Publisher: E-bookowo
Realizm mistyczny Siemiona L. Franka
Barbara Czardybon
Na gruncie polskim idee filozoficzne Siemiona L. Franka (1877-1950) do niedawna były słabo znane. Pierwsza polska monografia dotycząca myśli Rosjanina ukazała się w 2003 roku. Autorem pracy Myślenie z wnętrza Objawienia... jest pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego - Leszek Augustyn. Janusz Dobieszewski, recenzując tę pracę, wyraził przekonanie, iż zainteresowanie filozofią Franka to kwestia przyszłości. W słowach tych tkwiła - jak się niebawem miało okazać - niemała prekognicja. I tak, w czerwcu 2005 roku, na Wydziale Filozoficznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, obroniona została rozprawa doktorska s. Teresy Obolevitch, poświęcona zagadnieniu konkordyzmu wiary i wiedzy w myśli Włodzimierza S. Sołowjowa oraz - właśnie - w myśli Franka. Autorka Problematycznego konkordyzmu... niedługo potem przełożyła na język polski jedno z ważniejszych dzieł Franka - traktat Niepostiżymoje... Praca Barbary Czardybon pt.: Realizm mistyczny Siemiona L. Franka stanowi dogłębną analizę poglądów wyłożonych przez rosyjskiego myśliciela m.in. w dziełach: Priedmiet znanija..., Dusza czełowieka..., Absolutnoje, Niepostiżymoje... Rozdział pierwszy dotyczy ontognoseologii Franka, czyli - używając słów Leszka Augustyna - "wewnętrznej, intymnej więzi bytu i poznania". Rozdział drugi poświęcony jest Frankowskiej wersji intuicjonizmu. Opierając się na fundamentalnym dziele Priedmiet znanija..., autorka przedstawia tutaj krytykę wiedzy abstrakcyjnej, a następnie charakteryzuje ideę wiedzy żywej. W rozdziale trzecim autorka pochyla się nad Franka rozumieniem filozofii i religii. W rozdziale kolejnym przedstawia Frankowskie ujęcie doświadczenia religijnego. Omawia nadto antropologię teandryczną Rosjanina. Przedmiotem rozważań rozdziału piątego są wybrane problemy filozofii Mikołaja z Kuzy. Rozdział ten ma za zadanie uzmysłowić ogromny wpływ, jaki niemiecki filozof wywarł na sposób filozofowania czołowego przedstawiciela tzw. "Srebrnego Wieku" kultury rosyjskiej. Praca Realizm mistyczny Siemiona L. Franka kończy się krytyką myśli Rosjanina. SPIS TREŚCI Wykaz skrótów Wstęp Rozdział pierwszy Cogito, ergo est ens absolutum.Ontognoseologia 1.1. GNOSEOLOGIA 1.2. PROBLEM PRZEDMIOTU X 1.3. WSZECHJEDNOŚĆ - ASPEKT ONTOLOGICZNY Rozdział drugi Frankowska wersja intuicjonizmu 2.1. KRYTYKA WIEDZY ABSTRAKCYJNEJ 2.2. WIEDZA ŻYWA 2.3. WSZECHJEDNOŚĆ - ASPEKT GNOSEOLOGICZNY Rozdział trzeci Franka spojrzenie na filozofię i religię 3.1. NIEPOJĘTE 3.2. NEOPLATONIZM FILOZOFA RELIGIJNEGO 3.3. DYSKURS ZWANY "UCZONĄ NIEWIEDZĄ" Rozdział czwarty Życie religijne 4.1. NATURA DOŚWIADCZENIA RELIGIJNEGO 4.2. WIARA VERSUS NIEWIARA 4.3. ANTROPOLOGIA TEANDRYCZNA Rozdział piąty Also muss auf Nikolas von Cues zurückgegangen werden!Mikołaj z Kuzy - filozoficznym przewodnikiem Franka 5.1. POZNANIE LUDZKIE A POZNANIE BOSKIE 5.2. IMIONA PRZYPISYWANE BOGU 5.3. PANTEISTA? Zakończenie Bibliografia
Rebusy i kalambury nie dla ponurych
Marek Samselski
"Rebusy i kalambury nie dla ponurych" to książka z zagadkami i ciekawymi zadaniami do rozwiązywania dla uczniów szkół podstawowych i młodzieży. Dzieją się tutaj rzeczy zagadkowe. Oprócz tytułowych rebusów i kalamburów są tu palindromy, anagramy, homonimy, synonimy. Takie miniaturki literackie układano podczas rodzinnych wieczorów, co dawniej , kiedy nie było telewizorów, tabletów , czy smartfonów, było częstą i dobrą rozrywką. Rozwiązywanie ich to przyjemne łamanie głowy, a ile radości z sukcesu!
Zofia Tarajło-Lipowska
Komisarz Cichosz, znany już z powieści Śmierć dziekana, podejmuje się rozwiązania zagadki kolejnego morderstwa na Uniwersytecie Kuropaskim. Tym razem ofiarą jest dyrektorka Instytutu Semikomunikacji Interkulturowej Hellada Słoneczny. Sprawy komplikują się, gdy do zespołu śledczych dołącza była pracownica Instytutu Andżela (Aniela) Mentel. Interesujące portrety psychologiczne postaci, barwny język, przewrotny humor i akademickie realia sprawiają, że książka zainteresuje nie tylko miłośników kryminałów. Nie została potwierdzona, ani też obalona teoria, że we wszystkich przypadkach zabójcą jest ten sam szaleniec, który w ten sposób próbuje wyrazić oburzenie z powodu różnych patologii środowiska. I żebyście się nie wygadali przed podejrzanymi ani świadkami! Cicho-sza! – ostrzegł Cichosz, nagle zdając sobie sprawę, że zabrzmiało to jakby przedstawiał sam siebie. (fragment powieści) O Autorce Prof. dr hab. Zofia Tarajło-Lipowska, bohemistka i polonistka, jest autorką wielu publikacji, m.in. "Historii literatury czeskiej" (Wyd. im. Ossolińskich 2010) oraz książek popularnonaukowych o języku czeskim: "Kapoan na opak. O czeskim dla Polaków, mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych" (Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego 2000) i "Nowy Kapoan. Strzel i traf do polsko-czeskich językowych gaf" (Wyd. Afera 2013). Znajomość środowiska uniwersyteckiego wykorzystała też w twórczości beletrystycznej, w satyrycznych powieściach kryminalnych: "Śmierć dziekana" (Wyd. Lech i Czech 2014) i "Recykling" (Wyd. e-bookowo 2017).
Jolanta Gębka
Rozmyślania, jakich można doznać samemu nad duchowością człowieka, taką ludzką oraz rozumowaniem na temat emocji w świetle Biblii i Kościoła w podziwie świata stworzonego przez Boga na tle wydarzeń we współczesnym świecie. Jolanta Gębka To nie jest moja pierwsza książka poetycka. Pierwsze książki i powieści opublikowałam na stronie internetowej Babelcube taking books global. Wydawałam także jeszcze inne pozycje w formie papierowej w wydawnictwie Astrum.
Refleksje na temat stałych związków - nie zgadzaj się się z nimi
Damian Grzegorz Nowak
Książka stanowi zbiór przemyśleń, swoistych refleksji na temat stałych związków w dzisiejszych czasach. Zwraca uwagę na pewne trudności, które mogą wyniknąc każdym etapie budowania relacji, na początku, w trakcie i na końcu. Próbuje uchwycić w pewne ramy potencjalnie powtarzalne zachowania. W żadnym razie pozycja ta nie może być traktowana jako poradnik, albowiem nie predystynuje od samego początku do takiego miana. Książka ma pobudzać, w duchu „sapere aude” do własnych refleksji. Po każdej myśli może się czytelnik zastanowić, czy się z nią zgadza, odrzuca, albo co by wartało pogłębienia. Każda refleksje jest zakończona pewną propozycją praktyczną i odniesieniem do sceny z danego filmu, aby lepieej zilustrować pewne zagadnienia.
Region Babiej Góry - Beskid Żywiecki Górskie wędrówki
Wojciech Biedroń
Wikipedia przytacza jedną z legend według której na szczycie Babiej Góry diabeł budował zamek dla zbójnika, który podpisał z nim umowę. Jednak gdy zapiał kur, niemal już ukończony zamek zawalił się, grzebiąc w ruinach zbójnika. Podczas burzy można podobno usłyszeć spod głazów brzęk jego ciupagi. Stąd też dla tego szczytu w ludowym nazewnictwie używano nazwy Diablak, Diabli Zamek lub Diable Zamczysko. Ja słyszałem, że podobno kiedyś (nie wiem czy teraz też) na Babiej Górze zbierały się czarownice, aby wziąć udział w sabacie. A to z kolei kojarzy się na przykład ze słynnym obrazem Francisco Goyi, który został zatytułowany nie inaczej jak właśnie "Sabat czarownic". W centralnej części dzieła znajduje się Wielki Kozioł, a więc sam Diabeł, który jest otoczony przez wiedźmy. Kiedy udało mi się wspiąć na Diablak (drugi raz w moim życiu) była piękna słoneczna pogoda i "ocean" z chmur, a więc nic z przytoczonych powyżej mrocznych legend nie miało miejsca. Tak więc tym razem przedstawiam w "górskich wędrówkach" krótki trekking w tej części Beskidu Żywieckiego, jednoczesnie dzieląc się wrażeniami z marszu oraz podając za jednym z przewodników różne warianty tras. Zdecydowanie polecam ten piękny region naszego kraju o każdej porze roku. Przy czym jeśli zdecydujemy się wędrować po szlakach Babiej Góry w okresie później jesieni czy zimy warto zwrócić uwagę na dodatkowe wyposażenie o czym więcej w tekście.
Rehabilitacja dziecka niewidomego w rodzinie
Turska Małgorzata
Praca Małgorzaty Turskiej ukazuje rolę rodziny w rehabilitacji dziecka niewidomego w wieku przedszkolnym. Rodzina pełni zasadniczą rolę w wychowaniu, szczególnie we wczesnym okresie życia. Dziecko niepełnosprawne wymaga wyjątkowej opieki ze strony rodziców, która powinna być wsparta elementami rehabilitacji. Co prawda, wielu rodziców uważa, że rehabilitacją powinny zajmować się wyspecjalizowane instytucje. Jednak to najbliższa rodzina odgrywa najważniejszą rolę w rozwoju dziecka. Praca ukazuje z jakimi problemami muszą zmierzyć się rodzice dzieci niewidomych i jak sobie z nimi radzą starając się uczestniczyć w wielowymiarowym procesie rehabilitacji ich dzieci. Spis treści: WSTĘP ROZDZIAŁ I: PROBLEMATYKA DZIECKA NIEWIDOMEGO W ŚWIETLE LITERATURY PRZEDMIOTU 1.1 FUNKCJONOWANIE NARZĄDU WZROKU 1.2 WADY WZROKU 1.3 DZIECKO NIEWIDOME I SŁABOWIDZĄCE 1.4 SKUTKI USZKODZENIA ANALIZATORA WZROKU 1.5 POTRZEBY ROZWOJOWE DZIECI Z USZKODZONYM WZROKIEM ROZDZIAŁ II RODZINA W PROCESIE REHABILITACJI 2.1 RODZINA Z DZIECKIEM NIEWIDOMYM. CECHY SWOISTE 2.2 OGÓLNE CELE REHABILITACJI 2.3 REHABILITACJA DZIECKA NIEWIDOMEGO 2.4 UDZIAŁ RODZINY WE WSPOMAGANIU DZIECKA NIEWIDOMEGO ROZDZIAŁ III: METODOLOGICZNE PODSTAWY BADAŃ 3.1 CEL, PRZEDMIOT I ZAKRES BADAŃ 3.2 PROBLEMY I PYTANIA BADAWCZE 3.3 METODY, TECHNIKI I NARZĘDZIA BADAWCZE 3.4 ORGANIZACJA PRZEBIEGU BADAŃ 3.5 CHARAKTERYSTYKA BADANEJ PRÓBY ROZDZIAŁ IV: CECHY BADANYCH RODZIN 4.1 SYTUACJA SOCJOBYTOWA W RODZINACH 4.2 STRUKTURA BADANYCH RODZIN 4.3 WARTOŚCI PREFEROWANE W RODZINACH 4.4 PODSUMOWANIE ROZDZIAŁ V: POSTAWY RODZICÓW WOBEC NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI DZIECKA 5.1 REAKCJA RODZICÓW NA NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ 5.2 UDZIAŁ RODZICÓW W PROCESIE REHABILITACJI 5.3 METODY POSTĘPOWANIA WYCHOWAWCZEGO 5.4 ZAKRES I CHARAKTER WSPARCIA Z ZEWNĄTRZ 5.5 PODSUMOWANIE ROZDZIAŁ VI: WNIOSKI I POSTULATY PEDAGOGICZNE 6.1 SYNTEZA UOGÓLNIAJĄCA 6.2 POSTULATY PEDAGOGICZNE BIBLIOGRAFIA SPIS TABEL SPIS WYKRESÓW ANEKS MARIA ZIEMSKA: KWESTIONARIUSZ DLA RODZICÓW KWESTIONARIUSZ WYWIADU SKALA WARTOŚCI SCHELEROWSKICH
Marian Jan Kustra
"Rekolekcje Pana K..." są poematem, są, jakby spowiedzią autora, wiarą w swojego Boga, a równocześnie mocno sprzeciwiającym się doktrynom kościelnym. Wierzącym, lecz i krytykującym. Od dawna skłóconym z kościołem, do którego przecież tęskni. Na dziś jego wiara leży głęboko w sercu. Nie znosi przymusu człowieka przez człowieka. Często drażnią go słowa wypowiadane przez mentora przy ołtarzu. Wierzy w Boga swoją wiarą, a na tą wiarę niepotrzebne mu są olbrzymie kościoły, zdobione złotem i marmurami. Tam Chrystus na krzyżu jest jakże często tylko maleńką ozdobą - niczym więcej. Jego "Rekolekcje Pana K...", są skargą na świat, na polityków, którzy dzielą społeczeństwo, na kościół, który z ambony nawołuje wiernych na jaką partię mają głosować. Pragnie, by w kościele od czasu, do czasu królowała poezja. Taki Dom Boży od zawsze jest jego marzeniem.Jarosław Wojciechowski Marian Jan KustraPoeta, prozaik, eseista. Członek Związku Literatów Polskich, Stowarzyszenia Autorów Polskich, organizator życia kulturalnego i literackiego na terenie Kujaw. Odbył wiele spotkań poetyckich w Polsce, jak i w Stanach Zjednoczonych. Pisze od przeszło 40 lat poematy, wiersze, eseje, powieści biograficzno - historyczne. Przewodniczący wielu ogólnopolskich konkursów literackich. Pomógł wielu młodym poetom zaistnieć na rynku wydawniczym, wydając im tomiki poezji. Dwa lata temu na zaproszenie literatów polonijnych przebywał w Chicago. Miał w tym mieście spotkanie poetyckie oraz w wywiad w Radiu Chicago.
Mieczysław Ślesicki
Akcja powieści „Rekonesans” rozgrywa się przed wejściem Polski do Unii Europejskiej. Początkujący pisarz wyrusza w intrygującą podróż do Paryża, gdzie dokonuje konfrontacji mitów z rzeczywistością. Ale jest to również wędrówka w głąb siebie w poszukiwaniu tożsamości, prawdziwej miłości i sensu życia. To przenikliwa satyra na współczesność, doprawiona przewrotnym humorem, próbująca uchwycić istotę zachodzących przemian mentalnych i społecznych – rozchwianie tradycyjnych systemów wartości czy zagubienie jednostki. To literacka próba opisania absurdów globalnej rzeczywistości, wymykającej się wszelkim regułom oprócz jednej – uprzedmiotowienia człowieka za wszelką cenę. „Nie wiem nawet, kiedy oderwaliśmy się od ziemi. Nel tuliła się do mnie, szeptaliśmy sobie jakieś zaklęcia. Nie zwracaliśmy uwagi na nikogo — to był czas osobistych zwierzeń i pożegnań. Niezwykłe poczucie intymności w tłumie wzmagało nasze doznania, tworzyło niepowtarzalną więź, jakiej dotąd nie znaliśmy. Zdawało się, że zadziałał instynkt samoobrony — kiedy już nic nie możesz zrobić, zamknij się w skorupie. Takich łupinek było teraz na pokładzie więcej.”
Adam Peterson
Ciągle jeszcze istnieje wiele tajemnic do dziś niepoznanych. W wielu miejscowościach krążą opowieści o ukrytych skarbach, o niezwykłych wydarzeniach, o tajemniczych organizacjach, których antyludzkie plany trzeba pokrzyżować. Do tych wątków nawiązuje powieść „Religia krwi” dwóch autorów używających jednego nazwiska Adam Peterson. Jest to powieść akcji, więc spodziewać się można mnóstwa brutalnych epizodów, suspensu, lecz jednocześnie pojawiają się strony ukazujące czystą, rodzącą się dopiero miłość i wspaniałą, męską przyjaźń. Główny bohater - Robert Borowski z okazji urodzin dostaje od kolegów oryginalny prezent: opłacone zlecenie dla detektywa na znalezienie rodziców, których nie zna, bowiem wychował się w domu dziecka. W trakcie odkrywania tożsamości Robert przeżywa wiele przygód: ściera się z tajną organizacją niemiecką jeszcze z czasów II wojny światowej oraz służbami specjalnymi (ABW, MOSAD, FSB), poznaje również swoją wielką miłość. W tle wiele faktów z niedawnej historii, chociaż przefiltrowanej przez zaskakującą wyobraźnię autorów, którym nie brakuje dosadności sformułowań i ciętego dowcipu. Powieść napisana żywym i bogatym językiem, który wciąga do lektury od pierwszego zdania. Powieść zaczyna się w latach siedemdziesiątych – wówczas właśnie ojciec bohatera powieści, wysoki oficer UB, zabija swoją żonę i próbuje zamordować dziecko. Poszukiwanie przyczyn tego desperackiego czynu stanowi kanwę opowieści. Akcja przenosi się w czasy współczesne i krąży po Polsce, Niemczech a chwilami rozgrywa się w Szwajcarii a nawet na wzgórzach Golan. Robert jest młodym lekarzem pisującym wiersze. Jego rozrywki to wspólne wypady z przybranymi braćmi do miejscowych lokali. Mało atrakcyjne życie zamienia się w pasmo intrygujących starć z wywiadami świata, gdy koledzy postanawiają pomóc mu odkryć przeszłość i opłacają detektywa, by odszukał jego rodziców. Poszukiwania pozwalają niemieckiej organizacji wpaść na trop poszukiwanego od dawna „mesjasz”, z którym wiążą dalekosiężne plany. On właśnie ma pomóc przywrócić wymarzony przez faszystów „ordnung” w Europie, która oskarżają o wszelkie zło i upadek moralny, prowadzący do powszechnej zagłady. Poszukują świętej Włóczni, która ma pozwolić na panowanie nad światem, a która została utracona w ostatnich dniach wojny przez nazistów. Do akcji włączają się wywiady polskie, rosyjskie i żydowskie – uważając, że prawdziwą przyczyną intrygi są skarby zrabowane w czasie wojny, a wciąż jeszcze rzekomo ukrywane w różnych miejsca świata. Trop prowadzi w Góry Sowie. Tam właśnie następuje rozstrzygnięcie – giną główni sprawcy niebezpiecznych przygód Roberta i jego przyjaciół oraz tajemnicza postać ukryta w sarkofagu. Robert uchodzi z życiem i przyjaciółką, która zostaje jego żoną.
Szymon Szewczyk
Utwór "Retrospection" pochodzi z filmu krótkometrażowego "Pre Mortem" (reż. Konrad Łęcki), dramatu historycznego, opowiadającego o losach żołnierzy, zamordowanych w Katyniu. Utwór przeznaczony jest na fortepian solo, pojawia się w scenach filmu oraz napisach końcowych. Nie jest motywem przewodnim, ale zawiera jego elementy. Cała muzyka z filmu "Pre Mortem" przeznaczona jest na bardzo kameralny skład: fortepian, smyczki i harfę. Te emocjonalne kompozycje odzwierciedlają charakter epoki. Przywodzą na myśl stylistykę muzyczną późnego romantyzmu, w Polsce, obecną jeszcze w czasach międzywojennych. Utwór "Retrospection" może być pod względem interpretacyjnym, interesującą pozycją dla doświadczonych pianistów. Nie jest jednak skomplikowany technicznie, co czyni go również ciekawą propozycją dydaktyczną "We will not give away even a button," said many of them. Young, handsome and self-confident. The Polish elite of the early 1940's, ready to fight for their homeland. They believed in a quick return. Everyone talked about a lightning war which will end after a few days. Bidding farewell to their wives, mothers, sons and sisters, they had no idea it was the last time they see them. They were about to be slaughtered, and their hope for the spring meeting in Warsaw was never meant to be fulfilled... - Nawet guzika nie oddamy – tak mówiło wielu z nich. Młodych, pięknych i pewnych siebie. Elita Polski z początku lat 40 XX wieku, gotowa bronić swojej ojczyzny. Wierzyli, że nie wyjadą na długo. Wszyscy mówili, że to będzie błyskawiczna wojna, która zakończy się po kilku dniach. Nie zdawali sobie jednak sprawy, że żegnając się ze swoimi żonami, matkami, synami i siostrami, widzą ich po raz ostatni. Czekała ich rzeź, a ponowne spotkanie wiosną w Warszawie pozostało ich niespełnioną nadzieją… Szymon Szewczyk urodził się w 1983 roku w Łodzi. Swoją edukację muzyczną rozpoczął w ósmym roku życia i wtedy też powstały jego pierwsze, dziecięce utwory na fortepian. W roku 2002 ukończył Państwowe Liceum Muzyczne im. Henryka Wieniawskiego w Łodzi w klasie trąbki. W tym czasie pobierał również lekcje z zakresu kompozycji w klasie prof. Jolanty Markowskiej-Stępień. Następnie studiował na Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi (wydział Kompozycji, Teorii Muzyki, Rytmiki i Edukacji Artystycznej), gdzie uzyskał dyplom magistra sztuki w 2007 roku. Propedeutykę kompozycji ukończył w klasie prof. Bronisława Kazimierza Przybylskiego. Praca twórcza Szymona Szewczyka skupia się głównie na komponowaniu muzyki filmowej (Wigilia, reż. Rafał Szamburski), produkcyjnej (współpraca z bankami muzyki Paris Music, Universal Publishing Production Music, Eurozone Music) piosenek dla dzieci (Tęczowe Nutki, wyd. Akademia Muzyczna w Łodzi, 2007) oraz muzyki poważnej (Danza Alla Polacca na akordeon, wyd. Astra Edition, Łódź 2009). W kręgu jego zainteresowań leży również muzyka do gier komputerowych, teatralna, elektroniczna i relaksacyjna oraz wszelkie formy integracji sztuk, które może oprawić swoimi dźwiękami. Od 2008 roku, jako kompozytor, współpracuje ze Studio Alone (www.studio-alone.pl). Do znaczących festiwali na których można było usłyszeć kompozycje Szymona Szewczyka, należy zaliczyć: VII i VIII Międzynarodowy Festiwal Kultury Hiszpańskojęzycznej (Łódź 2008/2009), I Międzynarodowy Festiwal Zwyczajów i Tradycji Karnawałowych (Łódź 2009) oraz Maraton Chopinowski Najdłuższe Urodziny ( Warszawa 2010). Filmy z muzyką Szymona Szewczyka, prezentowane były na wielu prestiżowych festiwalach, m.in.: XXI Festiwal Mediów " Człowiek w Zagrożeniu" (11 X ŁÓDŹ), XX Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej "Prowincjonalia" (WIGILIA), 38 Festiwal Filmów Fabularnych w Gdyni, XXI Festiwal Sztuki Operatorskiej "Camerimage", XXV Festiwal Filmów Polskich w Chicago (PRE MORTEM). 11 Międzynarodowy Festiwal Fotografii w Rybniku, Moscow International Photography Awards (2014), International Photography Awards IPA, New York 2014 (CITYZENS) AWARDS: 2014 - The Winner of The International Sfogato Ringtone & Signal Composers Competition - ringtones & signals The 5th International Sfogato Music & Arts Festival in Cracow 2014 - International Photography Awards IPA, New York - CITYZENS by Anna66 Andrzejewska, 3rd prize, category : moving images, music: Szymon Szewczyk
Rafał Kado
Czasopismo humorystyczne przeznaczone dla młodzieży jak i tych, którzy lubią się śmiać. A śmiać się w nim można z najlepszych dowcipów, zabawnych tekstów, rysunków satyrycznych oraz komiksów, które można również obejrzeć w: https://kadoart.wordpress.com
Rafał Kado
Kolejna odsłona czasopisma humorystycznego "Rewia humoru" przeznaczona dla młodzieży jak i tych, którzy lubią się śmiać. Tym razem czasopismo zawiera 100 stron dowcipów, zabawnych tekstów, rysunków satyrycznych oraz komiksów.
Krzysztof Lewandowski
„Rewitalizacja” to słowo bardzo modne w dzisiejszych czasach, oznaczające przywrócenie do życia. Nadanie zniszczonym terenom pierwotnej postaci. Powstające nowe osiedla mieszkaniowe i zakłady pracy, bardzo chętnie tworzą zieleńce. Po pewnym czasie niektóre zakątki ogrodów i budowle przedstawiają nieciekawy widok. Związane to jest z rozbudową, przebudową domów, zakładów. W książce tej chce Państwu przedstawić pomysły na rewitalizację tych miejsc niedużym nakładem finansowym, w taki sposób, aby były atrakcyjne. Krzysztof Lewandowski Jestem z wykształcenia ogrodnikiem, mam 40 letnią praktykę ogrodniczą, prowadziłem plantacje świerku, zajmowałem się reanimacją ogrodów. Pracowałem w państwowych zakładach jak i prowadziłem swoją praktykę ogrodniczą.Zawodową prace w ogrodnictwie musiałem zawiesić z powodów zdrowotnych. Obecnie pracuje w firmie przyjaciela, gdzie jestem prezesem. Piszę artykuły do czasopism i poradników rolniczych między innymi w jaki sposób ziemie 5 i 6 klasy zagospodarować agroturystyce.
Dorota Sawicka
Road to Assertiveness. Part 2 is a continuation of the first part, where I focus on further developing assertiveness skills. This book presents various techniques and strategies that help in communication, as well as expressing one's own needs and emotions confidently, yet with respect for others. In the second part, I delve into more advanced topics related to assertiveness, such as handling difficult situations, setting boundaries, and defending one's rights. The book includes practical exercises, examples of real-life situations, and tips that can be useful in both personal and professional life. I approach the topic with great empathy, encouraging readers to reflect on their own communication style and to implement positive changes in their lives. The book is accessible and practical, making it a valuable source of knowledge for those who wish to become more assertive.
Dorota Sawicka
Welcome to the world of self-improvement and developing assertiveness skills. Only by gaining self-confidence and the ability to express our own needs can we achieve authentic happiness and healthy relationships with others. This book is a guide that will help you discover the power of assertiveness and learn how to use it in various areas of life. Discover the path to better meeting your needs and building lasting relationships based on respect and understanding. It's time to start the transformation and embark on this fascinating journey towards assertiveness!
Małgorzata Kasprzyk
Zosia niegdyś rozwiodła się z mężem, który był niepoprawnym kobieciarzem. Po wielu latach spotkała jednak mężczyznę, który sprawił, że znów uwierzyła w miłość. Jak przyjmie tę wiadomość jej trzydziestoletnia córka Dominika? Jest przecież zatwardziałą singielką, która unika związków, aby nie komplikować sobie życia. Matka podejrzewa, że za niechęcią córki do mężczyzn kryje się zawód spowodowany przez jej ojca. Boi się powiedzieć jej o swoich zaręczynach, więc pałeczkę przejmuje Janek - przyszły pan młody. Chce poprosić Dominikę, aby świadkowała na ślubie wraz z jego synem Arturem. Co z tego wszystkiego wyniknie?
Wojciech T. Pyszkowski
Tematem tej książki jest rok stanu wojennego w Polsce. Na jego tle, splatają się wzajemnie losy kilkorga bohaterów. Czytając ją, można sobie uświadomić, jak znaczący wpływ na koleje życia każdego pokolenia mają wydarzenia dziejące się obok nas, na rozwój których sami często nie mamy wpływu, a jednak konsekwencje ich zaistnienia zmuszeni jesteśmy ponosić. Książka adresowana do wszystkich, zarówno tych, którzy stan wojenny znają z autopsji, jak i tych, dla których wydarzenie to jest już tylko suchym faktem historycznym. „Koło historii, pozornie biegnąc naprzód, kręci się tylko wokół własnej osi. Jak bezwolny, kolisty czerpak wygrzebuje kolejne litry wydarzeń, które przecież są wciąż tą samą wodą. Może właśnie dlatego każde pokolenie skazane jest na swoją wojnę? Może właśnie z tego powodu stajemy się pionkami w grze, która jak każda gra zawsze się kończy i zawsze się zaczyna?” Wojciech T. Pyszkowski Byłem instruktorem na "Darze Pomorza", oficerem pokładowym Polskiej Marynarki Handlowej, nawigatorem na samolotach pasażerskich Polskich Linii Lotniczych LOT. Debiutowałem w 1965 r. wierszem w "Almanachu Młodych". W latach 1965-1972 publikowałem swoje reportaże i felietony w miesięczniku "Morze", w "Dzienniku Bałtyckim", w audycjach radiowych "Popołudnie z Młodością" i "Dla tych, co na morzu".
Roman Polański i jego sztuka przetrwania
Jan Kochańczyk
Różnorodność gatunkowa i tematyczna filmów Romana Polańskiego sprawiała wiele problemów obserwatorom jego twórczości. Czy można mówić o jednolitym stylu reżysera Noża w wodzie, Dziecka Rosemary, Tragedii Makbeta, Piratów czy Gorzkich godów? Pianista stanowi bardzo ciekawy element tej urozmaiconej układanki. Film sumuje zarówno doświadczenia życiowe, jak i artystyczne Polańskiego. Jest doskonałym przykładem połączenia dwóch obsesji człowieka i reżysera: obsesji prawdy i obsesji formy. Z fanatycznym zacięciem Polański dbał o odtworzenie zgodnych z prawdą historyczną szczegółów scenografii, rekwizytów, strojów, ale też o oddanie klimatu i przeżyć bohaterów. Podobnie postępował w przypadku innych swoich realistycznych filmów, jak Chinatown czy Tess. Martin Shaw, odtwórca roli Banka w Tragedii Makbeta przytacza ciekawą anegdotę z czasów swojej współpracy z polskim reżyserem. Jest on mistrzem w wychwytywaniu niezauważalnych wprost detali. Kiedyś zobaczyłem go, jak w furii darł na strzępy kostium, bo okazało się, że został uszyty na maszynie. Co się z wami, kurwa, dzieje, ludzie?! Przecież jest, kurwa, rok 1076!!! Ile było wtedy maszyn do szycia? Równie ważna jak prawda materialna jest dla Polańskiego prawda psychologiczna przedstawianych postaci, zgodna z JEGO wiedzą i wizją świata. Wiedzę tę kształtowały dramatyczne wydarzenia dzieciństwa i późniejsze niezwykłe losy. Spotykał ludzi sprowadzonych do poziomu ssaków, o których opowiadał jeden z jego pierwszych filmów krótkometrażowych. Dziwni ludzie w ab-surdalnym świecie, groźni dla siebie i innych. I takich właśnie bohaterów widzimy zarówno w Nożu w wodzie, Dziecku Rosemary, Makbecie, Lokatorze, Tess, Piratach, czy w Pianiście. Wszystkie najbardziej nawet odmienne od siebie filmy Polańskiego łączy też fanatyczna wręcz dbałość o artystyczną formę: kompozycję kadru, dozowanie napięcia, perfekcyjne łączenie obrazów i muzyki. Ta obsesja formy sprawiała, że reżyser powtarzał w nieskończoność poszczególne sceny na planie i wiele czasu spędzał przy stole montażowym. Dzięki temu osiągnął owe niewidzialne mistrzostwo, o którym mówiono przy okazji Pianisty; niezauważalne może dla przeciętnych widzów, ale oczywiste dla mistrzów rzemiosła filmowego, amerykańskich akademików, którzy Polańskiemu przyznali Oscara. Pełne panowanie nad formą filmów umożliwiło reżyserowi doświadczenie aktorskie, a także umiejętności plastyczne. Niewielu jego kolegów po fachu potrafi dokładnie zmaterializować na papierze swoje fantazje, narysować elementy scenografii, czy też potem odegrać przed aktorami przypisane im role. W dodatku Polański jest wrażliwy na muzykę i dlatego ścieżki dźwiękowe jego filmów należą do najciekawszych w kinie światowym. Rewelacyjne efekty akustyczne już w jego wczesnym Wstręcie nie powstały przypadkowo. Reżyser pisał w autobiografii: Zgranie dźwięku. To jedna z najbardziej żmudnych faz przy realizacji filmu, wymagająca niezwykłego opanowania (...) We Wstręcie dźwięk odgrywa kluczową rolę. W miarę nasilania się urojeń, zmysły Carol stopniowo wyostrzają się, dźwięki docierają do niej z coraz większym natężeniem kapiące krany, śmiech bawiących się w przyklasztornym ogrodzie zakonnic, itd. *** Pianista sumuje osiągnięcia twórcze Polańskiego, wyznacza czołowe miejsce reżysera w świecie współczesnej sztuki, a jednocześnie sumuje też dokonania ambitnego kina; tego, które szuka prawdy o człowieku, jego wielkości i małości, zarówno w czasach Makbeta, jak i w naszej epoce. Spis treści: Kraków i dziecko wojny 4 Między życiem a śmiercią 9 Aktor i kolarz 16 Próby ucieczki 20 Słodkie życie w Łodzi 24 W roli męża 29 Diabły i anioły 33 Czas wampirów 36 Zbrodnia w Bel Air 42 Arcydzieło: Chinatown 48 Najbezpieczniej w więzieniu? 51 Dziwne zbiegi okoliczności 56 Sukces zamiast klęski 59 Emmanuelle 62 Śmierć i pianista 68 Oscary 2003: Karnawał i Apokalipsa 72 Oliver Twist. Powrót do źródeł czasu... 76 Autor Widmo 82 Nagroda za całokształt i prawdziwa Rzeźnia! 85 On oraz inni 91 Kochany tyran 96 Mistrz i dzieci Freuda 100 Artyści po Oświęcimiu 103 Polański jako aktor 106 Role filmowe i teatralne Romana Polańskiego 128 Zakończenie 132 Jan Kochańczyk Dziennikarz. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego (polonistyka). Od roku 1975 redaktor ogólnopolskiej gazety Sport (Katowice). Droga zawodowa: od korektora do zastępcy sekretarza redakcji, kierownika działu publicystyki i szefa redakcji dodatków kolorowych. Publikacje dotyczące głównie sportów lotniczych, lekkoat-letyki, pływania i problemów ruchu olimpijskiego. Nagrody dziennikarskie i literackie miedzy innymi Grand Prix prezesa koncernu prasowego RSW (Warszawa) za cykl publikacji dotyczących sportu zawodowego w krajach socjali-stycznych (1989). Polskie opinie i dyskusje odbiły się wtedy echem także w Związku Radzieckim (epoka pieriestrojki Gorbaczowa) i przyspieszyły reformy ruchu olimpijskiego po naradzie na Kubie. Nagrody w konkursach na artykuły i opowiadania sportowe. Od 1991 roku zastępca redaktora naczelnego tygodnika filmowego Ekran, przeniesionego w tym czasie z Wars-zawy do Katowic (Grupa Fibak Noma Press). Od 1994 zastępca redaktora naczelnego tygodnika Panorama. Współpraca z katowickimi redakcjami Dziennika Śląskiego, Wieczoru, Integracji Europejskiej i in. Wydania książkowe m. in. Filmowe skandale i skandaliści (Twój Styl, 2005) oraz Ścigany Roman Polański (część biograficzna).
Małgorzata Kasprzyk
Paulina żyje swoimi sprawami i tylko sporadycznie słyszy o tym, co się dzieje na świecie. Nie interesuje jej polityka, więc nie śledzi na bieżąco ważnych wydarzeń. Bardziej martwi ją zdrada ukochanego i rozstanie z nim niż słuchy o dziwnym wirusie, który pojawił się w Chinach. Niestety wkrótce przekonuje się, że od rzeczywistości nie można uciec. Gdy po wielu przykrych wydarzeniach spotyka ją wreszcie coś dobrego - poznaje fajnego chłopaka - w kraju ogłaszają kwarantannę. To bardzo komplikuje jej życie i doprowadza do podjęcia kilku ryzykownych decyzji... Taka historia mogłaby się przydarzyć każdej dziewczynie w Polsce.
Justyna Banowska
Chcesz się zakochać? Uważaj, o co prosisz. Daria to ambitna kobieta sukcesu. Prowadzi samodzielnie dużą firmę. Kocha swoje poczucie niezależności i tego, że ma wszystko pod kontrolą. Jednak nie zawsze tak było. Nadal za jej plecami czają się demony przeszłości. Ten, kto zadarł z Arturem, już na pewno przekonał się o jego bezwzględności. Zdecydowanie nie jest takim facetem, którego można przedstawić rodzicom. Pod maską przystojnego, pociągającego mężczyzny, kryje się groźny przeciwnik. Tych dwoje nic nie łączy. Oboje przeszli różne drogi w swoim życiu. Kierują się przede wszystkim innymi wartościami. Los postanawia rzucić ich ku sobie. To co na początku było tylko znajomością bez zobowiązań, szybko się skomplikuje. Płomienny romans, który wybuchnie między nimi może oboje ich spalić żywcem. Artur tak samo łatwo może podbić serce Darii jak i ją zniszczyć - wplątując w ciemne interesy. Justyna Banowska Moja kariera pisarska rozpoczęła się przede wszystkim dzięki pasji, jaką jest czytanie. Każda kolejna książka dla mnie, to szczęście i przekleństwo zarazem. Szczęście — bo w ciągu całego swojego życia mogę żyć życiem wielu osób, bohaterów książek, natomiast przekleństwo- bo jak zwykle oznacza kolejną z rzędu nieprzespaną noc. Jestem fanką Mario Puzo, znanego jako autor „Ojca Chrzestnego”, czy mojej ulubionej książki „Głupcy umierają", Z zainteresowaniem czytam Paula Coelho, płakałam przy "Gwiazd naszych wina" Johna Greena i jak każda kobieta lubiąca romanse często kartkuję harlequiny, a dla dodania życiu szczypty pikanterii sięgam również po powieści erotyczne i zaczęłam pisać własne. Romans z draniem to moja pierwsza powieść erotyczna z wątkiem kryminalnym. Moja kariera pisarska rozpoczęła się przede wszystkim dzięki pasji, jaką jest czytanie. Każda kolejna książka dla mnie, to szczęście i przekleństwo zarazem. Szczęście — bo w ciągu całego swojego życia mogę żyć życiem wielu osób, bohaterów książek, natomiast przekleństwo- bo jak zwykle oznacza kolejną z rzędu nieprzespaną noc. Jestem fanką Mario Puzo, znanego jako autor „Ojca Chrzestnego”, czy mojej ulubionej książki „Głupcy umierają", Z zainteresowaniem czytam Paula Coelho, płakałam przy "Gwiazd naszych wina" Johna Greena i jak każda kobieta lubiąca romanse często kartkuję harlequiny, a dla dodania życiu szczypty pikanterii sięgam również po powieści erotyczne i zaczęłam pisać własne. Romans z draniem to moja pierwsza powieść erotyczna z wątkiem kryminalnym.
Agaja Babicz
"Romans z samotnością" to tomik poezji, w którym Autorka porusza temat samotności. Wielu z nas żyje w samotności, czasami we dwoje lecz całkiem osobno. Brak u naszego boku prawdziwie kochającego serca czyni z nas ludzi nieszczęśliwych. Nie musi tak być. W jaki sposób liryczna bohaterka uporała się z tą problematyką dowiecie się Państwo po przeczytaniu tej fascynującej książki. Zapraszamy:)
Rosół to nie nuda - zero waste
Laurą Gwar
Naszą przygodę zacznijmy od rosołu. W mojej książce znajdziesz 35 przepisów na to, jak wykorzystać rosół jako bazę do innych dań. Pokażę Ci ile potraw można z niego wyczarować. Tradycyjny, dla niektórych to woda z warzywami, a dla innych bardzo wymagająca potrawa. Ja myślę, że ma ogromny potencjał, dlatego też chciałabym Cię zachęcić oraz pokazać jak można przetransformować ten cudowny wywar. 35 przepisów ,każdy rozdział to zbiór innych przepisów i wskazówek. Dania są szybkie w wykonywaniu, tanie i oczywiście z produktów, które mamy w domu lub są łatwo dostępne. Czy zdarza Ci się, że po niedzielnej uczcie, zostaje Ci jeszcze rosół z całym swoim warzywno-mięsnym dobrodziejstwem? Zastanawiasz się co z tym zrobić i tak jak ja, nie lubisz marnować jedzenia, a co za tym idzie, pieniędzy? To ta książka jest właśnie dla Ciebie! Laura Gwar Na nowo pokochasz to, co jesz! Witaj, pozwól, że napiszę kilka słów o sobie… Zaskoczę Cię, jeśli Ci powiem, że nie jestem szefem kuchni? Jestem kimś równie ważnym, mianowicie mamą dwóch wspaniałych szkrabów, gdzie każdy z nich ma inne wymagania kulinarne i to właśnie głównie oni zainspirowali mnie do stworzenia bazy smacznych, prostych przepisów, a co najważniejsze nasza kuchnia opiera się na zasadzie-ZERO WASTE. W mojej książce pokażę Ci, jak wykorzystać potencjał Twojej lodówki, tak aby produkty dnia poprzedniego dostały „drugie życie”, były proste w wykonaniu oraz smakowały domownikom. Zabiorę Cię w małą podróż kulinarną, gdzie prawdopodobnie zaskoczę Cię ilością jedzenia, które było przez Ciebie niewykorzystywane. Mam nadzieję, że pomogę Ci odkryć drogę w tworzeniu najlepszych wersji potraw „zero waste” co za tym idzie, będzie to z Twojej strony świadoma próba niegenerowania zbyt wielu resztek. Zapraszam do lektury i wierzę, że z moją małą pomocą będziesz najlepszym szefem kuchni w swoim domu.
Rośliny na których da się zarobić
Krzysztof Lewandowski
Pośpiech, w jakim żyjemy, rywalizacja i chęć bycia najlepszym sprawia, że coraz częściej chcemy przebywać na łonie natury. Uciekamy od zgiełku wielkich miast, budujemy domy w zaciszu, chcemy podpatrywać przyrodę. Wolne dni od pracy chętnie relaksujemy się pracując na powietrzu. Powstają nowe możliwości stworzenia biznesu związanego z naturą. Zakłady zielarskie chętnie podpisują umowy na dostawę surowca roślinnego. Proponowane przeze mnie rośliny znane są od lat, produkcją ich na większą skalę zajmuje się bardzo mała ilość osób. Zapotrzebowanie na surowiec z tych roślin nie tylko rośnie w kraju, ale i zagranicą. Powrót do naturalnych surowców w dobie dzisiejszych technologii produkcji staje się normą. Świat postępu zatoczył koło i dostrzegł nowe możliwości w naturze. Przedstawiam Państwu rośliny, z których to można zarobić pieniądze pozyskując surowce, które wykorzystuje się w różnych dziedzinach życia. Plantacje tych roślin możemy prowadzić na ziemi zakupionej lub dzierżawionej. Potrzebny najmniejszy areał ziemi to 2500 metrów kwadratowych do kilku-kilkunastu hektarów. Prowadzenie wymaga systematycznej pracy, która nie jest jednak skomplikowana. Poniżej opiszę krok po kroku jak teorie łatwo wprowadzić w czyn. Zaletą proponowanych biznesów jest możliwość sprzedaży surowca różnym odbiorcą, oraz nowe sposoby użytkowania roślin. Czas od momentu posadzenia do momentu zbioru od 2- 6,-15 lat. W dzisiejszych czasach jest to bardzo istotne, ponieważ duża konkurencja i zachwiania rynku sprawiają, że prowadzenie biznesu nie jest łatwe.