Verleger: 8
Trylogia Kaladanu (#2). Diuna. Pani Kaladanu
Brian Herbert, Kevin J. Anderson
Drugi, po Księciu Kaladanu, tom trylogii ukazującej wydarzenia sprzed Diuny. RODZINA CZY PRZEZNACZENIE? Lady Jessika jest oficjalną konkubiną i wielką miłością księcia Leto Atrydy, matką ich syna Paula, MuadDiba. Wybory, których dokonała, zaważyły na losie Imperium. Już raz przeciwstawiła się starożytnemu zakonowi Bene Gesserit, teraz jednak musi ostatecznie zdecydować, co jest dla niej ważniejsze: lojalność wobec szkoły matek wielebnych czy więzy krwi i oddanie najbliższym. Tymczasem wydarzenia w Imperium nabierają tempa i zaczynają wymykać się spod kontroli, a Bene Gesserit i rodzina Jessiki znajdują się na kursie kolizyjnym z przeznaczeniem. Brian Herbert i Kevin J. Anderson od lat z powodzeniem kontynuują sagę Franka Herberta o Diunie. Napisali wspólnie m.in. trylogie Legendy Diuny, Wielkie Szkoły Diuny i Preludium do Diuny oraz dwutomowe zwieńczenie legendarnych Kronik Diuny, a także zaadaptowali ich pierwszy tom na trzyczęściową powieść graficzną. Wszystkie książki ukazały się nakładem DW REBIS. Trylogia Kaladanu składa się z następujących tomów: Książę Kaladanu, Pani Kaladanu, Dziedzic Kaladanu.
Tove Ditlevsen
Wybitna autobiograficznaproza duńskiej poetki i prozaiczki Bezkompromisowy i bolesny portret kobiecego doświadczenia Dzieciństwo spędzone w ubogiej rodzinie w kopenhaskiej dzielnicy robotniczej. Młodość wypełniona pierwszymi próbami literackimi i miłosnymi tęsknotami. Dorosłość naznaczona nieudanymi związkami i głębokim uzależnieniem od opiatów. W spisywaniu swoich wspomnień Ditlevsen jest bezwzględnie szczera, a jednocześnie nieuchwytna, jakby pomimo wielkiego talentu nie mogła uwierzyć, że kilka słów zapisanych na kartce wystarczy, by przekazać prawdę o własnym życiu. Wiem, że to straszne nie być normalnym, i sama muszę się męczyć z udawaniem, że jestem normalna pisze nastoletnia Tove. A w jej życiu szczęście nieustannie miesza się ze smutkiem, pragnienie zmian ze stagnacją, a trzeźwość myśli z narastającym szaleństwem. Jednak Trylogia kopenhaska to znacznie więcej niż proza autobiograficzna, a Ditlevsen przekuwa trudne doświadczenia w wybitną literaturę. Z pełną świadomością i przejmująco odsłania siebie przed czytelnikiem, mieszając szorstki sarkazm z zaskakującym liryzmem, przy tym ani na chwilę nie dając nam zapomnieć o wielkości swojego pisarstwa. Opowieść o utracie kontroli nad własnym życiem. Czuję dreszcz zimnej rozkoszy. Pióro Tove Ditlevsen jest precyzyjne i zarazem nonszalanckie tym mnie uwiodła. Zyta Rudzka
Tove Ditlevsen
Wybitna Trylogia kopenhaska duńskiej poetki i prozaiczki Tove Ditlevsen w końcu trafia w ręce polskiego czytelnika. W podzielonej na trzy części książce urodzona przed wojną autorka opisuje kolejne etapy swojego burzliwego życia dzieciństwo spędzone w ubogiej rodzinie w kopenhaskiej dzielnicy robotniczej, młodość wypełnioną pierwszymi próbami literackimi i miłosnymi tęsknotami oraz dorosłość naznaczoną nieudanymi związkami i głębokim uzależnieniem od opiatów. W opisach różnorodności kobiecego doświadczenia Ditlevsen jest bezkompromisowo szczera, a jednocześnie nieuchwytna, jakby pomimo wielkiego talentu nie mogła uwierzyć, że kilka słów zapisanych na kartce wystarczy, by przekazać prawdę o własnym życiu. Wiem, że to straszne nie być normalnym, i sama muszę się męczyć z udawaniem, że jestem normalna pisze nastoletnia Tove. A w jej życiu szczęście nieustannie miesza się ze smutkiem, pragnienie zmian ze stagnacją, a trzeźwość myśli z narastającym szaleństwem. Ditlevsen na wiele lat przed Eleną Ferrante stworzyła przejmującą opowieść o awansie społecznym, porzuceniu własnych korzeni i miłości pełnej poświęceń. Jednak podczas gdy autorka Genialnej przyjaciółki potrzebowała do tego dwóch głównych bohaterek, duńskiej pisarce wystarczy tylko jedna ona sama.
Tove Ditlevsen
Wybitna Trylogia kopenhaska duńskiej poetki i prozaiczki Tove Ditlevsen w końcu trafia w ręce polskiego czytelnika. W podzielonej na trzy części książce urodzona przed wojną autorka opisuje kolejne etapy swojego burzliwego życia dzieciństwo spędzone w ubogiej rodzinie w kopenhaskiej dzielnicy robotniczej, młodość wypełnioną pierwszymi próbami literackimi i miłosnymi tęsknotami oraz dorosłość naznaczoną nieudanymi związkami i głębokim uzależnieniem od opiatów. W opisach różnorodności kobiecego doświadczenia Ditlevsen jest bezkompromisowo szczera, a jednocześnie nieuchwytna, jakby pomimo wielkiego talentu nie mogła uwierzyć, że kilka słów zapisanych na kartce wystarczy, by przekazać prawdę o własnym życiu. Wiem, że to straszne nie być normalnym, i sama muszę się męczyć z udawaniem, że jestem normalna pisze nastoletnia Tove. A w jej życiu szczęście nieustannie miesza się ze smutkiem, pragnienie zmian ze stagnacją, a trzeźwość myśli z narastającym szaleństwem. Ditlevsen na wiele lat przed Eleną Ferrante stworzyła przejmującą opowieść o awansie społecznym, porzuceniu własnych korzeni i miłości pełnej poświęceń. Jednak podczas gdy autorka Genialnej przyjaciółki potrzebowała do tego dwóch głównych bohaterek, duńskiej pisarce wystarczy tylko jedna ona sama.
Monika Czugała
Historia o zemście, zdradzie i uczuciu, które nigdy nie powinno się narodzić. Lilith, Mroczna Elfka i doskonale wyszkolona Skrytobójczyni, od wieków tropi i eliminuje wampiry. Nie ma sobie równych. Jej imię budzi postrach, a śmierć podąża za nią. Został jej już tylko jeden cel Sonar, Książę Dzieci Nocy, najpotężniejszy z wampirów i ostatni na liście. Będąc o krok od dokonania zemsty Lilith zostaje złapana i wtrącona do lochów księcia. Poddawana okrutnym torturom, nie daje się złamać. W sąsiedniej celi pojawia się tajemniczy wampir, Simon, który obiecuje pomoc zarówno w ucieczce, jak i w likwidacji Sonara. Czy naprawdę może zostać nieoczywistym sprzymierzeńcem? Współpraca z wampirem to ogromne ryzyko, ale Lilith nie ma wyboru. Wspólna ucieczka i przygotowania do walki zbliżają ich do siebie, aż granice między nienawiścią a fascynacją zaczynają się zacierać. ZANURZ SIĘ W MROCZNY ŚWIAT ZEMSTY. PAMIĘTAJ: ONA NAJLEPIEJ SMAKUJE NA ZIMNO.
Trylogia kryminalna. Tajemnica doktora Hiwi (#2)
Aleksander Błażejowski
Druga część przedwojennej trylogii kryminalnej Błażejowskiego, a zarazem kontynuacja wątków z "Walizki P.Z." Morderca barona Teitelberga wciąż jest na wolności. Wdowa po baronie, Luiza, zamieszkuje po jego śmierci w berlińskim hotelu Adlon. Chcąc ropocząć nowe życie, wdaje się w romans z księciem Strogowem. Tymczasem w berlińskiej klinice chirurgicznej wybucha epidemia, która rozprzestrzenia się w zastraszającym tempie. Umierają setki ludzi, zamknięte zostają granice. W hotelu, w którym mieszka baronowa, pojawia się japoński bakteriolog, doktor Hiwi, który chce powstrzymać śmiercionośną chorobę...
Trylogia kryminalna. Tekturowy Człowiek (#3)
Aleksander Błażejowski
Po "Walizce P.Z." i "Tajemnicy doktora Hiwi" nadszedł czas na ostatnią część przedwojennej trylogii kryminalnej Błażejowskiego. Wdowa po baronie Teitelbergu wraz z księciem Strogowem przebywają w Warszawie. Gdy na jaw wychodzi prawdziwa tożsamość księcia, który naprawdę nazywa się Andrzej Raszczyc, Luiza znika bez śladu. Mężczyzna podejmuje desperacką próbę odnalezienia ukochanej. Trop prowadzi do Wiednia. Wkrótce Raszczyc odkrywa, że ktoś depcze mu po piętach. Tajemniczy "Tekturowy człowiek" nie odstępuje go na krok. Okazuje się, że jego obecność może wiązać się ze zbrodnią, która przed laty miała miejsce w Berlinie.
Trylogia kryminalna. Walizka P. Z. (#1)
Aleksander Błażejowski
W jednej z berlińskich willi zamordowany zostaje baron Teitelberg. Śledczy policyjny Blindow rozpoczyna poszukiwania sprawcy. W trakcie dochodzenia dowiaduje się o istnieniu tajemniczej walizki oznaczonej literami "P.Z.", która miała należeć do barona. Sekretna teczka, która może być kluczem w sprawie, została skradziona. Przed Blindowem bardzo trudne zadanie - musi nie tylko schwytać mordercę, ale też rozwikłać zagadkę walizki i zawartych w niej informacji... "Walizka P.Z." to pierwsza część przedwojennej trylogii kryminalnej Błażejowskiego. Do serii należą także tytuły "Tajemnica Doktora Hiwi" oraz "Tekturowy człowiek".