efficiency of your SOA projects.This book shows how top-drawer management capabilities from Oracle Enterprise Manager Grid Control can be used to effectively manage your Oracle SOA environment. You start by discovering one or more BPEL and OSB components centrally. The book then explains how to monitor BPEL processes and OSB services, and how to get alerts on service availability and performance problems. It covers the management of BPEL and OSB infrastructure components and how to manage their configurations in a central repository. It follows a hands-on approach, showing you how to use an automated approach for deploying BPEL processes and OSB projects.By the end of this book, you will have learned several techniques to set up a framework that will help you manage your SOA environment from a central location.
Pit Bass
Układ grecki, który na zawsze zmienił bieg wielu historii. Październik 1944 roku. Do Grecji na potajemne spotkanie przybywają przywódcy aliantów i Reichsführer-SS. Tam Himmler, świadomy nieuchronnego rychłego końca wojny, wtajemnicza ich w pewien plan. W wyniku wieloletnich badań i doświadczeń możliwe jest stworzenie człowieka o dowolnie wybranych cechach. Daje to niemal nieograniczone możliwości wpływania na dzieje świata. Nagle oczom zebranych ukazują się dwa naczynia z zanurzonymi w wodzie noworodkami. Wielcy przywódcy podejmują grę o to, kto otrzyma niezwykłą nagrodę. Czy bracia zostaną marionetkami w rękach wielkiego układu?
Eliza Orzeszkowa
Eliza Orzeszkowa Bracia ISBN 978-83-288-2548-2 Błogosławieni cisi, albowiem oni posiądą ziemię (Ewang. u św. Mat. 5, 10). I W domu wiejskim, starym i dość obszernym, w salce jadalnej z umeblowaniem skromnem, kilka osób otaczało stół, nakryty do obiadu porządnie, ale skromnie. Gospodyni domu, Sabina Horniczowa, siedziała pomiędzy córką dorastającą a siostrą, Rozalią Irską, naprzeciw męża i małego syna. Rozalia, panna prawie czterdziestoletnia, ale jeszcze pię... Eliza Orzeszkowa Ur. 6 czerwca 1841 r. w Miłkowszczyźnie Zm. 18 maja 1910 r. w Grodnie Najważniejsze dzieła: Nad Niemnem (1888), Cham (1888), Meir Ezofowicz (1878), Gloria victis (1910), Dobra pani (1873), A...B...C... (1873), Niziny (1885), Dziurdziowie (1885) Polska pisarka nurtu pozytywizmu znana pod nazwiskiem męża, Piotra Orzeszko, nazwisko rodowe: Korwin-Pawłowska. Publikowała pod pseudonimami: E.O., Bąk, Wa-Lit-No, Li...ka, Gabriela, Litwinka. Pierwszymi jej tekstami były powieści tendencyjne (Marta 1873); cele swojej wczesnej twórczości przedstawiła w rozprawach: Kilka uwag nad powieścią (1866) i Listy o literaturze (1873). Drugim etapem pisarskim Orzeszkowej był realizm (Nad Niemnem), oscylujący niekiedy w kierunku naturalizmu (Dziurdziowie). Teoretycznoliterackie opracowanie założeń powieści realistycznej znalazło się w rozprawie O powieściach T.T. Jeża z rzutem oka na powieść w ogóle (1879). Późne utwory noszą cechy prozy modernistycznej (tom Gloria victis). Najsłynniejsza powieść Orzeszkowej, Nad Niemnem, dotyczy tematu tożsamości narodowej, będąc jednocześnie uczczeniem powstania styczniowego, w którym autorka czynnie brała udział. Samo powstanie było bardzo ważną częścią jej życia - w swoim domu ukrywała ostatniego dyktatora tego zrywu narodowego, Romualda Traugutta, osobiście też organizowała zaopatrzenie i pomoc lekarską dla powstańców. Pisarka utrzymywała ścisłe kontakty ze środowiskiem literackim: M. Konopnicka była jej bliską przyjaciółką jeszcze z pensji; ożywiona korespondencja łączyła Orzeszkową z L. Méyetem i Z. Miłkowskim; była związana z tygodnikiem Bluszcz. Nominowana do Nagrody Nobla w 1905 r., przegrała jednak z H. Sienkiewiczem. Twierdziła, że literatura powinna odpowiadać za los społeczeństwa. autor: Bartłomiej Sandomierski Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Eliza Orzeszkowa
"Bracia" to utwór jednej z najwybitniejszych polskich powieściopisarek Elizy Orzeszkowej. Była nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1905 roku, kiedy to członkowie Komitetu Noblowskiego uznali iż: "O ile w tekstach Sienkiewicza bije szlachetne polskie serce, to w twórczości Elizy Orzeszkowej bije serce człowieka". "O tej samej godzinie, której dnia poprzedniego Horniczowie jedli obiad w atmosferze zatrutej kwasem i posępnością, przy tym samym stole panował gwar głosów ożywionych i wesołych. Zenon Hornicz mógłby znaleźć w tem temat do rozmyślań nad pierwiastkiem życia, który zawsze najsilniej uderzał jego umysł, mianowicie nad zmiennością wszystkiego w życiu. Ale on teraz nie rozmyślał nad niczem, bo ze wszystkich poruszeń wewnętrznych istniały w nim tylko radość i czułość, ze wszystkich zmysłów wzrok, dla którego znowu nie istniało w tej chwili nic, oprócz brata. Tylko co przywiózł go był ze stacyi kolei i prawie wprost z bryczki poprowadził do stołu. Protestów Wiktora przeciw ukazaniu się damom w ubraniu podróżnem i okurzonem ani chciał słuchać; śmiał się z nich głośno i serdecznie, mówiąc, że jego żona i jej siostra nie były damami, tylko kobietami i w dodatku wieśniaczkami, nie znającemi się na etykiecie światowej. - Ależ nie mam jeszcze przyjemności znać twojej żony i jej siostry, a ukazywać się im po raz pierwszy w sposób tak nieawantażowny... Nie skończył zdania rozpoczętego, wciągnięty prawie przemocą do pokoju, w którym znalazł się wobec Sabiny, tak zlęknionej, że ręce jej drżały, i wobec Rozalii poważnej, ale uprzejmej. Anielka i Kazio, trochę wystrojeni na przyjazd stryja, stali za matką i ciotką. Wiktor pocałował w rękę obie kobiety i oświadczył radość z tego, że je poznaje, uścisnął też z serdecznością wielką witające się z nim dzieci, zatrzymał przez sekundę spojrzenie uważne na oczach Sabiny, biegających z przelęknienia, i na pięknej kibici Rozalii; powiedział jeszcze parę zdań grzecznych, miłych, potoczystych, i zaraz potem wszyscy zasiedli do stołu. Dla każdego, nie znającego obu braci, musiałoby wydać się niepodobieństwem to, że Wiktor był starszym od Zenona, bo wyglądał na młodszego o dobre lat dziesięć. Był szatynem, średniego wzrostu, z małym początkiem otyłości, ale z ruchami młodymi i elastycznymi. Czoło miał białe i otwarte, policzki czerstwe, wąs zakręcony elegancko nad wargami wydatnemi, oczy piwne, piękne, bystre i wesołe. Mówił płynnie, z łatwością; swoboda obejścia się objawiała w nim wprawę wielką w załatwianiu interesów, spotkań, rozmów najrozmaitszych. Ubranie, w którem nie chciał się ukazywać damom - istotnie, okurzone nieco w drodze - uderzało wytwornością materyału i zgrabnością kroju. Uderzającym był również dźwięk głosu jego, pełen słodyczy i ciepła sympatycznego, które malowały się także w spojrzeniach i uśmiechach. Zasiadłszy do stołu, okrył serwetą przód ubrania i z apetytem zajadał zupę, która wybornie udała się Maryannie; przytem opowiadał różne zdarzenia swojej dość długiej podróży w sposób tak zajmujący i często zabawny, że nawet Sabina przestała lękać się człowieka nieznajomego i troszczyć się o wartość podawanych potraw, ale słuchała go z zajęciem i przyjemnością." Fragment
Izrael Joszua Singer
"Bracia Aszkenazy" to potęga. Ponadczasowa powieść, która porusza tematy ubóstwa, chciwości, religii, rewolucji, kapitalizmu, komunizmu, wojny, uprzedzeń oraz miłości, doświadczanych w społeczności żydowskiej w Europie Wschodniej na przełomie XIX i XX wieku. [Felice, goodreads.com] Napisany w jidysz międzynarodowy bestseller przetłumaczony m.in. na angielski, polski, hebrajski, włoski, hiszpański, francuski, niemiecki, czeski, rosyjski i duński. "Bracia Aszkenazy" to nie lukrowana, nieocenzurowana historia szalonego rozwoju Łodzi, miasta-molocha i jej żydowsko-polsko-niemiecko-rosyjskiego ludzkiego tygla. Jest to epos niesłychanie barwny, drapieżny i fascynujący. To żydowska wersja odejścia w cień Starego i narodziny Nowego społeczeństwa Narodu Wybranego, które dzisiaj święci swój niezaprzeczalny sukces w wielkich metropoliach USA. Jest to pierwsza powieść, która jednoznacznie wskazuje na genezę zjawiska nazwanego później "żydo-komuną". [tylna strona okładki, wyd. Sagitta 1992] Genialne, czyta się jednym tchem. Obraz świata, który już nie istnieje, ale konflikty targające bohaterami zawsze aktualne. [Beata, lubimyczytac.pl] Urodzeni w Łodzi - stolicy polskiego przemysłu tekstylnego - bliźniacy Aszkenazy, Symche Majer i Jakub Binem, są tak odmienni jak Kain i Abel. Symche, drobny, inteligentny i wyrachowany, jest zdeterminowany, by osiągnąć dobrobyt za wszelką cenę; Jakub, przystojny i czarujący, choć nie tak zdolny jak brat, jest empatyczny i tolerancyjny. Nadejście industrializacji, kapitalizmu i walki klasowej ostatecznie doprowadzi do ich konfliktu, a sprzeczne ideały i gwałtowne przemiany społeczne, nieodwracalnie ich rozdzielą. W tej mistrzowskiej powieści, porównywalnej do dzieł Zoli i Tołstoja, Singer osiągnął dojrzałość literacką, splatając losy swoich bohaterów i zmienne koleje historii w żywej rekonstrukcji burzliwego stulecia - od nadejścia rewolucji przemysłowej aż po Wielką Wojnę i Rewolucję Październikową. [www.acantilado.es] Kawał porządnej literatury. "Bracia Aszkenazy" mogą z powodzeniem stanąć w szranki z "Ziemią Obiecaną". Autor, podobnie jak Reymont, przedstawia Łódź jako upiorną manufakturę ludzkiej chciwości, ale więcej w niej społeczno-politycznych niuansów. Dzieło to jest dobrze skrojone, monumentalne, napisane z rozmachem, z dwoma intrygującymi postaciami protagonistów, tytułowych braci, bardzo ciekawie skontrastowanych. Do tego panorama łódzkiej społeczności na przestrzeni kilkudziesięciu lat: od spodu warstw społecznych do samej wierchuszki, od rewolucjonistów i komunistów do fabrykantów i milionerów, od ortodoksyjnych Żydów do tych, którzy z długich chałatów przebrali się we fraki. "Bracia Aszkenazy" to jedna z tych solidnych, realistycznych powieści, w które wchodzimy z butami i z ostatnią stroną żałujemy, że to już koniec. [jolasia, lubimyczytac.pl] NOTA O AUTORZE. Izrael Joszua Singer - urodzony w Biłgoraju w Polsce w 1893 r., pisarz, dramaturg i dziennikarz żydowski tworzący w języku jidysz. Brat laureata Nagrody Nobla Isaaca Bashevisa Singera i powieściopisarki Esther Kreitman. Mieszkał w Polsce i Związku Radzieckim, a w 1934 r. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zmarł w 1944 r. na zawał serca. Niesłusznie zlekceważony i przyćmiony sławą brata był płodnym i znakomitym autorem powieści i opowiadań w języku jidysz, wprowadzając do tej literatury nowatorskie i charakterystyczne elementy swojego stylu: różne poziomy fabuły i wątków pobocznych, szeroki zakres wydarzeń, ciągłą zmianę planów i punktów widzenia, a także niezapomniane galerie postaci. Do jego najważniejszych powieści zaliczają się "Josie Kałb", "Bracia Aszkenazy" i "Rodzina Karnowskich". Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Tekst "Braci Aszkenazy" opracował zespół Wydawnictwa Estymator na podstawie tłumaczenia Stefana Pomera. Do powstałej w tej sposób nowej wersji tłumaczenia, autorskie prawa majątkowe należą do Jacka Chołoniewskiego. Projekt okładki: Pola Augustynowicz.
Izrael Joszua Singer
"Bracia Aszkenazy" to potęga. Ponadczasowa powieść, która porusza tematy ubóstwa, chciwości, religii, rewolucji, kapitalizmu, komunizmu, wojny, uprzedzeń oraz miłości, doświadczanych w społeczności żydowskiej w Europie Wschodniej na przełomie XIX i XX wieku. [Felice, goodreads.com] Napisany w jidysz międzynarodowy bestseller przetłumaczony m.in. na angielski, polski, hebrajski, włoski, hiszpański, francuski, niemiecki, czeski, rosyjski i duński. "Bracia Aszkenazy" to nie lukrowana, nieocenzurowana historia szalonego rozwoju Łodzi, miasta-molocha i jej żydowsko-polsko-niemiecko-rosyjskiego ludzkiego tygla. Jest to epos niesłychanie barwny, drapieżny i fascynujący. To żydowska wersja odejścia w cień Starego i narodziny Nowego społeczeństwa Narodu Wybranego, które dzisiaj święci swój niezaprzeczalny sukces w wielkich metropoliach USA. Jest to pierwsza powieść, która jednoznacznie wskazuje na genezę zjawiska nazwanego później "żydo-komuną". [tylna strona okładki, wyd. Sagitta 1992] Genialne, czyta się jednym tchem. Obraz świata, który już nie istnieje, ale konflikty targające bohaterami zawsze aktualne. [Beata, lubimyczytac.pl] Urodzeni w Łodzi - stolicy polskiego przemysłu tekstylnego - bliźniacy Aszkenazy, Symche Majer i Jakub Binem, są tak odmienni jak Kain i Abel. Symche, drobny, inteligentny i wyrachowany, jest zdeterminowany, by osiągnąć dobrobyt za wszelką cenę; Jakub, przystojny i czarujący, choć nie tak zdolny jak brat, jest empatyczny i tolerancyjny. Nadejście industrializacji, kapitalizmu i walki klasowej ostatecznie doprowadzi do ich konfliktu, a sprzeczne ideały i gwałtowne przemiany społeczne, nieodwracalnie ich rozdzielą. W tej mistrzowskiej powieści, porównywalnej do dzieł Zoli i Tołstoja, Singer osiągnął dojrzałość literacką, splatając losy swoich bohaterów i zmienne koleje historii w żywej rekonstrukcji burzliwego stulecia - od nadejścia rewolucji przemysłowej aż po Wielką Wojnę i Rewolucję Październikową. [www.acantilado.es] Kawał porządnej literatury. "Bracia Aszkenazy" mogą z powodzeniem stanąć w szranki z "Ziemią Obiecaną". Autor, podobnie jak Reymont, przedstawia Łódź jako upiorną manufakturę ludzkiej chciwości, ale więcej w niej społeczno-politycznych niuansów. Dzieło to jest dobrze skrojone, monumentalne, napisane z rozmachem, z dwoma intrygującymi postaciami protagonistów, tytułowych braci, bardzo ciekawie skontrastowanych. Do tego panorama łódzkiej społeczności na przestrzeni kilkudziesięciu lat: od spodu warstw społecznych do samej wierchuszki, od rewolucjonistów i komunistów do fabrykantów i milionerów, od ortodoksyjnych Żydów do tych, którzy z długich chałatów przebrali się we fraki. "Bracia Aszkenazy" to jedna z tych solidnych, realistycznych powieści, w które wchodzimy z butami i z ostatnią stroną żałujemy, że to już koniec. [jolasia, lubimyczytac.pl] NOTA O AUTORZE. Izrael Joszua Singer - urodzony w Biłgoraju w Polsce w 1893 r., pisarz, dramaturg i dziennikarz żydowski tworzący w języku jidysz. Brat laureata Nagrody Nobla Isaaca Bashevisa Singera i powieściopisarki Esther Kreitman. Mieszkał w Polsce i Związku Radzieckim, a w 1934 r. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zmarł w 1944 r. na zawał serca. Niesłusznie zlekceważony i przyćmiony sławą brata był płodnym i znakomitym autorem powieści i opowiadań w języku jidysz, wprowadzając do tej literatury nowatorskie i charakterystyczne elementy swojego stylu: różne poziomy fabuły i wątków pobocznych, szeroki zakres wydarzeń, ciągłą zmianę planów i punktów widzenia, a także niezapomniane galerie postaci. Do jego najważniejszych powieści zaliczają się "Josie Kałb", "Bracia Aszkenazy" i "Rodzina Karnowskich". Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Tekst "Braci Aszkenazy" opracował zespół Wydawnictwa Estymator na podstawie tłumaczenia Stefana Pomera. Do powstałej w tej sposób nowej wersji tłumaczenia, autorskie prawa majątkowe należą do Jacka Chołoniewskiego. Projekt okładki: Pola Augustynowicz.
Tadeusz Dołęga-Mostowicz
Dwaj bracia Krzysztof i Paweł Dalczowie walczą o spadek, jakim są zakłady przemysłowe Dalcz i S-ka. Krzysztof jest inżynierem, został wykształcony, aby pokierować fabryką. Paweł to ekonomista samouk, czarna owca rodziny. Dopuszcza się fałszerstw i staje na czele rodzinnego przedsiębiorstwa. Pod jego zarządem zyskuje ono międzynarodową renomę. Zbliża się jednak wielki kryzys gospodarczy... Czy firma Dalcz i S-ka go przetrwa? Jak potoczą się losy braci po ujawnieniu pewnej pilnie skrywanej rodzinnej tajemnicy? Wciągająca opowieść o bezwzględnej rywalizacji braci, których dzieli niemal wszystko, a łączy jedynie miejsce pracy, ambicje zawodowe i... wspólna kochanka.
Tadeusz Dołęga-Mostowicz
„Bracia Dalcz i S-ka„ to powieść autorstwa Tadeusza Dołęgi-Mostowicza. Polskiego pisarza i scenarzysty, znanego przede wszystkim jako twórca „Kariery Nikodema Dyzmy” oraz „Znachora”. Dwaj bracia stryjeczni – Krzysztof i Paweł Dalczowie – rywalizują o zarządzanie rodzinnym przedsiębiorstwem. Krzysztof to wykształcony inżynier, subtelny i uczciwy w interesach. Paweł jest zaś przebiegły i nieuczciwy, lecz jego wpływy w spółce są coraz większe.