Publisher: E-bookowo
Agnieszka Białomazur
Szczepan wyrusza w podróż, podczas której spotyka ludzi sukcesu. Rozmawiając z nimi, dowiaduje się, w jaki sposób osoby te osiągnęły sukces.
Paweł Izydorczyk
Jest to opowieść o wszystkich głupich rzeczach, jakie zwykł robić człowiek, gdy wypije o jednego za dużo. Jest to też książka, która tłumaczy, jak marnować czas i czerpać z tego przyjemność. Dowiesz się, jak powołać do życia nieistniejącą osobę, wplątać się w interesy mafijne i handlować nasieniem trzody chlewnej. Zrozumiesz, jakie to uczucie, gdy uciekasz przed emerytowanym zabójcą lub masz za daleko do bankomatu.Czarny humor, pokrętna logika i dziwaczność sytuacji, będą nieodłącznym kompanem podczas lektury.Patronat medialny: Twoja Kultura.pl Paweł Izydorczyk urodził się w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym szóstym roku w Oleśnie Śląskim. Okres dorastania spędził w gospodarstwie rodziców w niewielkiej wiosce Bobrowa na Opolszczyźnie. Jest absolwentem Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Obecnie pracuje, jako urzędnik do spraw rolnych. Jak widać, chłopskie korzenie nie pozwoliły mu na zbytnie oddalenie się od rodzimej branży.W chwilach wolnych od ratowania polskiego rolnictwa, zajmuje się pisaniem. Ślęczenie na balkonie jest jego debiutanckim tekstem.
Tadeusz Meszko
Na wykopaliskach w Grecji Ann Laskowski odnajduje szkielet opisanego przez Homera w Odysei centaura Eurytiona. W Nowym Jorku podczas akcji Greenpeace „Uwolnij śmieci”, zostaje porwany pewien bezdomny. Na filmie wykonanym z drona widać, że z głowy jednego z porywaczy wyrastają rogi. Terry Mykonos, były wojskowy, a obecnie pracownik organizacji charytatywnej „Lost in Life” zauważa, że nie jest to pierwsze zniknięcie jego podopiecznego, biorącego udział w programie medycznym „Pokaż nam swój kod, a damy ci zdrowie”. Postanawia przyjrzeć się bliżej tym przypadkom. W nieoficjalnym śledztwie pomagają mu przyjaciele: miłośniczka pływania i rocka symfonicznego Subira oraz miłośnik ekspresjonizmu niemieckiego – informatyk Federico.
Malwina A. Tylewicz
Mroczyce to niewielkie miasteczko, położone niedaleko jeziora i gęstych lasów. Czas jakby się w nim zatrzymał. Jest spokojne, ciche, a mieszkańcy żyją tu wypracowanym przez lata rytmem, pielęgnując rutynę. Wydawałoby się, że jest wręcz nudne. Ale czy na pewno? Mieszkańcami wstrząsa informacja o śmierci starego Zabudy, którego ciało odnaleziono nad jeziorem. Co więcej, po dziesięciu latach do Mroczyc wraca kobieta, która skrywa pewne tajemnice. Prawda czai się tuż za rogiem, jednak odkrycie jej może być bardzo niebezpieczne. „Śmierć nad jeziorem” to historia o ludzkiej naturze, ale i nadziei oraz walce o lepsze jutro.
Śmiertelna zadra Cykl: Ludy Wedoru część 2
Zoe Rocks, Anna Nazabi
Wydawałoby się, że nic gorszego nie mogło spotkać dwóch braci, od konieczności dzielenia latami tego samego ciała. Nic bardziej mylnego. Mimo powodzenia rytuału i rozszczepienia ich świadomości wdeptują w o wiele większe tarapaty. Przeniesieni do świata wyjętego żywcem z legend i mrocznych baśni, muszą wspólnymi siłami zawalczyć o przetrwanie. Czy chowane latami urazy i głęboko zakorzeniona niechęć, przeszkodzą im w odnalezieniu drogi do domu? Ten nad wyraz barwny, ale i bezwzględny świat ma przecież swoje problemy, a jego mieszkańcy pogrążają się w coraz poważniejszych knowaniach i konfliktach.
Sebastian Post
Zbiór poezji zebranej "Śpiew skamieniałej dusz" autorstwa Sebastiana Posta jest podsumowaniem dwudziestolecia twórczości autora. Przedstawione utwory były publikowane we wcześniejszych zbiorach poezji, oraz czasopismach na przełomie lat. Liryki utrzymane są w konwencji młodopolskiej kontynuujące stylistykę Tadeusza Micińskiego, Stanisława Przybyszewskiego, Kazimierza Przerwy Tetmajera itd. Nie może zabraknąć w nich nawiązania do metafizyki, fascynacji przemijaniem, impresjonizmem, symbolizmem czyli stylu znanego z epoki modernizmu. To właśnie niniejsza forma towarzyszyła autorowi od początku tworząc kontynuuacje odeszłego stylu epoki młodopolskiej. „Kobieta konających” (ze zbioru: „Ogród płaczących słów”) A kiedy ostatnie światła zgasną, mrokiem splamionym wzniesiesz niemy triumf, podpalisz mymi łzami czarny znicz, niech promień przerażony ukoi szum! I wzniesiesz pieśń umarłych zórz, gdzie spoczęły czasze chwili zapomnianej. Ja cierpieniu pragnę oddać swoją wolę i spocznę potępiony przy swej duszy starej. Tyś kobietą, co moją krew oczyszczasz ciemnością, pocałunkami swymi siejesz śmierci zew. A kiedy moimi cierniami nawilżasz swoje cienie, budzi się we mnie Lucyfera śpiew! Kiedy w mej duszy skruszy się złoty grób, odrzucę śmierć wewnętrznych żalów. Wrota skalane otworzą, drogę piekielnej przepaści i wrzucą mnie w głębię wyschłych oceanów. Kiedy usłyszę szept ogłuchłych dzwonów, wzniosę do nieba kielich ze swą krwią, a w nutach opętanych skrzypiec przed Twoją twarzą okryję się łzą. Wtulę się w Twoje gałęziste ramiona, a nocą gęstą opłukam swą twarz. Na obrzezanej łodzi do piekła odpłyniemy, płynąc po moich rozszalałych łzach. 25 VI 2004 r Poezja Sebastiana Posta w pewnej części jest kontynuacją nurtu, który rozpoczął się w połowie lat 90. XX wieku. Poeta nawiązując do tradycji młodopolskich, będących jednym z najpiękniejszych przejawów europejskiego modernizmu i symbolizmu, posługuje się często wypracowaną wtedy poetyką Jednak pisząc o ostatnich latach minionego wieku, robię to świadomie. Mamy bowiem tutaj do czynienia z poezją, która została przekształcona w tym czasie. Zjawisko, o którym piszę, wiąże się z pewną rewolucją undergroundową, która nastąpiła w szerszej skali dzięki gatunkom muzycznym takim jak metal, dark ambient, neo folk i szeroko pojęta muzyka elektroniczna, naśladująca kompozycje muzyki klasycznej. Twórcy posługujący się tymi gatunkami często nawiązywali do stylistyki modernizmu jak i sięgali po wiersze samych autorów tamtego okresu. Znane są cytaty z Tadeusza Micińskiego w tekstach Romana Kostrzewskiego z zespołu KAT. Niejednokrotnie sięgano po utwory Charlesa Beaudelaire’a, Leopolda Staffa czy Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Stąd nie było już daleko do zaistnienia wśród młodych autorów poezji, nurtu odwołującego się stylistycznie do wspomnianych autorów. Oczywiście modernistyczny język tym samym uległ przeobrażeniu w postmodernistyczną konwencję, która wchłonęła w siebie zarówno wspomnianą poetykę fien de siecle’u jak i np. współczesny wizerunek wampira, jako bohatera niemal romantycznego. Nie możemy zapomnieć również o nowych twarzach szatana, już jako istoty o zdecydowanie bardziej pozytywnych konotacjach. Ta mieszanina wątków stworzyła nowe ścieżki dla twórców poezji, których utwory zapełniały całkiem spore grono tzw. art-zinów, czyli wydawanych nieoficjalnie amatorskich magazynów literackich, które w odróżnieniu od zinów poświęconych muzyce, nosiły przedrostek art. Największy boom na ten nurt przypadł na przełom wieku XX i XXI. Sebastian Post ze swoją twórczością pojawił się już w 8/99 numerze art-zina „Arena”. W roku 2005, wydał swój pierwszy autorski zbiór poezji, a po nim kilka kolejnych, w których mnóstwo było odniesień do wspomnianego modernizmu, choćby w postaci zbioru aforyzmów, tak popularnych w tamtym okresie. W tych wierszach znajdziemy język podporządkowany stworzeniu nastroju. Mnogość wyszukanych przymiotników służy określeniu tak samo dużej liczby, obecnie niemal zapomnianych, rzeczowników. Wszystko służy osiągnięciu maksymalnego klimatu odpowiadającego uczuciom smutku, nieokreślonej tęsknoty, jak również hiperbolizacji uczuć nostalgii a także w wielu miejscach gniewu i wściekłości. Odnajdziemy tutaj próbę stworzenia baśniowych opowieści, w których bohaterami często stają się np. nieszczęśliwie zakochany szatan, skamieniały człowiek, wędrowiec po ścieżce życia-Wszechświata. Nie można przemilczeć, jak dużo elementów zaczerpnął Sebastian Post z symboliki Młodej Polski. Okręty, jeziora, ogrody, gwiazdy i wiele innych to znaczeniowo motywy przeniesione niemalże wprost z tamtego okresu. Ale są one często w ten właśnie postmodernistyczny sposób przemieszane z wątkami ezoterycznymi. Tym samym warto zauważyć, że w poezji tej nie ma wcale odniesień do współczesności. Cały nastrój budowany jest w oparciu o klasyczne już w tej chwili elementy. Od odbiorcy zatem zależeć będzie, czy sięgając po ten zbiór, będzie gotów na podróż sentymentalną. Śpiew skamieniałej duszy to książka będąca na pewno zamknięciem pewnego etapu twórczości Sebastiana Posta, jak i ułatwieniem dla czytelników, którzy już nie muszą sięgać po rozproszone utwory autora. W obecnych czasach powroty takie bywają pożądane i przynoszą wiele przyjemności odbiorcom. Czy tak będzie i tym razem? (Krzysztof "Korsarz" Biliński)
Śpij dobrze, czyli jak pokonać bezsenność
Sebastian Załęski
Jak dużo ludzi ma problemy ze snem? To pytanie nurtuje mnie od bardzo dawna. Jeszcze bardziej ciekawi mnie to, co leży u podstaw bezsenności i jak temu zaradzić. Właśnie w wyniku tych rozważań powstał przewodnik „Śpij dobrze” dedykowany ludziom, którzy od dawna nie śpią spokojnie. Dzięki prostym metodom zawartym w książce będziesz mógł nie tylko przespać całą noc, ale również nauczyć się, jak zarządzać swoim umysłem. Przeprowadzone przeze mnie badania, wskazują na to, że głównym czynnikiem zakłócającym proces zasypiania jest brak zdolności panowania nad swoimi myślami. To z kolei ma wpływ na Twój stan emocjonalny, w którym się znajdujesz podczas dnia. Zdolność ta odpowiada za poziom energii witalnej, dzięki której masz siłę do podejmowania działań. Ma również wpływ na tworzenie wewnętrznego spokoju, który jest bardzo potrzebny do odpoczynku i regeneracji. W życiu cenie sobie ludzki czas, Twój czas. Dlatego poradnik jest napisany zwięźle i na temat. Bez tysiąca opisów, wielorakich teorii naukowych, czy przedstawiania różnych faz i etapów snu. Głównym celem owego vademecum jest przekazanie sprawdzonych rozwiązań, które pomogą Ci zasnąć. Wszystkie zawarte tutaj techniki zostały przetestowane i charakteryzują się dużą skutecznością. Nie potrzebujesz spędzić nad tą książką wielu godzin. Masz się w końcu porządnie wyspać, a nie czytać po nocach. Każdy z nas ma problemy z zasypianiem. Ja również je miałem. Nie było nocy bez wiercenia się w łóżku i rozmyślania godzinami jak sobie pomóc. Poranki z podkrążonymi oczami, przemęczenie i brak motywacji do działania nie były mi obce. Po pewnym czasie moje przemęczenie było widoczne coraz bardziej. Nie mogło tak być dalej, więc zacząłem szukać rozwiązań. Przetestowałem wiele metod, przeczytałem masę książek i odbyłem liczne szkolenia. Zdobyłem wiedzę z psychologii, technik rozwoju osobistego, medytacji oraz medycyny. Następnie połączyłem wszystko w całość. Dzisiaj zasypiam spokojnie i każdego dnia budzę się rześki i wypoczęty. Zdobytą wiedzę przekazuję w tej książce, która jest rezultatem moich doświadczeń. Przewodnik składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich wprowadzi Cię w głąb siebie samego, w przestrzeń Twoich myśli, emocji i uczuć. Będzie to czas na refleksję oraz możliwość spojrzenia na własną osobę z pozycji obserwatora. Rozdział drugi konkretnie punktuje podstawowe błędy, które mogą się pojawić w procesie zasypiania. Należy je poznać przed właściwym treningiem, aby zapewnić jak najwyższą skuteczność wykonywania ćwiczeń. Takie wątki jak: ilość godzin snu, odpowiednia dieta, czy relaksacja to ważne kwestie do przedyskutowania, których nie można pominąć w nauce dobrego zasypiania. W następnej części poradnika opisuję jak działa umysł człowieka. Tak naprawdę, można by napisać niejedną książkę na ten temat, dlatego starałem się wybrać te elementy, które w szczególny sposób wpływają na ułatwienie procesu zapadania w sen. Rozdział czwarty w całości poświęcony jest Twojemu treningowi. Znajdują się tam ćwiczenia, które pozwolą Ci wyrobić nawyk szybkiego zasypiania. Proponowane prze ze mnie techniki są najbardziej skuteczne, wtedy gdy są wykonywane regularnie, każdego dnia o tej samej porze. Moja metoda oparta jest na pracy ze swoim umysłem, ponieważ w większości przypadków to tam rodzi się problem. Proponuję Ci komplet ćwiczeń, dzięki którym nauczysz się zasypiać i spać spokojnie. Sukces tkwi w solidnym treningu, chęci osiągnięcia celu i w samym Tobie. Powodzenia! Sebastian Załęski