Verleger: E-bookowo
Rebusy i kalambury nie dla ponurych
Marek Samselski
"Rebusy i kalambury nie dla ponurych" to książka z zagadkami i ciekawymi zadaniami do rozwiązywania dla uczniów szkół podstawowych i młodzieży. Dzieją się tutaj rzeczy zagadkowe. Oprócz tytułowych rebusów i kalamburów są tu palindromy, anagramy, homonimy, synonimy. Takie miniaturki literackie układano podczas rodzinnych wieczorów, co dawniej , kiedy nie było telewizorów, tabletów , czy smartfonów, było częstą i dobrą rozrywką. Rozwiązywanie ich to przyjemne łamanie głowy, a ile radości z sukcesu!
Zofia Tarajło-Lipowska
Komisarz Cichosz, znany już z powieści Śmierć dziekana, podejmuje się rozwiązania zagadki kolejnego morderstwa na Uniwersytecie Kuropaskim. Tym razem ofiarą jest dyrektorka Instytutu Semikomunikacji Interkulturowej Hellada Słoneczny. Sprawy komplikują się, gdy do zespołu śledczych dołącza była pracownica Instytutu Andżela (Aniela) Mentel. Interesujące portrety psychologiczne postaci, barwny język, przewrotny humor i akademickie realia sprawiają, że książka zainteresuje nie tylko miłośników kryminałów. Nie została potwierdzona, ani też obalona teoria, że we wszystkich przypadkach zabójcą jest ten sam szaleniec, który w ten sposób próbuje wyrazić oburzenie z powodu różnych patologii środowiska. I żebyście się nie wygadali przed podejrzanymi ani świadkami! Cicho-sza! – ostrzegł Cichosz, nagle zdając sobie sprawę, że zabrzmiało to jakby przedstawiał sam siebie. (fragment powieści) O Autorce Prof. dr hab. Zofia Tarajło-Lipowska, bohemistka i polonistka, jest autorką wielu publikacji, m.in. "Historii literatury czeskiej" (Wyd. im. Ossolińskich 2010) oraz książek popularnonaukowych o języku czeskim: "Kapoan na opak. O czeskim dla Polaków, mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych" (Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego 2000) i "Nowy Kapoan. Strzel i traf do polsko-czeskich językowych gaf" (Wyd. Afera 2013). Znajomość środowiska uniwersyteckiego wykorzystała też w twórczości beletrystycznej, w satyrycznych powieściach kryminalnych: "Śmierć dziekana" (Wyd. Lech i Czech 2014) i "Recykling" (Wyd. e-bookowo 2017).
Jolanta Gębka
Rozmyślania, jakich można doznać samemu nad duchowością człowieka, taką ludzką oraz rozumowaniem na temat emocji w świetle Biblii i Kościoła w podziwie świata stworzonego przez Boga na tle wydarzeń we współczesnym świecie. Jolanta Gębka To nie jest moja pierwsza książka poetycka. Pierwsze książki i powieści opublikowałam na stronie internetowej Babelcube taking books global. Wydawałam także jeszcze inne pozycje w formie papierowej w wydawnictwie Astrum.
Refleksje na temat stałych związków - nie zgadzaj się się z nimi
Damian Grzegorz Nowak
Książka stanowi zbiór przemyśleń, swoistych refleksji na temat stałych związków w dzisiejszych czasach. Zwraca uwagę na pewne trudności, które mogą wyniknąc każdym etapie budowania relacji, na początku, w trakcie i na końcu. Próbuje uchwycić w pewne ramy potencjalnie powtarzalne zachowania. W żadnym razie pozycja ta nie może być traktowana jako poradnik, albowiem nie predystynuje od samego początku do takiego miana. Książka ma pobudzać, w duchu „sapere aude” do własnych refleksji. Po każdej myśli może się czytelnik zastanowić, czy się z nią zgadza, odrzuca, albo co by wartało pogłębienia. Każda refleksje jest zakończona pewną propozycją praktyczną i odniesieniem do sceny z danego filmu, aby lepieej zilustrować pewne zagadnienia.
Region Babiej Góry - Beskid Żywiecki Górskie wędrówki
Wojciech Biedroń
Wikipedia przytacza jedną z legend według której na szczycie Babiej Góry diabeł budował zamek dla zbójnika, który podpisał z nim umowę. Jednak gdy zapiał kur, niemal już ukończony zamek zawalił się, grzebiąc w ruinach zbójnika. Podczas burzy można podobno usłyszeć spod głazów brzęk jego ciupagi. Stąd też dla tego szczytu w ludowym nazewnictwie używano nazwy Diablak, Diabli Zamek lub Diable Zamczysko. Ja słyszałem, że podobno kiedyś (nie wiem czy teraz też) na Babiej Górze zbierały się czarownice, aby wziąć udział w sabacie. A to z kolei kojarzy się na przykład ze słynnym obrazem Francisco Goyi, który został zatytułowany nie inaczej jak właśnie "Sabat czarownic". W centralnej części dzieła znajduje się Wielki Kozioł, a więc sam Diabeł, który jest otoczony przez wiedźmy. Kiedy udało mi się wspiąć na Diablak (drugi raz w moim życiu) była piękna słoneczna pogoda i "ocean" z chmur, a więc nic z przytoczonych powyżej mrocznych legend nie miało miejsca. Tak więc tym razem przedstawiam w "górskich wędrówkach" krótki trekking w tej części Beskidu Żywieckiego, jednoczesnie dzieląc się wrażeniami z marszu oraz podając za jednym z przewodników różne warianty tras. Zdecydowanie polecam ten piękny region naszego kraju o każdej porze roku. Przy czym jeśli zdecydujemy się wędrować po szlakach Babiej Góry w okresie później jesieni czy zimy warto zwrócić uwagę na dodatkowe wyposażenie o czym więcej w tekście.
Rehabilitacja dziecka niewidomego w rodzinie
Turska Małgorzata
Praca Małgorzaty Turskiej ukazuje rolę rodziny w rehabilitacji dziecka niewidomego w wieku przedszkolnym. Rodzina pełni zasadniczą rolę w wychowaniu, szczególnie we wczesnym okresie życia. Dziecko niepełnosprawne wymaga wyjątkowej opieki ze strony rodziców, która powinna być wsparta elementami rehabilitacji. Co prawda, wielu rodziców uważa, że rehabilitacją powinny zajmować się wyspecjalizowane instytucje. Jednak to najbliższa rodzina odgrywa najważniejszą rolę w rozwoju dziecka. Praca ukazuje z jakimi problemami muszą zmierzyć się rodzice dzieci niewidomych i jak sobie z nimi radzą starając się uczestniczyć w wielowymiarowym procesie rehabilitacji ich dzieci. Spis treści: WSTĘP ROZDZIAŁ I: PROBLEMATYKA DZIECKA NIEWIDOMEGO W ŚWIETLE LITERATURY PRZEDMIOTU 1.1 FUNKCJONOWANIE NARZĄDU WZROKU 1.2 WADY WZROKU 1.3 DZIECKO NIEWIDOME I SŁABOWIDZĄCE 1.4 SKUTKI USZKODZENIA ANALIZATORA WZROKU 1.5 POTRZEBY ROZWOJOWE DZIECI Z USZKODZONYM WZROKIEM ROZDZIAŁ II RODZINA W PROCESIE REHABILITACJI 2.1 RODZINA Z DZIECKIEM NIEWIDOMYM. CECHY SWOISTE 2.2 OGÓLNE CELE REHABILITACJI 2.3 REHABILITACJA DZIECKA NIEWIDOMEGO 2.4 UDZIAŁ RODZINY WE WSPOMAGANIU DZIECKA NIEWIDOMEGO ROZDZIAŁ III: METODOLOGICZNE PODSTAWY BADAŃ 3.1 CEL, PRZEDMIOT I ZAKRES BADAŃ 3.2 PROBLEMY I PYTANIA BADAWCZE 3.3 METODY, TECHNIKI I NARZĘDZIA BADAWCZE 3.4 ORGANIZACJA PRZEBIEGU BADAŃ 3.5 CHARAKTERYSTYKA BADANEJ PRÓBY ROZDZIAŁ IV: CECHY BADANYCH RODZIN 4.1 SYTUACJA SOCJOBYTOWA W RODZINACH 4.2 STRUKTURA BADANYCH RODZIN 4.3 WARTOŚCI PREFEROWANE W RODZINACH 4.4 PODSUMOWANIE ROZDZIAŁ V: POSTAWY RODZICÓW WOBEC NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI DZIECKA 5.1 REAKCJA RODZICÓW NA NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ 5.2 UDZIAŁ RODZICÓW W PROCESIE REHABILITACJI 5.3 METODY POSTĘPOWANIA WYCHOWAWCZEGO 5.4 ZAKRES I CHARAKTER WSPARCIA Z ZEWNĄTRZ 5.5 PODSUMOWANIE ROZDZIAŁ VI: WNIOSKI I POSTULATY PEDAGOGICZNE 6.1 SYNTEZA UOGÓLNIAJĄCA 6.2 POSTULATY PEDAGOGICZNE BIBLIOGRAFIA SPIS TABEL SPIS WYKRESÓW ANEKS MARIA ZIEMSKA: KWESTIONARIUSZ DLA RODZICÓW KWESTIONARIUSZ WYWIADU SKALA WARTOŚCI SCHELEROWSKICH
Marian Jan Kustra
"Rekolekcje Pana K..." są poematem, są, jakby spowiedzią autora, wiarą w swojego Boga, a równocześnie mocno sprzeciwiającym się doktrynom kościelnym. Wierzącym, lecz i krytykującym. Od dawna skłóconym z kościołem, do którego przecież tęskni. Na dziś jego wiara leży głęboko w sercu. Nie znosi przymusu człowieka przez człowieka. Często drażnią go słowa wypowiadane przez mentora przy ołtarzu. Wierzy w Boga swoją wiarą, a na tą wiarę niepotrzebne mu są olbrzymie kościoły, zdobione złotem i marmurami. Tam Chrystus na krzyżu jest jakże często tylko maleńką ozdobą - niczym więcej. Jego "Rekolekcje Pana K...", są skargą na świat, na polityków, którzy dzielą społeczeństwo, na kościół, który z ambony nawołuje wiernych na jaką partię mają głosować. Pragnie, by w kościele od czasu, do czasu królowała poezja. Taki Dom Boży od zawsze jest jego marzeniem.Jarosław Wojciechowski Marian Jan KustraPoeta, prozaik, eseista. Członek Związku Literatów Polskich, Stowarzyszenia Autorów Polskich, organizator życia kulturalnego i literackiego na terenie Kujaw. Odbył wiele spotkań poetyckich w Polsce, jak i w Stanach Zjednoczonych. Pisze od przeszło 40 lat poematy, wiersze, eseje, powieści biograficzno - historyczne. Przewodniczący wielu ogólnopolskich konkursów literackich. Pomógł wielu młodym poetom zaistnieć na rynku wydawniczym, wydając im tomiki poezji. Dwa lata temu na zaproszenie literatów polonijnych przebywał w Chicago. Miał w tym mieście spotkanie poetyckie oraz w wywiad w Radiu Chicago.
Mieczysław Ślesicki
Akcja powieści „Rekonesans” rozgrywa się przed wejściem Polski do Unii Europejskiej. Początkujący pisarz wyrusza w intrygującą podróż do Paryża, gdzie dokonuje konfrontacji mitów z rzeczywistością. Ale jest to również wędrówka w głąb siebie w poszukiwaniu tożsamości, prawdziwej miłości i sensu życia. To przenikliwa satyra na współczesność, doprawiona przewrotnym humorem, próbująca uchwycić istotę zachodzących przemian mentalnych i społecznych – rozchwianie tradycyjnych systemów wartości czy zagubienie jednostki. To literacka próba opisania absurdów globalnej rzeczywistości, wymykającej się wszelkim regułom oprócz jednej – uprzedmiotowienia człowieka za wszelką cenę. „Nie wiem nawet, kiedy oderwaliśmy się od ziemi. Nel tuliła się do mnie, szeptaliśmy sobie jakieś zaklęcia. Nie zwracaliśmy uwagi na nikogo — to był czas osobistych zwierzeń i pożegnań. Niezwykłe poczucie intymności w tłumie wzmagało nasze doznania, tworzyło niepowtarzalną więź, jakiej dotąd nie znaliśmy. Zdawało się, że zadziałał instynkt samoobrony — kiedy już nic nie możesz zrobić, zamknij się w skorupie. Takich łupinek było teraz na pokładzie więcej.”