Видавець: Armoryka
Sekrety księżnej de Cadignan. Les Secrets de la princesse de Cadignan
Honoré de Balzac
Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej. Version bilingue: polonaise et française. Na język polski przełożył Tadeusz Boy-Żeleński. Sekrety księżnej de Cadignan to powieść należąca do cyklu Komedia ludzka. Jest rok 1833, księżna Diana de Cadignan de Mafrigneuse wycofała się z życia wielkiego świata paryskiego, w którym przez lata zdobyła sławę jednej z tych kobiet, które złamały najwięcej męskich serc, niszcząc równocześnie ambicje i fortuny. Mimo tego pani de Cadignan czuje się niespełniona w życiu, gdyż mimo niezliczonej ilości miłosnych przygód nigdy tak naprawdę nie kochała. Dlatego po rezygnacji ze światowego życia utrzymuje kontakt jedynie z przyjaciółką, markizą d'Espard. Ta ostatnia przedstawia jej człowieka jej zdaniem naprawdę niezwykłego: barona Daniela d'Artheza, pisarza, człowieka, który mimo odziedziczenia ogromnej rodzinnej fortuny nadal trudni się pisaniem i odmawia uczestnictwa w wielkoświatowych intrygach, choć jest z tego powodu obiektem licznych żartów... (z Wikipedii). A co będzie dalej, jak się potoczą losy bohaterów, czytelnik się dowie po przeczytaniu całej książki. Zapraszamy zatem do lektury!
Sekta diabła. Powieść niesamowita
Stanisław Antoni Wotowski
Sekta diabła: Wstrząsająca historia o morderstwach, tajemnicach i zakazanej miłości. Przedwojenną Warszawą wstrząsa fala tajemniczych samobójstw młodych, bogatych kobiet. Obok ciał ofiar znajdują się dziwne notatki i kartki z narysowanym znakiem czarnego trójkąta. Inżynier Jan Grodecki, dowiadując się o tych makabrycznych zgonach z gazety, nie spodziewa się, że wkrótce sam stanie się częścią mrocznej układanki. Pewnego popołudnia Jan odwiedza swoją narzeczoną, piękną Murę. Relacja między nimi jest skomplikowana, a ślub odkładany w nieskończoność. Podczas wizyty Jan znajduje w pokoju Mury kartkę z czarnym trójkątem, tym samym symbolem, który widział w gazecie. Wstrząśnięty zadaje pannie szereg pytań, ale Mura zbywa go i wyraźnie chce zakończyć spotkanie. Intryga gęstnieje, gdy Jan odkrywa kolejne sekrety Mury i jej rodziny. Okazuje się, że dziewczyna jest powiązana z sektą czcicieli diabła, a tajemnicze samobójstwa to tylko część mrocznego planu. Zdeterminowany, by odkryć prawdę i uratować Murę, Jan rozpoczyna niebezpieczną grę z siłami zła. "Sekta diabła" to trzymająca w napięciu powieść niesamowita, która miesza elementy kryminału, horroru i romansu. Autor, Stanisław Antoni Wotowski, mistrzowsko buduje atmosferę grozy i tajemnicy, prowadząc czytelnika przez mroczne zakamarki przedwojennej Warszawy. Wotowski, znany pisarz i prywatny detektyw, czerpał inspirację ze swojego bogatego doświadczenia. W swoich powieściach łączył elementy kryminału, romansu i okultyzmu, tworząc niepowtarzalny klimat. "Sekta diabła" to książka dla wszystkich miłośników wciągających historii, gdzie prawda skrywa się za fasadą pozorów, a zło czyha tuż za rogiem. Zamów już dziś i zanurz się w świecie mrocznych tajemnic i zakazanej miłości!
Semickie marzeah a grecki sympozjon. Uczty i kult przodków jako elementy ideologii władzy
Fabian Tryl
Książka dotycząca starożytnych wyobrażeń na temat życia po śmierci, podejmująca w szczególności zagadnienia związane z kultem przodków i instytucjonalną rolą, jaką w sprawowaniu tego kultu odgrywały uczty rytualne: semickie marzah i grecki sympozjon. Autor, w oparciu o teksty źródłowe, bada analogie ideologiczne w zakresie wyobrażeń o życiu po śmierci pomiędzy wczesną Grecją a starożytnym Bliskim Wschodem. Podejmuje także zagadnienia dotyczące starożytnej ideologii władzy i miejsca, jakie zajmował w niej kult przodków oraz organizowane na ich cześć uroczystości.
Semko. Czasy bezkrólewia po Ludwiku. Jagiełło i Jadwiga
Józef Ignacy Kraszewski
"Semko. Czasy bezkrólewia po Ludwiku" to porywająca powieść historyczna Józefa Ignacego Kraszewskiego, ukazująca burzliwe wydarzenia po śmierci Ludwika Węgierskiego. W Polsce narastają konflikty między Wielkopolską a Małopolską, a krwawy spór Grzymalitów z Nałęczami dodatkowo destabilizuje kraj. W centrum chaosu znajduje się młody książę Siemowit IV, którego ambicje zostają wykorzystane przez Krzyżaków i jego zwolenników. Jednak plan objęcia tronu przez Semka napotyka opór Małopolan. Losy kraju zmieniają się, gdy na horyzoncie pojawia się kandydatura wielkiego księcia Litwy, Jagiełły, który oferuje Polsce nowe perspektywy. Jadwiga, młoda królowa, początkowo odrzuca Jagiełłę, pozostając wierna Wilhelmowi Habsburgowi, co komplikuje sytuację. Ostatecznie jednak Jadwiga godzi się na małżeństwo z Jagiełłą, a Semko poślubia jego siostrę Olgę, co prowadzi do szczęśliwego zakończenia tej wielowątkowej historii.
Marek Tulliusz Cyceron
‘Sen Scypiona’ – opowiadanie autorstwa Marka Tulliusza Cycerona o eschatologicznej wizji sennej Scypiona Afrykańskiego Młodszego. Cyceron napisał je jako zakończenie wielkiego dzieła „O Rzeczypospolitej”, z którego przetrwały tylko fragmenty. Sen Scypiona w rękopisach średniowiecznych zachował się jako osobny utwór. (za Wikipedią). Na język polski z łacińskiego przełożył i uwagami objaśnił Henryk Sadowski.
Jack London
Zbiór znakomitych opowiadań sławnego amerykańskiego pisarza ukazujących piękno nie tylko ciała, ale także dusz i serc kobiet dalekiej mroźnej północy, a wszystkie opisane tu przygody czy zdarzenia za tło mają wspaniała, chociaż surową Alaskę z jej niezapomnianymi krajobrazami, z jej przyrodą. Zbiór zawiera osiem opowiadań, są to: Serce Kobiety, Keesh, syn Keesha, Żona z plemienia Siwash, Zamążpójście Lit-Lit, Śród lasów Północy, Historia Jees Uck, Przemyślny Porportuk, Negore-Tchórz.
Józef Bohdan Dziekoński
Opis życia i dokonań Michała Sędziwoja, polskiego alchemika żyjącego w XVI wieku. Alchemia, nauka tajemnicza, przez tyle wieków zapalająca ciekawość i namiętność ludzi, uważana z jakiego być stanowiska, otwiera niezmierzone pole wyobraźni. Granice rzeczywistości giną tu roztapiając się w cudowności, która znowu - uświęcona podaniami historycznymi - nabiera prawdy artystycznej, zadowalającej wszystkie wymagania sztuki. Zbytecznym byłoby wykazywanie, iż podobny przedmiot dla poezji romantycznej nadzwyczaj jest pociągający: z tej przyczyny każda literatura oświeceńszych ludów posiada utwory, których alchemia lub spokrewnione z nią nauki są treścią lub podstawą. Autorowi niniejszego pisemka mniej chodziło o oryginalność szczegółowych pomysłów, dlatego nie unikał już objawionych myśli, gdzie mu się nastręczały z tychże samych źródeł czerpane, ponieważ całość usnuta jest wiernie na szczupłych podaniach, jakie nam historia przekazała o rodzinnej naszej postaci tyle sławnej swego wieku, z nadaniem jednakże własnego samodzielnego dążenia pojedynczym danym. Życie Michała Sędziwoja, dziś jak przez mgłę rysujące się, przedstawia właśnie owe warunki bytu w połowie do tajemniczej nauki, w połowie do rzeczywistości należące; a jeżeli zarzucić słusznie można, iż autor nie umiał z tej poetycznej postaci korzystać, to przynajmniej sumienności rysowania wszystkich zewnętrznych szczegółów nikt zarzucić nie zdoła.
Sępie gniazdo. Opowiadanie przygodowe z puszczy południowoamerykańskiej
Edmund Bogdanowicz
Gdybyśmy stanęli na wierzchołku Andów, które piętrzą się szczególniej stromo około równika, ujrzelibyśmy na północ od rzeki Orinoko, młodszej siostrzycy Amazonki, olbrzymią płaszczyznę, zarosłą trawą, przeplecioną krzewami, usrebrzoną na zachodzie potokami i noszącą nazwę hiszpańską llanos. Podobnie, jak pampasy na południu i prerie na północy, llanosy tworzą ogromny step, który jednak w listopadzie, po ostatnich deszczach zwrotnikowych, przemienia się w wyschłą i szarą pustynię. Lecz kiedy zielenią się jeszcze gęste trawy, na stepie pasą się nieprzejrzane stada bydła, a za niemi uwijają się przyrośli do swych koni llanerosy, pastuchy. Llanosy docierają aż do podnóża Andów, i zdają się wspinać na nie zielenią, która słabnie, szarzeje z wolna, aż wreszcie kończy się srebrną linią wieczystego śniegu. Tu z rzadka od strony Wenezueli i Kolumbii dochodzą hacjendy hiszpańskich hodowców bydła i pną się także po schodach kamiennego grzbietu, wytwarzając szczególny rodzaj ludności montanerów, górali, którzy zżyli się równie z płaszczyzną stepu, jak i ze skalistymi wzgórzami. Czy to jednak llanerowie, czy montanerowie, obaj mają często do czynienia z dzikimi plemionami Indian rozbójniczych, tzw. indios bravos, którzy przed szybko postępującą cywilizacją cofnęli się w niedostępne wąwozy górskie i wyżyny Andów. Stąd dziś jeszcze czynią oni napady na zasunięte głęboko w step llanosów fermy, a najczęściej napadają w górach. Do takich szajek rozbójniczych należą szczególniej szczątki licznego niegdyś plemiona Ajmarów, zamieszkałego w Andach i żyjącego z polowania, hodowli bydła i rozbójnictwa. W chwili, gdy rozpoczynamy nasze opowiadanie, na jednym ze schodów skalnych, w miejscowości wyżej opisanej siedziało pacholę może 16-letnie w ubiorze Aymarów i zadumane patrzyło w przestrzeń. Oczy chłopca kierowały się ku llanosom, ukrytym za wierzchołkami gór, ku srebrnej wstędze Orinoko i biegły dalej jeszcze, mgląc się jakąś mgłą rozrzewnienia...