Verleger: 8
Teoria wzajemności. Jak unikać niedojrzałych emocjonalnie partnerów i stworzyć wspierający związek
Marta Martínez-Novoa
Czy byłaś kiedyś w związku, w którym druga osoba za wszelką cenę unikała poważnych rozmów i kazała ci się domyślać, co myśli i czuje? Albo czułaś, że stawia ci niejasne oczekiwania, które bezskutecznie próbowałaś spełnić? A może uparcie wracała do twojego życia za każdym razem, gdy już ci się wydawało, że wreszcie zamknęłaś tamten rozdział? Pamiętaj, że w zdrowym związku nie musisz grać w emocjonalne szachy, poświęcać się, rezygnować ze swoich potrzeb ani prosić o uwagę i troskę. Ta książka nauczy cię, jak tworzyć relacje, w których partnerzy czują się bezpiecznie i stabilnie oraz zawsze mogą liczyć na otwartą i szczerą komunikację, słowem są odpowiedzialni afektywnie. Dowiesz się także, jak: rozpoznawać najczęstsze metody manipulacji w związkach również te stosowane nieświadomie, rozpoznawać potrzeby emocjonalne kryjące się za raniącymi zachowaniami, tworzyć relacje oparte na bezpiecznym stylu przywiązania i poczuciu własnej wartości, zauważać objawy emocjonalnego uzależnienia, które więzi cię w toksycznych schematach, rozwiązywać konflikty tak, by minimalizować szkody, odpowiednio reagować na ciche dni, sprzeczne sygnały i wybuchy emocji, wybierać partnerów odpowiedzialnych afektywnie. Ta książka to przewodnik po nowoczesnym podejściu do miłości: takim, w którym emocje są ważne, ale równie ważna jest odpowiedzialność za to, jak je komunikujemy. Dzięki niemu zrozumiesz, że masz prawo oczekiwać relacji opartych na trosce, transparentności i wzajemnym szacunku i że dobra miłość to nie coś, co się przytrafia, lecz coś, co świadomie kształtujemy
Zbigniew Osiak
„Teoria Względności – Podstawy” zawiera pomocnicze materiały do wykładu wygłoszonego przeze mnie dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.
Zbigniew Osiak
„Teoria Względności – Wyniki” zawiera pomocnicze materiały do wykładu wygłoszonego przeze mnie dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.
Teoria względności Mikołaja Kopernika
Michał Heller
Książka ta spina dwie Kopernikowskie rocznice. W 1973 roku świat nauki obchodził pięćsetną rocznicę urodzin Mikołaja Kopernika. To wydarzenie skłoniło mnie wówczas, by się bliżej zająć jego dziełem. Tym bardziej, że w tamtym okresie żywo interesowałem się filozofią nauki i już wtedy zdawałem sobie sprawę z tego, że filozofia nauki uprawiana w oderwaniu od historii nauki jest trochę sztuką dla sztuki. Dziś, po pięćdziesięciu latach, świat znowu obchodzi, tym razem pięćset pięćdziesiątą rocznicę urodzin Kopernika, trudno byłoby więc nie zajrzeć do moich elaboratów z dawnych lat. Właściwie przez cały okres między tymi rocznicami Kopernik był obecny w moich zainteresowaniach: filozofia nauki, teoria względności i kosmologia relatywistyczna, dzieje idei względności. Od zawsze uważałem, a w miarę upływania czasu coraz bardziej utwierdzałem się w tym przekonaniu, że łączenie nauki i jej historii bardzo wzbogaca obie te dyscypliny. Oczywiście ideą przewodnią, łączącą wszystko w jedną, rozwijającą się w czasie, strukturę, była idea względności. To właśnie tę strukturę nazwałem obecnie „teorią względności Mikołaja Kopernika”. Aby ją opisać, wystarczyło zebrać swoje dawniejsze artykuły, odświeżyć przemyślenia, poprawić błędy i niedociągnięcia oraz dopisać to, czego brakowało, lub co w międzyczasie narosło. W ten sposób powstała ta książka.
Teoria zła. O empatii i genezie okrucieństwa
Simon Baron-Cohen
W książce Teoria zła Simon Baron-Cohen, wybitny psycholog i laureat nagród naukowych, który od dziesiątków lat zajmuje się badaniem autyzmu, przedstawia nową, opartą na wiedzy o mózgu teorię ludzkiego okrucieństwa. Baron-Cohen zagłębia się w neuronaukę i anatomię ludzkiego mózgu, wyjaśniając, jak działa tak zwany mózgowy obwód empatii. Nieprawidłowe funkcjonowanie tego obwodu dowodzi autor leży u podstaw braku empatii. Co jednak odróżnia niezwykłe zachowania, takie jak te obserwowane u osób autystycznych, od bezwzględnych czynów psychopaty? Zdaniem Barona-Cohena istotne znaczenie mają nie tylko czynniki biologiczne, ale także społeczne i środowiskowe, między innymi zaniedbywanie przez rodziców, krzywdzenie i doświadczanie głębokiej nieufności. Zaburzenie borderline. Psychopatia. Autyzm i zespół Aspergera. Ludzie cierpiący na te zaburzenia mają pewną wspólną cechę brak empatii. W niektórych wypadkach bywa on bardzo niebezpieczny (pomyśl o masakrze w Columbine High School), podczas gdy w innych może oznaczać po prostu odmienny sposób interpretowania świata (czego przykładem jest Kim Peek, pierwowzór głównego bohatera filmu Rain Man). Jakie są przyczyny niezdolności do empatii? Co się tak naprawdę dzieje, kiedy tracimy pragnienie rozumienia uczuć innych ludzi i troszczenia się o nie (albo gdy nigdy nie doświadczyliśmy tego pragnienia)? W książce Teoria zła Simon Baron-Cohen, wybitny psycholog i laureat nagród naukowych, który od dziesiątków lat zajmuje się badaniem autyzmu, przedstawia nową, opartą na wiedzy o mózgu teorię ludzkiego okrucieństwa. Baron-Cohen zagłębia się w neuronaukę i anatomię ludzkiego mózgu, wyjaśniając, jak działa tak zwany mózgowy obwód empatii. Nieprawidłowe funkcjonowanie tego obwodu dowodzi autor leży u podstaw braku empatii. Co jednak odróżnia niezwykłe zachowania, takie jak te obserwowane u osób autystycznych, od bezwzględnych czynów psychopaty? Zdaniem Barona-Cohena istotne znaczenie mają nie tylko czynniki biologiczne, ale także społeczne i środowiskowe, między innymi zaniedbywanie przez rodziców, krzywdzenie i doświadczanie głębokiej nieufności. Opierając się na własnych badaniach autyzmu i empatii, autor przedstawia krytyczne spojrzenie na naukową teorię współczucia i nawołuje do istotnej zmiany sposobu, w jaki wyjaśniamy ludzkie okrucieństwo, a nawet tego, jak traktujemy ludzi, którzy się go dopuszczają. Simon Baron-Cohen profesor psychopatologii rozwojowej na wydziałach psychologii eksperymentalnej i psychiatrii Uniwersytetu Cambridge. Dyrektor uniwersyteckiego Centrum Badań Autyzmu oraz wykładowca Trinity College i British Academy. Laureat prestiżowych nagród, takich jak Medal Spearmana, Nagroda im. May Davison za wybitne osiągnięcia w dziedzinie psychologii klinicznej oraz Nagroda Prezesa Brytyjskiego Towarzystwa Psychologicznego. Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne uhonorowało go Nagrodą im. McAndlessa. Autor książek The Essential Difference i Mindblindness. Mieszka w Cambridge w Anglii. "Ta książka nie jest dla wrażliwców. Nie sposób pisać o okrucieństwie lekko i pogodnie, jeśli więc szukasz przyjemnej lektury, lepiej odłóż tę książkę. Próbuję w niej przedefiniować zło w kategoriach empatii i odpowiedzieć na pytanie, dlaczego niektórzy ludzie mają mniej lub więcej empatii niż inni oraz co się dzieje, kiedy tracimy empatię. Jakkolwiek rozważania te mogą się wydawać niepokojące, a nawet szokujące, natura empatii pozostaje (przynajmniej dla mnie) nieskończenie fascynująca, a badanie tego zjawiska jest niezwykle pasjonujące (dziwne słowo, zważywszy na okoliczności)." - Simon Baron-Cohen we wstępie do swojej książki "Teoria zła. O empatii i genezie okrucieństwa"!!! Opinie o książce: Teoriia zła Simon Baron-Cohen łączy talent twórczy z dowodami empirycznymi i logicznym rozumowaniem, aby wykazać, że istotą zła jest brak empatii. Przedstawia interpretację, która może ożywić starą dyskusję i daje nadzieję na powstanie nowych, lepszych rozwiązań. Matt Ridley, autor książki The Rational Optimist Przekonująca i skłaniająca do refleksji koncepcja empatii jako najcenniejszego z naszych zasobów społecznych. Brak empatii czai się w najmroczniejszych zaułkach naszej historii, a Simon Baron-Cohen nie wzdraga się na ich widok, lecz odważnie im się przygląda w jaskrawym świetle nauki. Uta Frith, profesor rozwoju poznawczego, University College London Potworne zbrodnie zwykle obezwładniają umysł, pozostawiając tylko pragnienie wymierzenia kary. Simon Baron-Cohen pozwala nam pokonać te ograniczenia ludzkiego umysłu. W swojej książce proponuje nowy sposób myślenia o złych ludziach i empatii, kładąc naukowe podwaliny pod przyszłe, bardziej optymistyczne rozumienie mrocznej strony człowieczeństwa. Michael Gazzaniga, profesor psychologii, Uniwersytet Kalifornijski w Santa Barbara, autor książek Istota człowieczeństwa i Kto tu rządzi? Ja czy mój mózg? Triumfalnie przenosząc okrucieństwo do królestwa nauki, ta pionierska podróż w głąb natury ludzkiej nareszcie wybawia nas od złego. Helena Cronin, dyrektor Centrum Filozofii Nauk Przyrodniczych i Społecznych, London School of Economics Autor Teorii zła zabiera nas w fascynującą podróż, aby pokazać nam potęgę empatii w ludzkim życiu. Profesor Baron-Cohen po mistrzowsku opisuje i wnikliwie analizuje katastrofalne skutki zerowego poziomu empatii. Jego książka pokazuje, w jaki sposób poprzez nieoczekiwany i niepokojący brak empatii ujawnia się jej doniosła rola w życiu społecznym naszego gatunku. Marco Iacoboni, profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles, autor książki Mirroring People: The Science of Empathy and How We Connect with Others Simon Baron-Cohen po raz kolejny wykazuje się umiejętnością wykorzystywania nauki w rozważaniach o trudnych, kontrowersyjnych problemach. Przekonując, że kiedy opisujemy akty okrucieństwa jako po prostu złe, tak naprawdę niczego nie wyjaśniamy, autor przedstawia prostą, lecz wiarygodną hipotezę, że przyczyną takich postępków może być określony stan psychiczny brak empatii. Na poparcie swojej teorii przytacza wyniki licznych badań, prowadzonych na gruncie psychologii, psychiatrii, neuronauki i genetyki. Czytelnicy, którzy muszą się zmagać ze skutkami okrucieństwa, mogą się nie zgodzić z koncepcją Barona-Cohena, ale jego śmiałość i oryginalność z pewnością będą dla nich inspiracją i źródłem cennej wiedzy. Paul Harris, profesor Harvard Graduate School of Education Co sprawia, że ktoś jest zły? Co mózg ma z tym wspólnego? Baron-Cohen mierzy się z najbardziej palącymi i kontrowersyjnymi pytaniami neuronauki społecznej. Ta znakomita książka niepokojąca, a jednocześnie pełna współczucia przedstawia nową teorię zła, wyjaśniając jego podstawy mózgowe i sposób, w jaki powstaje. Baron-Cohen całkowicie zmienia nasze rozumienie okrucieństwa innych ludzi, a czyniąc to, zmusza nas do uważnego przyjrzenia się samym sobie. Lektura tej książki zachęca nas do rozszerzenia własnego kręgu empatii, nakłaniając do rozwoju i zrozumienia, nawet jeśli nie potrafimy wybaczyć. Andrew N. Meltzoff, dyrektor Instytutu Uczenia się i Nauk o Mózgu na Uniwersytecie Waszyngtońskim, współautor książki Naukowiec w kołysce. Czego o umyśle uczą nas małe dzieci
Teoria zmiany instytucjonalnej
Jakub Sukiennik, Sławomir Czetwertyński, Marcin Brol
Podjęty w książce problem badawczy dotyczący teorii zmiany instytucjonalnej jawi się w ujęciu teoriopoznawczym jako pytanie o spójność perspektywy ontologicznej poszczególnych teorii. Ucieczka spod ścisłych ustalonych wymogów ortodoksji ku nurtom heterodoksyjnym prowadzić będzie do ryzyka niezrozumienia się poszczególnych badaczy. Warstwa teoriopoznawcza niniejszej pracy koncentruje się zatem na nadrzędnym pytaniu badawczym: czy poszczególne teorie zmiany instytucjonalnej charakteryzują się dywersyfikacją ontologiczną? Odpowiedź na nie stanowi de facto tezę niniejszej książki głoszącą, że teorie zmiany instytucjonalnej są ontologicznie zróżnicowane w dwóch wymiarach: osi oddziaływań i rodzaju substancji.
Grażyna Habrajska
Publikacja aktualizuje stan badań, definiuje kierunki badań komunikologicznych i przybliża różne tradycje, metodologie i perspektywy badawcze wykorzystywane w komunikologii. Walorem tomu jest prezentacja różnych rozwiązań metodologicznych i odmiennych perspektyw badawczych. Jest to lekcja nowoczesnego opisu zjawisk werbalnych i wizualno-werbalnych służących budowaniu relacji interpersonalnych, czyli komunikacji międzyludzkiej. Autorami większości tekstów są uznane autorytety, które z racji jubileuszu podzieliły się swoimi dokonaniami z Aloszą Awdiejewem. Zaprezentowane analizy mają charakter innowacyjny, dotyczą zjawisk aktualnych, mających istotny wpływ na rozwój nauki, teorii i praktyki komunikacji. Monografia nie tylko rejestruje kierunki badań, lecz także wskazuje je młodym, początkującym badaczom. W znacznym stopniu poszerza zakres dociekań. Zwrócono uwagę na istotę najnowszych badań poświęconych werbalizacji obrazu, pokazano, jak naukowo omawiać przekaz polityczny. Odwołano się także do rzadko już uwzględnianej tradycji retorycznej badań. Tom stanowi też specyficzne przypomnienie, jak wyglądał kiedyś dialog naukowy, jak ważne było dochodzenie do prawdy naukowej poprzez dyskusję, wymianę poglądów. Przypomni on wielu, że uniwersyteckość nie ma nic wspólnego z korporacyjnością. Z recenzji prof. dr hab. Elizy Grzelak
Teorie i praktyki komunikacji 2
Anna Barańska-Szmitko, Anita Filipczak-Białkowska
Prezentowana publikacja jubileuszowa jest dedykowana Profesor Grażynie Habrajskiej przez jej przyjaciół i uczniów. Wiele tekstów w niej zawartych nawiązuje do badawczych zainteresowań Jubilatki, liczne poświęcone są tematom aktualnie bliskim ich autorom, wszystkie zaś stanowią uhonorowanie niezaprzeczalnych dokonań oraz cenionej postawy naukowej Profesor Grażyny Habrajskiej. * Teorie i praktyki komunikacji 2 to książka dedykowana Profesor Grażynie Habrajskiej, honorująca czterdzieści pięć lat jej pracy naukowej i dokonań. Przygotowany zbiór charakteryzuje się wielością problemów, dyscyplin, metod badawczych, sposobów opisu i interpretacji, dla których wspólnym odniesieniem są rozważania usytuowane w obszarze nauki o komunikacji i mediach. Autorzy, balansując między tradycją naukową a poszukiwaniem nowych dróg i rozwiązań, przedstawili innowacyjne ujęcia poruszonych zagadnień. Merytoryczna i metodologiczna różnorodność tomu tworzy bogatą i spójną mozaikę obrazującą stan dzisiejszej komunikologii oraz wiedzy o komunikacji rozwijanej w innych dyscyplinach. Wskazanie płaszczyzn eksploracji wspólnych dla różnych obszarów nauki i ujęć metodologicznych podkreśla wartość dialogu i otwartości w pracy badawczej. Publikacja spełnia tym samym także funkcje edukacyjne, mając potencjał formacyjnego oddziaływania na studentów i młodych badaczy. Z recenzji dr hab. Małgorzaty Kity, prof. UŚ W tomie ukazano efekty badań z wielu dyscyplin i paradygmatów badawczych. Przyjęcie formuły multiscyplinarności dało podstawy poznania różnorodnych zagadnień z zakresu szeroko pojmowanej komunikacji [...], z jej intersemiotycznym kodem, w relacjach międzykulturowych, w obliczu nowych problemów społecznych. Z recenzji dr hab. Iwony Benenowskiej, prof. UKW