Wydawca: 8
Stanisław Jachowicz
Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Wychowanek Piesku! piesku! masz ty pana? Nie mam dziecino kochana. To chodź z nami, sieroteczko! Mieć będziesz miękkie łóżeczko, Jeść ci i pić chętnie damy; A nawet poproszę mamy, Da ci wstążeczkę na szyję: Nikt cię u nas nie wybije. Poszedł piesek i był długo Wiernym sługą. A jak ktoś dzieciom chci... Stanisław Jachowicz Ur. 17 kwietnia 1796 w Dzikowie (dziś dzielnica Tarnobrzega) Zm. 24 grudnia 1857 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Rozmowy mamy z Józią służące za wstęp do wszelkich nauk, a mianowicie do gramatyki, ułożone dla pożytku młodzieży, Pisma różne wierszem Stanisława Jachowicza, Śpiewy dla dzieci, Rady wuja dla siostrzenic: (upominek dla młodych panien), Pomysły do poznania zasad języka polskiego, Ćwiczenia pobożne dla dzieci, rozwijające myśl, Podarek dziatkom polskim: z pozostałych pism ś. p. Stanisława Jachowicza, Upominek z prac Stanisława Jachowicza: bajki, nauczki, opisy, powiastki i różne wierszyki Poeta, bajkopisarz, pedagog, działacz charytatywny. Ukończył szkołę pijarów w Rzeszowie oraz gimnazjum w Stanisławowie. Studiował na wydziale filozoficznym na Uniwersytecie we Lwowie. Na studiach był współzałożycielem i wpływowym członkiem tajnego Towarzystwa Ćwiczącej się Młodzieży w Literaturze Ojczystej, a także inspiratorem i prezesem Towarzystwa Studenckiego Koła Literacko-Naukowego. Po studiach zamieszkał w Warszawie, gdzie objął posadę kancelisty w Prokuratorii Generalnej Królestwa Polskiego. Przystąpił do Związku Wolnych Polaków, po wykryciu którego otrzymał zakaz zajmowania posad rządowych. Wobec tego jego głównym zajęciem była praca pedagogiczna jako nauczyciela języka polskiego w domach i na prywatnych stancjach dla dziewcząt. Debiut literacki Jachowicza miał miejsce w 1818 r. w Pamiętniku lwowskim, gdzie opublikował bajki. Pierwszą książkę wydał w 1824 r. - zbiór bajek i powiastek pt. Bajki i powieści. Przez cztery kolejne lata ukazywały się rozszerzone wydania tego zbioru pod tym samym tytułem; w 1829 r. zbiór zawierał już 113 utworów. Jest autorem kilkuset wierszyków i powiastek dydaktyczno-moralizatorskich. Publikował również w periodykach pod własnym nazwiskiem lub pod pseudonimem Stanisław z Dzikowa. W 1829 r. redagował przez rok Tygodnik dla Dzieci. W W 1830 r. przy współudziale Ignacego Chrzanowskiego zaczął wydawać pierwsze w Europie codzienne pismo dla dzieci - Dziennik dla Dzieci. Publikowane przez niego gazety i książki miały wychowywać, ale też uczyć czytania, liczenia i historii. Zajmował się również opieką społeczną nad dziećmi. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Lindsay C. Gibson Gibson
Czy ciągle szukasz aprobaty swoich działań u innych? Czy skupiasz się na zaspokajaniu cudzych potrzeb kosztem własnych? Czy uważasz, że tyko poświęcenie jest dowodem miłości? Czy dbanie o sobie uważasz za oznakę egoizmu? Czy masz trudności z wyznaczaniem i egzekwowaniem swoich granic? Czy obawiasz się wyrażać odmienne zdanie? Czy stale zmagasz się z gniewem, smutkiem, urazą lub wstydem? Jeśli twoja odpowiedź na większość z tych pytań brzmi tak, to ta książka jest dla ciebie! Rodzice niedojrzali emocjonalnie oczekują, że to ich dziecko będzie stawiało na pierwszym miejscu. Nie dbają o zaspokojenie jego potrzeb, ignorują jego uczucia, nie szanują jego granic. Dzieci takich rodziców wyrastają na ludzi wycofanych, których przepełniają wstyd, gniew i lęk. Na ludzi, którzy nie mają dostępu do swojej intuicji i do swoich emocji, szukają aprobaty zamiast prawdziwej relacji i zawsze stawiają siebie na ostatnim miejscu. Możliwe jest jednak inne podejście do życia takie, które pozwala umiejętnie troszczyć się o siebie w każdej sytuacji. Dbanie o siebie nie oznacza egoizmu, lecz szanowanie siebie i życie zgodnie ze swoim wewnętrznym głosem. Czas postawić na pierwszym miejscu siebie, bo zdecydowanie na to zasługujesz! Dzięki tej książce: odzyskasz kontakt ze swoim prawdziwym Ja, poznasz i zrozumiesz swoje emocje, nauczysz się wyznaczać granice i stawiać czoła wyzwaniom, dowiesz się, jak chronić się przed postępowaniem nie fair, przestaniesz usprawiedliwiać ludzi, którzy cię krzywdzą, nawiążesz zdrowe relacje z innymi ludźmi, będziesz pewnie radzić sobie z codziennymi stresorami, zaczniesz stawiać siebie na pierwszym miejscu zamiast przedkładać potrzeby innych ludzi nad własne.
Wychowanie - studia teoriopoznawcze i aksjologiczne
Czesław Wiśniewski
Teoria wychowania, jako dyscyplina nauk pedagogicznych, ciągle jeszcze znajduje się w stanach doskonalenia i podporządkowania czy wręcz tworzenia. Racjonalność metodologiczna w wychowaniu wymaga więc, z jednej strony, ukazywania dotychczasowego dorobku teorii wychowania, z drugiej zaś prezentacji wyników badań właściwych, obejmujących różne aspekty procesu wychowania i rozmaite do tego procesu podejścia. [...] Autor prezentuje proponowane rozwiązania i ustalenia z trzech punktów widzenia: teleologii, teorii poznania i aksjologii. Wieloaspektowość problemów i sposobów ich rozwiązania świadczy o dogłębnej znajomości prezentowanej tematyki. (z recenzji prof. Ryszarda Kuriaty)
Wychowanie fizyczne, sport i olimpizm w perspektywie pedagogicznej
Jolanta E. Kowalska, Arkadiusz Kaźmierczak
Interesujący zbiór poświęcony współczesnym problemom wychowania fizycznego i pedagogiki sportu. Zawiera sporo bardzo aktualnych informacji i przemyśleń, m.in. dotyczących pandemii COVID-19. Z recenzji dr. hab. Michała Lenartowicza prof. Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie * Publikacja zawiera wiele ciekawych zagadnień, które mogą być pomocne w kształceniu przyszłych nauczycieli wychowania fizycznego, trenerów, instruktorów. Dużą jej wartość stanowi przyjęte podłoże pedagogiczne i psychologiczne, które pokazuje mechanizmy działające podczas uprawiania sportu zarówno u zawodników, uczniów, jak i trenerów, instruktorów czy nauczycieli. Wyjątkowo interesujące treści umieszczono w ostatnim rozdziale, przybliżającym aspekty historyczne. Książka ukierunkowana jest na wymiar praktyczny oraz prezentację edukacyjnych walorów wychowania fizycznego, sportu i olimpizmu. Z recenzji dr hab. Danuty Umiastowskiej prof. Uniwersytetu Szczecińskiego
Wychowanie. Najtrudniejsza ze sztuk pięknych
Elżbieta Chlebowska
Doceń swoje dziecko i pozwól mu rozkwitnąć! Jak komunikować się z dzieckiem, czyli sztuka rozmowy, słuchania i mówienia „nie” Jak ustalać normy i nie dopuścić do ich przekraczania, czyli sztuka balansowania na linie Jak traktować uczucia i emocje dziecka, czyli sztuka cierpliwości i powściągania pierwszego odruchu Jak zostać superbohaterem, czyli sztuka wzbudzania podziwu Przeczytajcie rekomendację Pani Joanny Sakowskiej — psycholog z Ośrodka Rozwoju Edukacji w Warszawie, autorki programu "Szkoła dla Rodziców i Wychowawców" Każdy rodzic w mniejszym lub większym stopniu zmaga się z trudnościami dotyczącymi wychowania dziecka. Czasem ogarnia go frustracja, czasem czuje się bezradny, a czasem potrzebuje po prostu drobnej podpowiedzi, by relacje z dzieckiem wróciły na właściwe tory i znów zaczęły sprawiać przyjemność obu zainteresowanym stronom. Jeśli czujesz, że w tej sferze warto byłoby coś poprawić, ale nie wiesz, od czego zacząć i jak wyjść poza zaklęty krąg schematów zachowań wyniesionych z własnego dzieciństwa, sięgnij po tę publikację. Jej autorka - matka czwórki dzieci, pedagog szkolny, pracownik poradni psychologiczno-pedagogicznej, terapeutka, socjoterapeutka, trenerka w Szkole dla Rodziców i Wychowawców - pokazuje, jak rozmawiać z dzieckiem (także nastoletnim!), by nie przypominało to rzucania grochem o ścianę ani gry w ping-ponga. Uczy wyznaczania rozsądnych granic bez deptania godności małego człowieka. Podpowiada, w którym momencie warto dać dziecku prawo do samodzielnego podejmowania decyzji i ponoszenia konsekwencji tych wyborów. Zwraca uwagę na znaczenie wspólnych zainteresowań, omawia kwestie planów na przyszłość, a wszystko to z życzliwością, humorem i taktem. Kup, przeczytaj, zastosuj - i poczuj się lepiej we własnej rodzinie! Wychowaj dobrze swoje dziecko… to najlepsza polisa na przyszłość!
Wychowanie. Najtrudniejsza ze sztuk pięknych. Wydanie II rozszerzone
Elżbieta Chlebowska
Od kołyski, do dorosłości. A nawet dłużej Relacja rodzic - dziecko jest najważniejszym z życiowych związków. Dla dziecka - to oczywiste, bo to, czego doświadczamy, czym nasiąkamy w młodych latach, wzorce zachowań, jakie wówczas obserwujemy i przyjmujemy za swoje, czy przeciwnie - odrzucamy, rzutują na naszą dorosłość, predysponując nas do sukcesów, bądź porażek. Dla rodzica więź z dzieckiem jest także niezwykle istotna. Rola wychowawcy, opiekuna, kogoś, kto nie tylko zapewnia niezbędne środki utrzymania, lecz także uczy, wskazuje drogę, towarzyszy w dobrej i złej doli i pomaga ukształtować charakter, to najodpowiedzialniejsze zadanie, jakie mamy do wykonania. Jak się z niego właściwie wywiązać? Rodzicem zostaje się bez przygotowania. Jedynym "rodzicielskim" doświadczeniem, jakim można się wesprzeć tuż po narodzinach pierwszego potomka, są te wyniesione z własnego domu. Czasem warte powielenia, innym razem takie, których lepiej nie naśladować. Jednak skoro nie możemy w pełni bazować na naukach wyniesionych z obserwacji swojej mamy i swojego taty, to czym powinniśmy się kierować? Do dziecka nie dołącza się przecież instrukcji obsługi... I bardzo dobrze, bo każde dziecko jest inne! Każde - pierwsze, drugie, kolejne - wymaga nieco odmiennego podejścia, indywidualnego traktowania. A jeszcze dzisiejszy, niepewny, wciąż zmieniający się świat. A jeszcze wszystkie niespodziewane sytuacje, które stają się udziałem członków rodziny i na które trzeba jakoś sensownie zareagować! Wychowanie dziecka wymaga wytrwałości i kreatywności. A rodzic potrzebuje mądrego wsparcia. Wsparcia, jakie znajdzie na stronach tej książki.
Wychowanie. Najtrudniejsza ze sztuk pięknych. Wydanie II rozszerzone
Elżbieta Chlebowska
Od kołyski, do dorosłości. A nawet dłużej Relacja rodzic - dziecko jest najważniejszym z życiowych związków. Dla dziecka - to oczywiste, bo to, czego doświadczamy, czym nasiąkamy w młodych latach, wzorce zachowań, jakie wówczas obserwujemy i przyjmujemy za swoje, czy przeciwnie - odrzucamy, rzutują na naszą dorosłość, predysponując nas do sukcesów, bądź porażek. Dla rodzica więź z dzieckiem jest także niezwykle istotna. Rola wychowawcy, opiekuna, kogoś, kto nie tylko zapewnia niezbędne środki utrzymania, lecz także uczy, wskazuje drogę, towarzyszy w dobrej i złej doli i pomaga ukształtować charakter, to najodpowiedzialniejsze zadanie, jakie mamy do wykonania. Jak się z niego właściwie wywiązać? Rodzicem zostaje się bez przygotowania. Jedynym "rodzicielskim" doświadczeniem, jakim można się wesprzeć tuż po narodzinach pierwszego potomka, są te wyniesione z własnego domu. Czasem warte powielenia, innym razem takie, których lepiej nie naśladować. Jednak skoro nie możemy w pełni bazować na naukach wyniesionych z obserwacji swojej mamy i swojego taty, to czym powinniśmy się kierować? Do dziecka nie dołącza się przecież instrukcji obsługi... I bardzo dobrze, bo każde dziecko jest inne! Każde - pierwsze, drugie, kolejne - wymaga nieco odmiennego podejścia, indywidualnego traktowania. A jeszcze dzisiejszy, niepewny, wciąż zmieniający się świat. A jeszcze wszystkie niespodziewane sytuacje, które stają się udziałem członków rodziny i na które trzeba jakoś sensownie zareagować! Wychowanie dziecka wymaga wytrwałości i kreatywności. A rodzic potrzebuje mądrego wsparcia. Wsparcia, jakie znajdzie na stronach tej książki.
Wychowanie narodowe a Eucharystia
Józef Teodorowicz
Jakież to przeciwieństwa narzucają się każdemu, co śledzi obchody i uroczystości eucharystyczne: bo i co widzą nasze oczy? Oto kruszynkę chleba, przed którą zarówno króle i pany jak i ubogie, mądre jak i prostaczki w prochu pokory się rzucają. Czyż to nie bijące przeciwieństwo? przeciwieństwo między postaciami rzekłby kto bezdusznymi i zmartwiałymi, a znowu żywym, potężnym, olbrzymim ruchem dusz: i miłości; przeciwieństwo między ogołoceniem a bogactwem; między ubóstwem a blaskiem, między cichością i milczeniem, a życiem. Nawet najobojętniejszy, nawet niewierzący będzie tym tknięty i zawoła: coś tam jest w tej kruszynie, skoro zdolna jest ujarzmić najniesforniejszy żywioł serca; skoro milczeniem wiecznym spowita bez głosu, ruchu, gestu, a rządzi milionami dusz.