Wydawca: E-bookowo
Portugalia w moim stylu: od Lizbony po Algarve
Dorota Sawicka
Przygoda trwa! Zapraszam na kolejny, pełen emocji etap mojej szalonej podróży dookoła świata - tym razem zatoczymy krąg od urokliwej Lizbony po słoneczne wybrzeża Algarve! Przystanek numer 3 to niezapomniana podróż przez kolorowe uliczki stolicy Portugalii, gdzie stara historia miesza się z nowoczesnością, a aromaty kawy i świeżych ryb unoszą się w powietrzu. Odkryj ze mną zakamarki Alfamy, posłuchaj melancholijnej fado i zasmakuj najlepszych pasteis de nata! Potem ruszamy na południe! Algarve zachwyci was złotymi plażami, klifami i urokliwymi miasteczkami pełnymi klimatu i słońca. Będę dzielić się z Wami nie tylko zdjęciami, ale też pokazuję tegoroczne moje przygody, nieoczekiwane spotkania i kulinarne odkrycia, które zostaną ze mną na zawsze.Dołączcie do mnie w tej kolorowej, pełnej energii podróży i przeżyjmy razem jeszcze raz magiczne chwile Portugalii! Nie przegapcie kolejnego przystanku na mojej szalonej mapie świata!
Konrad Kaldyński
Konflikt na oddalonej od Ziemi o 10 lat świetlnych Limei przybrał na sile. Wojska Sojuszu Ziemskiego utraciły inicjatywę, a lokalna rebelia jest o krok od przypieczętowania swojej niepodległości. A to dopiero początek problemów, bo ktoś właśnie spartolił misję polegającą na zakończeniu wojny jednym strzałem i dzięki temu, wróg przemycił na Ziemię skrzynię z nieznaną zawartością, która może zagrozić całej planecie. By ją odnaleźć i zneutralizować zagrożenie, wywiad wojskowy wysyła w pościg człowieka od zadań specjalnych, Harrisona Minera - owianego nieciekawą reputacją kapitana wojsk Sojuszu Ziemskiego, który rzeczy niemożliwe do wykonania traktuje jak wyzwania. Sprawca całego zamieszania ukrywa się w Seacouver, nieoficjalnej stolicy Ziemi, w której za darmo były jednie przemoc, korupcja i but korporacji trzymających wszystko w garści. Dla Harrisona Minera nie miało znaczenia to co ma zrobić, gdzie i z kim przyjdzie mu walczyć. Najważniejsze było to, by wykonać misję. Magazynki były pełne, broń odbezpieczona, a namiary celu zdobyte. Każdy kto wejdzie mu w drogę skończy w grobie.
Mariusz Futyma
Historia „Pościgu Łowcy” toczy się w świecie Nortenardu, gdzie rok zaczyna się i kończy wraz ze stopieniem śniegów. Po Nortenardzie krąży legenda, iż raz na dziesięć lat, jeden z władców kontynentu para ofiarą Wilka (zjawisko bliżej niewyjaśnione). Książka zaczyna się pod koniec roku tysięcznego, dlatego wszyscy spodziewają się, że któryś z władców wkrótce pożegna się ze światem. Głównym bohaterem jest Gizdian, najemnik, który szuka swojego przyjaciela. W przeszłości złożył mu „Braterską Przysięgę”, niewypełnienie której ciągnie za sobą konsekwencje utraty świadomości i pamięci oraz sił witalnych. Gizdian ulega podpowiedziom różnych osób ze świata polityki Nortenardu, gdyż sam nie ma pojęcia jak swój problem rozwiązać. Stąd kontakty z rodziną królewską, piratem imieniem Draxar oraz Czarnowronem – organizacją rzekomo kupiecką, która napędza wojnę na wschodzie kontynentu. Najemnik zostaje wplątany w wir rozgrywek politycznych, a jego poczynania mogą wywrócić historię kontynentu do góry nogami, mimo iż on pragnie jedynie pozbyć się własnego problemu. Niestety, głosy szepczące do niego zza pleców, należą do postaci upatrujących w jego kłopotach własnych korzyści.
Krzysztof Lip
Kontynuacja losów walecznych chłopów z powieści „Siła ludu”. Wojna nabiera tempa. Sąsiedzi zajmują kolejne miasta na północy i coraz bardziej zbliżają się do stolicy w Terk, której broni król Dawid. Marin wraz z przyjaciółmi i żołnierzami księcia Alberta zostaje wysłany na wschód, by bronić ostatniej twierdzy stojącej Kesyjczykom na drodze do króla. Jednak gdy przeciwnik pojawia się za ich plecami, wszystko zaczyna się sypać. Oddział chłopów znów musi wyruszyć samotnie do walki, a na dodatek traci jedną z największych broni jaką miała w swych szeregach – czarodziejkę Wiktorię. Jakby tego było jeszcze mało – muszą przejść na ziemie wroga i stawić czoła dwóm potężnym magom, o przerażającej mocy
Potęga ulotnych słów. Komunikacyjny fenomen Zełenskiego
Marek Stączek
Gdy 12 września 2022 r. rosyjskie rakiety uderzyły w infrastrukturę energetyczną wschodniej Ukrainy, Zełenski zwrócił się do Rosjan: „Bez gazu czy bez was? Bez was! Bez światła czy bez was? Bez was! Bez wody czy bez was? Bez was! Bez jedzenia czy bez was? Bez was! Chłód, głód, ciemność i pragnienie nie są dla nas tak straszne i śmiertelne, jak wasza „przyjaźń i braterstwo”. Ale historia postawi wszystko na swoim miejscu. A my będziemy mieć i gaz, i prąd, wodę i jedzenie… i to bez was”! Takie mowy nie spadają z nieba. Nie rodzą się ot tak, bez przygotowania. Bez znajomości warsztatu, czy bez talentu. W przytoczonej wypowiedzi widać rytm, pasję i dosyć łatwo można przewidzieć wrażenie, jakie wywoła na publiczności. To jednoznaczny dowód, że osoba, która ją wygłasza, posiadła zdolność do publicznego mówienia w stopniu, do którego dociera niewielu, bo z wielkiego grona mówców, czy prezenterów tylko garstka wie, jak sięgnąć po potęgę ulotnych słów.
Potęga ulotnych słów. Komunikacyjny fenomen Zełenskiego
Marek Stączek
Gdy 12 września 2022 r. rosyjskie rakiety uderzyły w infrastrukturę energetyczną wschodniej Ukrainy, Zełenski zwrócił się do Rosjan: „Bez gazu czy bez was? Bez was! Bez światła czy bez was? Bez was! Bez wody czy bez was? Bez was! Bez jedzenia czy bez was? Bez was! Chłód, głód, ciemność i pragnienie nie są dla nas tak straszne i śmiertelne, jak wasza „przyjaźń i braterstwo”. Ale historia postawi wszystko na swoim miejscu. A my będziemy mieć i gaz, i prąd, wodę i jedzenie… i to bez was”! Takie mowy nie spadają z nieba. Nie rodzą się ot tak, bez przygotowania. Bez znajomości warsztatu, czy bez talentu. W przytoczonej wypowiedzi widać rytm, pasję i dosyć łatwo można przewidzieć wrażenie, jakie wywoła na publiczności. To jednoznaczny dowód, że osoba, która ją wygłasza, posiadła zdolność do publicznego mówienia w stopniu, do którego dociera niewielu, bo z wielkiego grona mówców, czy prezenterów tylko garstka wie, jak sięgnąć po potęgę ulotnych słów.
Adrian K. Antosik
Jak długo można nosić w sobie urazę? Jak silny gniew może zalegać w sercu? Jak długo można czekać na zemstę? Ciemne chmury zbierają się nad rodziną Kruków. Wydarzenia z przeszłości ciągną się cieniem przez pokolenia. Klątwy, potwory i mroczna magia nie dają odetchnąć. Aby powstrzymać zło, rodzina musi trzymać się razem, ale czy więzy krwi są silniejsze od tego, co nadciąga? Zanurzcie się w dalsze historie członków Rodu Dwóch dłoni.
Potwór z Damanor. Wędrowcy Mestyrii - Tom I
Martyna Goszczycka
W oparach czarnej magii różni ludzie załatwiają różne interesy – ich sprawy i ścieżki krzyżują się w najmniej spodziewanych chwilach i miejscach… Pod osłoną nocy zielarka Irvette i Wallace, syn rajcy wolnego miasta Cirem, docierają do fortu granicznego Caeltery. Cierpiąca na tajemnicze schorzenie dziewczyna zmuszona jest szukać pomocy z dala od domu. W mrocznym Lesie Nie Do Przebycia spokojne samotnicze życie prowadzi człowiek zwany Potworem z Damanor. Nie wie jeszcze, że czeka go dziwna i niewygodna wizyta. Tymczasem Drinel, wyklęty mieszaniec i nieokrzesany cynik, wyrusza z odległego południa Vaspern z ważną, niebezpieczną misją… Czy bezwzględny upór i brawurowy temperament Drinela zagwarantują mu osiągnięcie celu? Ile niepewnych oddechów, świec i faz upłynie, nim Irvette zrozumie, co jej dolega…? Czy zdąży wygrać z toczącą ją chorobą? I jakich czynów trzeba się dopuścić, by „zasłużyć” na przydomek potwora…? Potwór z Damanor to pierwsza fantastyczna opowieść o ludziach, istotach i bóstwach, których zarówno tęsknoty, co przekleństwa popychają do szalenie ryzykowanych decyzji. Tragizm poszczególnych postaci osadzony w szeroko rozplanowanych strukturach społecznych i surowych oraz malowniczych miastach i wioskach – intryguje, wzbudzając apetyt na poznanie kolejnych tomów cyklu pt. Wędrowcy Mestyrii.