Verleger: 8
Jason Erdreich
Discover the user-friendly interface and versatility of Tinkercad and find out how it’s revolutionizing digital creation. This comprehensive guide explores Tinkercad’s 3D design features, equipping you with the skills to harness its full potential for advanced projects and creations. Written by a patented inventor and Tinkercad expert with over a decade of experience in technology education, this book offers an accessible, yet thorough approach to mastering Tinkercad for users of all levels.You'll enhance your 3D design skills as you delve into professional modeling topics and techniques in Tinkercad. As you progress, you’ll build your skills by mastering essential tools for 3D modeling, such as technical drawings and measurement methods, paving the way for efficient constructive solid geometry abilities. Advanced Tinkercad modeling techniques, including ruler and workplane tools, patterns, and shape generators, will guide you in bringing your designs to life through 3D printing. You'll also learn about advanced concepts such as tolerances, dimensions, material choice, and practical applications with step-by-step guides for creating items like threaded containers, puzzles, phone cases, and more.By the end of the book, you’ll be proficient in crafting intricate designs ready for successful production through 3D printing.
Friedrich Nietzsche
"Ze wszystkiego, co napisano, to tylko miłuję, co ktoś pisze własną krwią. Pisz krwią, a doświadczysz, że krew jest duchem [...] Albowiem taka jest prawda: odszedłem z domu uczonych i jeszcze drzwi zatrzasnąłem za sobą. Zbyt długo dusza moja głodowała przy ich stole; nie jestem tak jak oni wyćwiczony w poznawaniu niczym w rozgryzaniu orzechów. Wolność miłuję i powietrze ponad rześką ziemią."
Friedrich Nietzsche
Tako rzecze ZaratustraKsiążka dla wszystkich i dla nikogo Przedmowa Zaratustry. O nadczłowieku i ostatnim człowieku 1. Gdy Zaratustra trzydziestu lat dożył, opuścił kraj swój i jezioro ojczyste i poszedł w góry. Tu radował się duchowi swemu i samotności swej, a dziesięć lat tak żyjąc, nie umęczył się nimi. Wreszcie przemieniło się serce jego, — i pewnego zaranku wstawszy wraz z jutrznią, wystąpił przed słońce i tak rzekł do niego: — Światłości ty olbrzymia! [...]Friedrich NietzscheUr. 15 października 1844 w Röcken Zm. 25 sierpnia 1900 w Weimarze Najważniejsze dzieła: Narodziny tragedii czyli hellenizm i pesymizm, Tako rzecze Zaratustra, Ludzkie, arcyludzkie, Poza dobrem i złem, Zmierzch bożyszcz, Antychryst, Ecce Homo, Wola mocy. Filozof, filolog klasyczny, pisarz. W latach szkolnych z zamiłowaniem oddawał się poznawaniu niemieckiej muzyki klasycznej od Bacha i Mozarta po Beethovena oraz poezji romantycznej (szczególnie wielkie wrażenie zrobiły na nim utwory nowo odkrytego Hölderlina). Studiował filologię klasyczną, teologię, historię Kościoła i historię na uniwersytecie w Bonn (1864-1865) i w Lipsku (od 1865). Jako filolog klasyczny zyskał wielkie uznanie, wśród jego pierwszych publikacji znalazły się m. in. komentarze do Arystotelesa; w 1869 roku został profesorem nadzwyczajnym w katedrze filologii klasycznej uniwersytetu w Bazylei. Początkowa popularność w środowisku uczelni przygasła po krytycznym przyjęciu koncepcji dionizyjskości i apollińskości wyłożonej w Narodzinach tragedii (1872). Jeszcze przed podjęciem pracy akademickiej Nietzsche odbył obowiązkową służbę wojskową. Wkrótce potem wymówił obywatelstwo pruskie i od 1869 roku pozostawał ?bezpaństwowcem?. Bardzo istotny wpływ na myśl Nietzschego miało zetknięcie się z filozofią Artura Schopenhauera oraz muzyką Ryszarda Wagnera, z którym blisko przyjaźnił się na początku lat 70 XIX wieku (później doszło do rozluźnienia stosunków ze względów światopoglądowych; komentarzem do istoty tego rozdźwięku jest napisana przez filozofa w 1888 r. rozprawa Nietzsche kontra Wagner). Charakterystyczne w stylu pisarskim Nietzschego jest pisanie aforyzmami (począwszy do dzieła Ludzkie, arcyludzkie z 1878 r.). Po części wynikało to z choroby, na którą cierpiał od lat młodzieńczych, a która objawiała się niezwykle silnymi, wielodniowymi atakami migreny, po części jednak był to świadomy wybór formy literackiej: ?Kto krwią i w przypowieściach pisze, nie chce, by go czytano, żąda, by się go na pamięć uczono? - pisał w najbardziej znanym ze swych tekstów, Tako rzecze Zaratustra (1883-1885). Choroba zmusiła go do zrezygnowania z pracy uniwersyteckiej w 1879 roku. Od tego czasu wiele podróżował, po Włoszech, Niemczech i Szwajcarii, gdzie przebywał najchętniej. Na przełomie 1888 i 1889 roku nasilenie choroby doprowadziło do obłędu; Nietzsche trafił na rok do kliniki psychiatrycznej, najpierw w Bazylei, a następnie w Jenie. W 1890 matka zabrała go w rodzinne strony, do Naumburga; ostatnie trzy lata życia spędził samotnie w Weimarze. Został pochowany w Röcken, obok swego ojca, pastora luterańskiego. Ostatnim dziełem Nietzschego jest autobiograficzna książka Ecce Homo (1888); pośmiertnie została wydana jeszcze z notatek Wola mocy.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Fryderyk Nietzsche
"Tako rzecze Zaratustra" to utwór prozatorski Fryderyka Nietzschego, wybitnego niemieckiego filozofa oraz poety, tworzącego w XIX wieku. "Tako rzecze Zaratustra" to najsłynniejszy utwór prozatorski Fryderyka Nietzschego. Dzieło jest traktatem filozoficznym jak i teologicznym, w którym autor głosi śmierć Boga, wolę mocy i wieczny powrót. Przedstawia w nim również koncepcję nadczłowieka oraz upadku kultury zachodniej, w szczególności chrześcijańskiej.
Tako rzecze Zaratustra. Książka dla wszystkich i dla nikogo
Friedrich Nietzsche
Tako rzecze Zaratustra to jedno z najważniejszych dzieł Frederyka Nietzschego. Paryski mnich Zaratustra po doświadczeniu wewnętrznej przemiany będącej wynikiem długiej, samotnej kontemplacji, postanawia wyruszyć do ludzi, by dzielić się swoimi przemyśleniami. Wypowiada się on na temat kondycji ludzkiej, głosi upadek zachodniej kultury oraz zapowiada nadejście nadczłowieka idealnej jednostki, która pojawi się po upadku ludzkości.
Tako rzecze Zaratustra. Książka dla wszystkich i dla nikogo
Fryderyk Nietzsche
Tako rzecze Zaratustra to jedno z najgłośniejszych dzieł w historii filozofii i najbardziej znany traktat Fryderyka Nietzschego, który choć nie przynosi nowych koncepcji, stanowi kompilację i przejrzysty wykład jego dotychczasowych poglądów. W tej symbolicznej, stylizowanej na biblijną opowieści, tytułowy mędrzec głosi Nietzscheańskie prawdy o ludzkiej naturze, o potrzebie jej przezwyciężenia, o afirmacji bytu i o wiecznym powrocie. Ustami Zaratustry Nietzsche głosi śmierć Boga, wolę mocy, a także podważa tradycyjne pojęcie moralności i przedstawia swoją koncepcję "nadczłowieka". Postać samego Zaratustry pojawiła się w dorobku Nietzschego już w 1881 w książce Wiedza radosna, a sam tytuł tomu pochodzi z nieukończonej nigdy pracy Próżnowanie Zaratustry. Kompletne wydanie dzieła (składające się z czterech części) ukazało się dopiero w 1892. Nietzsche był przekonany, że Tako rzecze Zaratustra będzie książką, która całkowicie zmieni paradygmat myślenia człowieka współczesnego o świecie i będzie czymś w rodzaju nowej religii dla świata zniechęconego do wiary w czasach postępującej dekadencji końca XIX wieku. Dlatego też bohater, Zaratustra, bardziej stylizowany jest na wieszcza niż nauczyciela, a sam utwór przybrał formę poetyckiego traktatu teologicznego a nie racjonalnego filozoficznego dyskursu.
Zenon Chmielewski
Jak właściwie wyglądają kulisy zawodu taksówkarza? Kim są pasażerowie aut taxi i jakie są ich oczekiwania wobec kierowcy taksówki? Z jakimi trudnymi wyborami i stereotypami społecznymi na co dzień muszą się mierzyć warszawscy taksówkarze? Oto wciągający zbiór opowiadań, do którego fabułę napisało samo życie! Przed tobą 34 intrygujących historii, które naprawdę przydarzyły się warszawskim taksówkarzom. Niektóre z nich są niczym wyjęte ze scenariusza filmu sensacyjnego, inne bardziej refleksyjne, skłaniające do zadumy, odnoszące się do wielu stereotypów społecznych. Poznajemy tutaj tak nietypowych pasażerów, jak Harry Potter, Grzesznica, Trzej Królowie, Zarażony, Lowelas czy Napizdrzony Bachor. Książka, nawiązująca stylem do Profesora Tutki Jerzego Szaniawskiego, ma bawić, uczyć, skłaniać do refleksji, a nawet i wzruszeń... Taksiarska ballada" to wciągająca i przyjemna w lekturze opowieść o blaskach i cieniach codzienności współczesnych warszawskich taksówkarzy, których pasażerami są skrajne charakterologicznie postacie. Jeśli chcesz wiedzieć, jak wygląda praca taksówkarza i dlaczego jest tak niezwykle odpowiedzialna, nieprzewidywalna i pełna wrażeń, opowiadania tutaj zawarte z pewnością przypadną ci do gustu.
Andrzej Stasiuk
Powieść. Bohaterowie starzeją się, ale nie poddają. W ucieczce i w pościgu przemierzają kraje, przemycają ludzi, ratują swoje porwane przez wcielonego diabła kobiety i mówią, bez końca opowiadają straszne, smutne i śmieszne historie. Czy im się uda? Czy ocaleją? "Świat opisany przez Stasiuka wraca do czytelnika piękniejszy, i to ze wspaniałym przebiciem, wyższym niż na wiedeńskiej kawie, wyższym nawet niż na radzieckich czapkach uszankach sprzedawanych spragnionym nakrycia głowy Rumunom". Paweł Gołoburda, "Lampa" "Andrzej Stasiuk, samotnik z beskidzkiej wsi Wołowiec, zapowiadał żartem, że stworzy polską odpowiedź na La Stradę, słowiański 'on the road'. Premierę książki przekładano z roku na rok, oczekiwania czytelników rosły. Teraz nadszedł moment premiery. I nikt nie powinien się czuć zawiedziony". Bartosz Marzec, "Rzeczpospolita" "Taksim to nie tylko słowiańska powieść drogi, ale też piękna książka o kresie to historia, która dogoniła własny horyzont, która patrzy z nostalgią w przeszłość, a w przyszłość spogląda z przerażeniem". Piotr Kofta, "Dziennik" "Świetnie napisana powieść Stasiuka pełna jest przekornych literackich (i nie tylko) odniesień. Władek, świeżej daty inteligent na uwięzi 'neurozy pańszczyzny', to podkarpacki Ulisses, ale i Orfeusz, a także współczesny Zagłoba. Czarodziej słowa i zarazem superman wychodzący obronną ręką z najtrudniejszych opresji. Ale i Stasiukowy 'karpacki Benelux' to współczesne Dzikie Pola". Marek Zaleski, ""