Видавець: 8
Trylogia Diny (Tom 3). Dziedzictwo Karny
Herbjorg Wassmo
Dziedzictwo Karny jest trzecią i ostatnią powieścią w Trylogii Diny, na którą składają się dwa wcześniejsze tomy Księga Diny i Syn szczęścia. Karna jest córką Benjamina, osieroconą przez matkę. To poważne, dziwne dziecko, które pięknie śpiewa. Cierpi na tzw. wielką chorobę. Ataki epileptyczne dają jej szczególne miejsce w małej społeczności, w której dorasta. Dzięki temu nawiązuje wyjątkowy kontakt z babcią Diną, na długo przed jej powrotem do Reinsnes. Powieść przedstawia północno-norweskie społeczeństwo, w którym w latach 70. i 80. XIX wieku dokonywały się znaczące przemiany. Opowiada także o tym, co się kryje w ludzkim sercu, o wyborze i zdradzie oraz o miłości. Karna przedwcześnie doświadcza zdrady ojca oraz musi zmierzyć się z ciężkim dziedzictwem, którego sama nie jest w stanie udźwignąć. * Wassmo już wiele razy wcześniej, z wielkim oddaniem opisywała wybrzeże północnej Norwegii. Jest niczym miejscowy przewodnik także wtedy, gdy cofa się ze swoją opowieścią w czasie. ystein Rottem, Dagbladet Dziedzictwo Karny dopełnia wcześniejsze powieści i doskonale zamyka trylogię -Hans H. Skei, Aftenposten * Herbjrg Wassmo to wybitna norweska pisarka urodzona w 1942 roku w Vesterlen. Zadebiutowała w 1976 roku zbiorem wierszy Skrzydlaty zespół, zasłynęła jednak jako powieściopisarka. Jest autorką wielu znakomitych powieści, w tym dwóch trylogii poświęconych dwóm bohaterkom: Torze i Dinie. Wielokrotnie nagradzana, między innymi otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką Rady Nordyckiej, Nagrodę Krytyków, Nagrodę Księgarzy oraz nagrodę im. Amalie Skram. Jej najpopularniejszą książką jest Księga Diny, która została zekranizowana w roku 2002. Herbjrg Wassmo napisała również wiele noweli i sztuk teatralnych. Jej książki zostały przetłumaczone na 26 języków, między innymi angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, włoski, rosyjski, japoński i hebrajski.
Tove Ditlevsen
Wybitna Trylogia kopenhaska duńskiej poetki i prozaiczki Tove Ditlevsen w końcu trafia w ręce polskiego czytelnika. W podzielonej na trzy części książce urodzona przed wojną autorka opisuje kolejne etapy swojego burzliwego życia dzieciństwo spędzone w ubogiej rodzinie w kopenhaskiej dzielnicy robotniczej, młodość wypełnioną pierwszymi próbami literackimi i miłosnymi tęsknotami oraz dorosłość naznaczoną nieudanymi związkami i głębokim uzależnieniem od opiatów. W opisach różnorodności kobiecego doświadczenia Ditlevsen jest bezkompromisowo szczera, a jednocześnie nieuchwytna, jakby pomimo wielkiego talentu nie mogła uwierzyć, że kilka słów zapisanych na kartce wystarczy, by przekazać prawdę o własnym życiu. Wiem, że to straszne nie być normalnym, i sama muszę się męczyć z udawaniem, że jestem normalna pisze nastoletnia Tove. A w jej życiu szczęście nieustannie miesza się ze smutkiem, pragnienie zmian ze stagnacją, a trzeźwość myśli z narastającym szaleństwem. Ditlevsen na wiele lat przed Eleną Ferrante stworzyła przejmującą opowieść o awansie społecznym, porzuceniu własnych korzeni i miłości pełnej poświęceń. Jednak podczas gdy autorka Genialnej przyjaciółki potrzebowała do tego dwóch głównych bohaterek, duńskiej pisarce wystarczy tylko jedna ona sama.
Tove Ditlevsen
Wybitna Trylogia kopenhaska duńskiej poetki i prozaiczki Tove Ditlevsen w końcu trafia w ręce polskiego czytelnika. W podzielonej na trzy części książce urodzona przed wojną autorka opisuje kolejne etapy swojego burzliwego życia dzieciństwo spędzone w ubogiej rodzinie w kopenhaskiej dzielnicy robotniczej, młodość wypełnioną pierwszymi próbami literackimi i miłosnymi tęsknotami oraz dorosłość naznaczoną nieudanymi związkami i głębokim uzależnieniem od opiatów. W opisach różnorodności kobiecego doświadczenia Ditlevsen jest bezkompromisowo szczera, a jednocześnie nieuchwytna, jakby pomimo wielkiego talentu nie mogła uwierzyć, że kilka słów zapisanych na kartce wystarczy, by przekazać prawdę o własnym życiu. Wiem, że to straszne nie być normalnym, i sama muszę się męczyć z udawaniem, że jestem normalna pisze nastoletnia Tove. A w jej życiu szczęście nieustannie miesza się ze smutkiem, pragnienie zmian ze stagnacją, a trzeźwość myśli z narastającym szaleństwem. Ditlevsen na wiele lat przed Eleną Ferrante stworzyła przejmującą opowieść o awansie społecznym, porzuceniu własnych korzeni i miłości pełnej poświęceń. Jednak podczas gdy autorka Genialnej przyjaciółki potrzebowała do tego dwóch głównych bohaterek, duńskiej pisarce wystarczy tylko jedna ona sama.
Tove Ditlevsen
Wybitna autobiograficznaproza duńskiej poetki i prozaiczki Bezkompromisowy i bolesny portret kobiecego doświadczenia Dzieciństwo spędzone w ubogiej rodzinie w kopenhaskiej dzielnicy robotniczej. Młodość wypełniona pierwszymi próbami literackimi i miłosnymi tęsknotami. Dorosłość naznaczona nieudanymi związkami i głębokim uzależnieniem od opiatów. W spisywaniu swoich wspomnień Ditlevsen jest bezwzględnie szczera, a jednocześnie nieuchwytna, jakby pomimo wielkiego talentu nie mogła uwierzyć, że kilka słów zapisanych na kartce wystarczy, by przekazać prawdę o własnym życiu. Wiem, że to straszne nie być normalnym, i sama muszę się męczyć z udawaniem, że jestem normalna pisze nastoletnia Tove. A w jej życiu szczęście nieustannie miesza się ze smutkiem, pragnienie zmian ze stagnacją, a trzeźwość myśli z narastającym szaleństwem. Jednak Trylogia kopenhaska to znacznie więcej niż proza autobiograficzna, a Ditlevsen przekuwa trudne doświadczenia w wybitną literaturę. Z pełną świadomością i przejmująco odsłania siebie przed czytelnikiem, mieszając szorstki sarkazm z zaskakującym liryzmem, przy tym ani na chwilę nie dając nam zapomnieć o wielkości swojego pisarstwa. Opowieść o utracie kontroli nad własnym życiem. Czuję dreszcz zimnej rozkoszy. Pióro Tove Ditlevsen jest precyzyjne i zarazem nonszalanckie tym mnie uwiodła. Zyta Rudzka
Monika Czugała
Historia o zemście, zdradzie i uczuciu, które nigdy nie powinno się narodzić. Lilith, Mroczna Elfka i doskonale wyszkolona Skrytobójczyni, od wieków tropi i eliminuje wampiry. Nie ma sobie równych. Jej imię budzi postrach, a śmierć podąża za nią. Został jej już tylko jeden cel Sonar, Książę Dzieci Nocy, najpotężniejszy z wampirów i ostatni na liście. Będąc o krok od dokonania zemsty Lilith zostaje złapana i wtrącona do lochów księcia. Poddawana okrutnym torturom, nie daje się złamać. W sąsiedniej celi pojawia się tajemniczy wampir, Simon, który obiecuje pomoc zarówno w ucieczce, jak i w likwidacji Sonara. Czy naprawdę może zostać nieoczywistym sprzymierzeńcem? Współpraca z wampirem to ogromne ryzyko, ale Lilith nie ma wyboru. Wspólna ucieczka i przygotowania do walki zbliżają ich do siebie, aż granice między nienawiścią a fascynacją zaczynają się zacierać. ZANURZ SIĘ W MROCZNY ŚWIAT ZEMSTY. PAMIĘTAJ: ONA NAJLEPIEJ SMAKUJE NA ZIMNO.
Monika Czugała
Zdradzona i wykorzystana Lilith po raz kolejny trafia do lochów. Zdana na łaskę Sonara, który przez cały czas podszywał się pod Simona, odlicza dni do swojego końca. Ale śmierć nie nadchodzi. Zamiast niej Lilith otrzymuje propozycję, która jest gorsza niż wyrok ma zostać żoną mężczyzny, którego nienawidzi najbardziej na świecie. Sonar nie daje jej wyboru. Ma plan, który wykracza daleko poza ich osobiste rachunki, a małżeństwo jest tylko początkiem gry, w której stawką są nie tylko ich życia ale los całego królestwa. Na horyzoncie zbiera się wojna. Varyn, bezwzględny król Eryndoru, szykuje się do uderzenia.
Trylogia kryminalna. Tajemnica doktora Hiwi (#2)
Aleksander Błażejowski
Druga część przedwojennej trylogii kryminalnej Błażejowskiego, a zarazem kontynuacja wątków z "Walizki P.Z." Morderca barona Teitelberga wciąż jest na wolności. Wdowa po baronie, Luiza, zamieszkuje po jego śmierci w berlińskim hotelu Adlon. Chcąc ropocząć nowe życie, wdaje się w romans z księciem Strogowem. Tymczasem w berlińskiej klinice chirurgicznej wybucha epidemia, która rozprzestrzenia się w zastraszającym tempie. Umierają setki ludzi, zamknięte zostają granice. W hotelu, w którym mieszka baronowa, pojawia się japoński bakteriolog, doktor Hiwi, który chce powstrzymać śmiercionośną chorobę...
Trylogia kryminalna. Tekturowy Człowiek (#3)
Aleksander Błażejowski
Po "Walizce P.Z." i "Tajemnicy doktora Hiwi" nadszedł czas na ostatnią część przedwojennej trylogii kryminalnej Błażejowskiego. Wdowa po baronie Teitelbergu wraz z księciem Strogowem przebywają w Warszawie. Gdy na jaw wychodzi prawdziwa tożsamość księcia, który naprawdę nazywa się Andrzej Raszczyc, Luiza znika bez śladu. Mężczyzna podejmuje desperacką próbę odnalezienia ukochanej. Trop prowadzi do Wiednia. Wkrótce Raszczyc odkrywa, że ktoś depcze mu po piętach. Tajemniczy "Tekturowy człowiek" nie odstępuje go na krok. Okazuje się, że jego obecność może wiązać się ze zbrodnią, która przed laty miała miejsce w Berlinie.